Titulus. VIII.

caput honoratur vel decorat̉ diademate vel floribus vel alio ornatu omnia alia mēbra letanturAngeli etiā gaudēt ſuꝑ vno peccatore pn̄iaꝫ agente. Luc. xv. qꝛ īde illi premiū ꝓcurat̉: ſicut ecōtratriſtant̉ de ruina alicuius modo ſuo. Iuxta illudIſa. xxxiij. Angeli pacis amare flebāt. Et exēplūin legenda Ioanis euāgeliſte quomodo reſuſcitatus ab eo retulit ſe āgelos illorū diſcipuloꝝ Ioannis quos penituerat mūduꝫ requiſite vidiſſedolentes ⁊ lugētes de ruina illoꝝ. ¶ Tertiū remedium .ſ. ad tollēdū alijs occaſiōem īuidie ē occl̓tare boria ſua que n̄ ſunt neceſſaria: vel ēt aliorūcorā illis qui ſunt īclinati ad hoc viciuꝫ: vel aliomō ꝓuidere: ſic chriſtus dixit diſcipulis ꝗbꝰ oſtēdit ſe in mōte trāſfiguratū. Nemī dixeritis viſionem bāc. Math. xvij. ne .ſ. cū eēt imꝑfecti ſocijeoꝝ ex hoc mouerent̉ ad īuidiā: qꝛ habuerant illam viſionē ⁊ non ipſi. Legit̉ .n. ī vitis patrum: ꝙcū quidaꝫ antiquatꝰ ī heremo: vn̄ ⁊ magne famehaberet duas cellas adueniente de nouo quodāpatre valde noīato ad habitādum ī illo heremo:ille pater cōmodauit ſibi cellam vnā ex ſuis donec ſibi al̓r ꝓuideret: ⁊ ibi morāte multi ceꝑuntad ip̄m venire ꝓ ꝯſilijs ēt ex his qui ibāt pͥus adalium patrē p̄fatum. Qd̓ cernens īuidia motusdixit diſcipulo vt iret ad eū ⁊ diceret ꝙ ſibi reſtitueret cellam: qꝛ volebat ea vti. Acceſſit ille ⁊ cūinueniſſet eum īfirmū dixit ꝙ pater ſuus mittebat ad viſitandū eū ⁊ nil dixit de repetitōe celle.Regratiatus eſt ille ei ⁊ reuerſus ad patrem ſuum dixit ꝙ erat īfirmus: vn̄ patiēter ferret quouſqꝫ melius ſe haberet. In̄ ad paucos dies ſtimulāte inuidia miſit iterū ad ln̄iandum eū de cellaEt diſcipulus verba mutauit dicens ſe miſſumad viſitandum: demū videns ꝙ n̄ recedebat acceſſit cum baculo expulſurꝰ eū. Sed diſcipulusp̄uenit dicēs ꝙ abbas ſuus veniebat ad viſitandum eum ex charitate nimia ꝓpter quod placeret ei occurrere. Qd̓ ⁊ fecit: ⁊ occurrēs proiecit ſead pedes eiꝰ gr̄as agens de cōmodata cella. Et ille ī ſe reuerſus cōpunctus eſt: ⁊ ſedata īuidie paſſione dilexit eū. Interrogauit aūt diſcipl̓m ſeorſum ſi fecerat ambaſſiatas ſibi cōmiſſas. Et cuꝫītellexiſſet prudentiam diſcipuli ꝙ n̄ eas feciſſetad tollendū ſcandalum: ꝓiecit ſe ad pedes eiꝰ dicens velle ī poſterum eū eē patrem. Hic tn̄ ſi mēdacia dixit non bn̄ fecit: nec imitādus ī hoc: ſꝫ depietate intētiōis.¶ Capl̓m ſcd̓m de afflictōe ī ꝓſꝑis filia īuidie.Fflictio in proſperis. ponit̉ a Grego. filia inuidie que īhoc differt a matre ſua .ſ. inuidia: qꝛcū inuidia doleat ⁊ triſtetur de bonis ꝓximi appetit ⁊ querit diminutōem eorum. Sed cuꝫ hocn̄ euenit ſꝫ potius ꝯtrarium .i. ꝓſperitas: in̄ mag

