Titulus.VIII.

qd̓ animal inſequit̉ exercitū bellantiū vt d̓ cadaueribus mortuorū paſcatur: ⁊ ſignificat crudelitatem eoꝝ ꝗ ꝓcurant bella ⁊ ſeditōes vt in lucrētur. In nullo .n. genere hoīum reꝑitur tanta crudelitas ſicut ī partialibus adeo vt non ſoluꝫ crudel̓r occidant: ſed ēt occiſū minutatim in fruſtradiſcerpant: ⁊ aliqn̄ comedant quo nil crudeliusProhibuit ēt dn̄s coquere edum ī lacte matris:vel auem caꝑe cum pullis ad inducenduꝫ illumppl̓m ad pietatem ⁊ vitandū crudelitatē: dum eſſent aſſueti ad hiꝰ: ēt circa aīalia bruta vt dicit. b.Tho. pͥª 2ᵉ. q. c. Dicit ēt Hiero. ꝙ accepiſſe pauꝑibus erogandū ⁊ eſuriendis plurimis illud reſeruare oīum p̄donum vincit crudelitatem. xij. q. ij.glia. qn̄ .ſ. ꝗs querit īmittere cariſtiam emens vſ̓retinens victualia non ſibi neceſſaria. Scienditn̄ ꝙ lꝫ videatur multis crudelitas punire reosad mortem ⁊ grauiter punire crimina: non tamēcrudelitas ſed iuſticia ⁊ charitas eſt. Un̄ Hieroſuꝑ Iſa. Non eſt crudelis ꝗ crudeles iugulat:crudelis patientibꝰ eē videtur. Nam latro ſuſꝑſus patibulo crudelem iudicē putat. xxiij. q. v. n̄eſt. Hinc ⁊ Aug. Quid crudele Moyſes mandauit aut fecit: cum commiſſum ſibi populum ſāctezelans vno ⁊ viuo deo vero ſubditū eē cupienspoſtqͣꝫ cognouit ad fabricandū idolum defluxiſſe ⁊ colendū in paucos vindicans gladio ⁊ in pn̄ti ſalubriter terruit ⁊ diſciplinā in poſterum ſanxit. Nā cum nulla crudelitate ſed magna dilection feciſſe qd̓ fecit ꝗs nō ī eius verbis agnoſcaorantis ꝓ peccatis eorum ⁊ dicentis: aut dimittehoīem ſathane in interitū carnis vt ſpiritꝰ ſaluꝰſit. xxiij. q. v. ⁊. q. iiij. c. ipſa pietas. Idem ait. v. q. vnon oīs. ⁊. c. non oſculat̉. Moleſtus ē medicꝰ furenti frenetico: ⁊ pater indiſciplinato filio ille ligando: iſte cedendo: ſed ambo diligendo. Si aūtillos negligant ⁊ perire ꝑmittant iſta potius māſuetudo crudelitas eſt. Et Aug. dicit in regulaīoccultante peccatum alterius ꝙ dꝫ manifeſtareꝑ ſil̓itudine occulti morbi corporalis. Nā ſi fraituus vulnus hꝫ in corpore qd̓ velit occultare ditimet ſecari. Nonne crudel̓r a te ſileret̉: ⁊ miſericorditer indicaret̉.¶ Capl̓m ſeptimum de blaſphemia.Maſphemia deidetur ꝓcedere ex odio ad deuꝫ iō deipſa hic agendū. Poteſt āt ſic d̓ſcribiex verbis Ambr. ꝙ eſt viciū qd̓ attribuitur deoqd̓ ei non ꝯuenit: vel remouetur ab eo qd̓ ei cōgruit: vt ſi dicat̉ de eo aliꝗd īportans defectū: puta ꝙ non ſit iuſtꝰ vel ꝙ non ſit oīpotens ⁊ hiꝰ: Eſtautē ꝯtra actū fidei ꝗ eſt confeſſio credendorumvn̄ ad inſidelitateꝫ ꝑtinere videtur: qd̓ ex verbis

