Titulus IX.

falutari dolore frangēs ac reuocans vtpote irrōnabilis. hec ille.Quātum ad ſecunduꝫ.ſ. qs ſit effectꝰ ſeu detrimentū huius vicij notat̉cuꝫ dr̄. Dormitauit aīa mea pre tedio .i. accidia ſuper quo verbo Io. caſſi. Uere ab oī contēplatiōevirtutum ⁊ intuitu ſpūaliuꝫ ſenſuū dormitat aīaq̄ huiꝰ ꝑturbatōis .ſ. accidie telo fuerit ſauciata.Pigredo .ſ. accidie immittit ſaporē inꝗt Salomōier. xix. qd̓ pōt intelligi de triplici ſomno.rimo d̓ ſomno naturali corporis.Scd̓o de ſomno vicij ⁊ perditionis.Tertio d̓ ſomno ficte ꝯtēplationis.Quantū ad pͥmum dormitat non ſolum aīa ſꝫcorpus pre tedio: qꝛ cuꝫ accidioſus nolit laborare mente vel corpore tradit ſe de facili dormitationi: ī quo tria ſunt rep̄henſibilia procedentia vtplurimum ex accidia. ¶ Primum eſt brutalitascuꝫ ꝗs dormit vt porcꝰ: vt nudus vel diſcooptvel ſupinꝰ vel inexcitabil̓. Un̄ Ber. Carnalis ſōnu̓s ⁊ brutalis abhominādus eſt ſeruo dei. Iteꝫidem. Caue inqͣꝫtum potes ẜue dei ne ſit ſomnustuus non reꝗes laſſi: ſed ſepultura corporis ſuffocati. ¶ Scd̓m rep̄henſibile in ſomno corporisē triſticia ⁊ tarditas in ſurgendo: eccl̓. xxxij. Horaſurgendi non te triſtes. ⁊ ꝓuer. xxvi. Sicut oſtiūv̓titur in cardine ita piger ī lecto ſuo. ¶ Tertiū eſtſomni nimietas aut inopportunitas Ber̄. Nihilita deꝑit de vita nr̄a qͣꝫ quod ſomno deputatur.Eſt .n. ſomnus quaſi quedā ſpes vel imago mortis. Cum aūt tp̄s ſit precioſiſſima res ⁊ irrecupabilis: ⁊ illud qd̓ ſuꝑflue dormitur amittit̉: qꝛ niboni tunc agitur: ꝗnimmo in plura mala ſequūt̉⁊ tentatōes iō ſolum neceſſitas ſumenda. Cato.Plus vigila ſꝑne ſomno deditus eſto. Nam diuturna ꝗes vicijs alimenta mīſtrat. Et apl̓s Roxiij. Non in cubilibus ⁊ impudicitijs inopportunitas dormiēdi ēt vicioſa ē: cū .ſ. ꝗs dormit cū vigilandum ē: vt tꝑe orationis vel lectionis vel predicationis qd̓ exaccidia vl̓ tedio plerūqꝫ accidit.eccl̓. xxij. dr̄. Cuꝫ dormiente loꝗtur ꝗ narrat ſtulto ſapīam. Un̄ in collatōibꝰ narrat Io. caſſi. ꝙ cūꝗdam pater quoſdā admoneret de ſalute aīe illidormire ceꝑunt: qd̓ ꝑpēdens pater īterpoſuit alqua v̓ba ſolacioſa: ad q̄ ſubito excitati ricere coperunt. Ex quo facto on̄dit eis deſidiam eoꝝ ⁊ d̓ceptōem dīaboli. Dormitat ſcd̓o aīa ex tedio ⁊ accidia incurrendo diuerſa pctā ⁊ perditōem aīe.Nam ⁊ dormitio in ſcriptura freq̄nter deſignatmortem: vt illud Io. xi. Lazarus amicus nr̄ dormit. ¶ Sicut .n. dormiens nil boni cogitat vel optat: ſic accidioſus pͥuatur omni bona cogitationevel meditatione: ſed diuerſa mala ī mente reuoluit ẜm illud ꝓuer. xxiiij. ꝑ agruꝫ tranſiui hoīs pigri ⁊ totum repleuerunt vrtice. Tranſitus iſte eſtper conſideratōem. Qui .n. diligenter conſideratagrum .i. mentem ſeu ſtatum pigri .i. accidioſi īue

