Capituluꝫ.VII.
currunt qͣꝫ alijs diebus pōt tolerari talis mos. ꝗaetiā de ſero feſti qn̄ liceret laborare die trāſacta nōlaborant vſqꝫ ad mediam noctem: ⁊ ſic videtur admitti poſſe compenſatio conſuetudine ſic agēte. etdn̄s Augeniꝰ quartꝰ ſuper hoc reꝗſitus etiā cū talibus diſpēſauit et ꝑcepi a fide dignis. C. §. II.De uiolatoribus feſtorum dicit p̄s. lxxiij. loquens de peccatoribus. Dixerunt in corde ſuo cognatio eorum ſimul quieſcereſaciamus oēs dies feſtos dei a terra: ẜm litteram ītelligitur de caldeis qn̄ ceperūt Hieruſalem ſecundum Nico. de lira vel de romanis cum deſtruxerunt Hieruſalē querentibus tollere cultū veri dei⁊ eius feſta: vel etiam moraliter de malis chriſtiāisqui cum cognatione eorum .i. cum alijs malis adhoc operam dant vt violent feſta et ad nihilum deducant ſiue laborando ſiue vicijs ī eis ſe īplicādoUbi notādū ꝙ feſtum violat̉ ⁊ male celebratur extriplici negligētia ſeu defectu.Primo qꝛ non cauet̉ a defectibus criminalibus.Secūdo qꝛ non inheretur actibus ſpiritualibus.Tertio quia non abſtinetur ab operibus manualiC §. III.Quantum ad primum.debet quis abſtinere a peccatis permaxīe diebusfeſtiuis: qꝛ plus habent impedire mentem ſi mortalia ſunt a vacando deo qͣꝫ opera manualia: vndedr̄ euit. Leuit. xxiij. d̓ ſabbato cui ſuccedūt feſta eccleſie. Oē opꝰ ẜuile n̄ faciētꝭ ī eo ſꝫ opꝰ ẜuile ē pctm̄dicit enī chriſtus Ioā. viij. Oīs qui facit peccatumſeruus eſt peccati. Et iō dicit. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. cxxij. arii. iiij. ꝙ magis facit contra preceptum de ſanctiſicatione ſabbati ſeu feſti qui facit peccatum die feſto qͣꝫ ꝗ facit aliquod opus corporale de ſe licitumt Aug. dicit in li. de decem cordis ꝙ melius faceret iudeus in agro ſuo aliquod vtile agere qͣꝫ ſedicioſus in theatro in feſto exiſtere ⁊ meliꝰ femine eorum die ſabbati lanam facerent qͣꝫ tota die in neomenijs ſuis impudice ſaltarent. Non autem ꝗ pecat venialiter in ſabbato .i. in feſto facit contra hocpreceptum qꝛ venialia non excludunt ſanctitateꝫ:hec Lho. Peccatum ergo mortale cōmiſſuꝫ die ſeſto multo grauius ē qͣꝫ alia die idem ꝑpetratum rōne feſti: nam vltra propriam deformitatē: puta fuiti vel ſornicationis ⁊ hiꝰ hꝫ ſpālem deformitatē eilla circunſtantia tp̄is ſacri ex qua feſtum violaturUnde talis vt dicit Nico. de lira ſuper Exo. cxx. ij.ſolum agit contra vnum preceptum .ſ. non mechaberis aut illud. Non ſurtum facies: ſed etiam contra illud de ſanctificatione ſabbati. Sed heu miſeranda cecitas chriſtianorū: qꝛ plura peccata faciūt⁊ grauiora in diebus feſtiuis qͣꝫ per totam hebdōadam. Nam cum alijs diebꝰ oporteat eos diuerſieexercitijs laborare vt poſſint viuere diebus feſtiuis: quando deberent laborare pro anima ⁊ d̓o vacare implicant ſe in multis vitijs. Alij diſcurrunt
procando per vias ⁊ eccleſias qd̓ peſſimum ē aliſaltando ⁊ tripudiando: alij ludendo vacant ⁊ exide deū ⁊ ſanctos blaſphemando: alij venando ⁊ aucupando: alij ſedent murmurando ⁊ detrahendo:alij luxuriando alij tabernas frequentant ⁊ conuiuia. Hinc ⁊ Aug. ad Aurelium. Cōmeſſationes etcbrietates ita conceſſe ⁊ licite putantur vt in honore beatiſſimorum martyrum non ſolum per diesſolēnesᶜ quod vnuſquiſqꝫ non lugendum videat ꝙhoc non carneis oculis aſpicit ſed etiam quotidiecelebrantur di. xliiij. Et propterea qꝛ multa ⁊ īmūera mala fiunt in feſtis: dicit deus per Iſa. i. Solēnitates veſtras odiuit aīa mea: facta ſunt mihi moleſta. ⁊ Amos. v. ait dn̄s. Odi et proieci feſtiuitatesveſtras: qꝛ .ſ. eas vobis facitis nō mihi: ⁊ Malachij. ait ipſe. Diſperdam fuper vultum veſtrum ſtercus ſolēnitatum veſtrarum i. peccata que facitisin ſeſtis manifeſtabuntur coram omnibus ad confuſionem veſtram. Iſti ergo ceſſare faciunt quātūin eis eſt id eſt deficere ⁊ annulare dies feſtos deia terra.L. §. IIIIQuantum ad ſecunduꝫſciendum ẜm Tho. vbi ſupra ꝙ finis huius precepti .ſ. de obſeruatione feſti eſt vt homo vacet rebusdiuinis quod ſignatur in hoc quod dicitur memēto vt diem ſabbati ſanctifices. Illa enī ſanctificariin lege dicuntur que diuino cultui mancipantur:vnde ⁊ de conſe. di. ij. Ieiunia dicitur. Die dominica nihil aliud agendum niſi deo vacandum: nullaoperatio in illa ſancta die agatur niſi tm̄ hymnispſalmis ⁊ canticis ſpīritualibus dies illa tranſigatur: ⁊ intelligitur de operatione prohibita vt patebit infra. Et quod dicitur de dn̄ica idem dicenduꝫde alijs feſtis preceptis: qꝛ vbi eadem ratio ibi ideꝫius. Eſt autem dies dominica multum priuilegiata propter multa magnifica in ea die geſta. Nam īeo mundus ſumpſit exordium ⁊ per reſurrectōeꝫxp̄i mors interitu: ⁊ vt vita ſūpſit inicium. Et dicūtleo papa diſ. lxxv. ꝙ die dominico Ipſa etiam diedicitur natus in mundo xp̄s ieſus ⁊ ī ea miſit apoſtolis ſpiritum ſanctum: ⁊ creditur ad iudiciuꝫ finale venturum. Debet ergo die feſto inſiſti operibus ſpūalibus orationis meditationis auditioniſdiuinoꝝ lectionis ⁊ elemoſynis ⁊ huiuſmōi: vnde⁊ cū factus eſſet Ieſus annoꝝ. xij. Aſcendentibuſparentibus eius hieroſolymam ẜm ꝯſuetudinemdiei feſti ⁊ xp̄s cum eis aſcēdit. Luc. ij. Et ad quidvirgo glorioſa cum Ioſeph ⁊ puero iuiſſet niſi adadorandū deum ⁊ vacāduꝫ diuinis vt lex iubebatEt inter cetera debent hoīes vacare cōpunctioni⁊ contritioni peccatorum ſuoꝝ recogitantes q̄ egerun alijs diebus in quibus fuerūt occupati. Dicitur. n. Leuit. xvi. Sabbatum requietōnis eſt affligetis animas veſtras .ſ. per contritionē ẜm Origenem. Item auditioni miſſe ⁊ diuinoꝝ officiorum⁊ p̄dicationum de quo dicet̉ poſt ſequēs. c. Itē admonitioni ⁊ correctioni proximoꝝ ⁊ p̄cipue fami-