Capitulū. VI.
quomōlibet feri debent: ſed obſeruatis debitisrircūſtātijs .ſ. qn̄ dꝫ: vbi dꝫ quō dꝫ ⁊ hiꝰ. Et quiahis que ſunt ad finem diſpoſitio eoꝝ attenditurẜm rōem finis: in ipſis circunſtātijs actꝰ v̓tuoſi jcipue ē attendenda rō finis ꝗ eſt bonum v̓tutis:ſi ergo fit omiſſiotalis circūſtātie circa actū virtuoſū q̄ tollat total̓r bonum v̓iutis hoc ꝯͣriabit̉ p̄cepto affirmatiuo. Si āt ſit defectª alicꝰ circūſtantie que non tollat total̓r bonū virtutis lꝫ non ꝑfcie attīgat ad bonū virtutis non erit ꝯͣ p̄ceptū. vi⁊ ph̓s dicit ī .ij. ethico. ꝙ ſi parū diſcēdat̉ a medionon corrūpit bonū virtutis. Cū ergo correctō fna ſit ſub p̄cepto affirmatiuo ⁊ reducit̉ ad preceptū decalogi de honoratione ꝑentū: ſub quo mandatur oē bn̄ficiū ſpuale vel tꝑale de neceſſitaterimo īpendendū. Eorrectio aut fraterna ordinead hunc finē .ſ. ad emēdatōem fr̄is .i. ꝓximi:intm̄ cadit ſub p̄cepto inqͣtum ē ncc̄ia ad hūcſinē. Un̄ omittendo correctionem non ſꝑ peccatrtaliter: ſed in certis calibus vt infra declarae correctione fratera pōt exponi illud p̄s. cxl. Corripiet me iuſtus īna ⁊ increꝑabit me: vt notater dicit Gre. Sicutn̄ eſt ab orōe ceſſandum ꝑ his qͦs corrigi volumetiam ⁊ ſi nullo hominum orante pro Petro deus reſpexit eū ⁊ fecit ſuum flere pctm̄: ita nōligēda correctio qͣꝫuis deꝰ quos voluerit eēcorrectos faciat eē correctos. Tunc auteꝫ excorrectione ꝓficit homo cum miſeretur deus atdiuuat ꝗ facit quos voluerit etiaꝫ ſine correne ꝓficere. xxiij. q. iiij. ſicut. Et ſcienduꝫ ꝙ trinepigenta ſen deſece pot circa correctionēmo ex correctōis irrōnali omiſſiōe ꝯtra qd̓Corripiet me.o ex corrigentis criminali diſpoſitiōe: cōtra(ad̓ or̄ iuſtus.Tertio ex īdebiti modi ꝓceſſione: ꝯͣ qd̓ dr̄ in miſericordia.¶. §. II.ima ergo negligētiai defectus eſt cum omittitur fraterna correctōne ratione. Fit enim ꝯtra dn̄i p̄ceptum dicentisSi peccauerit in te frater tuus vade ⁊ corripe eūnter te ⁊ ipſum ſolum. Ubi Augu. in li. de verb.dn̄i ait. Admonet nos dn̄s noſter non negligere īuicem peccata noſtra: non querendo quid reprehendas ſed videndo ꝗd corrigas .i. nō oportet ꝙꝑꝑ hoc obẜuemus ⁊ curioſe inꝗramꝰ vitā aliorūvt inueniamus quid poſſumus reprehendere:hoc antem eēt explorare vitam alterius: qd̓ fierinon dꝫ niſi ſit prelatus eius. vn̄ dr̄ ꝓuerbi. xxiiij.Ne queras impietatem in domo iuſti ne vaſtesrequiem eius. Et Adrianus papa ait. Ne ꝗcꝗdī domo iuſti cuiuſqͣꝫ agatur alia domus per eosnouerū. vi. q. i. ex merito. Illa enim beneficia q̄
