Titulus. VIII.

ꝑſequunt̉ .ſ. ex inuidia. ¶ Undecimo līgua ē ſuffuſa venēo: qꝛ .ſ. ſꝑ murmurat vel d̓ deo vel delato ꝙ dat alijs pluſqͣꝫ ſibi tāqͣꝫ ꝑtial̓: hec ē beſtiaq̄ hꝫ tres ordines dentiū: vt dr̄ daniel̓. vij. qꝛ .ſ. dedeo de p̄latis ⁊ de ꝑentibus murmurat. ¶ Quod̓cimo nunqͣꝫ ridet .ſ. niſi d̓ malo alieno. Sed vt diRo. xij. Gaudere cum gaudētibꝰ flere cū flētib.ſ. facit charitas. ¶ Tertiodecimo nunqͣꝫ ē quietavt cayn ē inuidus ꝗ exijt a deo vagus ⁊ ꝓfugus.¶ Quartodecimo: tabeſcit videndo gloriam aliorum. ¶ Quītodecimo comedit carnes viꝑeas: qꝛſolū malis aliorū ſatiat̉ ⁊ paſcit̉.¶ Capitulum tertium de Odio multiplici ⁊ d̓ nocumentis ⁊ varijs modis eius.Dium eſt primafilia īuidie ⁊ oritur frequēter ex ira:qꝫ heatis.. ʰʰqᵈ dlcit Aug in rl̓a. Lites autnūuit qͣꝫ celerrime finiatis ne ira creſcat īodiū .i. ab ira ꝓcedat poſtea odiū. Nihil .n. ꝓhibꝰaliꝗd vnum oriri ex diuerſis cāis ẜꝫ diuerſas rōnes: directius tn̄ orit̉ ex īuidia. Et rō eſt ẜm tho2ª. 2ᵉ. q. xxxiiij. arti. v. qꝛ ex inuidia ip̄m bonumiram appetimus malum ꝓximi ẜm qͣꝫdam mēſuram ꝓut .ſ. hꝫ rōem vindicte: poſtea ꝑ ꝯtinuitatēire ꝑuenitur ad hoc ꝙ malum ꝓximi abſolute d̓fideret: qd̓ ꝑtinet ad rōnem ꝯdij: ⁊ ſic pꝫ ꝙ cāturodium formal̓r ex ipſa inuidia ex ira aūt diſpoſtiue. Ꝙͣ autem oriatur odiū ex inuidia ſic declarat. b. Tho. vbi. sͣ. Odium ꝓximi eſt vltimuꝫ progreſſu pctī eo ꝙ opponit̉ dilectioni qͣ natural̓r ꝑximus diligitur. Ꝙ aūt aliꝗs recedat ab eo qd̓ ēnaturale ꝯtingit ex hoc qd̓ ītēdit vitare aliquidqd̓ eſt natural̓r fugiendū: natural̓r aūt oē aīal fuamor ita ex triſticia cātodiuꝫ. Sic̄ .n. mouemurad diligendū ea q̄ nos delectant: ita ⁊ mouemurad odiendum ea q̄ nos ꝯtriſtant inqͣꝫtum accipiunt rōnem mali. Un̄ cū inuidia ſit triſticia d̓ bonō ꝓximi: ſequit̉ ꝙ bonum ꝓximi reddat̉ nobisodioſum: ⁊ in̄ ē ꝙ odiū oritur ex inuidia: ⁊ ſic̄ examore ſeꝗtur delectatio cum .ſ. poſſidet̉ bonumamatū: ⁊ delectatio ipſa cāt amorem: qꝛ vis apperitiua reflectitur ſuꝑ actꝰ ſuos: ita ex inuidie triſticia cātur odium: ⁊ ex odio ad ꝑſonam aliquaꝫcātur inuidia. Et qͣꝫuis odiū opponat̉ directe dilectioni que ē pͥma ⁊ maxima virtutum: n̄ tamenodium eſt viciū capitale vel maximum pctōꝝ niſi odium dei. Rō huiꝰ eſt ẜm. b. Tho. 2º. 2ᵉ. q. xxxiiij. ar. iiij. qꝛ illud dr̄ vicium capitale ex quo vtfrequentius alia oriuntur vt dictum ē. sͣ. Uiciuꝫāt ē contra naturā hoīs inqͣꝫtū eſt aīal rōnale. Inhis āt que ꝯtra naturā ſunt paulatim ⁊ n̄ ſubito

