Titulus.VII.

ſentit Aug. xxvi. q. v. nec mirū. ⁊ cōiter a doc. reprobatus ⁊ damnatus creditur: de azia idem ſētit Nico. Sed. b. Tho. contra: vbi ſupra. Laudatur autem in li. Macha. ꝓpter quādam ſpeciemfortitudinis ſeu apꝑentiam: ſed n̄ fuit̉ in eo verafortitudo ſed mollicies non valēs malaʸ penaliaſuſtinere. ¶ Secundo notandū ꝙ nullus pōt aliquē occidere ēt malefactorem ꝓpria aucͣte abſqꝫpeccato mortali. Ratio huius ẜm Tho. 2ª. 2ᵉ. qlxiiij. ar. iij. qꝛ occidere malefactorem licitum eſtinqͣꝫtum ordinatur ad ſalutem totius cōitatis: etad illum ſolum pertinet cui cōmittitur cura cōitatis ꝯſeruande: ſicut ad medicum ꝑtinet p̄cidere membrum putriduꝫ qn̄ ei commiſſa fuerit cura totius corporis ⁊ non ad alium medicum. Cira aūt boniᶠ cōis cōmiſſa eſt pͥncipibus ⁊ alijs hitibus publicam auctoritatem: ⁊ ideo eis ſolis licet occidere malefactores: non alijs. ¶ Quāuis.n. facere aliꝗd ad cōem vtilitateꝫ quod nulli necet ſit licitum cuilibet pͥuate perſone: non tamenillud quod alicui nocet licet facere ⁊ ſi vtile alijs:niſi ſecundum iudicium habentis publicam poteſtatem: vn̄ Aug. in li. v. de ci. dei ait. Qui ſine aliqua publica adminiſtratione maleficū: furem: ſacrilegum: adulterū: ꝑiurum: ⁊ quēlibet criminoſum īterfecerit aut membris debilitauerit: veluthomicida iudicabitur: ⁊ tanto acrius qͣꝫto non ſbi a deo ꝯceſſam poteſtatem abuſiue vſurpare r̄timuit. xxiij. q. fi. c. penul. ¶ Sed queritur vtruꝫeat marito occidere vxore in adulterio dep̄hiEt videt̉ ꝙ ſic ⁊ ꝙ non peccet in hoc: qꝛ nil iniuſtū facit: non ꝯtra ꝑſonam: qꝛ morteꝫ meretur:nec ꝯtra publicā iuſticiaꝫ: qꝛ lex ciuilis ꝑmittit viro occidere vxorē cum adultero: ſeu ēt occidereadulterū cum filia inuentū. ff. de adulte. l. qd̓ aitlex. §. ꝙ ait. ⁊ hoc ſi ſit vilis ꝑſona adulter. Rn̄dꝫad huius Pe. de palu. ⁊ Tho. in. iiij. di. xxxvij. ꝙextra iudicium hoc facere ſemper eſt pctm̄ mortale: qꝛ ꝯtra iuſticiaꝫ: p̄iudicat .n. ꝑſone ⁊ reipublice. Perſone ꝗdem: qꝛ n̄ dꝫ mori niſi ꝯfuſa vl̓ cōuicta in loco iudicij de crimine. Reipublice p̄iudicat: qꝛ non per publicum iudiceꝫ moritur. Etqͣꝫuis lex hoc permittat: hoc facit non vt licitū cōcedens: ſed qꝛ non infligit penā ꝓpter maximumincitamentū mariti vel patris. Illa tn̄ lex vt dic̄Pe. hodie eſt correcta per aucͣ. nouo iure. vbi dicitur ꝙ adultera debet retrudi in monaſterium⁊ ſic non eſt rea mortis. Sed ⁊ ſi per ſtatuta ciuitatis eſſet rea mortis: hoc nō liceret: ēt ſi ipſe maritus vel pater eēt iudex: qꝛ hec ex iudicio ſūt facienda: non ex furore: ſed cū maturitate ⁊ cōſiliofactū eſt in iudicio proponendū ⁊ ſn̄ia mortis ꝓferenda. Et ſicut non licet ꝑ iſtum. modū occidere vxorē vel filiam ita nec adulterū: nec in factoipſo nec poſt factū. Io. tn̄ neapo. in quolibet: ex dicta. l. inducta ſentit ꝯtrariū: ſed non eſt tenēda talis opinio rōne iam dicta. Sed nunꝗd licet cuilibet occidere eum qui rebellis ē ciuitati ſue: ⁊ no

