Titulus. IX.

⁊ perſone: ⁊ videt īdigentes. Simil̓r ſi p̄termittātur debite circūſtantie iſtius actus puta dare elemoſynā tꝑe extreme neceſſitatis alicuiꝰ. ¶ Secūdo eſt negligentia rōne contemptus mortale. Si.n. voluntas intm̄ ſit remiſſa circa ea que dei ſūtvt total̓r a charitate dei deficiat ꝯtēnendo q̄ ſuntdei: puta cuꝫ non curat quis bonum facere ſedꝯtēnit: verbi gr̄a: tenetur aliꝗs aliqd̓ bonum ſollicite ⁊ deuote facere: vt pſallere ⁊ orare: ſi aliꝗsex conſuetudine hēat hanc negligentiā: ita ꝙ exconſuetudine non curat ſed ꝯtenit dicere horasſuas ſolicite ⁊ deuote talis negligentia erit mortalis. Licꝫ .n. negligentia in dicendo ſemel vl̓ bishoras indeuote non ſit mortale: tn̄ ex frequentia⁊ ꝯſuetudine pōt contingere ꝑ contēptum ꝙ eritilla negligētia mortalis. Sicut gutta cauat lapidem non vi ſꝫ ſepe cadendo. Et gutte aque nonvna vel. x. ſed multiplicate ſubmergunt nauem.vn̄ Aug. Quod facit fluctus irruens: hoc ſentīaneglecta: de pe. di. i. c. tres ſunt aūt. in fi. Et ſic dr̄ īdecretꝭ. ꝑ Anacletum. Sicut in vnoq̄ꝫ oꝑe artiūmater inuenitur inſtātia: ita nouerca eruditionisē negligentia: di. lxxxiij. nihil. Nouerca cū triſticia gubernat filios aliorum: ⁊ ideo male ⁊ īcurie.Et ſic accidioſus cuꝫ triſticia ⁊ tedio vacat ſtudio⁊ cuicūqꝫ operi: ⁊ ideo male addiſcit vel deo male ſeruit. Et de hac negligentia que mortalis eſt: ītelligitur illud ꝓuer. xix. Qui negligit viam ſuaꝫmortificabitur .ſ. ꝑ culpam mortalem ⁊ penā eternam. Uiā dicit .ſ. mandatorum ꝑ quaꝫ debemusambulare ad pr̄iam. vn̄ iſa. Hec eſt viā ambulatein ea vel viam .i. xp̄m qui ait. Ego ſuꝫ via v̓itas.vita Io. xiiij. Ip̄ꝫ .ſ. contemnēdo non ſequēdo viſtigia eius: vel viam ſuā .i. conuerſationem ⁊ oꝑaſua: non curans ſi bn̄ vel male deo viuat vel mudo: hic damnabitur. Eſt negligentia veniale aliasqn̄ .ſ. nō p̄termittitur actus neceſſarius vel circūſtantia neceſſaria ad actum neceſſarium ad ſalulutem. Et de hac intelligitur illud eccl̓. vij. De negligentia purga te cum paucis qd̓ intell̓r tripliciter. Uno modo ſic de peccatis commiſſis ꝑ negligentiam: que .ſ. eſt veniale ī paucis .i. ꝑ pauca purga te: qꝛ .ſ. pauca ſufficiunt ad delenduꝫ venialia⁊ hoc ẜm glo. ¶ Secundo cum paucis purga tede peccatis negligentie: qꝛ .ſ. pauci ſunt qui ſciātpurgare peccata negligētie ⁊ ſcire an mortale anveniale: ¶ Tertio cum paucis purga te .i. paucisreuela cor tuum. q. d. non reueles cuicūqꝫ cortuum vel confitearis indiſſerenter: ſed his qui ſciant ⁊ poſſint iuuare ⁊ ꝯſulere. Et eſt negligentiaī quibuſdā dubia vtrum mortale vel veniale: vl̓ꝓpter dignitatem materie: vel ꝓpter incertitudinem debite reſiſtētie a rōne: pͥmū accidit circa ſacramenta: vt de cō. di. ij. ſi ꝑ negligentiaꝫ. ⁊ i. q. i. īterrogo. ⁊ in alijs multis. Scd̓m in cogitationibꝰmortalium pctōrum: qn̄ non cito expelluntur ⁊ p̄cipue circa turpia: ſed vacillat mens īter aſſēſū ⁊diſſenſum.

