Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus IL

ciandum: ep̄s ſolus poſſit indicere feſta celebranda niſi populus acceptet. Iteꝫ feſtū crucis qd̓eſt de menſe madij .ſ. Inuentōis: eſt p̄ceptū cōſedi. iij. Crucis. Feſtū corporis chriſti Clementinaextra de re. vene. ſan. ſi dn̄m. De quibuſdam tn̄ feſtis eſt dubium vtrū debeāt celebrari .ſ. ceſſationem ab oꝑibus: de feſtis quatuor doctorū Ambroſij Auguſtini. Hieronymi: Gregorij mandantur celebrari. ſolēniter ſub officio duplici extra dere. ven. ſan. Glorioſus. li. vi. Et lꝫ Io. an. videaturtenere etiā ſūt celebranda ceſſationē ab oꝑibꝰtn̄ cōſuetudo que eſt optima legū interpres ē ītrariū: qꝛ nullibi pene cuſtodiūtur: ſed nec iſta conſuetudo eccleſie hoc ſonat expreſſe per hocdet celebrari ſub officio duplici: multa feſta celebrentur ſub officio etiam toto duplici tn̄ ſuntī p̄cepto. Peritos viros timoratos audiui hoc ſētire .ſ. non ſūt in p̄cepto vidi declarationē quādam factā per Eugeniū quartū ad reꝗſitionē querūdam ſuꝑ hoc ſeu diſpenſationē .ſ. non ītendebat fideles obligari. Et idē videt̉ dicendū Marco Luca euāgeliſtis niſi iſtorū feſta cōius plenius celebrantur per ceſſationem ab oꝑibus. Etattēdendum vbi iſta celebrant̉ plene ſeruandaſūt. ar. di. ij. in his. Illa etiā feſta de ꝗbus nulla fitmentio ī corꝑe iuris vel extrauagantibus: ſi de cōimore oīum celebrantur ſeruāda ſūt ſicut feſtuꝫ. b.Nicolai: forte Anthonij. Que autem ſolum ſuntin vna ciuitate vel patria: in illa ſeruanda ſūt. Si.n. cōſuetudo generalis facit legem generalē ſi eſtrationabilis preſcripta: ita cōſuetudo particularis legeꝫ particularē illos ligans vbi ſeruatur. ar.di. xij. Iliud.. c. Illa. Feſtū viſitatiōis. b. marie qn̄.ſ. viſitauit Heliſabeth: qd̓ celebratur īfra octauasapl̓orum ab Urbano ſexto fuit p̄ceptum ſꝫ qꝛqͣꝫ fuit p̄ceptū vel cuſtoditū nec forte publicatū obligat nūc: ſi obligaret tn̄ illos erantſub obedientia illius ſed Benedicti. Feſtū cōceptionis. b. Marie quod a ꝗbuſdā celebrari toleraab eccleſia hoc rōne ſāctificatōis ī vtero facteeſt ī p̄cepto: nec etiā feſtū niuis. Feſtū vero ānūciationis: etſi non cōtineat̉ īter alia feſta p̄cepta: deſe. di. iij. ꝓnūciandum. qꝛ adhuc forte erat inſtitutum: tn̄ proculdubio obſeruandū: vt extra de ferijs. c. Cōqueſtus. De faciendo feſtū trinuatis conſuetudo ſeruāda eſt: extra eo. Quoniā. hodie tn̄ exmādato Ioā. xxij. ſit hoc feſtū per vniuerſalē eccleſiam. Quedā alia feſta erāt in p̄cepto ſunt abrogta cōtrariā ꝯſuetudinē vt cōiter dicitur quo adceſſationē ab oꝑibus: iſti ſūt tres dies regationūItem ſeptē dies paſſiōis dn̄ice .i. hebdomada ſācta. vij. Reſurrectōis .i. hebdomada paſce erāt antiotus ī p̄cepto: vt patet de cōſe. di. iij. ꝓnūciandū. ſechodie non ſeruātur niſi duo dies ſequētes dn̄icaꝫreſurrectōis dies paſceue. feria ꝗnta in coꝫa domini. De feſto etiā Innocētū.. b. ſilueſtri videt̉ etiam ſtare cōſuetudini locorū cōiter male cuſtodiuntur. Feſtū etiā dedicationis eccleſie etiā ē abzo

