Titulus. VII.

ctus eſt: ſꝫ ſecundum illam ſcripture conſuetudinem qua dicitur tempus bonum vel malum ẜꝫea que in tempore aguntur ẜm illud ephe. v. Redimētes tp̄s quoniaꝫ dies mali ſunt. Maledixitergo diei ſue inqͣꝫtum maluꝫ in illa die accidiſſecōmemorat. Quomodo aūt maledixerit ei: ſubditur. Periat dies in qua dictuꝫ eſt natus ē homo¶ Ubi ſciendum ꝙ lꝫ eē ⁊ viuere ſit ẜm ſe appetibꝰle: tn̄ eē ⁊ viuere in miſeria ē fugiēdum ẜm quodhiꝰ: lꝫ interduꝫ eē in miſeria libenter ſuſtineatuꝓpter aliquē finem bonum. Un̄ illa miſeria viteque non ordinatur ad aliquē bonum finē nullomodo erit eligēda. Bonum autē quod ex aliquamiẜia expectatur ſola ratio app̄hendit non autēvis ſenſitiua ꝑcipit: ſicut amaritudinem percipitmere medicinam denunciaret eam eē malā quāuis ratio iudicaret bonam ꝓpter fine. Sic̄ ergomiſeria quam ſuſtinebat Iob rōne quidē videripoterat qͣꝫtum aliquid vtile eē ſꝫ īferior pars anme que triſticia afficiebatur aduerſitatē totaliterrepudiabat. Unde ⁊ ipſum viuere ſub tali aduerſitate oneroſum erat. Quādo aūt aliquid nobisodioſum ē: omnia abhominamur per que deuenimus in illud. Et ideo Iob ẜm interiorem ꝑteꝫanime cuius paſſionē exprimere intēdebat: ⁊ natiuitatem ⁊ conceptionē ſuam ex quibus in hācmiſeriam venerat odio habebat: ⁊ per ꝯſequensdiem natiuitatis ⁊ conceptionis ẜm illum modūloquendi quo ex his que in tēpore aguntur aliquid aſcribitur tempori bonum vel maluꝫ. Sicergo ẜm partem ſenſibilem vitam ſub aduerſitate repudiabat: volebatqꝫ ſe nunqͣꝫ natuꝫ vel conceptum fuiſſe. Et hoc eſt quod dicit Pereat dies in quo natus ſum: ac ſi diceret: vtinam nunqͣꝫ natus fuiſſē. Et nox in qua dictuꝫ eſt .i. in quadici potuit: vere conceptus ē homo .i. vtinā nunqͣꝫ fuiſſē conceptus. Conueniēter auteꝫ natiuitatem aſcribit diei conceptionē nocti: qꝛ ẜꝫ aſtrolologos natiuitas diurna laudabilior eſt principeli ſydere .i. ſole exn̄te ſuper terrā. Conceptio autēde nocte frequentior eſt. Similis modus loquēdi habetur. Iere. xx. vbi dicit Ieremias. Maledicta dies in qua natus ſum ⁊c̄. ¶ Proſequituraūt ſigillatim de maledictione vtriuſqꝫ diei ſcilꝫ⁊ noctis: dicens. Dies illa v̓tatur ī tenebras. Ubiſciendum ẜm Hiero. in prologo ſuper Iob: ꝙ alillo loco Pereat dies: vſqꝫ ad illuꝫ vbi ante finēlibri dicitur. Iccirco me ipſū reprehendo. Scriptus fuit liber iſte in verſibus exametris: vnde etper modum poematis conſcriptus eſt. Unde pertotum librum hunc figuris ⁊ coloribus vtitur.bus poete vti conſueuerunt. Poete aūt vt vehementius moueant eandem ſententiaꝫ per diuerſa verba inducunt: ⁊ ſecundum huiuſmodi Iobad maledicendum diei ſue: ea inducit quibꝰ ſolꝫnobis aliqua dies eſſe odioſa. Dignitas diei ē cla

ritas eius: per hāc enim a nocte diſcernitur. Hācautem dignitatē excludit cum dicit. Dies iſta vertatur in tenebras. Et quantum ad ſuperficieꝫtere tunc friuola videtur ⁊ vana: quia iam prorierat dies natiuitatis ⁊ iam non erat: quod aūtpreteriit immutabile eſt. Quomodo ergo poteraſibi dies que preterierat in tenebras conueSed ſciendum ꝙ quedam per modum optdicuntur ad exprimēdum iudicium quod de realiqua habetur. Sic ergo dicitur dies illtatur ī tenebras: ac ſi diceret dies natiuitdebuiſſet eſſe tenebroſus vt congrueret tenebmiſerie quam patior. Quia enim aſpectus luminis delectabilis eſt: conſuetum ē in ſcripturis vtper tenebras triſticia ſignificetur. Eſt auteꝫ diesclarus multipliciter. ¶ Primo ex dei ſanctificatione: qui eum celebrē inſtituit vt ſabbatū. Hācclaritatem remouet a predicto die dicens. Nonrequirat eum deus d̓ſuper: quaſi dicat. Nō exigit deus ab hominibus vt hunc diem celebremagant ſicut aliqui dies exiguntur a deo ad celebrandum ī memoriam beneficiorum. Uult ergodicere ꝙ natiuitas ſua non debet computari inter inſignia dei beneficia: cum magis ſit natmiſeriam qͣꝫ ad leticiam. ¶ Secundodies clarus dicitur ex bonorum recordSolent enī homines aliquos dies celebrre in quibus aliqua magna ⁊ iucūda accioſicut ⁊ pharao diem natiuitatis ſue celebraHāc igitur claritatem excludit a dicta die: dicēsEt non ſit in recordatione hominum. ¶ Tertio dies clarus eſt ex corporali lumine. Que claritas aufertur ex ſubtractione radiorum ſolis/luminantium terras: vt quando ſol eclypſatuEt quantum ad hoc dicit. Non illuſtretur lurne vel ex oppoſitione nubium occultantiumdios ſolis ⁊ in quantum ad hoc dicit̉. Obſcueū tenebre. ¶ C. ex defectu viſiue virtutis. Dumenim quis moritur vel viſu priuatur: ſic etur claritas diei. Et quantū ad hoc dicit:mortis ⁊cͣ. Et īuoluatur amaritudine: ꝑintelligere totum quod de obtenebratictum eſt ad tenebras triſticie eſſe referendum.Hunc enim morem obſeruare videtur vt parabolicam locutioneꝫ ex aliquo ſequenti. exponNihil ergo intendit dicere aliud niſi ꝙ dies natiuitatis ſue non debet iudicari dies gaudimeroris: cum per ſuam natiuitatem ad vitate aduerſitati ſubiectam deueniſſet. Demum denocte dicit. Noctem illam ⁊cͣ. Ibi vide.¶ Capitulum ſextum de Contumelia.Ontumelia ponitur a Gregorio in libro moraliumfilia ire. Et quamuis oriatur aliquando etiam ex alijs vicijs ma-