Titulus ℟X

iuuenes ſocij exirēt ciuitatē ſuā vt irēt ad occupādū vnus eoꝝ priꝰ audiuit miſſā: alter nō. proficiſcetibꝰ igit̉ cepit aer ꝑturbari ⁊ minari pluuias: tonitrua rugire: corruſcatōes frequentari. Auditaqꝫ ēvox de celo ab his duobus dicēs: ꝑcute ꝑcute euꝫAd quā exterriti dū proſeq̄rent̉ iter fulgur deſcendens īterfecit eū ꝗ miſſā illo mane nō audierat.Quo viſo alius pre pauore qͣſi amēs effectꝰ ꝗd ageret ignorāſ: qꝛ iā ad locū deſtinatū appropī quabatſecutus ē viā ſuā ⁊ iterū audiuit voce dicētē ꝑcute ꝑcute eū: quātū iſte exterritꝰ fuerit recolēs de ſocio ſuo poſt talē vocē fulgere ꝑcuſſo ꝗlibet pōt perſe imaginari: ſꝫ poſt hāc vocē ſuꝑuenit alia dicensNō poſſū qꝛ audiuit hodie verbū caro factū ē: exeo .ſ. qꝛ audierat miſſā cuius finis ē. Uerbuꝫ carofactū eſt ẜm communem morē ⁊ ſic euaſit mortemillam terribilem.¶ Capitulum vndecimum de negligentia circa p̄dicationem.Egligētia circa atntentionem predicationis quod peccatum ſit ⁊ non paruum oſtendit. Augu.dicens. Non minus reus erit qui verbum dei negligēter audierit: qͣꝫ ꝗ ſua negligentia corpꝰ xp̄i ī terram cadere ꝑmiſerit .i. q. i. Interrogo. Negligētiaaūt cōmittitur tripliciter.Primo predicationi non intendendo.Secundo predicationem non audiendo.Tertio predicationem non retinendo vel non ſacīendo.Quantum ad primum.offendit qui aſſiſtit p̄dicationi ſed mēs per affectūvel cogitatū ad alia euagat̉. Et aliꝗ ꝗdem ꝗ audiunt verbū d̓i deſignatū ꝑ ſemē Luc. viij. Seme ēverbū dei: ſūt dediti vanitati ⁊ curioſitati: ⁊ hi ſuntvia .ſ. mēs eorū cōculcata cogitationibus vanis ⁊varijs ſibi ſuccedentibus: ī quibus ſemē p̄dicationis iactatū cōculcatur: ⁊ diabolus tollit de mēte eorum. Alij ſūt dediti cupiditati: ⁊ hi ſunt terra ſpinoſa in ꝗbus exorte ſpine cogitationū ⁊ affectionumtemporalium ſuffocāt ſeme verbi quod aliꝗd boni propoſiti produxerat. Alij ſunt dediti ſuꝑbie etariditati īdeuotōis: ⁊ hi terra petroſa que n̄ hꝫ himorem deuotōis in ꝗbus verbū auditum etſi videatur operatū fructū adueniente calore tēptatōnis vel tribulatōis areſcit ⁊ deficit. Sed iactatumſemen in terrā bonā nō negligentem ſed ſollicitudine cultiuatam: ſpinis nimiarū curarū purgataꝫaquis cōpunctionis irrigatam: facit fructū multū⁊ vpter hoc dic̄ Aug. i. q. i. Interrogo. Querendoꝗd ſit maius corpꝰ xp̄i .ſ. ī ſacramento an verbū d̓i:non minus eſſe verbū dei qͣꝫ corpus xp̄i qd̓ veruꝫeſt non quo ad eſſentiā ſed quo ad efficiētiā ẜꝫ glo.Quinimmo maior fructꝰ ſeꝗtur ex verbo dei p̄di-