illud qd̓ eſt nature corrūpitur. Un̄ oꝫ ꝙ pͥmo recedatur ab eo qd̓ eſt minꝰ ẜm naturam: ⁊ vltimoab eo qd̓ ē maxime ẜm naturā: qꝛ illud qd̓ eſt pͥmum in ꝯſtructōe ē vltimū in reſolutione. Id atqd̓ eſt maxime ⁊ primo naturale hoī eſt ꝙ diligatbonum ⁊ p̄cipue bonum diuinū ⁊ bonū ꝓximi⁊ iō odium qd̓ huic dilectioni opponitur non etpͥmum ī dilectione que ſit ꝑ vicia ſed vlt mū: ⁊ iōvirtutꝭ odium non ē vicium capitale. Ꝙ enī virtus vniuſcuiuſqꝫ rei conſiſtit in hoc ꝙ ſit bn̄ īpoſita ẜm natura ſuam iō in v̓tutibus oꝫ eē ꝑmum ⁊ pͥncipale qd̓ eſt pͥmum ⁊ pͥncipale in orne naturali. In ordine aūt naturali pͥmum ī afctionibꝰ ſeu paſſionibus ē amor: ⁊ ſic in v̓tutilpͥma ⁊ pͥncipalior eſt dilectio: iuxta illud. i. Coriniij. Maior horum ē charitas. Et eadeꝫ rōe odium non pōt eē pͥmum ī vicijs. Et qͣꝫuis odiū mali qd̓ ꝯtrariatur bono naturali ſit pͥmū īter paſſiones aīe: ſicut ⁊ amor naturalis boni: tn̄ odiū boni naturalis non pōt eē ſed hꝫ rōem vltimi: qꝛteſtatur corruptioni nature iā facte ſicut ⁊ amexͣnei boni. Et odium ꝗdem qd̓ eſt paſſio pura n̄ē pctm̄ ſed odium dei vel ꝓximi ſēꝑ eſt pctm̄. Etpōt deſcribi ꝙ odium ē quo appetitur malū alicuiꝰ in malū eius qd̓ pro tanto dr̄: qꝛ qui appetumalum ꝓximo ꝑꝑ aliquā bonam cām: vt puta īfirmitate vel mortem ne noceat bonis vel vt cōuertat̉ ad deum ⁊ hiꝰ. iſtud ꝓprie non eſt odiū qꝛnon intendit p̄ciſe malum illius. Differt āt ab iraqꝛ iratus appetit malū alicuiꝰ ſub rōe boni .ſ. ſubrōe vindicte vt puniat̉ is ꝯtra queꝫ ē iratus d̓ defectu cōmiſſo: ſed odiens ſolum intendit ī malūDe odio inquit pſalmiſta p̄s. cviij. loquens ī ꝑſona chriſti ad patrem deiudeis odientibus eū ⁊ ſequentibus. Poſuerūtaduerſum me mala ꝓ bonis ⁊ odium ꝓ dilectione mea. Conſtitue ſuꝑ eum pctōrem ⁊ diabolꝰ ſtea dextris eiꝰ. Cū iudicatur exeat ꝯdemnatꝰ. Ubitria de odio notantur.Primo ꝙ parit peſſimam retributionem: ibi poſuerunt.Secundo ꝙ eijcit optimam dilectioneꝫ: ibi ⁊ odium ꝓ ⁊cͣ.Tertio ꝙ recipit maximam punitionem: ibi conſtitue ⁊cͣ.C .5. II.Quantum ad primumOdiens aliū ⁊ ſi ille multa bona fecerit ei tn̄ oīuoblitus: facit multa mala ꝯtra illū qd̓ peſſimū ēvn̄ Aug. ſuꝑ pſalterium ait. Sex dr̄ie ſunt .ſ. retributionū: reddere ꝓ malis bona: nō reddere mela ꝓ malis: hec bonoꝝ ſunt: ſꝫ pͥus melius nō recdere bona ꝓ bonis: reddere mala pro bonis: hecduo malorū ſunt: ⁊ poſterius deteriꝰ reddere bona ꝓ bonis ⁊ mala ꝓ malis: hec duo mediocriuꝫſuit ⁊ pͥus ꝓpinquū bonis: qd̓ chriſtus n̄ argui-