Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū.VIII.

egeſtatem: vincula: exilia: mortē hiꝰ. Sed ml̓tomagis fide ꝯſeruāda contra infideles iuſtiſſime bellatur vt hētur. xxiij. q. viij... c. hortaturDe bello āt ad ſit iuſtu tractat̉ in. iij. ꝑte ti. ij. Capitulum octauum de homicidio.Ehomicidio quiaex ira rixis bellis frequenter contingit fieri homicidia: mutilatōesbrorū ꝑcuſſiones: de ipſis hic agenduꝫ. Oīahec iniuſte fiunt ſunt contra p̄ceptū illud.occides. Exo. xij. vt dicit Aug. de pe. di. i. homicidium. Homicidiū aūt pōt ſic diffiniri: homicidium eſt hoīs occiſio illegitime facta. Signāteraūt dr̄ hoīs qꝛ occiſio aīalis irrōalis ſicut necictio plantaꝝ ſeu arborū que viuunt vita veatiua ē homīcidium: vn̄ Aug. in. i. de ci. deiū audimus. Non occides: accipimꝰ hoc dictūbꝰ: qꝛ nll̓s ē ei ſenſus. nec de irrōabilibꝰ: qꝛ nulla nobis rōne ſociātur: ſꝫ de hoībus. huius eſt ẜm Tho.. 2ᵉ. q. lxiiij. ar. i. qꝛill̓s peccat vtendo aliqua re ad id ad qd̓ eſt ordia. In rerum aūt ordine imꝑfectiora ſunt ꝓpperfectiora: ſicut in generatōe hoīs natura abfectis ad ꝑfecta procedit. Cum igr̄ plante ſintter aīalia oīa: aīalia irrōnabilia ꝑꝑ hoīemndo plantis ad vtilitatem aīaliuꝫ: aīalibꝰlitatem hoīum: non eſt ꝯͣ p̄ceptū nec pctm̄.Inter alios aūt vſus maxime videt̉ neceſſariuꝫvti ī cibū: qd̓ fieri non pōt abſqꝫ mortificatōeQuod ēt eſt ex ordinatōe diuina dicēte dn̄oen̄. ix. qd̓ mouetur viuit erit nobis ī cibūqꝛ Exo. xxij. ſtatuitur certa pena occidenti bouē vel ouem proximi: qꝛ hoc eſt rōnenificatōis ꝓximi rōne occiſionis. Additur ēt indiffinitōe illegitīe fctā: qꝛ ſi occidat̉ ꝓpter maleficium a iudice ſuo non ē homicidiū qd̓ ſit pecum vel ꝯtra p̄ceptum de quo loꝗmur. Eſt aūtid pctm̄ vnus p̄cipuꝰ ex caſibus reẜuatis dioceſanis ẜm oēs doctores. Et qͣꝫuis ēt ipſi dioceſani ſoleant tales abſoluere ꝓpter horrorem edeteſtatōem facti ſed cōiter mittunt ad curiā ro abſoluendos a pn̄iarijs: tn̄ ſi nolūt pn̄t abere ēt volentes ad curiam accedere: al̓s fruſtra poneretur inter caſus reẜuatos ep̄is homicidium voluntariū ſi nunqͣꝫ poſſent abſoluere: ſꝫponeret̉ inter caſus papales: ſed nec iſtud nec aliud qd̓ ſit p̄ciſe pctm̄ abſqꝫ adiunctōe ſn̄ie reperitin iure pape reẜuatum: ſed certe ſn̄ie irregulartates qͣꝫuis laudabile ſit aliqn̄ multū enormia admittere. De excōicatōe aūt que incurrit̉caſionem vel emulatōem vel percuſſioneꝫciericorum nil agit̉: qꝛ diffuſe hēs ī. iiij. ꝑte ti. c.. De irregularitate ꝓpter hiꝰ incurrit̉ ſeu cōtrahitur hēs in. iiij. parte. ti. v.