nit plenum vrticis prauorū deſideriorum: vn̄ exꝓuer. xxi. dicit idem. Deſideria .ſ. mala occidūt pgrum: noluerūt ꝗcqͣꝫ oꝑari manus eius: tota diecōcupiſcit ⁊ deſiderat. Unde ⁊ figuratur per poraliticū ꝗ nil poterat operari. Sed vt dicit̉ Mathe. viij. de ẜuo Centurionis. Iacet in domo perpigritiam et male torquetur In huius figuramlegitur Iudic. xvi. ꝙ Sanſone fortiſſimo obdormiente ſuper genua Dalide raſis capillis capitisinfirmus factus vt ceteri captus eſt a philiſteis ⁊excecatus. Sic ꝗ ex accidia dormitat vt fatifaciciat ſenſualitati ſignate per Dalidam quā nimisdiligit: propter qd̓ non vult laborare ſꝫ quieſcere: abraſis ſeu amotis de capite mētis ſue oībꝰcapillis .i. cogitationibus bonis capitur a diablo ⁊ excecatur in ratione. Per accidiam aufertiomnis recta intētio ad deuꝫ ⁊ oīs deuotio cōpūctionis ⁊ lectōnis: ⁊ pie orationis vt nō libeat ei orare vel legere vel ſcribe̓ vel aliquid boni agere.Ad quod deſignandum legit̉ pͥmo Reg. xxvi. ꝗSaule dormiete ablata ē de papiliōe eius haſta⁊ vas aque quod erat ad caput eius. Haſta lōga⁊ recta deſignat rectam intentiōeꝫ ad deuꝫ et d̓uina. Uas aque cor plenum deuotione ⁊ compūctione. Iſta ſubtrahūtur homini dū dormitat ītedio. vnde ⁊ dicitur ꝓuer. xxv. Sicut tinea veſtimento et ſicut vermis ligno: ſic triſticia .ſ. accidienocet cordi. Tīea .n. corrodit ⁊ tollit robur et pulchritudinem veſtimēti. Et vermis medullaꝫ ⁊ vigorem ligni. Ita ⁊ accidia robur ⁊ decoremtionis. Per accidiaꝫ demū incurritur morme .i. ſubtractio gratie ⁊ oīum v̓tutum etm̄rum: ⁊ mors gehenne. In cuius figurā legitRegū. iiij. ꝙ Iſboſeth r̄gnāte ꝓ Sauvna dieꝝ poſuit ad cuſtodiendā portam domiregie: qͣꝫdam ancillam purgante triticū q̄ cū dormitaſſet ipſo ēt iſboſeth ꝗeſcēte ī cubicl̓o: duo pͥrcipes latronum rechab ⁊ baana: latēter ingreſſiſunt domū ⁊ ſublatis ſpicis ꝑcuſſo iſboſeth in inguine abciſſum caput eius dauid d̓portaueruntQuod exponit Greg. in mora. vꝫ de aīo nr̄o: qͥrex eſt ſuꝑne hieruſalē ⁊ dn̄s potentiarum ſuaAncilla que domū dꝫ cuſtodire eſt diſcretio ſeuprudentia que dꝫ inuigilare ſuꝑ ſenſus ſuos: etdiſcernere triticū a lolio ⁊ paleis vt triticum bonarū affectionum ⁊ cogitationū intra ſe ſeruepaleas ſeu lolium vanarū ⁊ mundanaꝝ qtionum abijciat. Sꝫ ſi iſta dormitat p̄ tedimus ipſe ꝗetem q̄rit mundanā: intrant demoneꝫ⁊ ablatis v̓tutibꝰ ⁊ laboribus meritorū occiduꝑmaxime ꝑcutientes in inguine .i. ī aliquo viturpi: nam reſoluendo ſe a vigore ſps ⁊ ddo pre tedio ī ſp̄ualibus ad carnalia ſe ꝯin̄ gratia pͥuatur. Dormitat t̓tio aīa p̄ tedio ſōnoſimulate ꝯtemplatōis. Aliꝗ .n. ſub ſpe contēplatonis ⁊ deuotionis dant ſe accidie ⁊ ocio nolētesoꝑari manibꝰ qͣſi Marthaꝫ actiue ꝯtēnētes. EMariam ꝯtemplatiue p̄tendentes neſciētes ꝗd