Capituluꝫ. IX.
feſto reſurrectionis ꝙ non poſſet huic vacare .ſ. adſe p̄parandum forte cum hiꝰ poſſet ep̄s vel confeſſor licentiare: vt in aliquē diem p̄cedente vel ſeq̄ntem cōicaret. Sed ꝙ aliꝗ vel alique hoc faciant vtquaſi liberius liceat eis vacare ornatibus tripudijs ludis: pompis: vel laſciuijs: ī feſto reſurrectionis: hoc eſt ꝯͣ intentioneꝫ eccleſie q̄ vult fideles illadie pre ceteris vacare deuotioni. Dies etiā p̄cedentes ſūt magis inductiui ad deuotioneꝫ ex ip̄is officijs que maxīe requiritur in acceſſu ad ſacramentuꝫ. Qꝛ tn̄ multi p̄dicatores ⁊ magni p̄dicant aliqn̄contrarium illi qui ex doctrina eorū putantes ſibihoc licere: contrarium faciunt nō puto condēnandos vt tranſgreſſores precepti niſi eēt ꝑtinaces⁊ conſtaret etiam de cōtrario. Et qui hoc predicāt.ſ. alia die qͣꝫ in paſca cōicaudū plus ſapiunt qͣꝫ oppere. Et notandum ꝙ triplex negligentia cōmittur ⁊ valde graue peccatum circa iſtud ſacramēſumendū.imo omittendo indebite eius ſūptionem.cūdo accedendo indigne ad cōionem.Tertio exhibendo ſe tepide poſt acceptionē.his pōt ītelligi illa imprecatio pͣsͣ. ⁊ ꝯtra iſtost. Fiat menſa eoꝝ .i. cōio eis parata ⁊ ꝓ eis fiat .i. fiet corā ip̄is: ī laqueū: ī retributiones: ⁊ ī ſcandalū. Obſcurēt̉ oculi eoꝝ ne videāt: ⁊ deorſū eorūꝑīcurua. Effūde ſuꝑ eos irā tuaꝫ ⁊ furor ire tueprehendat eos. Fiat habitatio eoꝝ deẜta: qd̓ pōiexponi de non cōicantibꝰ ⁊ male cōicātibꝰ vt ī finecapituli exponetur.¶ §. I.Quantum. ad primumdicit Sapiens. O qͣꝫ ſuauis ē ſpūs tuꝰ ī nobis dn̄ę.qͣꝫ dulcis affectus tuꝰ ad nos. Nā angelorum eſcantriuiſti ppl̓m tuū dn̄e et panē de celo p̄ſtitiſti eisSap̄. xvi. Et ppl̓o ꝗdem hebreorū figuraꝫ exhibē.ſ. manna ſuaue. Sed populo chriſtianorum firatū .ſ. magnificū ſacramentū. Sꝫ ſic̄ īgratus ilaīa noſtra nauſeat ſuꝑ cibo iſto leuiſſiens cibos ⁊ viliſſimos. ¶ Ita ⁊ polus chriſtianus tāto ingratior quanto benieficiūnceſſū ē īcorꝑaliter maiꝰ quaſi reputās cibū ſacramētalē vilē non curās de eo alia appetens va⁊viliſſima reſpectu ſpūaliū. Omittūt aūt īdebiimere quadrupliciter.Iliqui ex obſtinatione.Iliqui ex falſa humiliatione.liqui ex ignoratione.ī ex tēpefactione.ſtinatione dimittunt multi ꝗ permanenteslio vel detentione alienorū vel luxuria vel alioortali peccato: qꝛ nolunt peccatū illud dimittereolūt etiā cōicare: ⁊ ꝙ non velint cū hiꝰ peccatꝭ cōicare minus male faciūt qͣꝫ ſi cum illis cōicarēt: ſecnon ꝓpterea excuſant̉ a mortali omittētes cōioneꝫqꝛ nec ꝑplexi. ſūt ẜm Tho. ī quarto. Nam pn̄t ⁊ debent dimittere peccata illa ⁊ non ꝑmanere in ſuaobſtinatōne: cū de die in diem īmo de pūcto in pū-
