Titulus. VIII.

ē primum bonū ⁊ pulchrum. Eſt āt ipſe deꝰ ipſabonitas ⁊ pulchritudo. Inqͣꝫtum aūt deꝰ cognoſcit̉ ꝑ effectus ſuos: ſciendū ꝙ aliꝗ effectꝰ dei ſūtꝗ non pn̄t vllo mō ꝯtrariari voluntati humanevt eē viuere ītell̓ere: qd̓lꝫ hoꝝ ē appetibile ⁊ ambile oībꝰ. Un̄ ẜm ꝙ deꝰ app̄hendit vt actor horeffectuū vꝫ inqͣꝫtum ē creator bn̄factor veritas ethiꝰ: ſic non pōt odio hr̄i. vn̄ dr̄. ij. Eſdre. iiij. ꝙ oīainuocant v̓itatē ⁊ benignant̉ in oꝑibꝰ eiꝰ. Et Diony. dicit ꝙ deus ꝯuertit omīa ad ſeip̄m: inquantum .ſ. eſt oībus pͥncipium eēndi: qꝛ oīa inquantūſunt tendunt in dei ſil̓itudinē qui ē ip̄m eē. Sūtaūt ꝗdam alij effectꝰ dei ꝗ repugnant inordinatevoluntati humane ſic̄ inflictio pene cohertio peccatorum ꝑ legem diuinam que repugnant volūtati humane depriuate per peccatum. Et ẜm hācconſiderationem poteſt odio deus haberi ab aliquibus tripliciter.Primo inquātum ꝓhibitor pctōrū.Scd̓o in quantū inflictor aduerſoꝝTertio in quantū īpeditor cupitoꝝ.¶ Ex hoc .n. ꝙ deꝰ ꝓhibet aliqua mala que aliꝗvellent facere ſꝫ ꝯſcīa remordet ⁊ non ſinit ita libere agere ſine ſtimulo remordente: vel ēt qꝛ alijnon aſſentiunt ī malis volūtati eoꝝ ducti ex ꝓhibitione dei: iō odiunt deū ꝗ talia ꝓhibuit. Aliꝗ āodiunt deū ꝓpter aduerſa q̄ ſuſtinent a deo ⁊ denumero hoꝝ ſunt dānati de ꝗbus in p̄s dr̄. Suꝑbia eoꝝ ꝗ te oderunt aſcendit ſꝑ. Non tn̄ quicūqꝫ odit penas odit deum. Nam multi odiunt penas ꝗ tn̄ non odiunt deū ſꝫ patienter tolerāt easex reuerentia diuina. Sed ꝓrumꝑe in odiū ipſiꝰdei punientis tanquaꝫ iniuſte puniat qd̓ faciuntdānati hoc eſt odire diuinā iuſticiā. Alij v̓o odiūtcū non ꝓſpere ſuccedit eis qd̓ volunt: qd̓ tn̄ pertinet ad magnum bn̄ficiū dei. vn̄ dr̄. ij. Malachi.vi. Non ſinere pctōribꝰ ex ſn̄ia agere .i. ẜm d̓ſiderium eorū magni bn̄ficij indicium ē. Eſt aūt odium dei maximū pctōꝝ: qꝛ opponitur dilectōi deiqd̓ eſt optimum homīs. Optimo .n. opponit̉ peſſimum ẜm ph̓m in. viij. ethi. Hoc magis aperte declarat. b. Tho. 2ª. 2ᵉ. q. xxxiiij. ar. ij. dicens. Defectus pctī ꝯſiſtit ī auerſione a deo: hiꝰ āt auerſio rōnem pctī non hr̄et niſi voluntaria eēt: vn̄ pctm̄ſiſtit in volūtaria auerſione a deo: ſed hec volūtaria auerſio ꝑ ſe īportatur ī odio dei: in alijs autē.pctīs participatiue ⁊ qͣſi per aliud. Sicut .n. volūtas ꝑ ſe inheret ei qd̓ amat: ita ⁊ ꝑ ſe refugit id qd̓odit: vnd̓ qn̄ aliꝗs odit deum auertit̉ ab eo ẜm ſevoluntas eiꝰ: ſed ī alijs pctīs puta cuꝫ fornicat̉ n̄auertitur a deo ẜm ſe ſed ẜm illud in quātū .ſ. appetit īordinatā delectatōem que hꝫ annexā auerſionem a deo. Sꝑ aūt id qd̓ eſt per ſe ē potius eoqd̓ eſt per aliud. Unde odium dei ē grauiꝰ interalia pctā: ⁊ ꝑtinet illud ad pctm̄ in ſp̄m ſctm̄ ꝓuteſt ſpale genus pctī. Iō aūt non cōputatur interſp̄es eiꝰ: qꝛ reperit̉ in qͣlꝫ ſp̄e eius. Eſt ēt iſtud peceatum grauius īfidelitate. Rō ij. peccati īfidelita

