Capitulū. XV.

Math. xij. De omni verbo ocioſo reddent hoīesrōem in die iudicij. Et opera vicioſa. vn̄ Iere. li.Opera eorū vana ⁊ riſu digna. ¶ Sexta ſtulticiaocioſi eſt: qꝛ vult quieſcere in loco vbi oꝫ laborare .ſ. in vita pn̄ti: chriſtus Io. ix. Non veni vocare vos ad reꝗeꝫ ſed ad laborē. Ber. O impudēs⁊ imprudens. Milia milium mīſtrabant ei: ⁊ decies centena milia aſſiſtebant ei .ſ. ad oꝑandū qd̓eis cōgruit: ⁊ tu ſedere p̄ſumis ⁊ ociari. Ad qd̓ ētfigurādū ſex diebꝰ oꝑatꝰ eſt d̓us diuerſas creatiras ⁊ oēs faciebat: ⁊ in ſeptima requieuit ab omni opere ad innuendum ꝙ in vita pn̄ti ſignataſenariū numerū dꝫ hō oꝑari non ociari ſi vult intima .i. ī alia vita cum deo ꝗeſcere. Septmaticia eſt: qꝛ cū ſit ocioſus ſubmerſus in ꝓfundoſtulticie malicie ſue non vul̓t porrigere manuſuam ad laborem cuꝫ tn̄ al̓r non poſſit exire. Sene. Aſtulticia nemo emergit niſi ad laborem manum porrigat. Nam ẜm ph̓um v̓tus ⁊ ſcīa ſūt cidifficilia. Et Uirgilius. Facilis diſcēſus auerſed reuocare ad auras ſurſūqꝫ attollere graum hoc opus hic labor ē. Et chriſtus ꝯtendit īrare ꝑ anguſtam portam Lu. xiij. Certe magnaulticia eēt eius qui ſe videret in aquam cecidie ⁊ niſi laborando ⁊ apponēdo manū poſſe eua.§. IIdere ibi remanere.Quātum ad ſecunduꝫcio generante plurima vicia ſeꝗt̉ inferni cri: ⁊ iō. p̄s. ij. dicit Cuꝫ hoībus n̄ flagellabunꝰeuertentes ad laborem pn̄ie flagellant̉ hic cihoībus: ſed ocioſi non cū hoībus ſed cum demelibus ī inferno. Propͥus locus ocioſi eſt ī īfernorō eſt. Conſtat ꝙ ocioſi in celo non reꝑient̉. Nacelum empyreū eſt locus eorū ⁊ merces qui operati ſunt: ſꝫ illud Math. xx. Uoca oꝑarios ⁊ redle illis mercedem. ⁊ ſap̄. iij. Bonoꝝ laboruꝫ glorioſus eſt fructus. In ꝑadiſo etiā terreſtri non recipietur qꝛ cū deꝰ tranſtulit Adam poſuit illic vtoperaret non ociaret̉. In purgatorio non eruntqꝛ ibi flagellant̉ hoīes a deo: ſed d̓ his ocioſis d̓ꝙ cū hoībꝰ n̄ flagellabunt̉. Mundi qͦꝫ loco indignus ē: ẜm ꝑabol̓ xp̄i d̓ ficulnea non faciēte fructum d̓ qua dicit dn̄s vinee. Succide illaꝫ vt ꝗdēt terram occupat .i. hunc mundum inutil̓r. Etcū non ſit aliꝰ locꝰ reſtat ꝙ in inferno cū demōibus flagelletur. Un̄ ſaluator Math. vij. Oīs arrq̄ non facit fructum bonū excidet̉ ⁊ in igneꝫittet̉ .ſ. īfernalē. Et loquit̉ ibi expreſſe d̓ arborrōali q̄ non facit fructū bonum cū non facit bōeoꝑa: ⁊ hic excidit̉ ꝑ mortē ⁊ ocioſus in ignē īferni pijcitur vn̄ p̄s. xxxiij. Quis ē hō qui vult vitāternā. Declina a malo ⁊ ſac bonū .ſ. fructū open: non ſtes ocioſus..§. III.Quantum ad tertiumAliud qd̓ ex ocio ſequitur ē multiplex malū peccatorū: vn̄ dr̄. Iō tenuit eos ſuꝑbia: eos .ſ. qui nō

