Capitulum. VI.

Etiō apl̓s dicit .i. ad Aimo. v. Si ꝗs ſuoꝝ ⁊ maxime domeſticoꝝ .i. ꝓpinquorū curam non hꝫ .ſ. inquidendo fidem negauit .i. fidelitateꝫ ſeu ius naturale ⁊ ē īfideli d̓terior. Et cōiter tales male forrunantur ēt in hoc ſcl̓o: ſicut pꝫ in Abſalone quifuit ita crudelis: vt non ſolū occideret fratreꝫ ſumn Amon ſed ⁊ pr̄em ſuum pijſſimuꝫ Dauid degno expulit: ⁊ qͣſiuit occidere ꝗ demum fugiēsde plio eius exercitu debellato tranſiens eqͥſterſubter vnam quercū remanſit ſuſpenſus ꝑ capiſlos capitis ī ea: ⁊ a ioab lanceis traſfixꝰ eſt. ij. Re.xviij. Nero imꝑator quo nemo crudelior mr̄eꝫꝓpͥam occidi fecit: vt ex curioſitate videret quōſteterat ī ventre matris: ꝗ demum ſeip̄m ab īꝑioexpulſus occidit. Sed ſi magna crudelitas iudicaret̉ a cunctis cū ꝗs videret pr̄eꝫ vel mr̄em vl̓fratrem vel alium ꝯſanguineū in maximis pēisdetineri: nec ī vllo ſe poſſe iuuare: ⁊ cū poſſet ml̓tipl̓r ꝯſolari ⁊ refrigerare negligeret: qͣꝫto maiorcrudelitas ē ꝓpinquos ſuos ꝗ ſibi bona ſua ex ērum acꝗſitione indebita vel nimia affectione ſciunt vel ſcire pn̄t ⁊ veriſil̓r credunt eē ī penis purgatorij que maxime ſunt ſuꝑ oēs vite pn̄tis: ⁊ nōiuuant eos or̄onibus elemoſynis miſſis ⁊ alijspijs ſuffragijs: ⁊ qd̓ peius eſt legata ꝓ ſe facta nōſoluunt: vn̄ illi non ꝑcipientes ſuffragium ꝑmanent ī illis penis clamātes illud Iob. xix. Miſeremī mei miſeremī mei ſaltem vos amici meiꝑſeꝗmini me ſicut deꝰ. vnd̓ tales vt necatoraꝝ mandant̉ excōicari ꝓpter talem crudelitatēxiij. q. ij. ꝗ oblatōes. Et de quodā milite legit̉ quicum dimiſiſſet cognato ſuo ꝙ in caſu quo moreretur ī bello ꝯtra īfideles ad qd̓: ibat ſuū quēdāequū venditum ī elemoſynā largiretur ⁊ in illobello occiſo cognatꝰ auariciā ductus n̄ executusē iniunctū ſed ſibi retinuit. Sed ī capite octo dierū a morte apparens ille miles ſibi dixit: qͣre nōſeciſti qd̓ impoſui tibi? feciſti me manere in penisqꝫ nunc: ſed īpunitꝰ non euades. Nam ego hoe ad celum purgatꝰ aſcendo: tu vero hodie ad īferna deſcendes: qui ſubito mortuus ⁊ dānatuseſt. Solum in hoc licet vti crudelitate ad ꝑentesqn̄ .ſ. ꝗs vocat̉ ꝑ inſpiratōem ad ſeruiendū deo ꝑemptū mundi ⁊ religionis īgreſſum vt ꝓpt̓ afctōem eoꝝ hoc non p̄termittat. Nā vt dicit hiero. Sūmum genꝰ pietatis eſt ī hoc eē crudelem.Haximā crudelitatem exercuit ppl̓s iudeoruꝫꝯtra xp̄m in ſua paſſiōe: vn̄ ꝯq̄ritur d̓ ip̄o ſuꝑ hocp Iere. Tren̄. iiij. dicēs; Filia ppl̓i mei crudelisqͣſi ſtrutio in deſerto dedit voceꝫ ſuā ꝯtra me. Filia dr̄ ſynagoga ꝑ creatōem ⁊ ſp̄ualem cura quaꝫde ea hēbat deus ppl̓i mei .i. que ſynagoga eſt populus meꝰ: qͣſi ſtrutio ꝗ ferrum crudū comedit ⁊de filijs ſuis non curat ſtridet fortiter: ſic ppl̓s iudeoꝝ crudelis clamando ꝯtra chriſtum. Et cū pilatus feciſſet euꝫ crudel̓r flagellari vt .ſ. hoc viſocrudelitas eoꝝ ceſſaret: magis ac magꝭ clamabātcruciſige eū: crucifige eum. vn̄ ⁊ p̄s. xxi. loquens

