Capituluꝫ. XI.

faciente .i. p̄di cante: qui egreſſus de auditorio fuerit excōicetur: vbi dicit glo. ꝙ ītelligitur qn̄ hoc fac̄cōtenens eū vt minus litteratū: quod ad ſuꝑbiā ꝑtinet: ⁊ poſſet eē mortale ip̄e cōtēptus: nā ex hoc ſolū ꝙ ꝗs nō audiat p̄dicationē etiā ex negligētia qͣꝫuis malę faciat: non tn̄ peccat mortaliter nec dꝫ excōicari. Sicut aūt nō poſſe ꝑ̄cipere cibū corꝑalemeſt ſignū mortis corporalis. Ita non ꝑciꝑe legendovel audiēdo verbū dei ꝗ eſt cibus aīe ē ſignū mortis aīe: ꝓpterea ait xp̄s iudeis. Nō poteſtis audire.ſ. verbū dei qꝛ ex deo nō eſtis. Io. viij. Fructꝰ verbi dei auditi fūt. xij. ꝗbus oībus puāt̉ ꝗ nō audiūp̄dicationē ſed negligūt. primꝰ fructus ē ꝗ eſt fideigeneratiuū diſpoſitiue. Ro. x. Fides ex auditu: auditus aūt per verbū dei. Ber. Unde .ſ. tanta lux fidei in toto orbe ⁊ tam ſubita niſi de predicato IeſuSāmaritana ad aquas ſignantes verba dei ꝑ verbū dei ad fidem dei conuerſa eſt: ⁊ Iſaac Iacob etMoyſes ſponſas acceperunt ad ſontes aquarumRebeccam .ſ. Rachaelē ⁊ Sephorā que deſpōſatio aīe cū deo eſt per fidem: ẜm illud Oſcē. ii. Deſpōe mihi in fide. Secūdꝰ fructꝰ ē qꝛ eſt ſpei augatiuū: p̄s. cxviij. In verbū tuum ſuperſperaui .i. ſuper id quod prius vel ſuꝑ aliā .i. plus qͣꝫ aliaui. Uerba .n. ſcripture diuine predicata tunittant eterna premia laborantibus: veniā pebus adiutorium inuocantibus: menteꝫ ſubt ad ſpem de deo. Et licet verba dei lecta etiāant: aliter tn̄ ⁊ efficacius predicata. Nam vtdicit Hiero. ad Paulinum. Habet neſcio quid latentis energie viue vocis actus: ⁊ de ore magiſtriin aures diſcipuli prolata fortius ſonat. Tertiꝰ fructus eſt qꝛ eſt feruoris excitatiuuꝫ. Iere. xxiij. Nōne verba mea ſunt quaſi ignis .ſ. cor feruore caleſaciens. Et prouer. xxx. Oīs ſermo d̓i quaſi clypeusignitus omnibus ſperātibus ī ſe: hoc exꝑti ſunt diſcipuli euntes in emaus dicentes. Nonne cor noſtru ardēs erat ī nobis dū loqueret̉ nobis ī via .ſ.ieſus ⁊ aperiret ſcripturas. Quartus ē bonoꝝ oprū multiplicatiuū. Nā vt dr̄ Math. xiij. Semē eſtin dei quod cadens in terram bonam fecitaliud. xxx. aliud. lx. aliud centeſimuꝫ ⁊ ſignficat varietatem meriti bonorū que fiunt ꝑ verbūdei a coniugatis viduis vel virginibus. Quintusfructus eſt qꝛ ē viciorū purgatiuū ſeu ab eius eductiuū: vnde dixit Cēturio xp̄o dic verbo ⁊ ſanabiỉpuer meus. Math. viij. ⁊ Sapī. xvi. Sermo tuusdn̄e ſanat oīa .ſ. vlcera anime vnde chriſtus Io. xv.Iam vos mundi eſtis propter ſermonem queꝫ locutus ſū vobis: in quantum .ſ. inducit p̄dicatio adcontritionem. In hiꝰ figuram legitur ꝙ Ieremiasſuit eductus de lacu profundo luti adiutus ruderibus .ſ. funibus ⁊ pannis veteribus adiunctis n.funes quibus ligatꝰ tenebatur nimis corroderēcarne Iere. xxxviij. Significat Ieremias pctōreIeſt ī lacū ꝓfūdo fecis pctōrū ſꝫ īde educit̉ per predicatores v̓bis diuinis ꝑtī cōtinētibꝰ duras ſn̄iaspceptorū q̄ ſenſitiuā corrodūt: ⁊ hec ſūt ſunes: ꝑtiꝫ