xius repertus extra terminos iuriſditionis illiꝰciuitatis ſi ipſa ciuitas edictum publicum feciſſꝫꝙ ſi ꝗs eum vbicūqꝫ occidat premiū recipietcunie vel alterius rei. Uidetur ꝙ ſic: qꝛ hocnon ꝓpria auctoritate ſed publica ex quo ciuitasdedit talem ln̄iam. In ꝯtrarium credo eſſe ẜꝫ reveritatem ¶ Nam ciuitas non habet iuriſditionem vel aliquam poteſtatem extra ſuum territorium: ⁊ ad iniuriam ſibi reputaret vna ciuitas ſialtera vellet punire ſubditum ſuū ſeu in ſua citate exn̄tem: hoc .n. eſt mittere falcem in meſſēenā: quod ꝓhibetur. vi. q. iij. ſcriptum. Un̄ ſi occidens ex tali ln̄ia caperetur in ciuitate illa alienovbi illum occidit: ⁊ ipſe vt homicida iuſte puniretur. Iniuſta ē ergo tal̓ lex: ⁊ mortaliter peccat eāſtatuens: qꝛ allicit homines ad peccandum. Ubiaūt qui noxius eſt multuꝫ cōitati: ⁊ dignus morte ꝓpter potentiam ⁊ ſequelam ſuam non poſſetcapi: vel ordinario iure ꝯdemnari: ſi dn̄s pͥrlis vel iudex hr̄et abſolutā ptāteꝫ quomodepuniendi ſi pretermiſſo ordine iudiciario ocore faceret: non videtur peccare nec homicida cēſeri: ex quo cum meretur mortem: ⁊ puniri nonpōt aliter. Sed nunquid furē licet occidedeo fur nocturnus ſi diſcerni non poterfurandum ⁊ non ad occidendum veniſſet: n̄poterat dep̄hendi: potuit occidi: al̓s non: extraſi ꝑfodiens ⁊. ff. de fur. l. furē. Furē vero diurinon licet occidere: niſi ſe telo tūc defendat: qꝛeſt tunc qͣꝫ fur. Latronem ēt inſidiantem in itineribus ẜm leges cuilibet licet occidere: ar. xxiij. qiij. fortitudo. Et nocturnum depopulatoreꝫ agirum. C. e. l. i. ⁊. ij. Nll̓m ergo licet.anū: vl̓ heauctoritate nec infidelem: iudeumreticum. ¶ Notandū tertio: ꝙ multo minus licꝫoccidere innocentē dicente dn̄o Exod̓. xxiij. Innocentem ⁊ iuſtū non occides. Ratio eſt ẜꝫ Tho.vbi ſupra ar. vi. Quia cuꝫ occiſio pctōris in tm̄ ſitlicita inqͣꝫtum ordinatur ad bonum cōe: qꝛ ꝑcorrumpitur. Iuſtorum aūt ſit cōſericōis: ⁊ ꝓmotiua: qꝛ ipſi ſunt pͥncipalior pars ml̓titudinis qua ceteri ſuſtentantur: ideo non liceoccidere eos: niſi de ſpeciali mandato dei. Ncum deus habeat dn̄ium mortis ⁊ vite:dinatione oēs moriuntur iuſti ⁊ peccatoqui mandato dei occideret innocentē non peret: ſic nec peccauit abrahā filium volens ītre. Ge. xxij. ⁊. xxiij. q. v. lex eterna. Quod autſtus ꝑ mortem ꝑtingat ad regnuꝫ miſerias huiꝰvite egrediens: per accn̄s eſt operi occidētis.bonitate .n. dei hoc eī euenit ⁊ ſui bona dinon ex actu homicide ꝑ ſe. Eſt ergo graudere innocentē qͣꝫ pctōrem quadruplīci ratione¶ Primo qꝛ magis ait ꝯtra charitatē nocens eiquem magis debet diligere. ¶ Secundo: quimagis iniuſticiam facit iniuriam faciēdo etnus ē dignus qͣꝫ peccator. ¶ Tertio qꝛ priuat otatem maiori bono. ¶ Quarto: qꝛ magis contē-