Capituluꝫ. X.

negocia q̄ nō poſſūt dimittere ſine magno d̓trimēto ſcādalo vel ꝑiculo: exͣ de re. iur. Qd̓ ī lege. Puelle nubiles q̄ nō exeūt domū qꝛ nō ꝑmittūt a parētibꝰ vident̉ excuſari ſi neſciūt p̄ceptū vel ſcientes libenter irent ſi ꝑmitterent̉. Nō .n. phas eſſet ſolaspomū exire cla vt audirent qꝛ magna pericl̓a poſent inde cōtingere. Sꝫ parētes earū ꝗ nō ꝑmittūtaccedere īnitentes cōſuetudini patrie n̄ vidēt̉ poſe excuſari ſi ꝑmittūt eas exire ad choreas vel alialoca: vel ſtare ad oſtiuꝫ domꝰ aut feneſtras vt videant̉ ab hoībus: nā ī eo cāu dici non pōt cōſuetudoq̄ ī rōne fūdat̉ di. i. Cōſuetudo. ſed corruptela: ⁊ ioradicitꝰ euellēda: di. viij. mala. Ꝙ vidue aliꝗbꝰ diibus vel hebdomadis ī morte virorū maneant demi ī ſignū triſticie: vn̄ ⁊ miſſā nō audiūt: videt̉ tolerādū ſi ē de more patrie. Sꝫ ꝙ maneāt ꝑ ītegrūiū vel ꝑ ſex mēſes excuſari nō poſſūt: qꝛ magnauſiō ē di. viij. cōſuetudo. Maria Magdalena ⁊Martha q̄ nobiles erāt ⁊ diuites cū eēt in domoviſitate a pluribus ad conſolādū ꝓ morte germani eorū Lazari audito ꝙ ieſus: adueniſſet exierūtdomū vt irent ad eū: vt habet̉ Ioā. xi. ⁊ Ieſus ꝗdētūc mortalis erat: nūc idem ip̄e ī ſacramento altareſt ⁊ īmortalis: vn̄ cum magno affectu accedēdūad ip̄m .ſ. audiendo miſſam. Cōiugate que nō poſunt ire ad audiendū miſſam ſine magno ſcādalovirorū: qꝛ .ſ. habent preparare neceſſaria familie ⁊ſeruitrices non habent q̄ talia faciant vident̉ excuſari poſſe cum ī gubernatione domus ⁊ familie inra velint eas vt famulas viris eſſe ſubiectas. xxxiq. v. noluit. ⁊. c. manifeſtū. Non tn̄ ex hoc ꝙ aliqutulum indignentur eis viri qꝛ nō ita bene preparent̉ eis cum accedūt debent dimittere. Et multomagis non debent dimittere quando ex zelotipiamouentur: vel ex cōtēptū diuinorū querentes ipſos in malicia imitari: ar. xi. q. iij. c. ſi dn̄s. debēt ētdn̄i ⁊ patroni ſic ordinare de famulis ⁊ famulabꝰſuis vt audire poſſint ⁊ ipſi miſſam: vnde ⁊ Pe. depalū. in quarto dicit ꝙ non excipiunt̉ ab hoc p̄cepto plus ſerui qͣꝫ domini: īmo ⁊ ſeruus ⁊ ancilla debent diebus ſeſtiuis vacare deo ſicut ⁊ dn̄i. Sꝫ qꝛoportet aliquem domi remanere debēt ita ꝓuidere eis dn̄i ꝙ ſaltem audiant miſſam ſi poſſunt: nā⁊ de eis domino ſunt rationem reddituri ſi fuerūtciti pro ſalutē eoruꝫ: vi dicit Ambro. lxxxvi. di.putatis. Parentes autem filios ad hoc debentmonere ⁊ cum pueri ſunt etiam quadam vī inducere. Lenentur. autem homines ad hoc preceptuꝫcum habent vſum rationis ſecundum Pe. de pal̓.quod videtur intelligendum quando ſciunt vl̓ ſcire poſſunt ab alijs hoc preceptum. Nec eniꝫ oporſet ſinguloruꝫ auribus inculcari quod publice ſtatutum eſt: di. xvi. Quod dicitis. Et licet ignorantiaiuris diuini vel naturalis neminem excuſet habētem vſum rationis in neceſſarijs ad falutem: tamēignorantia iuris poſitiui excuſat quando probabilis eſt: vt. i. q. iiij. §. fi. Et illi quidem qui iuſto impedimento audire non poſſunt miſſaꝫ: debent ſalteꝫ

