Titulus. VIII.
peccatum ex infirmitate .i. ex paſſione: peccatumin filium pctm̄ ex ignoratia peccatum in ſp̄m ſantum quādo peccatur ex certa malicia: non ſoluꝫex certa ſcīa: qꝛ hoc ēt accidit ī peccato ex firmitate ſed ex ipſa electione mali. Qd̓ pōt ꝯtingere dupliciter. Uno mō ex īclinatōe habitus vicioſi quidr̄ malicia ⁊ ſic non eſt idē peccare ex malicia qd̓peccare ī ſp̄m ſanctū ſumedo pctm̄ in ip̄m ſāctuꝫꝓprie ꝓut eſt ſpeciale pctm̄: ſed large qd̓ ꝯtīgit fieri ẜm oē genus pctī ⁊ hoc vtiqꝫ aggrauat pctm̄ſed n̄ ē ſp̄ale pctm̄. Alio mō peccatur ꝑ maliciamex eo ꝙ ꝑ ꝯtemptū abijcitur ⁊ remouet̉ id qd̓ electione pctī poterat impedire ſicut ſpes ꝑ deſꝑatōnem: ⁊ timor ꝑ preſumptōem ⁊ hiꝰ. Hec aūt oīa q̄electōem pctī pn̄t impedire ſūt effectus ſp̄s ſanctiī nobis. Un̄ ſic peccare ex malicia ē peccare ī ſp̄ꝫſanctū. Et ſic eſt intelligendū qd̓ dicit magr̄ ī. ij.ſn̄iaꝝ di. xiij .ſ. ꝙ ille peccat ī ſp̄ꝫ ſctm̄ cui maliciaꝑ ſe placet .ſ. abijciendo ꝑ ꝯtēptum ea ꝑ que poterat impediri a pctō: puta cum aliꝗs intēdit ꝯmittere aliquod pctm̄: ⁊ occurrunt mēti alique inſtigationes ſeu cogitationes timoris vel ſpei vl̓ cōſiderationis īordinatōis pctī ⁊ miſerie eiꝰ cōaturad repellendum tales īſtigatōes ꝯtemēdo easvt liberius ⁊ effrenatiꝰ peccet. Scd̓m ꝙ blaſphemia in ſp̄m ſctm̄ eſt ſpeciale genus pctī .i. ẜm tertiam acceptōem: videlicet peccare ex malicia ꝑ cōtēptum eoꝝ que poſſent hoīem īpedire a pctō: ſicſunt ſex ſpes huiꝰ pctī ẜm magr̄um ſn̄iaꝝ li. ij. di..xliij. vꝫ p̄ſumptio: deſꝑatio: impugnatio veritatꝭagnite: īuidentie fraterne gr̄e: obſtinatio ⁊ īpenitētia. Et de iſto pctō pōt illud p̄s. lxvij. ītelligi. Dixit dn̄s ex baſā ꝯuertam: ꝯuerta in ꝓfundū maris. Nico. de lira exponit hoc de deſtructōne hieruſale ⁊ iudee Dicit .n. ꝙ iudea in qua metropoſeſt hieruſalē .i. pͥncipalis ⁊ caput illiꝰ ꝓuincie ē ſita ex vna ꝑte ſuper Iordane iuxͣ que ē terra Baſan: ⁊ ex alia ꝑte hꝫ mare mediterraneū. Ueſpaſianus igr̄ miſſus a Nerone imꝑatore ꝯtra iudeam q̄ ſe rebellauerat imperio romanoꝝ cōgregauit exercitus hoīum ex vtraqꝫ ꝑte .ſ. aliquos tranſeuntes ꝑ terrā Baſan ⁊ aliquos ꝑ mare ad obſidendū ⁊ pugnandū ꝯtra hieroſolymam. Dicit ergo p̄s. ad hoc notandū. Dixit dn̄s .i. diuina diſpeſitione factuꝫ: hoc .n. dicere dei facere eſt: ꝯuertā.i. vertam ⁊ dirigā exercitꝰ romanoꝝ venientes ꝑterrā Baſan: ⁊ ꝯuertā .i. dirigam alios exercituseorū in ꝓfundū maris .i. veniētes ꝑ ꝓfundū mare: ⁊ vertam eos .ſ. exercitꝰ ꝯtra hieruſaleꝫ ita crudeliter vt ītingatur pes tuus .i. hītantis in ea ī ſāguine occiſorum .i. vt ambulantes ī ea intingantpedes ſuos ī ſanguīe effuſo. Tanta .n. fuit occiſioẜm Ioſephū vt ꝑuenirent ad deciēs centena milia occiſi gladio ⁊ līgua canum exin̄ ītincta eſt etiam ī ſanguine eoꝝ labentium ip̄m ſanguinē ſcd̓ꝫmoreꝫ ſuum. Hec Nico. Hoc autem euenit illistm̄ .ſ. exterminiū non ſolum qꝛ chriſtū occiderūtqꝛ eis dimiſiſſet tm̄ ſcelus ſi conuerſi fuiſſent ſi
cut indultum fuit lōgino cēturioni ⁊ alijs penitētibus ſuꝑ hoc. Sed qꝛ peccauerunt ī ſp̄m ſcim̄ ẜꝫtriplicem expoſitōem ſupra poſitam. Nam qͣꝫtuꝫad primū attribuerunt Belzebuch pͥncipi demoniorū oꝑatōem miraculorū expulſionem demonioꝝ quē chriſtꝰ inqͣꝫtuꝫ hō faciebat ī virtute ſp̄sſancti. ¶ Quantū ad ſcd̓am acceptionē ꝑſeuerauerunt in ſua ꝑfidia iudei nolentes credere ī xp̄vſqꝫ ad mortem īcluſiue ⁊ ſucceſſores eorum.¶ Quantū ad tertiam qꝛ fuerūt obſtinati īpenitētes: īuidentes fr̄ne gr̄e: ⁊ impugnantes veritateꝫagnitā in ſcripturis de meſſia. Et iō merito grauiſſime puniti ſūt ī hoc ſeculo ⁊ etiaꝫ ī īferno. Sglo. ī ꝯtinuo ſic breuius exponit ⁊ ēt ad ꝓpoſituꝫDixit dn̄s. Ego ꝯuertam te vel alios hoīes ex beſan exiſtētes. Baſan īterpretatur ſiccitas vel ꝯfuſio .i. ex ſiccitate gr̄e ⁊ ꝯfuſione pctōrum ꝯuenientes: ⁊ ꝯuerta non ſolū hos ſed et ī ꝓfundū marisexn̄tes hoīes deſꝑatiſſimos ⁊ obſtinatiſſimos inprofūdū pctōrum exn̄tes qd̓ ꝑtinet ad pctm̄ ī ſp̄ꝫſanctū. Et ita ꝯuerta te ad me vt pes tuꝰ .i. affectꝰītingatur ī ſāguīe chriſti .i. affectum deuotōis habeas ad chriſti paſſionē: ⁊ ꝑticeps ſis fructꝰ eius.ſ. veniā ⁊ remiſſionem pctōrum ꝑcipiēdo. Dicere āt dn̄i eſt facere. Et ẜꝫ hoc pn̄t tria notari d̓ peccato ī ſp̄m ſctm̄.Primum ē ꝙ hꝫ ī ſe nimiā grauitatē: qꝛ dr̄ ī proſundum.Scd̓m eſt ꝙ hꝫ ad eā malicie p̄parabilitatē: qꝛ dicitur ex Baſan.Tertiū eſt ꝙ hꝫ veniā ⁊ remiſſibilitatem: qꝛ dicitur. Conuertā.Quantum ad primumStatus pctī dr̄ mare ꝓpter inꝗetudinē quaꝫ īducit. Un̄ dr̄ Iſa. lvij. Cor īpij quaſi mare feruensquod ꝗeſcere non pōt. Profūdum huiꝰ marꝭ etmaxima grauitas eiꝰ: quam hꝫ in ſe peccatū ī ſꝑritum ſāctū. vn̄ dicit Salomon ꝓuer. xviij Impus cū ī profūdum pctōꝝ venerit ꝯtēnit. Et hoc ēꝓpͥe ⁊ ſtricte peccatū ī ſp̄m ſāctū. Peccare ex malicia ꝯtēnendo videlꝫ ⁊ abijciēdo ea ꝑ que poſſetretrahi a pctō. In ꝓfūdum ergo deſcendūt peccātes ī ſp̄m ſanctu qd̓ ſit ſex modis ſeu ſpebꝰ vt dictum ē. Que ſpes diſtīguunt̉ ẜm remotiōem veꝯtēptū eoꝝ ꝑ qͥ pōt hō ab electōe pctī impediriſt̓ vel ex ꝑte diuī iudicij vel ex ꝑte donorū eiꝰ velex ꝑte ipſiꝰ pctī ẜm Tho. 2ª. 2ᵉ. q. xiiij. ar. ij. Auertitur .n. hō a pctō ex ꝯſideratione diuini iudicij: qd̓hꝫ iuſticiam cum mīa. Per timoreꝫ ꝗ inſurgit exconſideratōe dīne iuſticie punientꝭ pctā hō retrahitur a pctō. vn̄ Salomon. Per timorē dn̄i omīsdeclinat a malo. Natural̓r .n. quilibet horret penas. Cum .n. cōſiderat ꝙ ꝑꝑ peccatum dꝫ punira deo ⁊ ſeueriſſime pena eterna: nec pōt euaderemanus eiꝰ ꝓpt̓ quod dicit Apoſtolus ad hebre. xꝙ horrēdū eſt ī manus dei viuentis Et Deutroxxxij. Non eſt ꝗ de manu mea poſſit euader̄: ait