triſtatur: ⁊ ex hoc ponit̉ filia īuidie ẜm Tho. vt dictum ē ſupra. Dicit aūt Salomō eccleſiaſtes. iiij..c. Cōtemplatus ſum omnes labores hoīum ⁊ īduſtrias ⁊ animaduerti patere inuidie proximi:in hoc vanitas. Suꝑ quibus verbis. d. Ioannesdn̄ici ſuꝑ eccleſiaſtes ponit īuidiam eſſe cauſamvel occaſionem.Primo erroris ⁊ falſitatis.Secundo affectionis cupiditatis.Tertio defectōis bonitatis.Quantum ad primumomnes errores hoīum ꝓceſſerunt ex pͥmore pͥmorū parentum quod ſeminauit dialīuidia. Un̄ dicitur ſap̄. ij. Deus creauit hoīem īexterminabilem: qui .ſ. non potuiſſet errore decipivel corpore deficere ſi obediſſet. Inuidia aūt diaboli mors .ſ. aīe ⁊ corporis: ītroiuit ī orbem terrarum. Nā ex inuidia ſua vt hominē deijcerꝫ exrorem ⁊ falſitatē ꝓpoſuit dicens. Nequaqͣꝫ moremini. Ecce falſitas. Scit n. deus ⁊cͣ. q. d.dia deus hoc ꝓhibuit ne efficiamī ei ſimilentia. Ecce error. Sicqꝫ ex in̄ errores in mundomultiplicati ſunt pͥmo inter ph̓os: vt on̄dit Lactātius in li. iij. inſtitu. Unus ph̓s ex inuidia volensextinguere nomē ⁊ ſcīam alterius aliā opinionēīueniebat oppoſitam ſn̄ie alterius: quā ⁊ ſi aīo n̄ſentiret: tn̄ perſuaſionibus aliquibus ꝓbare nitebatur. Hinc aliqui dicunt Arꝭ. motuꝫ fuiſſe adcomburendum libros Platōnis ſui magiſtri qͦspotuit ⁊ poſtea īpugnare eū in libris ſuis ꝯtra eaque forte nunqͣꝫ dixit: ⁊ ſic de alijs ph̓is. Poſtea⁊ inter doctores chriſtianos hoc malum inuidieinuētum eſt. Un̄ ⁊ Haymo in li. de chriſtianaꝝ rerū memoria: de Origene ait. Plurimū admirarinon ſufficio ꝙ vir tam illuſtris ⁊ tam aꝑte rebellans ⁊ obuians hereticis: deuolutus ſit in taꝫ notiſſimam hereſim ꝙ Seraphin in Iſaia ſpūꝫ ſāctuꝫ ēe dixerit. Et in alio loco de pn̄ia diabolipſerit ⁊ de abſolutione reproborū poſt millenos ⁊ alijs multis que ſane fidei aduerſantuabſtinētiſſime vite ⁊ caſtiſſime fuerit ⁊ taꝫ prre doctrine ⁊ lucidi ſermonis. Ego ſane ſalude patrum dixerim vt hic vel non ſcripſerit: ſedab hereticis ob offuſcandum nomē eius ⁊ famāab hereticis maligne ꝯfecta ſunt: ⁊ noīe eius intitulata hec ille. Hiero. etiā ꝓpter famaꝫ eius celebreꝫ ex trāſlatione optima ſcripturarū multi exinuidia detrahebāt ⁊ calumniabātur vt patet inprologo galeato. Unde dicit ip̄e ad huiꝰ. Quid liuore torqueris quid ꝯtra me imperitoruꝫ aīosꝯcitas ⁊c̄. Greg. etiaꝫ magnꝰ habuit emulos ſuos qui poſt mortē manus poſuerunt ad cōburidū libros ſuos Sed obſtitit Petrus p̄claro miraculo Frequenter etiaꝫ multi doctrinā. b. Lhoapprobatā impugnant vtrum ex inuidia vl̓ zeloC5. 1I.veritatis: ipſi viderint.