pro aliquo ſpacio ī domo vacare orationi loco maſe ex congruitate. Introite ergo omnes in conſeſſione portas eccleſie: atria eius .i. capellas eccleſie īhymnis confitemini illi. Non enim debent accedere ad miſſam vel eccleſiam vt videant vel videantur ab amatoribus ſuis. Nam tales non implēt p̄ceptū illud eccleſie: ſicut nec etiam illi ꝗ ſtāt ad ſociandū dn̄os alias non audituri: ſꝫ debēt accederead adorandū: ⁊ tunc a ſe remouere debent cogitatōes tp̄allū ad deo vacandum vn̄ Cyprianus de cōſe. di. i. ait. Qn̄ ſtamus ad orationem fratres inuigilare ⁊ īſiſtere ad preces toto corde debemus. Logitatio carnalis tunc ⁊ ſecularis oīs abſcedat nec ꝗcqͣꝫ tunc animus aliud qͣꝫ id ſolum cogitet quod precatur ⁊ iō ſacerdos in miſſa ait. Surſum corda vtdum plebs reſpondet: habemus ad dn̄m: admonemur nil aliud qͣꝫ dn̄m cogitare debere: clandat̉ cōtra aduerſariū pectus: ⁊ ſoli deo pateat: hec ille. Irhymnis igitur .i. diuinis laudibus inſiſtendum etor̄onibus. Euitari ibi dꝫ oīs ſtrepitus ⁊ audientesſubmiſſe debent ſuas or̄ones dicere nō alte ne ꝑturbent mentē ſacerdotis nec etiam ſtare ante faciem̄ celebrantis ne ei tedium faciāt. Nec curioſe aſpicere q̄ dicunt vel faciunt ſed potius publicanuꝫimitari ꝗ nec audebat oculos ad celū leuare ſed ꝑcutiebat pectꝰ ſuū: vn̄ ⁊ Alber. dicit ꝙ ī mortali exiſtens non debet multo intuitu reſpicere corpꝰ dn̄iſed indignū ſe reputare vel in trāſitū videre: ⁊ quipoſſunt ibi manere genuflexi ⁊ diſcapuciati precipue facte conſecratione ob reuerentiam chriſti. Siab oībus hoc fieri conſueuit ⁊ laudabiliter gerenti vices eius in terris .ſ. pape. quanto magis ip̄i ſūmo pontifici futurorum bonorum īmortali ⁊ omnium domino ⁊ creatori ibi realiter exiſtenti: vndeGrego. de conſe. di. ij. Quid ſit. dicit. Quis fideliuꝫdubium habere poteſt in ipſa imolationis hora adſacerdotis vocem celos aperiri in illo Ieſu chriſtimyſterio angelorum choros adeſſe ſumma ⁊ imaſociari vnum ſacramentum ex viſibilibus .ſ. ſpēbꝰ⁊ inuiſibilibus fieri .ſ. diuinitate ⁊ alijs. Cum maxima ergo reuerentia ibi aſtare oportet ⁊ omni metis deuotione: ⁊ vt dicit Aug. Admonendi ſūt ſcholaſtici ne derideāt ſacerdotes ſi ī miſſis vl̓ alijs officijs faciāt barbariſmos ⁊ ſoleociſmos et alios d̓fectꝰ di. xxxviij. Sedulo. Cauēda ē ergo ī huiuſmodomnino negligentia ne contingat illud quod legitur. ij. Macha. iiij. vbi dicitur ꝙ ſacerdotes iaꝫ nocirca officia dediti erant ſed contempto templo etſacrificijs neglectis feſtinabant participes fieri paleſtre ⁊ prohibitionis iniuſte. Sed ⁊ de conſe. diſ. i.dicitur. Qui die ſolēni pretermiſſo eccleſie contiōtu .i. neglectis diuinis ad ſpectacula vadit excōicotur. Qui vero deuote aſſiſtit miſſe: quam etiam deberent fideles ex ſua deuotione quotidie audirecum poſſunt lꝫ non teneant̉: multa bōa ſpiritualiacōſequitur. Inter cetera ſpālis or̄o fit a celebrantepro aſtantibus: quinimmo multa pericula ⁊ malaeuadit: vnde legitur ꝙ cū quadam die feſtiua duo