tis ē ex odio dei circa cuiꝰ eſt v̓itatem ē fides: ⁊ iōſicut cā ē potior effectu ita odium dei maius pecatum eſt qͣꝫ infidelitas. ¶ Odium tertiū qd̓ eſt ꝓximi ſemper eſt pctm̄ ⁊ ſp̄ale peccatum diſtinctuꝫab alijs ⁊ mortale qn̄ eſt ẜm deliberatōem rōnis.Ꝙ aūt ſit pctm̄ on̄ditur ꝑ ſcripture teſtificationper rōem: ⁊ ꝑ ſui ꝯſecutionem. ¶ Quantū ad pr̄mū dr̄. i. Io. ij. Qui odit fr̄em ſuum ī tenebris eſtTenebre aūt ſp̄uales ſunt pctā. ⁊ leuiti. xix. precepit dn̄s. Ne oderis fratrem tuū ī corde tuo: ſꝫ facere ꝯtra p̄ceptum eſt pctm̄ mortale. Et. i. Ioa. iij.dr̄. Qui odit fratrem ſuum homicida ē .ſ. aīe ſueſed non occidit̉ aīa niſi ꝑ mortale: qꝛ mortale gratiam extinguit que eſt vita ſpūalis aīe. Clemensēt dicit homicidiorū tria genera. Beatꝰ Petrusapl̓s eē dicebat eoꝝ parilem fore penam. Nam ooccidit ⁊ qui odit ⁊ qui d̓trahit pariter homicidaeſt de pe. di. i. Ꝙ aūt dr̄ penam eoꝝ parilem eē intelligitur in genere ꝙ qd̓libet horum facit hoīeꝫdignum pena eterna: qꝛ mortale. On̄ditur 2º oum ꝓximi eſſe pctm̄ per rōem quam ponit beaTho. 2ª. 2ᵉ. q. xxxiiij. ar. iij. Odiu .n. amori opponitur: vn̄ tm̄ hꝫ odiū de rōne mali qͣꝫtū amor de rōne boni. Amor aūt debet̉ proximo ẜꝫ id quod hꝫa deo .ſ. naturā ⁊ gr̄am non aut debet̉ ei amor ẜillud qd̓ hꝫ a ſeipſo vel diabolo .ſ. culpaꝫ iuſticie⁊ defectum: ⁊ iō licet odire in proximo qd̓ ꝑtinetad pctm̄: ⁊ oē illud quod pertīet ad defectu iuſticie diuine: hoc aūt ip̄m quod odimꝰ in proximoculpā ⁊ defectum iuſticie ꝑtiū ad ipſius amore.Nā eiuſdem rōis eſt velle alicui bonum ⁊ odiremalum eius. vn̄ apl̓s Ro. xij. Odientes maluiadherentes bono: ⁊ ſic licite pōt odio hr̄i inimiNam inimicus alicuiꝰ dr̄ qui fecit aliquam leſi.onem vel querit facere ꝯtra rōnem. Talis autemgrauiter peccat ꝯtra charitatem ⁊ iuſticiā agensvn̄ in hoc malus eſt: ⁊ hanc maliciā ⁊ culpam inimici pōt ⁊ dꝫ quis odire ⁊ deteſtari. Sed ipſā naturam fratris ⁊ gr̄am etiaꝫ inimici non pōt quodire ſine pctō: qꝛ odit qd̓ fecit deus .ſ. naturaꝫgratiam que bona ſunt. vn̄ de dn̄o dicit ſapiens.Sapi. xi. Nihil odiſti eoꝝ que feciſti: ⁊ hoc ꝓprdr̄ odium proximi quod ſine pctō eſſe nonmortale cum eſt cōpletū odium. Tertio probatureſſe pctm̄ perſecutōem. Sequit̉ .n. ad odium caſſatio venie ſeu remiſſionis hīteⁱ ⁊ hn̄te pctōrum.vn̄ Aug. Qui diuini bn̄ficij oblitus ſuas vult vīdicare iniurias .ſ. ꝑꝑ odium ꝯceptum: non ſoluꝫde futuris pctīs veniam non merebitur: ſed etiāque ſibi dimiſſa fuiſſe gaudebat ei īputabunturad penam de pe. di. iiij. c. ꝗ diuini. qꝛ .ſ. dānabiturpropter odium ſequens ac ſi non fuiſſet ſibi dimiſſum aliqd̓ pctm̄. Exemplū in ꝑabola de debitore. x. milium talentoꝝ. Math. xviij. Et vt dicit.b. Tho. vbi. sͣ. ar. iiij. Cum grauitas pctī cōmiſſūproximū attendatur ex parte deordinationis volūtatis peccantꝭ ⁊ ex ꝑte nocumēti illati proximoquanuis ex parte nocumenti in proximum ml̓ta