apl̓i elici pōt dicentis de ſe. i. Cimo. i. Prius fuiblaſphemus ⁊ ꝑſecutor: ⁊ ſubdit. Ignorans feciincrudelitate mea. Pro huiꝰ declaratione ſciēdiẜm. b. Tho. 2ª. 2ᵉ. q. xiij. ar. i. ꝙ nomen blaſphimportare videt̉ quādā derogatōem excellerbonitatis ⁊ p̄cipue diuine. Deus aūt vt dicit Dioē ipſa eēntia bonitatis: vn̄ ꝗcquid deo ꝯuenit ptinet ad bonitatem ipſius: ⁊ ꝗcꝗd ad ip̄m non pinet: longe ē a rōne ꝑfecte bonitatis que eſt eiuseēntia. Quicūqꝫ ergo vel negat aliquid d̓ deo qd̓ei ꝯuenit vel aſſerit de eo qd̓ ei non ꝯuenit derogat bonitati diuine. Qd̓ pōt ꝯtingere dupl̓r. Uncmō ẜm ſolā opinionem intellectus. Alio mō ꝯijcta qͣdam affectus deteſtatōe: ſicut econtraria fides dei ꝑficitur ꝑ dilectōem ipſius. Duiuſmodiaūt derogatio diuine bonitatis vel ẜm ītellectuꝫtm̄ vel et ẜm affectum: ſi cōſiſtat in corde tm̄ eriblaſphemia cordis: ſi exteriꝰ ꝓdeat ꝑ locutōnerit blaſphēia orꝭ. Et ẜꝫ hoc blaſphemia cononi opponit̉. Ꝙ āt aliꝗ dicunt ꝙ ſunt tres ſpecies blaſphemie. Prima cū deo attribuit̉ qd̓ ei nōꝯuenit. Scd̓a cū a deo remouet̉ qd̓ ei conuenit.Tertia cū attribuit̉ creature qd̓ eſt ꝓpͥum dei ẜꝫTho. vbi. sͣ. non ꝓprie loquendo iſta ſunt diuerſeſpes blaſphemie: qꝛ attribuere deo qd̓ ei non cōuenit vel negare ſeu remouere ab eo qd̓ ei ꝯuētnō differūt niſi ẜm negatōem ⁊ affirmatiōeꝫ q̄diuerſitas habitꝰ ſp̄es non diſtinguit. Ꝙ autqd̓ ē dei attribuat̉ creature: ad id ꝑtīere videturqd̓ attribuitur ei qd̓ ipſi non ꝯuenit. Quicꝗd .n.ē dei ꝓpͥum ē deus: attribuere ergo creature qd̓ē dei ꝓpͥum: ē ip̄m deū facere idē creature. Itemſciendū ꝙ ille ꝗ loquit̉ contra deū ꝯuiciū īferreītendens: vt cum dicit ſit maledictus deꝰ ⁊ hiꝰ derogat diuine bonitati non ſolū ꝯtra v̓itatem ītlectus ſed ēt ẜm prauitatem voluntatis deteſt⁊ impedientis ꝓ poſſe diuinū honorem: qd̓ ē ꝑfecta blaſphemia. Et ſicut landat̉ deus ī ſctīs inꝙͣtum laudant̉ oꝑa eius que facit ꝑ fctōs. Ita etiāblaſphematur in ſctīs inqͣꝫtum blaſphemia quſit ſctīs redundat ī deū. Eſt aūt blaſphemia pctm̄mortale ẜm Tho. vbi. sͣ. ar. ij. ex eo ꝙ repugnat eꝯtrariatur charitati dei: qꝛ ꝑ hoc derogatur diuine bonitati. vn̄ ⁊ Leuiti. xxiiij. dicit̉. Quicūqꝫ blaphēauerit nomen dn̄i morte moriatur. Sꝫ penamortis non infligitur niſi ꝓ mortali. Et eſt cōtrapͥmum vel ſcd̓m p̄ceptū decalogi. Ueruꝫ eſt tn̄ ẜTho. ꝙ cum ꝗs ex ſubita paſſione ꝓrumpit invba blaſphemie non aduertens hoc qd̓ dicit eſſeblaſphemiā: vt qꝛ non cōſiderat ſignificatōemᶻborum non eēt tunc pctm̄ mortale: ſed ſi aduertat hoc eſſe blaſphemiam conſiderās ſignificataverboꝝ ex eo ꝙ ex ſubito īpetu ire hoc faciat veex praua ꝯſuetudine non ꝓpter hoc excuſatur amortali qͣꝫuis cito doleat de commiſſo: ſicut necexcuſat̉ ab homicidij reatu ꝗ ex ſubita ira pcutit ꝓximum. Et eſt iſtud grauiſſimū peccaEt rō eſt ẜm Tho. vbi. sͣ. ar. iij. qꝛ blaſphemia op-