non certe ꝑſone d̓bemus: vt prelati ſubditis ſiueſpiritualia ſiue tp̄alia ſed cōiter oībus: vt elemoſynas corporales vel ſpūales non oportet querere ꝗbus īpendamus ſed ſufficit īpendere ꝑſonisq̄ nobis occurrūt ẜm Tho. vbi ſupra. Nec ex hocoꝫ religioſos exire clauſtrum ſuū ad corrigēduꝫdelinquētes. Sed non ſufficit p̄latis cū viderintvl̓ caſu ſciuerint: crimina aliorū corrigere: ſed ētdebent inquirere ſeruatis tn̄ ſemꝑ debitis circūſtautijs vt dicetur. Dicit ergo p̄s. Corripiet me .ſ.malefacientem: iuſtꝰ non tacebit: nō diſſimulabitnon omittet admonitōem vl̓ rep̄henſionē: ſꝫ corripiet me al̓s non eēt iuſtus ſine cā obmittendo.Pro cuius declaratione dicit. b. Tho. 2ª. 2ᵉ. q. xxxiiij. ar. ij. ꝙ fraterna correctio tripliciter pōt obmitti. Uno modo meritorie qn̄ .ſ. quis ex charitate correctionem obmittit. Dicit. n. Aug. in li. i. d̓ ciui. dei. ꝙ ſi ꝓpterea quiſqꝫ obiurgandis ⁊ corripiendis male agentibus parcit: quia opportuniustempus inquiritur: vel eiſdem ipſis metuit ne ꝑhoc deteriores efficiantur: vel ad bonam vitam⁊ piam erudiendos impediant alios infirmos etpremant ⁊ auertant a fide: non videtur eſſe cupditatis occaſio ſed conſilium charuatis. ¶ Secido modo pretermittitur fraterna correctio cumpeccato veniali: quando .ſ. timor ⁊ cupiditas faciunt hoīem tardiorem ad corripiendū delicta fratris: non tm̄ ita ꝙ ſi ei conſtaret ꝙ poſſet fratrema peccato retrahere ꝓpter timorem non diſplicēdi: vel cupiditatem temporaliuꝫ ne illa amitteretquibus in animo ſuo charitatem fraternam preponit: illam dimitteret correctionem. Et hoc modo ſancti aliquando negligunt corrigere vitamdeliquentium: vt ponit Aug. ibidē. ¶ Tertio mōobmittitur fraterna correctio cum mortali pctōqn̄ .ſ. formidat̉ iudicium vulgi ⁊ carnis cruciatiovt dicit ibi Aug. duꝫ tamen hec ita dominenturin aīo vt preponantur fraterne charitati: ⁊ hoc vtdetur ꝯtingere qn̄ quis p̄ſupponit de aliquo delinquente ꝓbabiliter ꝙ poſſet eum a peccato retrahere corrigendo: ſed ꝓpter timorem vel cupiditatem p̄termittit. ¶ Sciendum ꝙ omiſſio fraterne correctōis non ē mortale niſi illud de quofienda eſt ſit mortale. Nam qͣꝫuis ēt fraternalitercorrigere delinquentē ī venialibus ſit charitatisqn̄ inde ſperatur vtilitas: non tamen omittere illud ex negligentia ē mortale. Umbertus tamenin expoſitione regule Aug. facit diſtinctioneꝫ devenialibus: dicit .n. ꝙ cum venialia ſint diſpoſitōad mortalia duplex eſt diſpoſitio venialium admortalia. q̄dā .n. ē diſpoſitio ꝓpinqͣ: ⁊ q̄daꝫ remota. Diſpoſitio remota vt verbum occioſuꝫ leuitasriſus aſpectus vel auditus curioſus nouitatuꝫ⁊ hiꝰ. Diſpoſitio propinqua eſt vel ratione multitudinis: vt in illo qui aſſidue ſine numero hec cōmittit: vel ratione magnitudinis vt ſunt aliquamendacia multum ſcandalizatiua: ⁊ alique d̓tractiones ⁊ hiꝰ: vel ratione cōnexionis cū mortali: