Capitulum. VIII.

facto alter ait. Profecto cōpater ſic explicuiſti galſum iſtum vt ſanctus petrus ſi velit reītegrare n̄poſſit. Qui alter ſubītulit plāe nō mō ſi ſāctꝰ petrꝰſed ſi xp̄s ipſe īꝑet gallus iſte in ꝑpetuum non reſurget. Ad hanc vocem repente gallus viuus cooptꝰ plumis exiliuit: alas ꝑcuſſit ⁊ cecinit ⁊ plumas excuſſit totūqꝫ liquamen ſuꝑ eos ꝗ veſcebātur aſpſit. Illico ſacrilegi blaſphemi ī aſꝑſione piperis lepra ꝑfuſi ſunt: que plaga lepre in poſterꝭeorum hereditaria permanſit vſqꝫ ī obitum. Un̄de in famulatum ſubacti ſunt bononienſis eccleſie que beati petri inſignitur vocabulo: hec ille.Nolite ergo loqui aduerſus deū iniꝗtatē §. V.Quantum ad tertiumBlaſphemant aliꝗ dei iuſticiā dicentes deū iniuſtū cum multū affligit aliquos ⁊ crudelē. In qͦrūꝑſona ait Iob. xxx. c. Mutatꝰ ē mihi in crudelemcum tn̄ ſit iuſtiſſimus ⁊ clementiſſimꝰ p̄s. x. Iuſtꝰdn̄s ⁊ iuſticias dilexit: eꝗtatem vidit vultus eiushic ē blaſphemia damnatoꝝ ī inferno: vn̄ diciturApocꝭ. xvi. Eſtuauerunt hoīes eſtu magno ⁊ blaſphemauerunt nomen dn̄i hn̄tis ptātem ſuꝑ hasplagas. Ubi dicit glo. ꝙ in inferno poſiti qͣꝫuis ſciant ſe ꝑ merito puniri: dolent tn̄ ꝙ deus hēat tantam potentiā ꝙ plagas eis inferat. Pro cuiꝰ declaratione dicit. b. Aho. 2ª. 2ᵉ. q. xxx. ar. iiij. ꝙ cuꝫad rōem blaſphemie ꝑtineat deteſtatio diuīe bōitatis: illi ꝗ ſunt ī inferno retinent ꝑuerſam volūtatem auerſaꝫ a dei iuſticia in hoc ꝙ diligunt eaꝓ quibꝰ puniunt̉ ⁊ vellent eis vti ſi poſſent: ⁊ odiunt penas q̄ ꝓ hiꝰ pctīs inferunt: ⁊ dolent de peccatis q̄ cōmiſerunt non ꝙ ipſa odiant: ſꝫ qꝛ ꝓ eispuniuntur. Et talis deteſtatio diuine iuſticie ē ēteis interior blaſphemia. Et credibile eſt ꝙ pꝰ reſurrectionem erit ī eis ēt vocalis blaſphemia ſic̄in ſanctꝭ vocalis laus dei. Ex tali tn̄ blaſphemiaon demerent̉: qꝛ ī alia vita n̄ ē locus merēdi vl̓emerendi ſed recipiendi ẜm merita. Un̄ ſicut inbeatis bona eoꝝ oꝑa q̄ ibi agunt non ſūt memoria ſed ꝑtinentia ad p̄mium beatitudīs eoꝝ: ita īdānatis mala eorū oꝑa vt blaſphemare ⁊ odire d̓um ⁊ hiꝰ: n̄ ſūt demeritoria ſꝫ ꝑtinentia ad penamdanatōis ſue. Qui ergo blaſphemant deū vel extribulatōibus reputantes iniuſtū vel alio modoofficiū ⁊ artē faciunt dānatorum. Un̄ multū habebant de ſua damnatione timere iudei qn̄ audiebant deū blaſphemare: p̄ horrore ſcelerꝭ ſcindebant veſtimenta ſua vel claudebant aures ſuasne audirent. Nabuchodonoſor viſo miraculo. ſd̓ euaſione triū iuuenuꝫ Ananie Azarie ⁊ Miſael de fornace ignis fecit edictū ꝑ regnum ſuū cuꝫtn̄ eēt paganꝰ: ꝙ ꝗcūqꝫ blaſphemaret deū illoꝝ ꝙē deꝰ nr̄ deꝰ verus grauiter puniret̉.¶ Capl̓m octauū de Blaſphemia in ſp̄m ſanctū⁊ ſex ſpeciebus eius.

Uia peccatumblaſphemie ꝯuenit in noīe cum pctōblaſphemie ī ſp̄ꝫ ſctm̄ ⁊ pctm̄ inuidiecū inuidentia fraterne gr̄e q̄ eſt ſpes blaſphemiein ſp̄m ſctm̄ ⁊ odium dei cū odio ꝓximi: qͣꝫuis real̓r ⁊ ſpecifice differant. Iō nunc de blaſphemiain ſp̄m ſctm̄ hic agitur. Eirca qd̓ videndū eſt ꝗdſit ⁊ quot ſpes eiꝰ: ⁊ quō dicatur irremiſſibile. Dicit. b. Tho. 2ª. 2ᵉ. q. xiiij. ꝙ de blaſphemia in ſp̄mſanctuꝫ tripl̓r aliꝗ loquunt̉. Antiqui eniꝫ doctores. ſcꝫ. Athanaſiꝰ Pilariꝰ Amb. Hiero. ⁊ Chryſo. dicunt pctm̄ eē in ſp̄m ſanctum quando ad litteram aliqd̓ blaſphemū dr̄ contra ſp̄m ſanctumſiue ſp̄s ſanctꝰ accipiat̉ ꝓut eſt nomen eēntiale:ueniens toti trinitati cuius q̄libet ꝑſona ⁊ eſt ſp̄sſanctus: ſiue ꝓut ē nomen ꝑſonale ꝯueniēs vniin trinitate ꝑſone. Et ẜm hoc diſtinguit̉ Matherxij. Glaſphemia in ſp̄m ſctm̄ ꝯtra blaſphemiam īfiliū hoīs. xp̄s .n. oꝑabat̉ quedā humanitus cōedendo ⁊ alia hiꝰ faciendo. Et q̄dam diuinitꝰ .ſ. demones eijciendo: mortuos ſuſcitando ⁊ hiꝰ: q̄ quidē agebat ⁊ ꝑ virtutem ꝓpͥe diuītatis ⁊ ꝑ oꝑationem ſp̄s ſancti quo ẜm humanitateꝫ erat repletIudei aūt pͥmo dixerunt blaſphemiā ī filium homīs cū dicebant̉ eum voracē potatorē ⁊ hiꝰ vt hētur Math. xi. Poſtea blaſphemauerunt in ſp̄mſāctu cū oꝑa que faciebat v̓tute ſue diuītatis: ⁊ v̓tute ſp̄s ſancti attribuebant Belcebuch: ⁊ ꝓpterea dicuntur blaſphemaſſe in ſp̄m ſanctum. Aug.aūt in li. de verbis dn̄i accepit blaſphemiam ſeupeccatū in ſp̄ꝫ ſctm̄ ꝓ finali impenitentia: qn̄ .ſ. ꝗsꝑſeuerat in peccato mortali vſqꝫ ad mortē incluſiue: qd̓ ꝗdem fit non verbo oris tm̄: ſed ⁊ cordis⁊ oꝑis: non vno ſed multis. Hoc autem verbumſic acceptum dr̄ ꝯtra ſp̄m ſanctum: qꝛ eſt ꝯtra remiſſionem pctōrum que fit ꝑ ſp̄m ſanctum qui ēcharitas patris ⁊ filij. Nec hoc dixit dn̄s iudeisqͣſi ipſi peccarent in ſp̄m ſctm̄: nondū .n. finalitererant īpenitentes: ſed admonuit eos ne taliter loquentes ad hoc venirent ꝙ in ſp̄m ſanctum peccarent. Et ſic intelligendum eſt qd̓ dr̄ in Math.vbi poſtqͣꝫ dixerat dn̄s. Qui blaſphemauerit ī ſpiritum ſanctū ⁊cͣ. Subiungit euangeliſta: qm̄ dicebant. Sp̄m īmundum hꝫ. Illi autē ꝗ differuntꝯuerſionem ſuā ⁊ pn̄iam vſqꝫ ad īfirmitates graues exponunt ſe magno ꝑiculo huiꝰ peccati finalis impn̄ie: qꝛ rara eſt tunc vera ꝯuerſio ad deuꝫqꝛ non videtur moueri amore ſed timore ſeruiliqui non ſufficit ad ſalutem. Oportet. n. ait Aug.in li. de pn̄ia. non ſolum deū timere iudicē ſed vtanxietur ꝓ gloria .i. diligere gloriam dei. Ei ideoinquit idem. Multos ſolet decipere ſerotina pēitentia de pe. di. vij. per totum. Alij aliter accipiūtdicentes blaſphemiam eſſe in ſp̄m ſanctum: quādo quis peccat ꝯtra appropriatum bonū ſp̄ui ſācto. Ei āt attribuitur bonitas ſicut patri attribuitur potentia filio ſapientia. Un̄ pctm̄ in pr̄em dr̄