Capitulum. III.

ſed plus oꝫ dicit qꝛ ethnici hoc faciunt poſteriꝰ ꝑpinquū mal̓ ꝯuenit tn̄ ⁊ bonis. Un̄ ēt lex moduvltōis ſtatuit dicens: ocl̓m ꝓ ocl̓o q̄ ſi dici pōt īiugorum iuſticia eſt: non qꝛ iniqͣ ē ultio qua lex ſtatuit: ſed qꝛ vicioſa libido vlciſcēdi magiſqꝫ ad iudicem ꝑtinet hoc īter hoīes decernere qͣꝫ bonumhoīem ſibi expetere. Hic .n. malū pro malo redderet. Iudex vero non odio ſed delectatione iuſticie iuſtū iniuſto qd̓ eſt bonum ꝓ malo: qd̓ ēt deiuſtus iudex fecit: hec ille. xxiij. q. iij. Sex dr̄ie ſūtPeſſime ergo ait ꝗ reddit malū ꝓ bono ad qd̓ īducit odium: qd̓ vtiqꝫ iudei erga xp̄m egerunt.Nam cū multa bona ⁊ īnumera bn̄ficia eis ꝯtuerit multa mala ei reddiderunt v̓ba obprobriſa ꝯtumelioſa poſuerunt aduerſus eū ꝓ bonis v̓bis ſue doctrine vocando eū ſeductore demonicū ⁊ hiꝰ: verbera duriſſima flagelloꝝ poſuerūtluerſus eum ꝓ bonis miraculorū ī eis factis.Refectionem felleā pro refectione ſua ſuaui Demum malū mortis poſuerūt aduerſus eū ꝓ bonō vite eis dato. Totum hoc egit odiū eoruꝫ. Un̄ipſe ait de eis. Odio habuerunt me geatis .i. ſineC .§. III.cauſa.0Quantum ad te īuumnotat̉ punitio odij triplex .ſ. tꝑalis ſpualis ⁊ inferis. Iꝑalis ibi. Conſtitue ſuꝑ eum pctōreꝫ .i. cōies ſuꝑ illum ppl̓m: p̄ciōre .ſ. ad dn̄andū ⁊ afſligendū qd̓ fctm̄ ē per Titum ⁊ Ueſpaſianū: quil̓m illum rebellantē multipl̓r afflxerunt ⁊ ſubgauerunt. Sic accidit odientibꝰ ꝙ ī punitōempctī eorū deꝰ ſubijcit eos pctōribꝰ ꝗ affligant eosUn̄ de illis pctōribꝰ odientibꝰ deū ⁊ bonos ait ꝓpheta. Dn̄ati ſunt eoꝝ ꝗ oderunt eos. Punitio. ſpiritualis notat̉: ibi diabolꝰ ſtet a dextrꝭ eiꝰ. Dextraſpūalis hoīs eſt opus de genere bonoꝝ: vt el̓ye ieiunia ⁊ hiꝰ. Sed ſtat diabolꝰ ad dextram odiētisqꝛ tollit ſibi fructū oīs boni oꝑis. Nā vt ait apoſtolꝰ .i. corī. xiij. Si diſtribuero oēs facultates meas in cibos pauperum ⁊ tradidero corpꝰ meumvt ardeā ſuſtinendo ēt martyrium nihil mihiodeſt .ſ. ad meritum ſine caritate hoc faciendo.ed vt ait Aug. Tolle charitate odiuꝫ tꝫ. Nil itaatrariū charitati vt odium. Impoſſibile ē chaatē dei ineſſe vbi eſt odiū: ꝑꝑ qd̓ diabolus a d̓xtris eius ſtare dr̄ .ſ. ad auferendum ſibi fructumPunitio infernalis notat̉ ibi cum dr̄. Cū iudicat̉.ſ. i morte a deo exeat ꝯdemnatus ad penas eternas: ſicut pꝫ exēplum in ꝑabola ſerui debitorisdecem millium talentoꝝ ꝗ ex eo ꝙ noluit conſeruo dimittere centū denarios ⁊ ſignat retentōemodij ex iniuria recepta tradidit euꝫ tortoribus .i.demonibus quouſqꝫ redderet vniuerſum. debitum. Math. xviij. qd̓ exponitur d̓ odio ꝑꝑ quodquis moriens cum eo ꝯdemnatur ad penam inC .§. IIII.Quātum ad ſecunduꝫ

