Capitulum. IIII.

ẜm illud Iere. vi. A maiori vſqꝫ ad minorem omnes auaricie ſtudent: ⁊ a propheta vſqꝫ ad ſacerdotem cuncti faciunt dolum. Alia peccata nō vident̉ eē ita cōia. Et ex hac auariciā clerici ⁊ p̄latiqui ſunt obligati ad curam animarum declinātab ea: non curantes niſi de lana ⁊ lacte .i. temporalitate ouium ſuarū: ſed ex negligētia lupis easexponunt vel dimittunt deuorandas .i. d̓monijsꝑ diuerſa vicia. i. Timoth. iij. Noli negligere gratiam que eſt data tibi per impoſitionem manuuꝫ.ſ. ad habendum cura aīarum. Nam vt dicit leo.Inferiorum ordinum culpe ad nullos magis referende ſunt qͣꝫ ad negligentes d̓ſideſqꝫ prelatosqui multam ſepe nutriunt peſtilentiā dū ſeueriorem diſſimulant exhibere medicinā: di. lxxxv. c.ſeriorum. ¶ Tertio declinant omnes a bono inmutabili .ſ. a deo ad bona cōmutabilia. Et vigrammatice ⁊ moraliter exponatur. ¶ Nota ẜmAlber. magnum ſuper pͣs. ꝙ peccatores declinatẜm omnes ſex caſus declinandi. ¶ Primo declinant ī noīatiuo caſu cū ſolum ī mūdo querāt etcupiant noīari quod ꝑtinet ad ſuꝑbiam Gen̄. xiCelebremus nomen noſtrū anteqͣꝫ diuidamur īterra. ¶ Scd̓o declinant ī genitiuo caſu .ſ. ꝑ luxuriam Gen̄. xix. Loth declinans de filiabus ſuisgenuit. Et de ſenibus qui exarſerunt in ꝯcupīaꝫSuſanne dicit̉ daniel̓. xiij. ꝙ declinauerunt oculos ſuos vt non viderent celū. ¶ Tertio declinātī datiuo caſu ꝑ gulam eccl̓. xviij. Si p̄ſtes animetue ꝯcupīam faciet te in gaudium inimicis tuis.¶ Quarto declināt in accuſatiuo caſu ꝑ infamidetractōem aliorū p̄s. cviij. in ꝑſona chriſti.eo vt me diligerent detrahebat mihi: ⁊ loꝗt̉de iudeis chriſtū infamantibus. ¶ Quinto declinantī vocatiuo caſu ꝑ adulatōeꝫ ⁊ verba dulcia.ſed vt dr̄ prouer .i. Si te lactauerint peccatores n̄acquieſcas eis. ¶ Sexto declināt ī ablatiuo caſuꝑ rapinam ⁊ ablatōem rerū alienaꝝ. Sed ve eisꝗ multiplicāt non ſua. Abacuch. ii. Et ſi tales faput ex illis hoſpitalia ⁊ eccl̓as nō ꝓpter hͦ placātdeū. Ego dn̄s odio hn̄s rapinā in holocauſtū aitipſe iſaie. lxi. c.¶.§. II.Quantuꝫ ad ſecunduꝫrangitur negligētia quo ad omiſſionem modi debiti .ſ. circūſtatie debite. Aliqn̄ .n. omittitur bonꝰactus debitus. Et de hoc dicit. Omnes d̓clinauerunt. Aliquando omittitur circunſtantia actꝰ debiti: ⁊ tunc eſt inutilis actus. Licet .n. actus de ſenus: tn̄ ꝓpter malam intentōem vel aliam īam circūſtantiam efficitur inutilis ad ſalutem. Un̄ ſubdit ſimul inutiles facti ſunt. Nulluvirtuoſum opus ē niſi d̓bitis veſtiatur circūitijs. Inutiles dicuntur facti .i. īfructuoſi. Nānt prelati: doctores: predicatores ⁊ hiꝰ. qͣꝫuiseant ⁊ regant tn̄ ꝓpter malam vitam efficiūinfructuoſi. Cuius enim vita deſpicitur: reſtat vteius predicatio contemnatur ait Greg. Non ſo-

