Capitulū. IIII.

hauid miſſos ad conſolandū Amon d̓ morte patris in deriſum ⁊ iniuriaꝫ abſciderunt eis veſteseſqꝫ ad nates ⁊ raſerunt dimidiū barbe eſtimanres ſe falſo ꝙ callide fuiſſent miſſi ad explorandū terrā non ad ꝯſolādū: ſed ꝑꝑ talē iniuriā Danid miſſo exercitu ſuo cū ioab cepit eos: ⁊ ciuitanī eoꝝ exterminauit. ij. Re. x. Nuncij dauid ſt̓jctores ⁊ p̄ſidētes miſſi a chriſto vt legati ⁊ orares ad hoīes mūdi ad ꝯfirmandā vel renouanamicitiā cū xp̄o: ⁊ ad confortandū ſub ſpe eterrum bonorū de morte .i. mortificatōe appetitꝰial̓ ⁊ viciorū. Sed hoīes praui dicentes eoeores r̓adunt dimidiū barbe q̄ ſignificat viem̄ virtutū: qꝛ diminuunt eoꝝ bona operagātes ipſa vel mala ītentione aſſerentes facta:cidunt veſtes vſqꝫ ad nates vt apꝑeat turpitudo: qꝛ ꝯuerſatōem eoꝝ ⁊ vitā dilacerant detrahēdo vt manifeſtent: ſiqua vicia hēant occulta: alijstegunt. Sed chriſtus tales detractiones ſeueL.§. III.Quantum ad tertiumOn̄dit̉ grauitas huiꝰ pctī ex eo ꝙ purgat̉ difficiliter. Nā cū ille ꝗ detraxit teneat reſtituere famāquā abſtulit dicēdo ſe falſū dixiſſe ſi falſum dixitvel īiuſte infamaſſe ſi verū dixit⁊ hoc illis oībusꝗbus dixit ſi recordat̉: ad qd̓ dꝫ adhibere conatu .ſ. ad recordandū: cū magna difficultate hoīesīduci pn̄t ad hoc ꝑꝑ ꝯfuſionē quā recepturi ſt̓ d̓mendacio ſuo: ⁊ cum ab vno fama mali volet adpl̓imos qͣꝫ male pōt fama ablata reſtitui: ⁊ tn̄ nōdimittit̉ pctm̄ niſi reſtituat̉ ablatū ſi reſtitui pōt:ait Aug. exͣ de re. iu. li. vi. c. pctm̄. Qd̓ intell̓r nonſolum de rebꝰ tꝑalibꝰ diuitiaꝝ ſed ēt famē ẜꝫ tho.vbi. sͣ. Cuꝫ ẜm Salomōeꝫ meliꝰ ſit nomen bonūqͣꝫ diuitie multe. Illi āt cui detraxit dicere non diniſi ꝑueniſſet ad noticiā eiꝰ ipſa ꝑſona detrahenstunc dꝫ petere veniā ꝑ ſe vel ꝑ alium niſi ex hoc īneret ſibi magnum picl̓m vite ex tali fame reōe. Sꝫ erubeſcentia ſola ⁊ ꝯfuſio hn̄da non ēſola ſufficiens cā n̄ reſtituēdi famā ablatā. Sꝫ demō reſtituēdi famā hēs. sͣ. ti. ij. c. ij. vbi vide pleneEt notandū ꝙ non ſolū detrahendo ꝗs peccat: ſꝫēt libenter audiēdo detractōes. Pro cuiꝰ declaratione dicit. b. tho. 2ª. 2ᵉ. q. lxxiij. ar. iiij. ꝙ ẜꝫ apoſtolum Ro. i. digni ſunt morte non ſolū ꝗ pcta faciunt: ſed ēt ꝗ ꝯſentiunt facientibꝰ. Conſentire ātcontingit dupl̓r. Uno mō directe: vt .ſ. qn̄ ꝗs īducit alium ad pctm̄: vel ei placet pctm̄. Alio mō indirecte .ſ. qn̄ ꝗs non reſiſtit pctō cum pōt ⁊ dꝫ reſiſtere: ⁊ hoc ꝯtingit aliqn̄ non. qꝛ pctm̄ placeat:aliquem humanuꝫ timore. Si ergo aliꝗsctiones audiat abſqꝫ reſiſtentia: videt̉ detractori ꝯſentire: vn̄ ſit ꝑticeps pctī eius. Et ſi ꝗdemīducat eum ad detrahendū: vel ei ēt placeat d̓tractio ꝓpter odium eius cui detrahitur non minꝰpeccat qͣꝫ detrahens ſed aliqn̄ magis. vn̄ Ber. Detrahere vel detrahentem audire ꝗd horum dā-