qd̓ vltimo poſitum ē: qꝛ prolixiꝰ tractandum ē.Notandū ꝙ odium ē ꝯtrarium charitati: cū charitas ſit maxima virtutum: qꝛ vt ait apl̓s .i. corin.xiij. Maior hoꝝ charitas. Et Aug. in ẜmōe. Charitas fōs ē ⁊ origo oīum bonoꝝ: munime egregium via q̄ ducit ad celum. Et iō on̄ditur grauitashuiꝰ pctī de qͣ dicit. Odium pro dilectōe mea. Sꝫſciendū ꝙ triplex ē odium.Primum ſui ⁊ diſcernendū:Scd̓m dei ⁊ horrendum.Tertium ꝓximi ⁊ fugiendū.¶ Odium ſui pōt eē bonum ⁊ malū: ⁊ iō ſecernēdū vt malū deẜatur ⁊ bonuꝫ teneat̉. In hoīe ſuntdue ꝑtes .ſ. intellectiua ⁊ ſēſitiua. Intellectua ſeurō que ſꝑ hortat̉ ad optima appetit v̓tuoſa ⁊ oditvicia ⁊ pctā. Et qꝛ iſta ē ꝑs pͥncipalis in hoīe: iō ꝗvirtuoſe viuit v̓e diligit ſeip̄m ⁊ v̓tuoſe odit ſe .ſ.ẜm ꝑtem ſenſitiuā q̄ eſt īferior ꝑs in hoīe: ⁊ nō appetit niſi placentia carni ēt ſi ſint vicioſa. vn̄ xp̄s.Io. xij. Qui odit aīam ſuam ī hoc mundo in vitāeternam cuſtodit eā. Odire āt aīam ſuam in hocmundo ē odire ⁊ deteſtari vicia ⁊ delectabilia ẜꝫmundum ⁊ carnē vbi eſt pctm̄: ⁊ talis non ꝓpͥe loquendo odit ſed v̓e diligit ſe: qꝛ ī vitam eternamcuſtodit aīam ſuā rōnalem vt intret ī eā. Sꝫ odium ſui qd̓ eſt dānabile ꝯſiſtit in cōmittēdo aliqd̓crīale vel ꝑmanendo in eo: qꝛ ꝑ hoc occidit aīamſuā pͥuando eam gr̄a ⁊ gloria: ⁊ exponendo eamigni eterno. Un̄ bn̄ dr̄ in p̄s. xiiij. Qui diligit iniꝗtatē odit aīam ſuā. Et tale odiū non ē aliqd̓ pctm̄ſpale ſed generale qd̓ reperit̉ in quolibet mortali. Sicut at odire in ſe vicia ⁊ que īpediunt ſalutēē licitum ⁊ ſctm̄ odiū ẜm illud p̄s. cxviij. Iniꝗtatem odio habui: ſed n̄ ꝓprie odium ē. Ita ⁊ odirevicia alioꝝ ⁊ qd̓ in eis ē īpediens ꝓpriam ſalutēlaudabile eſt ⁊ virtuoſū. vn̄ in p̄s. cxxxviij. Perfecto odio oderam illos .i. pctōres .ſ. d̓teſtando vtcia eorū. Et ſic ēt intell̓r illud. Qui non odit pr̄e⁊ mr̄em non ē me dignus Lu. xiiij. Odiendū eſt īꝑentibus vel alijs ꝗbuſcūqꝫ qd̓ ī eis ē impediēsſalutem nr̄am vel ipſoꝝ vt affectio carnalis ⁊ hiꝰ⁊ Leo papa. Odio hēantur pctā ⁊ non hoīes corrigātur tumidi: tolerent̉ īfirmi: di. lxxxvi. c. odio.¶Scd̓m odium ē odiū dei de quo dr̄ Ioan. xv. achriſto de iudeis. Uiderunt ⁊ oderunt me ⁊ pr̄e:meum. eſt ſpale peccatum diſtinctū ab odio ꝓximi. Sed quō deus odio hēatur declarat. b. tho.2ª. 2ᵉ. q. xxxvi. ar. i. dicens. Odium eſt quidā motus appetitiue potentie que nō mouetur niſi abaliquo app̄henſo. Deus autem dupl̓r app̄hendiſeu cognoſci pōt ab hoīe. Uno modo ẜm ſeipſuꝫputa cū ꝑ eēntiaꝫ videt̉. Alio mō ꝑ effectus ſuosvideri pōt: cum .ſ. inuiſibilia dei ꝑ ea que facta ſt̓intellecta ꝯſpiciunt̉. Deus aūt ꝑ eēntiam ſuā ē ipſa bonitas quam nll̓s odio hr̄e pōt: qꝛ de rōe boni eſt ꝙ ametur. Et iō impoſſibile ē ꝙ aliquis videns deū ꝑ eēntiam odio hēat. Un̄ ⁊ Diony. dicitī li. de diui. no. c. iiij. ꝙ oībus amabile ⁊ diligibile