ſunt in labore hoīum ſed in ocio: ⁊ oꝑti ſunt īniꝗtate .i. pleni omni inquitate eccl̓a. xxxiij. Multam maliciā docuit ocioſitas. Et alibi. In deſiderijs .ſ. malis ē omnis ocioſus Ber. Oīum tentationum ⁊ cogitatōum malarū ⁊ inutiliū ſentina ēoctum. Sicut ſentina ī nauibus recipit oēs ſordes corporalium: ita mens ocioſi omnes ſordesviciorum. Nec mirum. Non .n. pōt cor vigilantꝭeē ſine cogitationibus. Un̄ ſi ꝗs ē ocioſus ex qͦ n̄cogitat bona oꝫ ꝙ cogitet mala. Cogitatōes autēmale trahūt ad oꝑa mala ⁊ precipue vicia carnalia. Ezech. xvi. Hec fuit iniꝗtas ſororis tue ſodome ſuperbia ſaturitas panis ⁊ aque ⁊ ociū. Salomon dum fuit occupatꝰ ī edificijs templi ⁊ domꝰſue non ita exarſit amore mulierum ſicut poſteacū ſe ocio tradidit. Poeta ocia ſi tollas ꝑiere cupidinis arcus. Inducit ēt ocium ad curioſitateꝫ ⁊nugacitatem: vn̄ apl̓s i. ad Timo. v. de viduis malis inquit. Adoleſcētiores viduas deuita: diſcūt.n. circuire domos non ſolum ocioſe ſed ⁊ v̓boſe⁊ curioſe loquentes q̄ non oꝫ. Et Ber. Ocioſitasē mater nugaꝝ ⁊ nouerca virtutū. Et alibi. Sūma mentis malicia ocium iners. Nabuchodonoſor cū maneret in aula palacij ſui in ſuperbiā elatus ē dicens. Nonne hec eſt babylon quaꝫ edificaui in fortitudine mea: ꝓpter qd̓ in beſtiam mutatus ē ẜm fantaſiam. Danie. iiij. Filij quoqꝫ Danvenientes lachis ad ppl̓m quieſcentē atqꝫ ſecuꝝpercuſſerunt in ore gladij vrbēqꝫ incendio tradiderunt Iudic. xviij. Ad figurandū ꝙ dum quisꝗeſcit ocio demones capiunt aīam atqꝫ diuerſisvicijs incendūt. Un̄ ⁊ in euangelio Lu. xi. ⁊ Mathe. xij. Sp̄s immundꝰ exiens ab hoīe per pn̄iaꝫcum poſtea reuertitur tentando euꝫ inuenit domum mentis vacanteꝫ .ſ. ocio: cum ſeptē ſpiritibus ingreditur ⁊ habitat ibi .i. cū vniuerſis pctīsSic ergo ꝗ in laboribus hoīum non ſunt tenuiteos ſuperbia. Et qꝛ ipſa regina eſt ⁊ mater viciorū exin̄ oꝑti ſunt iniquitate.¶ Capitulum decimūꝗntum de Deſperatione.Eſperatio filia ſleaccidie ẜm Gre. Tho. ⁊ alios. Pro cuius declaratione ſciendū ꝙ ſicut v̓aeſtimatio intellectus circa deum eſt ꝙ ex ipſo ꝓueniat homini ſalus: conſecutio beatitudinis: venie peccatorum ⁊ adiutorij in arduis ⁊ periculisquod pertinet ad ſpem. Ita falſa opinio vel eſtimatio intellectus circa deum eſt ꝙ non tribuatbeatitudinis premium bona facientibus: vel nōlargīatur veniam penitentibus: et in periculisnon ſubueniat: quod pertinet ad deſperationem Sicut ergo ſpes vera eſtimans de deo eſtvirtuoſa. Ita ⁊ deſperatio per contrarium falſaeſtimans eſt vicioſa. Si quis autem deſperaretde eo quod non eſt natus adipiſci vel d̓ eo quod