nabilius ſit non facile dixerim Si v̓o ei non placeat detractio: ſed ex timore vel negligentia velv̓ecundia qͣdam omittat repellere detrahentem:peccat ꝗdem ſed multo minꝰ qͣꝫ detrahēs: ⁊ qn̄qꝫꝗdem ē veniale: qn̄qꝫ ēt pōt eē mortale: vl̓ ꝓpterhoc ꝙ alicui īcumbit ex officio detrahentē corrigere: vel ꝓpter aliquod ꝑiculum ꝯn̄s: vel ꝓpterradicem qua timor humanꝰ pōt eē mortale. De.trahens hꝫ diabolum in ore ⁊ audiens libenterī aure. Debet ergo ꝗlꝫ cum audit detractiones rep̄hendere detrahentem: non ridere: vel non audire: vel faciem oſtendere turbulentam ad repͥmendum eum. vn̄ dr̄ prouer. xxv. Uentus aꝗlo diſſipat pluuias ⁊ facies triſtis līguam detrahentem.Et qͣꝫuis ſit proprij arbitrij detractiōes quas audit ꝗs de ſe factas patienter ferre ⁊ pati detrimētum fame ſue niſi hoc vergat ī detrimentuꝫ ⁊ periculum aliorum ⁊ poſſit laudabiliter fieri: tamēnon eſt ſui arbitrij ꝙ patiatur detrimentum fame alterius ⁊ ideo in culpaꝫ ei vertitur ſi non reſiſtat eadem rōne qua tenetur ꝗs ſubleuare aſinum proximi ſui iacentem ſub onere: vt precipitur deutro. xxij. ẜm Tho. vbi ſupra. Et ſi audiēsſcit illum verum dicere quanuis dicere non debeat quod loꝗtur falſuꝫ: debet tamen arguere ꝙpeccat detrahendo vel oſtendere ꝙ ei diſpliceat d̓tractio. Sed nec de facili debet quis credere detractionibus cum quotidiana experientia doceat multas falſitates ex errore vel mendacia ex īduſtria dici ⁊ precipue audiendo a perſonis leuibus ⁊ multo minus audiendo a maliuolis: aliaspeccaret. Unde Damaſus papa. xi. q. iij. Non ſolum reus eſt ꝗ de alio malum ꝓfert ſed etiam ꝙaurem crimībus cito prebet .ſ. credendo: ⁊. ij. q. i.deus. dr̄. mala audita nullum moueant: nec paſſim dicta abſqꝫ certa probatōe credantur. Si autem ꝗs audiret detractōes: qꝛ eſtimat loquenteꝫmoueri ex charitate vt pretendat ad remediādūmalis non peccarꝫ. Sꝫ non ſit facil̓ tamen ad credendum. Is autem cui detrahitur debet patienter ferre non odio moueri vel detractōes d̓ ſe factas detractōibus alioꝝ redūdare directe .ſ. dicēdo falſa vel occulta mala d̓ illis: ſed debet ſe excuſare ⁊ īnocentiam ſuam on̄dere qͣꝫtum poteſt: nealij ex īfamia exorta ſcandalizarent̉: al̓s tacendomale faceret. Unde Aug. ꝗ fidens conſcīe ſue negligit famam ſuam nimis crudel̓ ē. xi. q. iij. nō ſtaudiendi. Et ſi ex hoc detractores īcurrunt infamiam: qꝛ d̓tegitur falſitas ⁊ malicia eorum īputatur eis ꝗ ſibi hoc ꝓcurauerunt. Sed talem īiuriam receptam non tenetur remittere ei ꝗ detraxit.cū veniam petit niſi famam reſtituat dicendo ill̓coram ꝗbus detraxit ſe falſum dixiſſe ſi falſumdixit: odium āt ⁊ rancorem nunqͣꝫ ex hoc dꝫ hr̄e⁊ deo cōmitte̓ fctā ſufficiēti excuſatōe: vn̄ greg. ſr̄ezechi. Līguas detrahētiū ſic̄ nr̄o ſtudio n̄ debemꝰ excitare ne ꝑeant: ita ꝑ ſuā malciam excitatasdebemus equanimiter tolerare. vt nobis meritū