Capitulū.VI.

eſtimare ſe eē meliorē qͣꝫtum ad aliꝗd n̄ ē p̄ſūptionis: qꝛ nll̓s ē in hac vita ꝗ non hēat aliquem defectum. Et ꝯſiderandū eſt ꝙ cum aliꝗs monet p̄latuꝫ ſuū non ꝑ hoc maiorē ſe eximat ſed auxiliniptit̉ ei ꝗ qͣꝫto ī loco ſuꝑiori tanto ī ꝑiculo mari yſatur ẜm Aug. in regula Tho. vbi ſupra ar.¶ §. IIII.yx. ceClla negligentia circa correctionem fraternā q̄ cum ſit actus charitatis: iō oꝫ ꝙ fiat cum mō ꝗ modus ē ꝙ fiat ẜm charitatem: ⁊ iō dicit in mīa increpabit me. Mīa aūteſt effectus charitatis. Modus aūt ẜm charitateeſt modus ⁊ forma tradita a chriſto in euangelioqui de ncc̄itate precepti eſt ſecundum Lhomami. sͣ. 2ª. 2ᵉ. q. xxxiiij. ar. vij. vt vꝫ denunciationēdat ſecreta admōitio in pctīs .ſ. occultꝭ: qꝛ ſecin publicis in ꝗbus non eſt ncc̄iū ſecreta admōiōeꝫ p̄cedere denunciatōem: ⁊ hoc qꝛ non tm̄ acibendum eſt remedium ei qui peccauit vt melir fiat ſed etiā alijs in quorū noticiaꝫ venit vt nōindalizent̉ ⁊ ideo publice fienda. Sed quia intis occultis pōt parari offenſa ꝓximorum. Iōhūc diſtinguendum. Quedam .n. pctā occultait q̄ ſunt in nocumentū ꝓximoꝝ corporale veluale: puta ſi aliquis occulte tractet quō ciuitasadatur hoſtibus: vel ſi hereticus hoīes priuatīfide auertat: qꝛ .n. in huius caſibꝰ qui occulteeccat non ſolam in te peccat ſed ēt in alios ſtatiꝫportet ad denunciatiōem ꝓcedere omiſſa frat̓ī correctione: vt huius nocumentū īpediat̉ niorte aliquis firmiter eſtimaret ꝙ ſtatiꝫ ꝑ ſecreim admonitionem poſſet hiꝰ mala īpedire. Quelam vero pctā occulta ſunt que ſunt ſolum ī maim peccātis: ⁊ eius in quē peccatur: vl̓ qꝛ a pecte lederis vel ſaltem ex ſola noticia ⁊ tunc adhoc ſolum tenendum eſt vt fratri peccanti ſubueliatur: ⁊ tunc ſicut medicꝰ corporalis ſi ſanitateꝫn̄firmo pōt īferre ſine alicuius mēbri deciſioneoc fac̄: ſi aūt non pōt abſcindit membrū minusneceſſariū vt vita totius ꝯſeruet̉: ita ille ꝗ ſtudetemendationi fratris ad quē ordinatur fraternaorrectio dꝫ ſi pōt ſic fratrem emendare qͣꝫtuꝫ adꝯſciam vt famā eius ꝯſeruetur que vtilis eſt. ¶rimo ꝗdem ⁊ ipſi peccanti non ſolū ī tꝑalibꝰbus qͣꝫtum ad multa homo patitur detrime̓tum amiſſa fama: ſed ēt qͣꝫtum ad ſpualia: qꝛ pretimore infamīe multi a pctō retrahunt̉. Und̓ qr̄ſe infamatos ꝯſpiciunt irrefrenate peccant. Et iōHiero dic̄ Corripiendus ē ſeorſuꝫ frater ne ſi ſemel pudorem aut verecundiam amiſerit permaneat in pctō. ¶ Secūdo debet ꝯſeruari fama peccantis fratris: quia vno infamato alij quodāmodo int̓amanturẜ m illud Aug. ad plebem Hypone. Cum de aliꝗbꝰ qui ſctm̄ nomen ꝓfitent̉ aliꝗdcriminis vel falſi īſonuerit vel veri patuerit īſtātlatagunt: ambiunt: vt de omnibus hoc credatur.¶ Tertio quia ex pctō vnius publicato alij ꝓuo