De homicidiis inquit.p̄s. Uiri ſanguinum doloſi dimidiabunt dies ſuos. p̄s. liiij. Uiri ſanguinū .ſ. effuſores dicuntur homicide: qꝛ per homicidiū cōiꝰ abundātiꝰeffundit̉ ſāguis humanꝰ. Et addit doloſi: qꝛ ſi fieret ſine dolo. i. ſine pctō vt iudex facit rep̄henderetur nec incideret in penā que ſeꝗtur: qꝛ .ſ. dimidiant tales dies ſuos vt plurimuꝫ. Et hoc dupliciter: qꝛ vel corporal̓r inqͣꝫtum .ſ. occidūt̉ hōicide: vel ab amicis interfecti vel a iudice vt mandat lex. Et ſic viuunt toto tꝑe vite ſue: ſꝫ eis ſubtrahitur tp̄s quo natural̓r viuere potuiſſēt. Spiritual̓r aūt intell̓r: qꝛ taꝫ graue pctm̄ eſt vix reuertunt̉ ad pn̄iam. Et ſic dimidiant dies ſuos:ſed ꝯtinuant vſqꝫ ad mortē incluſiue pctā ſua. Dimidiarēt aūt ſi peniteret eos: qꝛ dies illos malosinterrūꝑent. In his ergo v̓bis tria pn̄t notari.Primo homicidiū qd̓ cōmittit̉ ibi: viri ſāguinū.Scd̓o viciū qd̓ adiungitur ibi doloſi.Tertio ſupplicium qd̓ ſeꝗtur: ibi: non dimidia Quantū ad pͥmum ſciendū homicidiū pōtdici dupl̓r. Uno ſtricte iniuſta occiſiōe hominis: ſic eſt mortale ſꝑ cum p̄ceptū eſt. occides. Alio large quacunqꝫ occiſione hoīs ſic pōt aliqn̄ ſine pctō. Uir ſāguinū .i. occiſor effundens ſanguinem humanū pōt ꝗs quadrupliciter.Primo neceſſitate vel ſui defenſione:Scd̓o iuſticie executōe.Tertio caſus occurſione.Quarto hoſtili īpugnatione. Et pͥmo cum ꝗs occidit aliū neceſſitate ductꝰineuitabili: qꝛ .ſ. īuaſus ab alio volente occiderevel grauiter vulnerare ſe defendendo occidituato debito moderamine cuꝫ al̓r non poſſit euadere manus eius non eſt ꝓprie homicida: prout.ſ. homicidium dicimus pctm̄. Pro hiꝰ declaration Aho.. 2ᵉ. q. lxiiij. ar. vij. dicit moralisactus accipiat ſp̄em ab eo qd̓ eſt ẜm intentionemqꝛ ex fine non hēo qd̓ eſt p̄ter intentionem. exactu alicꝰ ſe defendentis duplex effectus ſeꝗ pōtUnus ꝗdem ꝯſeruatio vite ꝓprie. Alius eſt occiſio inuadentis. Actus igr̄ ex hoc intendit̉ qui ēꝯſeruatio vite ꝓprie non hꝫ rōem illiciti cuꝫ hocſit naturale cuilihet conſeruet ſe qͣꝫtum pōt ineſſe. Un̄ d̓e iure nature eſt vim vi repellere: di. i.c. ius naturale. ſed tn̄ cum moderamine inculpate tutele. Nam pōt actꝰ aliꝗs ex bona intentioneproueniens illicitꝰ reddi ſi non ſit ꝓportōatꝰ finiUn̄ ſi aliꝗs ad ſeip̄m defendendū vtat̉ maiori violentia qͣꝫ oporteat erit illicitū: qꝛ excedit moderamen inculpate tutele. Illicitū aūt eſt intēdat occidere alium vt ſe defendat: non aūt ei quihꝫ publicam aucͣtem referens hoc ad publicumbonum: ſꝫ ẜuato debito moderamine ſi ꝯtīgat alium occidi īputatur occidenti: qꝛ plus tenet̉ ꝗs