Capituluꝫ.VIII.

nit deum. Lu. x. Qui vos ſpernit me ſpernit. Eūaūt quem nouit iudex innocenteꝫ ⁊ tamen falſisreſtibus vt reus mortis ꝯiincitur in iudicio: vtNaboth. iij. Re. xxi. debet diligentius teſtes exanimare vt inueniat occaſionē liberandi īnoxiuꝫ:v Daniel fecit daniel̓. xiij. Et ſi non pōt reuincere falſitatem: dꝫ ad ſuperiorem remittere iudicēdum: vel ipſe ſi abſolutam habet ptātem liberareſi non pōt habens delegatam: non peccat ferensſentētiam mortis ꝯtra eum: ẜm allegata ⁊ ꝓbataipſe non occidit innocenteꝫ: cum ī iudicio ẜmata nocens apꝑeat ẜm que vt publica ꝑſonahꝫ iudicare ẜm Zho. vbi. sͣ. Ad idem facit qd̓ hēt̉.iij. q. vij. iudicet. Nico. de lira ſuper pentatheuci. aſſerit ꝯtrarium: vide plene de hoc in. iij. ꝑte ti.ix ¶ Queritur aūt vtrum teneatur quilibet liberare alium ab iniuſta morte ſi pōt? Rn̄deo: ꝙ exdebito charitatis quilibet tenetur repellere initriam a proximo ſi poteſt. Unde Ambro. Qui nōrepellit iniuriam a proximo ſi pōt: tam ē in vicioſicut ille qui facit. xxiij. q. iij. non inferenda. ⁊ ī. c.⁊. q. v. reos. Hec eſt ſn̄ia Rai. Guil. ⁊ Tho. 2ª.q. lxxix. In hoc autem ſicut ponit Guil. eſt dis notanda: qꝛ ille qui hꝫ publicaꝫ poteſtajetur defendere ēt cum armis ſi oꝫ: dū taen p̄ſumat ꝙ poſſit: perſone vero priuate ſi poſnt ſolo verbo vel facto ſine periculo ſuarū perſonarum tenentur cum moderamine tn̄ inculpatele: vt addit Lho. Sed non credo ꝙ tales tentur ſe periculo exponere. Utrum āt quis tetur dare pecuniam ne aliquis iniuſte occidatur. Glo. di. lxxxiij. in prin. ponit duas opiniōesla eſt ꝙ tenetur ꝗlibet: alia eſt ꝙ tenentur ſolūelati. Et ſubdit. Mihi videtur diſtinguenduꝫſi conſtat illum iniuſte occidi: quilibet teneturtum ſua poſſibilitas pōt pecunialiter ſubuenire ſalua ſua neceſſitate: ꝙ ſineſcitur an iuſte vel īiuſte: aut ſi neceſſitas iſtius non pōt non tenetur¶ Quarto non licet cōmittere homicidium ꝓpter qd̓cūqꝫ ſcandalum vel malum viranduꝫ ſuivel alterius: qꝛ ſicut non ſunt facienda malaeueniāt bona ẜm apl̓m Ro. ¶ Ita nec etiā vt vitur mala ẜꝫ Tho. vbi ſupra. In quo delinquunteres que cū ꝯceꝑint ꝑ fornicationem adulm: vel inceſtum ⁊ hiꝰ: creaturam ꝯceptam inro occidunt diuerſis medicinis: vel ex vteronatum ne manifeſtetur ſcelus earum ⁊ in̄ ſequatur infamia ſue vel occiſio ſui vel alioꝝ vel occuditatis aliene. Sꝫ nil horum excuſatayrtali grauiſſimo: ⁊ ſi an̄ baptiſmū occidat ip̄mue grauius: qꝛ corpꝰ ⁊ aīam occidit. Non tn̄itatur homīcidium cum in vtero eſt: niſi fuerit puerperium formatū .ſ. aīa rōali. xxxij. q ij.Quod vero non formatum. Dicitur autē formari maſculus ſpacio. xl. dierum vel circa: ⁊ feminaſpacio. lxxx. Sed nec licet matrem ex infirmitatenon valentē euadere mortē citiꝰ eiꝰ mortē accelerare vt ꝓles in vtero n̄ moriatur nec ꝓle nondū

natam occidere vt mater ſaluetur ⁊ omnes quicooꝑantur ad huius oꝑa ꝯſulendo vl̓ dādo operam ad hꝰ mōi vt medici aromatarij ⁊ alij: ſūt homicide. ij. q. i. notum. Sed querit̉ ſi mulieri licetoccidere volentem ſe opprimere n̄ valentem al̓reuadere manus eius? Rn̄deo Rai. in ſum. ponitcirca hoc duplicem opinionē ꝯtrariam alterā alteri: ⁊ neutram prefert. Sed videtur dicendū ꝙnon licet intēdere aliquo mō occiſionem volētisopprimere: ſicut nec etiam inuadentē ad morteꝫꝓ ſui defenſione. Sed ſi ſe defendendo ne violetur ꝯtingat illum occidi ſibi imputetur. Et ſi dicatur ꝙ occidendo eſt cauſa mortis illius n̄ ſolūcorporis ſed aīe: cum in actu voluntatis peccādimoriatur. Reſpondeo: ꝙ ip̄e eſt ſibi cauſa qui alteri iniuriatur. Illa autem vtitur iure ſuo naturali: quo licet vim vi repellere. Et magis teneturſaluti ſue ꝓuidere qͣꝫ alterius. Naꝫ exponit ſe p̄iculo ꝯſentiendi actui pctī permittendo ſe oppͥmiꝓpter difficultatem renitentie voluntatis duꝫ n̄facit quod poteſt ad euadendum. Sed ⁊ ſi tueat̉qͣꝫtum poteſt ſaluo eo vnde poteſt ſequi mors illirenitendo mente pctō non ipſa peccaret. Sicut ⁊ſi quis inuaſus ne ſe defendendo ꝯtingat occidere ꝑmitteret ſe occidi non peccaret: ſed maioris v̓tutis eēt. Si aūt talis poſſet aliter euadere vt clamando: fugiendo ⁊ hiꝰ: non excuſaretur a mortali occidendo. ¶ Quantum ad tertium principle .ſ. de punitione huius ſceleris: hoc nō cum dr̄Non dimidiabunt dies ſuos: qꝛ impius cito morietur ⁊ n̄ reuertet̉ ad pn̄iam ꝓpter magnitudīeꝫſceleris: vt expoſituꝫ ē in principio. §. ij. Qd̓ ⁊ ſi n̄ſemper eueniat ꝓpter īmenſitatem diuine mīe:tamen frequenter accidit: ⁊ hoc meretur humana malicia. Uirū ſanguinuꝫ ⁊ doloſum .i. effudentem ſanguinem cū dolo. i. voluntarie abominabitur dn̄s .ſ. a gratia ⁊ gloriā ſua repellendo. Gene.ix. Quicūqꝫ effuderit ſanguinem humanū: fūdetur ſangmīs illius dixit dn̄s. Propterea in figurā p̄cepit dn̄s in veteri lege ꝙ nō comederēt carnē cum ſanguine: vel ſanguinē ad inducendumeos vt horrerent effuſionem ſanguinis humani.¶ On̄ditur grauitas huiꝰ peccati ex multiplici punitione Cayn primi homicide prout hētur. Ge.iiij. vbi dictum fuit ei patrato homīcidio abel fratris ſui. Maledictus eris ⁊cͣ. Eſt ergo prima punitio infamīa: vn̄ dicitur. Maledictus eris .ſ. abhominibus. Homines .n. ſumme homicidas odiunt ⁊ maledicūt ⁊ merito: qꝛ ſūt deſtructores humani generꝭ ext̓minātes hoīem factū ad dei imaginem. ¶ Scd̓a punitio eſt inopia. Et iō dicit̉ cuꝫoperatus fueris terraꝫ non dabit tibi fructus .i.paucos: ⁊ cū magno labore. ¶ Tertia eſt maliuolentia. Et ideo dr̄: vagus ⁊ profugus eris: qꝛ hoībus odioſus: qꝛˡ quilibet timet ꝯuerſari cum eone ſimile quid faciat cū eo: vel ēt incōſtantia notatur ¶ Quarta ē venie diffidētia. Unde dixit ipſe.Maior eſt iniquitas mea qͣꝫ vt veniam merear