cant̉ ad peccandum. Uerū qꝛ ꝯſcīa .ſ. bona p̄ferēda eſt fame voluit deus vt ſaltem cū diſpendio fame fratris ꝯſcīa ꝑ publicam denunciatōem a peccato liberetur. Et ſic pꝫ de neceſſitate p̄cepti eē ꝙſecreta admonitio in huiuſmodi occultis publicam denunciatōem p̄cedat. Nec ē ꝯtra ꝙ ioſephaccuſauit fratres ſuos apud pr̄em d̓ crīe peſſimoGen̄. xxxvij. Nec legitur ibi ꝙ p̄miſerit ſecretamadmonitōem qꝛ ẜm Tho. qͣꝫuis non ſit ſcriptū credendū ē ꝙ pͥus admonuerit: vel dici pōt ꝙ publicum erat pctm̄ īter fratres: vn̄ dicit plural̓r accuſauit fratres. Ꝙ ēt Petrus Anania ⁊ Saphiraꝫocculte defraudante de p̄cio agri publice denunciauit pctm̄ ſine p̄cedenti admonitōe vt pꝫ Actu.v. hoc fecit vt executor dei cui oīa pctā ēt occultaſunt ei vt publica: cuius reuelatione pctm̄ illiuscognouit ⁊ puniuit: chriſtus etiam cum pctm̄ iud̓proditoris haberet vt publicum inqͣꝫtum deus:vn̄ ⁊ prodere poterat non tn̄ publicauit: ſed v̓bisobſcuris eum de pctō admonuit vt nobis exemplum p̄beret. ij. q. i. vnus. Similiter non eſt cōtraꝙ religioſi in capitulo de culpis ſe inuicem proclament p̄termiſſa admonitione: qꝛ illa ſunt venialia non infamatoria ī quibus non habet locump̄ceceptum fraterne correctōis: ſed ſi eēt aliquodtale per quod frater infamaretur contra preceptum ageret: qꝛ ꝑ hunc modum pctm̄ fratrꝭ publicaret. Item quando prelatus in viſitatione vl̓ alias p̄cipit ꝙ ſibi dicatur qd̓ quis ſciuerit corrigerdū: intelligenduꝫ eſt ſaluo ordine fraterne correctōis ſiue preceptuꝫ fiat ad omnes ſiue ad aliquēſpaliter. Sed ſi prelatus preciperet expreſſe contra hunc ordinem a dn̄o ꝯſtitutū ⁊ ipſe peccarꝫ p̄cipiens ⁊ ei obediens: qꝛ ꝯtra p̄ceptuꝫ dn̄i age̓ntvnde tunc non eſt ei obediendum qꝛ prelatus n̄eſt iudex occultorum ſed ſolus deus: vnde nonhabet poteſtatem aliquid p̄cipiendi ī ocultis: niſiin quantum per aliqua indicia manifeſtātur: puta per infamiam vel per aliquas ſuſpitiones: inquibus caſibus poteſt prelatus precipere eodeꝫiodo ſicut iudex ſecularis vel eccleſiaſticus exiere iuramentum de veritate dicenda. ¶ Tho.bi ſupra. Unde et vrbanus papa. De māifeſtisloquimur. occultoꝝ eniꝫ cognitor ⁊ iudex eſt deꝰdi. xxxij. Erubeſcāt. Item poſt admonitionem ſecretam factam ſemel vel pluries quouſqꝫ habeſpes emendationis eius per hāc viam ꝓcedēdūē vlteriꝰ .ſ. ad ꝓductionē teſtiuꝫ: ⁊ hoc nō niſi cuꝫſperat ꝙ ꝑ tales teſtes īductos ille debeat emendari qui per ſecretam admonitionē nō ſe a vitioꝯtinebat. Nam ꝑ hunc moduꝫ ſi nō ꝓbabilitercrederet̉ emendatio n̄ ſūt teſtes īducēdi ſed deſiſtendum. Inducuntur autem teſtes ꝓpter tria ẜꝫTho. ¶ Primo ad oſtendendum ꝙ ſit peccatuꝫde quo aliquis arguitur: vt dic̄ Hiero. ¶ Scd̓oad ꝯuincendum de actu ſi actꝰ iteret̉ vt dic̄. Aug.ī regula. ¶ Tertio ad oſtēdēduꝫ ꝙ frateer admonens fecit quod in ſe eſt ad emendationeꝫ fratris