ī ꝑſona chriſti ad pr̄em expͥmit illoꝝ crudelitateꝫꝑ varias ſil̓itudines dicēs. Erue a framea deusaīam meā. .i. vitam. Et eſt rō ẜm ꝑtem ſeuſitiuamFramea ē ſpata q̄ cito īcidit ⁊ tollit vitā: ⁊ iō multum ē horrori ex velocitate mortis quā inducit.Sic ⁊ ipſi iudei multa egerunt ad acceleranduꝫmortem eiꝰ. Nā dabant ei bibere vinum mirratū ſeu acetoſū ⁊ Simonē angariauerunt ad portandū cruceꝫ ne fieret mora: ⁊ latus eiꝰ tranſfixerunt. Et de manu canis vnicā meā .i. vitaꝫ ſuppleerue. Canis auide rodit: vn̄ notatur auiditas iudeoꝝ ad mortem xp̄i. Nā ⁊ querebāt eū capere iin feſto ne a turbis defenderet̉ ⁊ barabaꝫ dimittipetierunt: ⁊ pilato volenti eū dimittere dixeruntSi hunc dimittis non es amicus ceſaris. Saluame ex ore leonis: qd̓ eſt aīal ferū ⁊ cū rugitu īſilitad deuorādū vſꝫ ad oſſa. Et iudei cū magnis clamoribꝰ poſtulabant vt crucifigeret̉ ⁊ vſꝫ ad oſſiūfractōem afflixerunt occidētes. Et a cornibꝰ vnicornium humilitatem meā. Unicornis eſt aīal ferox ⁊ indomitū ꝗ hꝫ cornu duriſſimū in fronte:quo aīalia tranſfodit ⁊ occidit: ⁊ ſic duriciaꝫ ⁊ obſtinatōeꝫ iudeoꝝ ſignificat ī morte̓ chriſti: qꝛ a nl̓lo potuerūt flecti a crudelitate eoꝝ. Sꝫ d̓ ſua crudelitate puniti ſunt crudel̓r. Nā exterminiū terribile ſecutū eſt de genere illo deſtructa ciuitate⁊ multis milibꝰ hoīum mortuis fame ⁊ bello: reſidiui vēditi diſꝑſi ſt̓ ꝑ orbē.¶ §. 11ſ.Tertio crudelitas exercetur ad afflictos: cū .ſ. ꝗs non cōpatit̉ eis ⁊ ſubleuat: ſed potiꝰ inſultat vel afflictōem addit: vn̄ cuꝫPhacee filius Romelie rex iſrahel occidiſſet d̓iuda centū. vigꝭ timilia ī die vna tꝑe Achas regisiuda: oēs viros bellatores ꝓpter pctā eorū: inſuper ducenta milia mulieꝝ pueroꝝ ⁊ puellarū ceꝑunt filij iſrahel de fratribꝰ ſuis .ſ. de iuda infinitam p̄dam ⁊ adduxerunt ī ſamariā volētes eosſubijcere ſeruituti ex magna crudelitate. Undeꝓph̓a ꝗdam rep̄hendit eos ex ꝑte dei dicēs. Ecceiratꝰ dn̄s ꝯtra iudā ꝑꝑ pctā eoꝝ tradidit eos ī manꝰ vr̄as. Occidiſti illos atrociter ita vt in celū ꝑtīgeret crudelitas vr̄a. Inſuꝑ filios iuda vultꝭ vobis ſubijcere in ẜuos ⁊ ancillas. Peccaſtis .n. ſuꝑhoc dn̄o deo vr̄o. Sed audite ꝯſilium meū. Reducite captiuos quos adduxiſtꝭ ⁊c̄. qd̓ ⁊ fecerūtrefocillantes eos ⁊ dimittentes redire in terramſuā. ij. ꝑalip. xxviij. Et greg. dicit ꝙ nō dꝫ a nobisflagellatis addi afflictio ne nos culpe qd̓ abſoluitofſenſa reſpiciat. vij. q. i. cū ꝑcuſſio. Propterea ꝓhibuit dn̄s in veteri lege filios iſrl̓ comedere ſāguinē aīaliū in figura vt auerteret eos a crudelitate horrēda effuſionis ſanguīs humani. Eadērōe ꝓhibuit eos cōedere aīalia ſuffocata vel ſtrāgulata: qꝛ in tali morte ml̓tū affligunt̉ aīalia: ꝓhibuit ī ꝑticulari comedere griphū qd̓ aīal eſt infeſtum hoībus ⁊ eꝗs in deteſtationem crudelitatispotentū erga ſubditos ꝓhibuit ⁊ edere vulturē: