Capitulum. III.

alia peccata ſint grauiora odio: qꝛ maius nocumentum fit ei per illa: vt homicidiū adulterium⁊ hiꝰ: tn̄ ex ꝑte īordīatōis voluntatꝭ odium ē vade graue mortale: qꝛ per ip̄m deordīatur volurtas que ē potiſſimum ī hoīe ⁊ radix oīs pctī. naꝫteriores īordinatōes non eēt peccata niſi exlinatōe voluntatis fierent. At notandū ẜꝫ Duran̄. ordīs minorum ī ſumma ꝙ triplici ex cā hētximum.pter diſplicentiā v̓itatꝭ.Scd̓o ꝑꝑ diſplicentiā bonitatꝭ.ꝑꝑ diſplicentiā recepte penalitatꝭ.¶ Quantū ad pͥmum aliꝗ ſunt ita ꝑuerſi ꝙ odiohn̄t diligentes ſe ⁊ amantodiētes ſe .i. ꝗ vere nocent ſibi vt īducentes ad mala: ⁊ econtra retrahētes a malis ꝑ admonitōem odiunt quod falſo ditum eſt de dauid. ii. Re. xix. Diligꝭ odientes te: etdio hēs diligentes te. Et tales odiunt ꝓpter diſplicentiā veritatꝭ quā eis dicunt: vnd̓ Teren. ait.rex iſrl̓ ꝗ dicebat de Hichea ꝓph̓a. Ego odi eūqꝛ non ꝓphetat mihi bonum ſed tm̄ malum. iij.Re. xxij. Quia .n. dicebat ſibi veritatem rep̄hendens eū ⁊ p̄nuncians que īcurrēt cū populo ꝑ⁊ non adulabat̉ regi vt p̄ſeudo propheteꝗ p̄nunciabant ſibi ꝓſpera adulando ei iō ipſuꝫcheā odiebat. Huius rōnem quaſi aſſignāsrait Io. iij. Oīs ꝗ male agit odit lucem .ſ.tnon arguant̉ oꝑa eius. De talibus ēt dr̄nos. v. Odio hūerunt ī porta corripientē .i. ſaeꝫ. Sapientes ſeu iudices antiꝗtus ſtabāta ad iudicandum ꝗ debent oībus dicere v̓tatem. Aliꝗ odiunt proximos ꝓpter diſplicentibonitatis: qꝛ eo ipſo ꝙ mali ſūt bonos videre vl̓bona de eis audire non pn̄t: qd̓ ꝓcedit ex īuidia:vel qꝛ bonitas eorū maliciam eorū on̄dit: ſicut d̓ſeph dr̄ Gen̄. xxxvij. ꝙ oderant eū fratres ſuicpoterāt ei ꝗcqͣꝫ pacifice loꝗ: qd̓ erat ꝑꝑ ſinguirem bonitatem eiꝰ. Unuſꝗſqꝫ .n. ait Hiero. mobus ſuis fauet. Sicut .n. ouis delectabl̓r ꝯuerſatur cū oue ⁊ lupꝰ cū lupo. Ita ⁊ malus delectatur ⁊ amat malos ſil̓es ſibi: ⁊ bonos ꝯtrarios moribꝰ ſuis odit. Alij odiunt ꝓpter diſplicentiamceptā ex aliqͣ īiuria recepta: ſicut Abſolon odbat Amon fratrem ſuū ꝓpter opp̄ſſionem ſoroſue Thamar: ſil̓auitqꝫ diſplicentiā quouſqꝫ vīdicaret īiuriam fratre occiſo. ij. Re. xiij. Sic Eſaroderat Iacob fr̄em ſuum ⁊ mīabat̉ occidere: qꝛabſtulerat ius pͥmogeniture ⁊ paternam bn̄dictonem Gen̄. xxvij. qd̓ tn̄ iuſte Iacob fecerat cuma dn̄o ſibi datū fuiſſet. Eſt āt pctm̄ iſtud multuꝫgenerale ⁊ ꝑmaximū ⁊ mirabl̓r multiplicatum.Nā vix hoīes odium ſemel ꝯceptum volunt dimittere qͣſi licitum eis videat̉. nec aduertunt ꝙdū ī odio manent non tm̄ vnū pctm̄ mortale cōt: ſed totiens quotiens īiuriā receptam acpria reuocantes actual̓r optant illis malaquos odiūt. Qd̓ āt dictum ē antiꝗs. Odio hēbi-

inimicum tuum Math. v. non erat illa ſn̄ia ī lege dei: ſed falſa glo. quā faciebant legis doctoresſuꝑ illud. Piliges amicū tuū ſic̄ teip̄m Leui. xix.Ex hoc arguebant a ꝯͣrio ſenſu dicētes. Ex quoamicꝰ diligi p̄cipit̉: ergo ꝑ ꝯtrariū īimicꝰ odiri mādatur: ſed tale argumētū eſt validū qn̄ ꝯtrariumnon hēt̉ ī lege: ſed exp̄ſſe mandabat dn̄s ꝯtrariūī ipſa lege ſtatuens ꝙ ſi ꝗs tranſiēs ꝑ viā videretiumentū inimici ſub ſarcīa ī terrā lapſum: n̄ ꝑtrāſiret ſꝫ iuuaret ad ſubleuandū ip̄m: vn̄ talē falſaꝫexpoſitōem reprobans ait. Ego āt dico vobis. Diligite īimicos vr̄os Math. v. Producit āt odiuꝫtres fructꝰ peſſimos.Primo cordis obduratōem.Scd̓o crudelitatis actōnem.Tertio dānificatōis malignatōem.¶ Odium īdurat cor terribil̓r vt merito de obediente poſſit illud v̓ificari qd̓ dr̄ de diabolo iobxli. Cor eius īdurabitur qͣſi lapis. Un̄ odium ſiUeritas odiū parit. De numero horū fuit achab vgco mile ē quo fuit occiſus Troianus īꝑator. Legit̉.n. de ipſo ꝙ ipſo mortuo exēterratū ē corpꝰ eiꝰ:vt medici poſſent videre cām mortis eius ⁊ īuentū eſt cor eiꝰ durū quaſi lapis qd̓ ex illo venenoꝓceſſerat. Conditōis aūt duri cordis ponit Ber.in li. de ꝯſideratōe dicens. Cor durū eſt qd̓ cōtritione non ſcīdit̉ pietate n̄ emollit̉: p̄cibꝰ non flectitur: minis n̄ cedit: flagell̓ obdurat̉. Cor durū aitſapiens male hēbit ī nouiſſimo: hec oīa īpleri vident̉ ī odiente: nam cor eiꝰ non pōt hr̄e contritionem: vn̄ nec ī confeſſione abſolutōem nec veniānec cōionem. Exp̄ſſe .n. dr̄ de pe. di v. falſas. ꝙ talis ꝗ odium tꝫ ī corde admitti non dꝫ ad pn̄iaꝫ .ſ.ꝙ abſoluatur a ꝯfeſſore. Et qͣꝫto magis ꝑmanetin odio tanto magis īduratur. Pietatetn̄ emollitur talis: qꝛ ⁊ ſi videat īimicum ī aduerſitate nōcōpatitur ſꝫ appetit ei maiora mala vſqꝫ ad ꝯſūptōem. Sic iudei odientes xp̄m non fuerunt motipietate ad ip̄m cū viderent eum terribl̓r flagellatum: qd̓ fecit Pilatꝰ ad flectendū eos ad pietateꝫerga eū: ſed oīno voluerunt eum crucifigi vt ſaciarent̉ de pēis acerbiſſimis eiꝰ ⁊ obprobrijs. Necflectitur p̄cibus odiens. Nam ſi amici ⁊ vicini religioſi ⁊ p̄lati deprecentur tales vt odia dimittāt⁊ inimicitias: non acꝗeſcūt: quimmo nec p̄cibꝰ adquē odium hn̄t ēt iniuſte flectunt̉ p̄cibus. Sicutnec iudei p̄cibus Stephani orantis ꝓ ſe lapidātibus quem iniuſte oderant ꝓpter v̓tutes ſuas⁊ ſapīam ⁊ miracula. Non cedit minis odiēs: qꝛ⁊ ſi fiant ei cōminatōes a p̄dicatoribꝰ multorummaloꝝ que deꝰ ꝓ odio ſuo inferret: ⁊ p̄cipue dānatōis eterne nō videt̉ curare ſed nec minas deDiē. n. Aug. dic̄ dn̄s. Dimitte ⁊ dimittet̉ tibi. Egodimiſi pͥus .ſ. pctā tua ⁊ offenſas mihi ꝑ te factasdimitte ⁊ tu poſtea. Nam ſi non dimiſerꝭ reuocabo .ſ. te ad dānatōem: ⁊ ꝗcquid dimiſerā replicabo tibi: d̓ peni. di. iiij. c. dicit dn̄s. Flagellis obdduratur. Naꝫ īcurrit ī dāna ⁊ īfirmitates: morfamilie ſentit ⁊ tn̄ odium tꝫ: vnde Atī nouiſſimo