Titulus.VII.
riunt̉ hoīes aliqn̄ morituri vt dn̄entur ī pace victuri hoc rep̄hendiſſe timidoꝝ eſt n̄ religioſoruꝫNocendi cupiditas: vlciſcendi crudelitas: implacabilis aīus: feritas rebellādi: libido dn̄andi: hec⁊ his ſil̓ia in bellis iure culpant̉. xxiij. q. i. ꝗd culpatur. Qd̓ vtiqꝫ fit ſuggeſtione demonū ꝗ de hominū ꝑditōe letant̉ corporali ⁊ ſpuali: vn̄ ⁊ Augde ci. dei. c. xxv. reſert ꝙ in magna planicie circaromā viſi ſt̓ dij romanoꝝ ꝗ demones erāt quoscolebant ſub diuerſis noībus Iouis Martis etalijs innumeris ad inuicē bellare: qd̓ iō fecerūt:ipſi demones in aliqua ſpeapꝑentes: vt ſic ꝓuocarent ipſos romanos ad bella tanqͣꝫ honeſta ⁊ licita ex quo dij ipſi exercebant. Sed ꝓpter quamcām deus bella ꝑmittat̉ ꝗ ſꝑ ex malis elicit bona⁊ maiora on̄dit Aug. in. i. de ci. dei. c. ij. dicēs. Siꝗd recte ſaꝑent illa q̄ ab hoſtibus aſꝑa ⁊ dura ꝑpeſſi ſt̓ illi dīne ꝓuidentie tribuere q̄ ſolꝫ corruptos hoīum mores bellis emendare atqꝫ conterere. Itēqꝫ vitā mortaliū rectā atꝫ laudabilē talibꝰafflictōibꝰ exercere ꝓbatāqꝫ vel in melioratranſferre: vel in his adhuc terris ꝓpter vſum aliorūdetinere. Dicit āt ipſe Aug. v. de ci. dei. c. xxij. Qd̓ſicut deus vnus ⁊ v̓us regit ⁊ gubernat oīa humana vt placet ⁊ ſi occultis cāis nunqͣꝫ tn̄ iniuſtꝭſic ēt ipſa tp̄a belloꝝ in eius arbitrio ē iuſtoqꝫ iudicio ⁊ mīa vel atterere vel ꝯſolari genus humanum vt alia citiꝰ aliā tardiꝰ finiātur. Et exēplificat de multis bellū epyrataꝝ a Pompeio. Bellūpunicuꝫ tertium a Scipione īcredibili celeritatetꝑis breuitate ꝯfecta ſunt. Bellū fugitiuoruꝫ gladiatoꝝ italia horribil̓r cōtrita ⁊ vaſtata: tertio annō ꝯſumatum ē. Picontos Marſi ⁊ Peligni gētes n̄ extere ſed italice poſt diuturnā ⁊ deuotiſſimam ſub romanis ẜuitutem caput in libertateꝫerigere tēptauerunt: multis iā natōibus romanoimpio ſubiugatis: deletaqꝫ Carthagine romāisſepiſſime victis: ⁊ duobus ꝯſulibꝰ occiſis ⁊ multis ſenatoribus: huic malo ꝗntus annꝰ fineꝫ dedit. Bellum ſcd̓m punicū cū maximis detrimentꝭ: ⁊ calamitate reipublice ꝑ annos. xviij. romāorū vires exterminauit ⁊ pene ꝯſūpſit duobꝰ p̄liis ferme. lxx. milia romanoꝝ interierunt. Bellūpunicum pͥmū ꝑ. xxiij. annos pactum eſt. Belluꝫmitridaticū. xl. Bellum ſameticū annis ferme. l. īquo bello romani ita victi ſunt vt ſub iugo etiaꝫmitterēt̉. Sed qꝛ non diligebant gl̓am ꝓpter iuſticiam: ſed iuſticiā ꝓpter gl̓am diligere videbantur pacē factā feduſqꝫ ruperunt: vt īfra ī. e. li. c. xxiij. Quod nr̄a memoria recentiſſimo tꝑe deusmirabl̓r ⁊ miſericorditer fecit ſi a nobis tacebit̉erimꝰ ingrati cū redagarſus rex gottorū agmineingenti ⁊ īmani iā in vrbis vicinea ꝯſtitutꝰ romanis cernicibus īmineret vno die tanta ſceleritate victus ē: vt nec ꝗdem vno iā dicā mortuo: ſecnec vulnerato romanoꝝ popl̓i ampliꝰ qͣꝫ. i006o.ſui exercitus ꝓſternerent: moxqꝫ ipſe captꝰ necatus eſt: hec ille. Iſte redagarſus infidelis in mon
