Capitulū. VIII.

Aſaac filium occidere ex mandato dei. Gen̄. xxij.en̄ Aug. in. i. de ci. dei. Nequaqͣꝫ ꝯtra hoc p̄ceptūfecerunt quo dicitur. Non occides: qꝛ a deo auctore bella geſſerunt. Aut ꝑſonam gerentis publice ptātis ẜm ius legis ſceleratos morte punierunt. Et Abrahaā n̄ ſolū non ē inculpatꝰ crudelitatꝭ crimīe: ſꝫ laudatꝰ: qꝛ voluit filiū obediēter occidere: vt hētur. xxiij. q. v. non occides. ¶ Quanrum ad ſcd̓m pͥncipale. Sciendum ꝙ cū occiadiungit̉ dolus .i. malicia: ſeu volūtas directe vindirecte ꝓpria aucͣte: tunc eſt ꝓprie homīcidiumpctm̄ graue: ⁊ ꝯtra p̄ceptum. Un̄ viro ſanguinuꝫ:adiungit̉ ⁊ doloſum: ⁊ talis ē vir ſanguinū ⁊ doloſus ꝗ non dimidiat dies ſuos. Oīs .n. ꝗ accepitgladiū ait chriſtꝰ Math. xxvi .ſ. ꝓpria aucͣte vtēsad occidendū gladio ꝑibit tꝑali ẜm iura. Et ſi iſtūeuaderet: qꝛ hic n̄ puniret̉ gladio diuine iuſticiepibit in alio ſi non peniteret.Nulli gͦ licet occidere ꝓpria aucͣte.Nec ſeip̄m ꝑ aliquem caſū.liquem ēt īpijſſimum.iꝝ iuſtum ob p̄mium.Nec vnqͣꝫ ad tollendū ſcandalum.Quantū ad pͥmū dic̄ Aug. ī. i. de ci. dei cū dn̄sō occides: ītelligamꝰ vtiqꝫ d̓ hoīe dictū: neccalterū. Nec .n. ꝗ ſeip̄ꝫ occidit. aliū qͣꝫ hoīeꝫoccidit. Hoc āt eē illicitū declarat. b. Lho. 2ª 2ᵉ. q.lxiiij. ar. v. triplici rōe. ¶ Prīo qꝛ natural̓r quelꝫres ſeipſam amat. Et ad hoc ꝑtinet ꝙ quelꝫ resnatural̓r ẜuat ſe ineē ⁊ corrūpentibus reſiſtit qͣꝫtum pōt. Et iō ꝙ aliꝗs ſeip̄m occidat ē ꝯtra naturalē inclinatōem ⁊ ꝯtra charitatem qua ꝗlꝫ dꝫ ſep̄m diligere. Et iō ſꝑ eſt mortale occidere ſeipſuꝫScd̓o qꝛ quelꝫ pars illud qd̓ eſt totius: ꝗlibetiūt hō eſt ꝑs cōitatis ⁊ ita illud qd̓ eſt: ē cōitatis:in hoc ꝙ ſeip̄m interficit iniuriaꝫ facit cōitatipꝫ ꝑ ph̓m in. v. ethico. ¶ Tertio qꝛ vita ē qd̓dēnū diuinitꝰ hoī attributum: ⁊ eius ptāti ſubieū ꝗ occidit ⁊ viuere facit: ⁊ iō qui ſeip̄m occiditita ſe pͥuans in deū peccat: ſicut qui alienū ẜuuꝫnterficit peccat in dn̄ꝫ cꝰ eſt ẜuus. Et ſicut peccatille ꝗ vſurpat ſibi iudicium de re ſibi n̄ cōmiſſaAd ſolū .n. dn̄m deū ꝑtīet iudiciuꝫ mortis ⁊ viteẜm illud Deūt̓. xxxij. Ego occidā ⁊ viuere faciaꝫUn̄ nec iudici hn̄ti publicam ptātem licet ſe occidere cōmittenti qd̓cūqꝫ maleficiū: qꝛ nll̓s eſt iudex ſuupſiꝰ: lꝫ tn̄ ei ſe cōmittere iudicio aliorum.vn̄ Aug. de ci. dei li. i. Hoc dicimꝰ: hoc aſſerimuꝫhͦ mōis oībꝰ approbamꝰ neminē ſpontaneā mortem ſibi debere inferre. xxiij. q. v. c. ſi non lꝫ. §. nōoccides. Et ponit oēs caſus qui poſſent aliquemmouere ad hoc vꝫ. ¶ Primo mō cā melioris vite ſeu felicitatis citiꝰ ꝯſequende vt fecit ꝗdā ph̓squi lecto libro de īmortalitate aīe Platōnis ob d̓ſideriū īpatiens ꝑtingendi ad hanc īmortalitateꝫſentiendā ī ignem ſe ꝑiecit: vt refert Aug. v. de ci.del. Sed vt dicit. b. Tho. vbi. sͣ. tranſitus homīsde hac vita ad aliā feliciorem n̄ ſubiacet libero ar