lum alijs ſed etiam ſibi ſunt infructuoſi: qꝛ omiſſio debite circunſtantie facit opus de genere bonorum malum: vnde non meritorium. Un̄ dicitdn̄s cayn ẜm aliam tranſlatōeꝫ. Si recte offeras⁊ non recte diuidis peccaſti Gen̄. iiij. Offert rectedeo qui facit opus de ſe bonum: ſed non recte diuidit cū illud non agit cū debita diſcretione: nonobſeruans debitas circunſtantias: vt cū facit elemoſynā in loco debito vel tēpore: aut non bonofin̄ ⁊ h̓ peccatꝰ. Sed hic q̄ritur que negligentia ſitgrauior: an negligētia tꝑis: vel loci: vel finis ⁊ hiꝰEt rn̄det Alex. ij. ꝑte. q. xxxiiij. ꝙ negligentia tēporis ē grauior: qꝛ damnoſior ſibi: eo ꝙ irreuocabilis ꝓpter qd̓ dicit Sene. ꝙ negligentia tēporis ē indecentiſſima ⁊ valde danoſa. Negligētiavero circūſtantie loci ē grauior qꝛ dānoſior alteri: eo ꝙ maius nocumētū īfert ꝓximo: verbi gr̄acū negligenter iacit lapidē ī aliquo loco: vnde occidit hoīeꝫ. Negligētia vero finis eſt grauior ſimpliciter: qꝛ ab ipſo fine determinatur bonitas actionis.¶. §. III.Quantum ad tertiumtangitur negligentia quo ad omiſſionem boni p̄ſentis cum dr̄. Non ē qui faciat bonum qd̓ ītelligitur tripl̓r. Uno modo ſic. Multi dicūt bonuꝫ⁊ multi cogitant bonum: ſed non ē qui faciat illd̓bonum ſed ex negligentia dimittitur. ¶ Quāuis.n. qn̄ pretermittitur aliquis actus debitus exterior illud dicatur omiſſio: tn̄ ipſa omiſſio eſt effectus negligentie: ⁊ qn̄ negligētia reꝑitur in p̄termiſſione eoꝝ que ſunt de neceſſitate ſalutis tūcnegligentia trahitur ad aliud genꝰ pctī magisʸ manifeſti: vt ſicut cū omittitur ꝯfeſſio vel cōio annualis trahitur illa negligentia ad inobedientiaꝫ eccleſiaſtici precepti. Et vt dicit Amb. Non ſatis ēbene velle: ſed etiam bene facere .ſ. oportet: di. lx.xxvi. Nec etiam ſufficit bene dicere vel bonum.Nam ⁊ ficus in qua chriſtꝰ tm̄ reꝑit folia: q̄ verba ſignant ⁊ non fructus oꝑum: maledicta a chriſto aruit Math. xxij. Et ꝓpterea dicit chriſtus.Non omnis ꝗ dicit mihi dn̄e dn̄e intrabit in regnum celorum: pͥmum dn̄e refertur ad cor ī quobonum cogitatur. Scd̓ꝫ dn̄e reſertur ad os: qͥ dr̄bonum: ſed oportet ꝙ ſequatur tertium dn̄e qd̓ſubditur a chriſto .ſ. qui fecerit voluntatem pr̄īsmei qui in celis eſt ipſe intrabit in regnum celorum. ¶ Scd̓o mō intell̓r non eſt qui faciat bonū.ſ. bonum purum: quin .ſ. miſceat cū eo multa mala ⁊ multas negligentias. Eccl̓aſtes. vij. Non ēhomo ſuper terram qui faciat bonum ⁊ nō pecet ⁊ prouerbi. xx. Nemo poteſt dicere munduꝫeſt cor meum purus ſum a peccato: ⁊ Auguſ. Siomnes ſancti ⁊ ſancte dum hic viuerent interron̄ habemus ip̄i nos ſeducimus ⁊ veritas n̄ ē ī nobis excepta ſancta Maria virgine hec nullā ne-