Titulus. VIII.

male hēbit qꝛ in morte cū odio tranſiēs a demonibus cruciādus ad īferna deſcendet. Scd̓s peſimꝰ fructus odij ē crudelitas. Nll̓i placere ſinitodium nec amico nec ꝯſāguīeo. Cam ex odio itacrudelis factꝰ ē vt non ꝑceret germano Abel īnocenti. Egyptij ꝗ oderant hēbreos vt hr̄ Exo. i. afligebant eos multis modis ⁊ obprobrijs adeocrudeles effecti ad eos vt mādaret. Pharao oēsmares cū naſcebātur ſubmergi ī flumine. Quidcrudelius eē poterat. Iratꝰ herodes ex odio quēꝯcepit ad regem iudeoꝝ recēter natum .ſ. chriſtūvt occideret eū occidit oēs pueros ēt filios ꝓprios ab hymatu ⁊ infra ī finibꝰ Bethleem reꝑtos.Tanta ē crudelitas ⁊ ſtulticia odientis vt occidatſeip̄m gladio odij ex eo ꝙ aliꝗs aliquātl̓m ſciditveſtē eius. Oīs .n. iniuria q̄ fieri pōt eſt circa corpus: qꝛ ⁊ res tꝑales ordinant̉ ad corpꝰ. Corpusāt veſtis eſt aīe: quā occidit gladio odij ip̄m ſuſcipiens. Lācea Logini militis nō fuit ita crudelisſicut ē odiū: qꝛ illa trāſuerberauit corpꝰ morturodiū aīam viuentē ⁊ aliqn̄ ēt corpꝰ. Hinc ⁊ Boeꝰde ph̓ica ꝯſolatione ait. Apud ſapientes nll̓s locodio ꝓrſus relinꝗtur. Nā bonos ꝗs niſi ſtultiſſimus oderit. Malos v̓o odiſſe rōne caret. Namſicut corꝑis lāguor ita vicioſitas qͣſi ꝗdam/ morbꝰ ē aīarum: cum tn̄ egros corpore mime odio ſꝫmiſeratōe dignos arbitremur. Et Sen̄. Ridiculum ē odio nocētis īnocentiā ꝑdere. Ideꝫ in aliaepl̓a. Si magnanimꝰ fueris nunqͣꝫ dices tibi īiuriam fieri de inimico dicēs. Non nocuit mihi ſꝫaīum nocendi hūit: ⁊ cū illum ī tua ptāte viderꝭvindictā putabis te vindicare potuiſſe. Tertiꝰ fructꝰ odij eſt dānum. Nā odiēs q̄rit in exoſo ſepteꝫgenera dānoꝝ vel ſil̓ vel ſeꝑatim ⁊ ī quolꝫ ē mortale. In ſubſtantia appetēs ꝙ ipſā amittat vel diminuat: ⁊ ad hoc ꝯꝑatur ſi pōt ꝑ ſe vel ꝑ alios. Infama: qꝛ detrahit ſibi: ⁊ bona audita de eo ꝑuertit dicēs malā intentōem hr̄e. In pr̄ia: qꝛ queritquō expellat̉ de ciuitate vel ſaltem hoc deſideraIn familia qꝛ appetit infirmitates vel mortē filiorū vel dānatōem ⁊ iniurias eiꝰ. In libertate: qꝛappetit ꝙ incarceret̉ ꝑꝑ debita vel alias ēt ꝙ ſeruituti ſubijciat̉. In corpore qꝛ cupit illū īfirmarivel mori vn̄ ⁊ īprecat̉ ei multas maledictōes: ⁊ ſiipſe non velit ꝑ ſe occidere optat tn̄ vt aliꝰ vel deus hoc faciat in vindictā ſui. In aīa: qꝛ vellet animā eiꝰ ad inferna deſcēdere. Qd̓lꝫ hoꝝ ꝗs appetens ꝓximo ex odio mortal̓r peccat. Econtra d̓mittendo iniurias ⁊ odiū de corde multiplex fructus ⁊ optimꝰ ſeꝗt̉ .ſ. remiſſio pctōꝝ. Aug. īẜmōeEgo ad dilectōem inimicorū vos moneo: qm̄ adſanandū vulnera pctōꝝ nll̓m medicamentū efficacius eē cognoſco Aug. Unuſꝗſqꝫ debitor ē: etdebitorem hꝫ debitor eſt dei: ⁊ debitorē hꝫ proximū ſuum. Hanc rl̓am deꝰ ſtatuit cū debitore ſuoquā ipſe ẜues cū tuo. Si n̄ ignoſcis debitori tuo.i. ei qui te offēdit portando .ſ. odium ad eū: nec d̓us tibi ignoſcet debita tua .i. pctā. Si āt ignoſcis