gatum. Ite dicit̉ extra. e. Cōqueſtus feſta apl̓orſeruanda. ītelligendū videt̉ de pͥncipalioribus: qvꝫ fuerūt aſſūpti ad gloriam: de alijs: vt ē feſtūcathedre Petri. eiuſdē ad vincula. Io. an̄ portā latinā: cōuerſionis Pauli vel cōmemoratōis eius. enim dicit decretū oīa feſta: ſꝫ īdiffinite. Sec cōſuetudo populi chriſtiani que eſt optima leēterpres: vt de cōſue. c. Cum dilectus. ita ſeruaDubitatur etiā a ꝗbuſdā vtrū qn̄ p̄cepta tranſferūtur quo ad officiū: .ſ. occurrunt ī dn̄icis aduentvel quadrageſime hiꝰ: debeāt et trāſferri quo adceſſationem ab oꝑibus? Et dicendū non. qꝛ eccleſia ſtatuit illa determinata die qua occurrūt cutodienda: nil vnqͣꝫ ordinauit de remiſſiōe: etſitrāſlatione officij: ſic ſeruat cōſuetudo. Patet ethoc a ſimili. ſi occurrat ieiuniū eccleſie vel exvoto in vna eadē die qua aliud ieiuniū eecleſie: puta vigilia Mathei vl̓ Thome apl̓i ieiunio qͣtuortēporū vel etiā ſextam feriaꝫ hiꝰ quis ex voto hēaīeiunare: nullus dicit debeat alia die etiam ieiinare ieiunare ī ſupplementū: ſed illa dies determinata ſatiſfacit vtriqꝫ voto ieiunio eccleſie. Sicī ꝓpoſito feſtū ſācti Bartholōei alicubi celebrat̉. j.xiiij. Aug. Alicubi. xxv. In hoc ſeruandus ē mospatrie: extra. e. cōqueſtus.Feſta autem dicunturferie eo .ſ. p̄ſtant vacatōem ab his que ī ſoro iudiciali agi cōſueuerūt: vel dicūt̉ ferie quaſi feſtiFeriarū autem quedā ſūt repētine quedā tēponee qued a ſolēnes. Tēporanee ſūt que dātur fructibus colligendis: ſūt duorū menſiū gratia meſſiū vindemiarū: ẜm diuerſas regiones citiꝰ auttardius īducūtur aut p̄conizantur. ff. e. l. p̄ſides. etde offi. procō. l. ſi in aliquā. Et in his pōt fiericeſſus iudicialis niſi de conſenſu partium exͣ eo.cōqueſtus in fi. Repētine ferie ſūt quas Imꝑatorudicit vel propter victoriā quā fecit: vel qꝛ vxoremduxit: vel qꝛ ei filius natꝰ eſt hiꝰ. Et dicūt̉ repēteqꝛ repēte ſubito īducūt̉: nullꝰ p̄ter pͥncipē īdicipōt. C. de ferijs. l. nullo. Ferie vero ſolenes ſūt feſtaaſtituta ab eccleſia de quibus dictū ē. Unde ſi ciuitas vel dn̄s īdicit ſeu mādat aliquod feſtū ſub certa pena celebrari: penā quidē poſſet exigere a violatoribus ſed culpā incurrūt: qꝛ nen ꝑtinet aceos feſta p̄cipere: ī pͥmis ſecundis ferijs .ſ. tēporaneis repētinis pōt manualiter operari: non ātin ſolēnibus: vt īfra declarabitur. Debet aūt īcipifeſtum quo ad ceſſationem ab operibus aveſꝑa i.ſero vigilie. terminatur in veſpera feſti extra eo.Oēs. Et idem de die dn̄ica: de cōſe. di. iij. c. ꝓnunciandum Tamen mnitium feſtoruꝫ finis iuxͣ eoꝝqualitatem regionum conſuetudines ſeruari debet: ſicut magnitudo eorum exigit prius incipe tradius finire extra eo. om̄ Et vbi ē de more generali aliquorum artificū vt barbitonſoruꝫ huiuſmodi in ſabbato vel vigilijs magnorū feſtoꝝlaborant per dua noctis: qꝛ iunc periōe magis