¶ Capitulū quartū de negligentia bn̄ oꝑandi.E negligentia inbn̄ oꝑando ait p̄s. xiij. Omnes declīauerunt: ſimul inutiles facti ſunt: noneſt qui faciat bonum: non ē vſqꝫ ad vnum. Unin euangelio de inuitatis ad nuptias quas fecitrex filio ſuo .i. deus pater filio ſuo cum ſibi vniuit naturam nr̄am ſeu eccl̓am ad quam eccl̓amſeu myſterium credendo omnes inuitant̉ dr̄ ꝙ īuitati neglexerunt euntes alij in villā: alij ad negociationē: alij nuncios occiderunt Math. xxij.Et ꝙ miſſis exercitibus ſuis rex perdidit illos.Sed econtra ſanctus daniel cauens ſibi a negligentia cum complerentur ſeptuaginta anni ꝗbꝰp̄dixerat iere. ppl̓m illum indeorum in captiuite babylonica ꝑmanſurum: ⁊ poſtea liberandipoſuit ſe ad adorandū dn̄m ꝓ liberatōe illiꝰ ꝑin ſacco ⁊ cinere. Non qꝛ eēt īcredulus futurvt dicit Hiero. ſꝫ ne ſecuritas negligentiā: ⁊ nealigentia pareret offenſā de pe. di. i. p̄dixerat. Sꝫ cōiter oēs declinauerunt ⁊c̄. vbi tangit prauitas oīum quo ad tria.Primo quo ad omiſſionē boni p̄teriti: ibi.¶ Omnes declinauerunt.Scd̓o quo ad omiſſionē debiti mōi .i. circūſtātieibi. ſil̓ īutiles facti ſunt.Tertio qͦ ad omiſſionē boni pn̄tꝭ: ibi non ē qui ſaciat bonū.Quantum ad primum.ſ. omiſſionem boni preteriti dicit. Omnes declnauerunt .i. bonum qd̓ debebant facere non egerunt. iſai. liij. Unuſquiſqꝫ in viam ſuā declianit .i.recedens a bono quod debuit facere ẜm rōnemſecutus eſt viam ſuam .i. ꝓpͥam voluntateꝫ. Declinauerunt aūt omnes tripl̓r: vꝫ vel a v̓itate vel apietate: vel a ſūmi boni incōmutabilitate. A v̓itate vnuſꝗſqꝫ declinauit ẜm illud Oſee. iiij. Non ēv̓itas dei in terra. p̄s. cxv. Omnis homo mēdaDeclinauerunt etiam oēs a veritate fidei tꝑeſionis etiam apl̓i excepta beata virgine Marianam relicto eo fugierunt. Math. xxvi. quod ẜmRemigium videmus īpleri īhis qꝛ ꝓ amore xp̄ꝓmittunt ſe magna facturos: qui tamen qn̄ opotet nō faciunt. Inſinuant̉ ēt moraliter ꝙ chriſtꝰpaucos habet ſocios ad compatiendum: ſed multos ad ꝯgaudēduꝫ: non attendentes ꝙ non ē trāſitus ad lignum vite niſi per gladium flamn.i. tribulationes Gen̄. iij. Sed omnes negligillas cum debita patientia ſufferre declinantes averitate cognitionis: quia non intelligunt quaoporteat pro deo ⁊ regno celeſti pati: vnde dr̄ pruerbioꝝ. iij. Diſciplinam dn̄i fili mi ne abijcias nedeficias cum ab eo corripieris. ¶ Secundo d̓clinant omnes a pietate ſeu a miſericordia oſee. iiijNō ē mīa in terra: ⁊ hoc qꝛ auaricie vacant oēs