⁊ deus tibi remittet debita tua vt dr̄ Math. vi. ſ.ſi de pctīs ſis ꝯtritꝰ. Scd̓s fructꝰ eſt adoptio filiorū: qꝛ efficit̉ filius dei ꝑ imitatōem ẜm illud Mthe. v. Diligit inimicos vr̄os: bn̄facite his ꝗ oderunt vos. Orate ꝓ ꝑſequētibꝰ ⁊ calūniantibꝰ vosvt ſitꝭ filij pr̄is vr̄i .ſ. dei .ſ. ꝑ imitatōeꝫ: ꝗbꝰ tādē hēditas gl̓e dat̉. Deꝰ .n. nll̓m odit ẜꝫ illud. Diligis oī⁊ nihil odiſti eoꝝ q̄ feciſti. vn̄ p̄s. cij. Quō miſeret̉pater filioꝝ miſertus ē dn̄s. Pater āt ignoſcit nōodit malos filios bn̄facit īimicis ſuis .i. ꝑmanen.tibus in pctō. Nā ſoleꝫ ſuū oriri facit ſuꝑ bonos⁊ malos: ⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos: ⁊ non ſoluꝫmat̉ialē ſolē ſed ſpualē: qꝛ lumen ītelligentie da⁊ bonis ⁊ malis ⁊ pluuia gr̄e īfundit ſuper iuaugmentādo eā. ⁊ iniuſtos iuſtificando eos:vin Saulo. Cum .n. eēt ī ipſo actu ꝑſecutōis chriſcircūftuſſit eū lux de celo: ⁊ ꝯuerſus gr̄am dei rcepit Act. ix. Orauit ⁊ ipſe deꝰ īcarnatꝰ ꝓ cruciſuoribus ſuis: non odiuit aūt ſe vindicauit. Iſaieliij. Pro trāſgreſſoribꝰ orauit ne ꝑirēt. Tertiꝰ fructus ē ꝯuerſio inimicorū. vn̄ apl̓s ad Ro. x.eſurierit inimicꝰ tuus ciba illum: ſi ſitit potū dali. Hoc .n. faciens ꝯgeres carbones ignis ſuꝑ caput eius .i. talia bn̄ficia facta inimicis ex ꝗbꝰ manifeſte ipſi pn̄t videre dilectōem ad eos non odium ꝑꝑ iniuriam factā erūt vt carbones ignis eꝫcitantes ī caput .i. in mentē eius dilectionem ⁊ ꝑꝯn̄s recognitōem ſue offenſe. Sic ēt oratio ꝓthomartyris Stephani ꝓ Saulo inimico eius maximo ꝗ ſeruabat veſtimenta lapidantiū eū ⁊ proalijs: īpetrauit ꝯuerſionem eiꝰ. vn̄ Aug. in ẜmoneSi Stephanus ꝓ Saulo non oraſſet: eccl̓a paulum non hūiſſet. Legitur de ſctō Io. elemoſynario ꝗ erat pr̄iarcha alexandrinꝰ: ꝙ cū ſemel ꝗdēnepos eius recepiſſet magnā iniuria a quodamciue ꝗ erat debitor eccl̓e ſue in certa qͣꝫtitate pecunie: ⁊ multū conq̄reret̉ ipſe nepos de iniuria ſibfacta apud ip̄m ſuū auuncl̓m pr̄iarchā ⁊ cū virdictā ex odio expeteret. Dicit ei pr̄iarcha cōſolaido ip̄m. Patient̓ expecta fili mi: qꝛ cito faciemꝰtalem vindictā ꝙ tota alexandria mirabit̉. Quiexhileratꝰ diem expectabat vltionis fiende. Unigr̄ dieꝝ pr̄iarcha vocare fecit. eū qui iniuriam fecerat: ⁊ ſuū nepotem corā ſe. Et aſtantibꝰ multꝭ ciuibus dicit pr̄iarcha. Ecce talis tu feciſti talem iniuriam huic nepoti meo non bn̄ feciſti ledendo.ximum tuū: nolo tranſeat inulta talis iniuria vtexēplo meo aſtantes ⁊ alij poſtea hoc audientesdiſcant ſuas vindicare iniurias ⁊ odijs ſatiſſacre. Quantū debes eccl̓e mee. Rn̄dit ille tantūMādat pr̄iarcha notario ſuo dicens dele delibro rōnum tale debitum qm̄ ī ſatiſfactionem īrie facte nepoti meo ⁊ ob vindictā: vn̄ ⁊ mihi: etibi illud debitū ex toto remitto ⁊ abſoluo: ⁊ āmodo tibi caueas in futuꝝ ab offenſis ꝓximi tui nedeus iraſcat̉ tibi. Ex qͣ re tota alexandria mirataeſt vt p̄dixerat. De ſctō Io. gualb. ēt legitur ꝙ cuꝫeēt miles ⁊ inimicias mortales hr̄et cū quodam