Titulus IX.

ſicut ſunt colloꝗa īpudica ⁊ viſus fixꝰ circa mulierem ⁊ hiꝰ. Sicut ergo aliꝗs videns alium incedentem ꝑ viam credit ꝙ ſtatiꝫ īcurret ꝑicl̓ꝫ mortis peccaret niſi retraheret euꝫ. Ita pōt aliꝗs peccare mortal̓r niſi corrigat fratrem de hiꝰ venialibꝰ q̄ ſunt diſpoſitō ꝓpinqua ad mortale: vt ē petulantia de qͣ loquit Aug. in rl̓a. Aenemur ergoad correctōem fraternam p̄ceptorie de venialibꝰinterdū non inqͣꝫtū venialia ſꝫ inqͣꝫtum ad mortatalia īducentia. In alijs caſibus qͣꝫuis non teneamur de neceſſitate ad correctōem de venialibustn̄ eſt de expediētibꝰ ad ſalutem .i. de vtilibꝰ: hecUmb. Itē omiſſio correctionis fraterne de mortalibꝰ qn̄ non ſꝑatur emendatio fratris n̄ eſt mortale īmo fieri non dꝫ. Item de mortalibꝰ publicis⁊ notorijs non hꝫ locum p̄ceptuꝫ de fraterna correctōe. Sꝫ d̓ illis intell̓r illud apl̓i. Peccanteꝫ cōram oībꝰ argue vt ceteri timore hēant. Un̄ AugQue peccant corā oībꝰ corrigenda ſunt corā oībus: qͥ peccant̉ ſecretiꝰ corripienda ſunt ſecretiꝰ.Diſtīgue tꝑa ⁊ ꝯcordabis ſcripturas. ij. q. i. ſi peccauerit.¶ §. IIISecunda negligentia.q̄ cōmittitur ī correctione fraterna ē defectuoſa:ſeu infructuoſa cōiter: qn̄ corrigens eſt pctōr. Dicit .n. apl̓s Ro. ij. In quo alium iudicas teip̄m cōdemnas. Sibi .n. dici pōt illud ꝓuerbiū. Medicicura teip̄m. Et iſido. in li. de ſum. bono. Non debet alioꝝ vicia corrigere ꝗ vicijs eſt ſubiectꝰ ꝓpiea dicit pͣsͣ. Iuſtus corripiet me. q. d. nō peccatorqꝛ non ē dignus corrigere aliena vel idoneꝰ quiꝓprijs detinetur. Sciendū tn̄ ꝓ hiꝰ declarationeꝙ correctio delinquentis ꝑtinet ad aliquem inqͣꝫtum viget ī eo rectum iudiciū rōnis: pctm̄ auteꝫnon tollit totū bonū nature ꝗn remaneat ī eo aliquid de recto iudicio rōnis: ⁊ ẜm hoc pōt̓ ſibi cōpetere alterius delictū arguere: ſed tn̄ ꝑ pctm̄ p̄cedens impedimentū qd̓dam correctiōi affert̉ ꝓpter tria. ¶ Primo ꝗdem ex pctō p̄cedēti indignꝰredditur vt alium corrigat de minori pctō ſi ipſecorrigens maius commiſit. Un̄ ſuꝑ illud Math.vij. Quid aūt vides feſtucam ⁊cͣ. dicit Hieron. dehis loꝗtur ꝗ cum mortali crīe detinētur obnoximinora peccata fratribus non ꝯcedunt. ¶ Scd̓oreddit̉ īdebita ꝑꝑ ſcādalū qd̓ ſeꝗtur ex correctione ſi pctm̄ corripientis ſit manifeſtuꝫ: qꝛ videt̉ ꝙille ꝗ corrigit non moueat̉ ex charitate ſed ad on̄tationē: vn̄ ſuꝑ illud. Quō dicis fratri tuo ⁊cͣ. exponit Chryſo. ¶ Quo propoſito puta ex charitatevt ſalues ꝓximū tuum: non qꝛ teip̄ꝫ an̄ ſaluaresvis ergo non alios ſaluare ſed ꝑ bonā doctrinaꝫmalos actus celare ⁊ ſcīa laudem ab hoībus querere. ¶ Tertio ꝓpter ſuꝑbiam corrigētis inqͣꝫtum.ſ. aliꝗs ꝓpͥa pctā ꝑuipendens ſei p̄m p̄fert ꝓximoſuo in corde: pcta ꝓximi auſtera ſeueritate diiudicans ac ſi ipſe eēt iuſtus. vn̄ Aug. in li. de ſermone dn̄i in monte ait. Accuſare vicia officiuꝫ ē bo-