cato qͣꝫ corꝑe chriſti ſūpto. Nā per ſacramentū nulus iuſtificatur ſi accēdit īdigne ⁊ incontritus ſꝫ augetur iniquitas ſua. Sed obſtinatiſſimi hoīes audiendo p̄dicationem cōuertūtur. Un̄. n. gentiles cōuerſi ſūt ad fidem niſi ex p̄dicatione. Et propteresꝓpter magnum fructū ꝗ ſeꝗtur eſt opus p̄dicatōiſſuꝑ oīa diuina priuilegiatum. Nam ab alijs diuinis excluduntur plures perſone: vt excōicati ⁊ hiꝰSed p̄dicationi oēs poſſūt intereſſe: heretici ſciſmatici: iudei: pagani: excōicati interdicti: ⁊ oēs malefactores: de conſe. di. i. Ep̄s nullū prohibeat īgredi eccl̓iā ⁊ audire verbū dei: nec gētilē nec hereticū vel iudeū vſqꝫ ad miſſā cathecuminoꝝ. Et qꝛ n̄oīa oī genere hoīum placent: vt dr̄ Eccle. xxxvij. ſucut nec in cibis. ſꝫ qd̓ vni placet alter nauſea hꝫ: itaī materijs q̄ p̄dicat n̄ oēs materie nec oēs mōi p̄dcādi equaliter oībꝰ placēt nec cōueniūt: iō patiendꝫ audiri verbū dei: etiā ſi materia vel modus n̄placeat: ꝓpt̓ qd̓ dr̄ Eccle. v. Eſto māſuetꝰ ad audendū verbū dei. Et Iaco. i. In manſuetudīe ſuſcipite inſitū verbū qd̓ pōt ſaluare aīas veſtras: ⁊ attento ꝙ predicator chriſtum rep̄ſentet dꝫ cum magna deuotione ⁊ reuerētia audiri ⁊ ſi vilis ⁊ cōtēptibilis videat̉ ꝑſona. Un̄ Augu. Ego .ſ. p̄dicator ꝗdſum niſi cōphinus ſeminatoris .i. chriſti ip̄e digntus eſt ī me ponere ſemē qd̓ ſpargo vobis: noliteſpicere ad vilitatē cōphini ſed nobilitatē ſeminatoris. Et Tullius. Non te moueat dicētis auctortas ſꝫ ꝗcꝗd dicit attendito. Dicit ēt Aug. ꝙ vtile.ſcholaſticis noſſe ita p̄ponēdas eſſe ſn̄ias verbis ſicut animus p̄ponitur corꝑi. Ex quo fit vt malle d̓beant vtiliores qͣꝫ diſertiores audire ſermones.Sic̄ mallent prudentiores qͣꝫ pulchriores habereamicos: di. xxxviij. Sedulo. Cum magna igit̉ attētione ⁊ affectu audienda eſt predicatio ⁊ cū ſilētiovnd̓ ⁊ nee. viij. dicitur ꝙ aures oīs populi erāt erecte ad librum .ſ. legis dei ⁊ Luc. v. Et conueniebturbe multe ſcilicet ex magno deſiderio vt audrent verbum dei. Et Augu. dicit. Cum quantaſlicitudine obſeruamus quando corpus xp̄i miniſtratur vt nil ex ipſo de manibus noſtris in terram cadit: tanta ſolicitudine obſeruemus ne vebū dei qd̓ nobis erogatur duꝫ aliud aut cogitanaut loquimur de puro corde depereat .i. q. i. interrogo.Quantuꝫ ad ſecunduꝫSi malum ē negligenter audīre verbū dei .i. nō attente vacare aut mente retinere: quanto magis noaudire p̄dicationem. Cōmuniter iſta differentia reperitur inter eos qui audiunt predicatōnes freq̄nter: et eos qui negligunt .i. qui nolunt audire: quianon audiētes eas ſunt homines ferales immodeſti diuerſis erroribus infecti. Econtra frequentartes predicationes ſunt homines ciuiles: modeſti:fidei zelatores: et merito qꝛ doctrina eccleſie q̄predicat̉ eſt tota ciuilis ⁊ ẜm ph̓iam moralem: ⁊ ꝓpterea dicit̉ de cōſe. di. i. Sacerdote in eccleſia verbū