ctū poſſint mori ⁊ perpetuo damnari. Fit ergo eismenſa cōionis in laqueū peccati: qd̓ committuntomittendo eā. Ex falſa hūiliatione dimittunt illi ꝙreputātes ſe peccatores ⁊ īdignos tāto ſacramētonolūt cōicare. Et ꝗdē ſi attendat̉ magnitudo exiſtētis ī ſacramento ſolū nulla creatura īueniet̉ dignaeo. Nec apl̓i ſcī nec martyres. Sed nec hͨ dn̄s reꝙrit a nobis .ſ. tantā diſpoſitionem ⁊ ſcītateꝫ quātaꝫmeretur mageſtas eius: ſed quarita eſt poſſibilitaſfragilitatis noſtre nec requirit ꝙ efficiamur īpeccabiles ſed ꝙ doleamus de preteritis ⁊ proponamus firmiter in futurū abſtinere occaſiones proximas euitando. Nā ⁊ Petrus cum alijs apoſtolidigne ſumpſerūt ſacramentū in die cene ⁊ tn̄ indead modicum Petrus chriſtum negauit ⁊ mortaliter peccauit ⁊ alij fidem perdiderūt. Falſa vtiqꝫ humilitas eſt q̄ frangit precepta: debuit potius quilibet Petrum imitari dicentē Luc. v. Exi a me dn̄eqꝛ homo peccator ſum: ⁊ tamen non recedebat ſꝫadherebat ei. Ex ignorantia dimittunt qui neſciunt ſe ad hoc teneri: ſed ignorantia iſta non videt̓̉excuſare: cum ſit commune p̄ceptū eccleſie qd̓omnes extendit̉: ⁊ ignorantia facti non iuris exſat: de re. iurꝭ. libro ſexto. Ex precipue in locis vbip̄dicantur iſta aut de facili ſciri poſſunt. Sꝫ ī locſilueſtribus vbi ſacerdotes ſunt ita ignorantes ꝙnon ſolum iſta non nunciant ſed forte retrahūt dicentes non ſumendā communionem niſi in morte vel a ſenibus: poſſent magis excuſari. Ex tepiditate omittunt quibus videtur labor ſe prepararo⁊ ad confeſſionem ⁊ ad communionem qui ita implicantur terrenis ꝙ poſtponunt de facili ſpiritualia etiam eis neceſſaria. Fit ergo iſtis menſa in laqueum peccati mortalis propter ſuam negligentiam. Si quis autem omitteret ex aliqua impotētiavel cauſa rationabili: puta quia eſt in mari conſtitutus in paſca: vel eſt clauſus in clauſtro vel carcere vbi non poteſt habere ſacerdotem: vel exiensdomū timet inimicos capitales: vel de licentia confeſſoris: ⁊ huiuſmodi iſte non peccat habendo deſiderium ſumendi ⁊ propoſitum quādo poterit ſuꝑplere defectum. Sed impedimento ſublata tenetur cōmunicare: alias tunc peccat mortaliter. Et īhuius figuram legitur in veteri lege ꝙ illi qui nōpoterant comedere agnum paſcalem deſignantesſacrificium in ſeſto proprio paſce: debebant ī menſe ſequenti ſupplere defectum: alias grauiter peccabant. Sed dubitari poteſt ī qua etate teneanturpueri cōmunicare: nam poſt pubertatem dubiumnon eſt quin obligentur ſi ſunt ſane mentis. Et poteſt ſatis teneri ꝙ ſecundum ꝙ poteſt confeſſor exconfeſſione eorum percipere de vſu rationis eorūmaiori vl̓ minori: ſic poteſt et dēnt eis conſulere vlartare ad cōioneꝫ. Sꝫ ⁊ parentes qͣꝫuis ad confeſſioneꝫ debeāt qͦdāmodo cogere: ſic̄ ⁊ magiſtri ſcholaꝝ: non aūt ſic ad cōionem: ſed debent bn̄ eos hortari: ſi vident eos habere bonam diſcretioneꝫ veldimittē̓ ī iudicio ꝯfeſſoꝝ ſuoꝝ. Retrahēdo āt eos