noꝝ: qd̓ cuꝫ mali agūt alienas ꝑtes faciunt. Quōāt ꝗs debeat corrigere docet idem Aug. dicit. C.gitemꝰ cū aliquem rep̄hendere nos ncc̄itas cogivtrum tale ſit vicium qd̓ nunqͣꝫ hūimus: ⁊ tunccogitemꝰ nos hoīes eſſe ⁊ hr̄e potuiſſe: vel quohūimus ⁊ iam non hēmus: ⁊ tūc tāgat memoricōis fragilitas vt illam correctōem nodiū: ſꝫ mp̄cedat: ſi aut īuenimus nos ī eodē vicio eſſe noobiurgemꝰ ſꝫ ꝯgemiſcamus ⁊ ad penitendū inuicem īuitemus. Patet ergo ex his ꝙ pctōr ſi cunhumilitate corrigat delinquentē nō peccat. Necꝑ hoc nouam ſibi dānationem acꝗrit lꝫ ꝑ hoc vein ꝯſcīa fratris vel ſaltē ī ſua ꝓ pctō p̄teritonabilē ſe eſſe on̄dat: non aūt d̓obligat̉ pctōrcūqꝫ ab iſto p̄cepto: nec pōt dici ꝑplexus: qꝛ poꝯteri de peccato ⁊ penitere ⁊ iā non erit pctor: verēt vt dictum eſt humil̓r corrigendo p̄cipue fraternaliter non peccat. Nec excuſātur ſubditi quinteneantur fraterna correctione prelatoscorrigere delinquentes ſi vt dictuꝫ ē ſꝑatdatio eoꝝ ꝑ ipſaꝫ. Eſt .n. fraterna correctio actuscharitatis: ⁊ iō pertinet ad vnūquēqꝫ reſpectu cuiuſcūqꝫ ꝑſone ad quam charitatem debꝫ habereſi aliquid in eo corrigibile inueniatur. Uerum īcorrectione qua corrigunt ſubditi prelatos debet modus congruus adhiberi: vt .ſ. non cum ꝓteruia ⁊ duricia ſed cū manſuetudīe ⁊ reuerētiacorrigant̉. vn̄ apl̓s. i. Timo. v. ait. Seniorem ne īcrepaueris ſed obſecra vt pr̄em. Et ideo Dionyſius redarguit Demophilum monachum. qꝛ ſacerdotem irreuerēter correxerat eum ꝑcutiens: ⁊ d̓eccleſia eijciēs: hec. b. Tho. vbi ſupra. Ad hoc facit vt notat Greg. in paſtorali. exemplum Nathāꝓphete cum correxit Dauid de adulterio cōmſo occulte: quia ſub ſimilitudine diuitis: qui ocderat ouem pauperis vt prepararet conuiuiumpauperi hoſpiti ⁊c̄. ſuper quo dauid iudicauit illum dignum morte ⁊cͣ. ex qua ſn̄ia inde ſumptaoccaſione vrbane redarguit eū: ⁊ ille ſubito emēdatus eſt: hyſtoriam hēs. ij. Reg. xij. In huius ēfiguraꝫ dicitur Exo. xix. Beſtīa que tetigerit mōteꝫ lapidabitur: qd̓ fit cum ſubditus beſtial̓r ſeuproterue corrigit prelatuꝫ qui ratione dignitatisqꝛ altior ceteris ex officio dicitur mons. Et. ij. īguꝫ. vi. narratur ꝙ Oa percuſſus fuit a dn̄o qͣtetigit archam dei que deſignat prelatum: contactus aūt Oce qn̄ irreuerenter obiurgatur vel edetrahit̉. Sciendum ēt ẜm Tho. vbi ſupra ꝙ vbiīmineret ꝑiculum fidei ēt publice eſſent prelata ſubditis arguēdi. Unde ⁊ paulus qui erat ſubditus petro qꝛ ipſe papa ⁊ ille ep̄s ꝓpter īminesꝑiculum ſcandali circa fidē petruꝫ publice argiit ⁊ ſic dicit glo. Aug. ad Gal̓. ij. Ipſe petrus exeplum maioribus tribuit vt ſicubi forte recturtramitem reliquiſſent: ne dedignentur a poſterioribus corrigi: ar. di. viij. qui contempta. Et quauis preſumere ſe eē meliorem ſimpliciter qͣꝫ p̄latus ſuus videatur eē preſumptuoſe ſuꝑbie: tamē