bitrio hoīs: ſed ptāti diuine. Et iō non licet ob feliciorē vitā ſe occidere. ¶ Scd̓o pōt quis moueri ad hoc ob euadendū miſerias vite pn̄tis: paupertatis: cōfuſionis: infirmitatis ⁊ hiꝰ: ſicut fecitAchitofel laq̄o ſe ſuſpendens. ij. Re. xvij. Et Saul ꝗ in bello deuictus a philiſteis ruit ſuꝑ gladium ſuū ⁊ non plene mortuꝰ rogauit Amalechitāẜuum ſuum vt īterficeret ne illuderet̉ a philiſteis: qd̓ ⁊ fecit. i. Reg. vlt. ⁊ Ozias ne caꝑetur ⁊ illuderetur a gentilibꝰ ſe occidit: vt hētur. i. Macha.xiiij. Et Lato vticenſis audita victoria Iulij ceſaris quaſi d̓dignatus ei ſubijci ſe occidit vt refertUalerius: ⁊ poſt eū Aug. in. i. de ci. dei. Sꝫ ⁊ hocillicitum ē ⁊ irrōnabile: qꝛ vltimum malorū vitehuius ⁊ maxime terribile eſt mors vt pꝫ ꝑ ph̓umiij. ethico. Et ita inferre ſibi mortē ꝓpter euadendas miẜias huius vite eſt maius malū aſſumeread vitandum minus: qd̓ eſt ꝯtra rōnem. ¶ Zertio pōt ꝗs moueri ꝓpter aliquod peccatum commiſſum: ſicut fecit Iudas ſcarioth: qui pn̄ia ductus de ꝓditione chriſti laqueo ſe ſuſpedit Mathe. xxvi. Sed nec hoc licet: tū qꝛ maxime ſibi nocet in hoc ꝙ ſibi adimit tp̄s pn̄ie neceſſarium: tūqꝛ non licet malefactorem occidere niſi ꝑ iudiciūpublice ptātis. ¶ Quarto pōt moueri mulier neab alio corrūpatur: ſicut fecit quedā ꝯiugata honeſtiſſima ꝓ qua cum miſiſſet Diocletianꝰ imꝑarator vt ea abuteret̉ ꝓpter pulchritudineꝫ: dixitmarito. Qui cum rn̄diſſet obuiari non poſſe illan̄ acceſſit: ſꝫ interfecit ſe: vt hētur in hyſto. eccl̓ia.Nec hoc licet: qꝛ non dꝫ in ſe cōmittere crimenmaximū quod eſt ſui occiſio vt vitet minus crimen alienū. Non .n. eſt crimen mulieris ꝑ viotiam violate ſi ꝯſenſus non adſit. Sed eſt minuspctm̄ fornicationis vel adulterij: qͣꝫ occiſio ſuiip̄ius. Et eſt ꝑiculoſiſſimum: qꝛ n̄ reſtat ei tp̄s ad expiandū ꝑ pn̄iam. ¶ Quinto moueri pōt timorene ꝯſentiat in aliqd̓ pctm̄: puta ne violentata mulier in actu ꝯſentiat delectatōni. Uel ēt cū abſcindit ſibi virilia ne labat̉ in vicia carnalia: ſicut fec̄Origenes vt poſſet ꝑ domos mulierū ſecuriꝰ predicare: vt dicitur ī hyſto. eccl̓a. quod ꝓhibet̉ tanqͣꝫ homicidium di. lv. ſi ꝗs abſciderit. Sed nec hͦlicet: qꝛ n̄ ſt̓ facienda mala vt eueniant bona ẜmapl̓m vel vt euitent̉ mala: p̄ſertim minora ⁊ minus certa. Incertum eſt .n. an aliꝗs in futurū cōſentiat in pctm̄: potens eſt .n. deus eripere a quacūqꝫ tribulatione: ſeu tentatōe ſuꝑueniente: a peccato liberare. Ꝙ aūt Sāſon ſeip̄m cū hoſtibꝰ ruina domꝰ opp̄ſſerit excuſat̉ a pctō: qꝛ ex inſtinctuſp̄s ſancti fecit ꝗ per eū miracula faciebat: vt diēAug. xxiij. q. v. ſi non licet. §. n̄ occides. Et eandeꝫrōem aſſignat in .i. de ci: dei de ꝗbuſdam ſanctisſemīs que ſe occiderunt tꝑe ꝑſecutōis: quaꝝ memoria in eccleſia celebrat̉. Nico. de lira videt̉ ſimili rōe excuſare allegans doinionem hebreoꝝ.Saulem vt .ſ. hoc faceret ne in ipſo illuderet̉ deꝰverus hebreorum a philiſteis. Sed contrarium