tibus feſulanis cū ſuis extinctꝰ ē vt declarat thorangelicꝰ ſuꝑ li. de ci. dei. in prin. De ppl̓o autē de.ſ. iſrl̓ dicit idem Aug. in. xvi. de ci. dei. c. fi. ꝙ a duobus mirabilibꝰ ducibus .ſ. Moyſe ⁊ Ieſu nauſeu Ioſue bella ēt ꝓſperrime ac mirabl̓r geſtadeo ꝯteſtante n̄ tā ꝓpter merita hebrei ppl̓i qͣꝫ ꝑter pctā earū que debellabant̉ gentiū illas eisueiſſe victorias. Poſt iſtos duos duces: iudifuerunt ī terra ꝓmiſſionis quoꝝ tꝑibus ſicihēbant ⁊ pct̄ā ppl̓i ⁊ mīa dei alternauerunt īſpera ⁊ aduerſa belloꝝ. Et in. xvij. li. c. pe. dicit ꝙdiuiſo illo populo in duo regna vtraqꝫ pars ſicutiubebat diuina ꝓuidentia vel ſinebat: varijs ergebatur ꝓſperitatibus ⁊ aduerſitatibus p̄mebat̉⁊ ſic affligebatur n̄ ſolū externis: verā ēt inter ſeciuilibus bellis: vt certis exn̄tibꝰ cāis mīa dei vl̓ira pateſceret: donec eiꝰ indignatōe creſcente vniuerſa gens illa a chaldeis debellantibꝰ non ſolūſubuerteretur in ſedibus ſuis: ſed ēt exſui ꝑte tranſferetur in terrā aſſyrioꝝ: ⁊ ꝑpars q̄ vocabatur iſrl̓ in. xij. tribubus diſtiQuis aūt poſſet enarrare mala que ꝯbellis. Nonne rapine fiunt ꝯtinue ⁊ n̄ ſeinimicis ſed ab amicis aufertur. O quores vituꝑantur adulteria ſtupra meretriota ſequunt̉. Capiunt̉ pueri tollunt̉ a parent⁊ a iuſtis exercitijs remoti applicātur alatrocinantiū. Nonne militie dediti ſumi blaſphematores dei ⁊ ſanctoꝝ Os apire neſount niſi maledicendo deū ⁊ ſanctos ⁊ turpiter īrando per eos ēt n̄ irati. Quis in illa arte reꝑitinō vacans ſodomīe ⁊ oī genere īmundio⁊ rancores ꝯtinue ꝑſeuerant: ꝓpter queones ⁊ cōiones ⁊ cultus diuinꝰ negliguntur:uamina collectarum multiplicat̉: ⁊ n̄ valētes ſoluere incarcerant̉: turbātur ad deſꝑatōeꝫ ꝑducūtur. Stipendiarij ēt viliſſimi hoīes faciunt ſe dominos dn̄oꝝ ēt ſuoꝝ a ꝗbus ſunt ꝯducti ⁊ ꝓ ꝗbꝰmilitant: ⁊ ſi in aliquo ꝯtradicunt v̓berant ⁊ vnerātur ab eis. Sacrilegia ꝑpetrātur: eccleſiſpoliant: ſacra dtripiunt: in eccleſijs ludunt:bulantur. Sacerdotes capiuūt agricolas: mntores p̄dantur: ⁊ redimere faciunt: īcendia poin ſegētibus: in domibꝰ in eccleſijs. Agri ⁊ vininculti remanēt: arbores fructifere incidūtur:mus ad hn̄dum ligna ꝓ igne deſtruunt̉: greges⁊ armenta capiuntur: vie inuie efficiuntur. Suqꝫ artes ⁊ negociatōes ꝑeunt. Blaſphemie: detractiones: deriſiones: ꝓditōes ꝓ nihilo: hn̄tur:qͣꝫtūcūqꝫ ꝓhibiti creſcunt: homicidia addurEt ſic ciuitates ⁊ caſtra ad ſolitudinē redigūquo ergo tot mala ꝓueniūt bn̄ īquit pſalmiſſipa gētes ⁊cͣ. qui .ſ. n̄ neceſſitate ſꝫ cupidit.cedūt ad hoc. Unde ⁊ Cicero dicit ī tertio li. depublica. Nulluꝫ belluꝫ ſuſcipi debere ab opticiuitate niſi ꝓ fide ⁊ ſalute. Et vt expoīt Aug. quhoc refert xxij. de ciui. dei. c. vi. de fide ideſi fidelitate ſaruāda ꝓ ſalutē .ſ. temporali ad euadenduꝫ