exēpla patrū: ⁊ iſta cōfortāt ⁊ liniūt rigorem vt facilius educatur de peccato ī ꝓlogo. Glo. cōtinui ſuꝑp̄s. Sextus fructus ē qꝛ ē ad gr̄am ſpūs ſācti copioſe recipiēdā p̄paratiuū: vt dr̄ Actu. x. ꝙ adhuc loquēte Petro. .i. p̄dicāte familie Cornelij Cēturiōiscecidit ſpūs ſāctus ſuper oēs qui audiebāt verbūSeptimus fructus ē qꝛ verbū dei ē roboratiuum.ſ. ī tribulationibus ne ꝗs deficiat in eis p̄s. xxxij.Uerbo dn̄i celi firmati ſūt .i. roborati. Et in figuraꝫhiꝰ chriſtus noluit dimittere turbas ieiunas ad domum redire ne deficerent in via Marci. viij. ⁊ Helias ī fortitudine panis ſubcinericij .i. verbi dei ambulauit vſqꝫ ad monteꝫ dei. iij. Reg. xix. Octauusfructuus ē qꝛ ē vite ſpūalis cōſeruatiuū. Deūt. vi⁊ Math. iiij. Non ī ſolo pane viuit hō ſed ī oī verbo qd̓ procedit de ore d̓i. Et Ioan̄. vi. verba q̄ egoloquor vobis ſpūs ⁊ vita ſunt .i. ſpūaliter ītellectaviuificabunt vos .ſ. ſpūaliter. Nā vt dicit apl̓us. ij.Corin. iij. Littera occidit: ſpūs aūt viuificat: hinc ēꝙ iudei legentes ⁊ audientes frequenter ī ſynagogis nō viuificāt̉ ſpūaliter qꝛ ẜꝫ lr̄am ītelligūt n̄ẜmſpūm. Nonus fructꝰ ē qꝛ ē ī tēptatōibꝰ defenſiuumvn̄ apl̓s. Gladium ſpūs ſumētes qd̓ ē verbū di adEphe. vi. ⁊ ad Heb. iij. Uiuus ē ſermo dei ⁊ penetrabilior oī gladio ancipiti ꝑtingens vſqꝫ ad diuiſionem aīe ⁊ ſpūs: hoc gladio verbi dei xp̄s vſus ēī tēptatōibus ſuis ī deſerto ⁊ ip̄e deiecit demonem⁊ vicit. In cuius figurā Dauid tribus lapidibus d̓fluuio ſumptis interfecit Goliath gigantem. i. Regū. xvij. Decimus fructus eſt qꝛ eſt ignorantie ⁊ eirorū expulſiuum ſuper omnes doctrinas: quinimmo alie doctrine aliquando deficiunt a veritate:hec autem ſemper veriſſima īuenitur p̄s. cxviij.Lucerna pedibus meis verbum tuum. Et Seuerinª papa. Sicut ſtellas celi non extinguit nox: itamentes fideliuꝫ īherētes ſacre ſcripture firmamēto non obſcurat mundana iniquitas: di. xxxviij.Undecimus fructus ē qꝛ eſt cogitationum ſuꝑ fluarum ⁊ affectionū cōpreſſiuū: vn̄ in Cant. iiij. c. dicitur. Sicut vita cōccinea labia tua ſpōſa ⁊ eloquiūtuum dulce. Uitta retinet capillos defluentes necooperiāt faciē ⁊ propterea labia ſponſe .i. ſermoſcripture aſſimilatur vitte: qꝛ cogitatōes ⁊ affectiones ſuꝑfluas mentis repͥmit ne faciem contemplationis obnubilent. Duodecimus fructus ē qꝛ ē cōſolatiuum ſeu dulcoratiuum: p̄s. cxviij. Qua dulcia faucibus meis eloꝗa tua ſuꝑ melori meo. Ur⁊ liber in quo erant ſcripte lamentationes: carmē⁊ ve .i. lametationes penitentiū: carmē leticie ſuperne patrie: ⁊ ve eterne dānatōis: datus ad deuorandū Ezech. in viſione: pͥus ſecit amaricare vētrē ſuum .i. ſēſitiuā ī pͥncipio: ſꝫ poſtea factus ē dulcis vtmel ī ore ſuo Bemū. Beati ꝗ audiūt verbū d̓i ⁊ cuſtodiūt illud.C. §. IIIQuantum ad tertiumHebet aūt verbū auditū ruminari ⁊ mente retineri ſicut legitur de. b. Nicolas ꝙ cum eſſet puer ad