Citulus. VII.

puta ī aliqua ciuitate vel caſtro ſacerdotes ſumtconcubinarij quaſi oēs nec eſt ſpes correctioniseorū: qꝛ prelati non curāt: īmo forte ſunt in eadēdānatione. Si p̄dicator dicat populo eos vitādoin officijs ⁊ ſacramētis nec ſperat per hoc remedium adhiberi ſed ſcandalū ſequi: pͥmo ipſorumclericorum: ſecundo populi qui nihilominus n̄vitabunt eos: audiēdo etiā hoc eē p̄ceptum eccleſie: vl̓ contēnent eos ⁊ ſacramenta eorū: vt quidperditio hec? Quare non potius reticendū ppl̓o⁊ ignorantia que iuris poſitiui eſt excuſabit eos:hoc Duran. ordi. mino. in ſumma. Et multa ſimilia poſſent hic applicari. Nec eſt contra quod dicitur di. xliij. c. diſpenſatio celeſtis ſeminis nobiseſt iniuncta. Ue ſi non ſparſerimus: ve ſi tacuerimus. Intelligitur .n. hoc de doctrina neceſſariaad ſalutē: ⁊ cum ſperatur fructꝰ ⁊ ſi alij inde ſcandalizent̉: alias tacere docet Hiero. xi. q. iij. qn̄ ergo. ¶ Quantum ad veritatem iuſticie quomodoſit dimittenda ꝓpter ſcandalum .ſ. correctio. Sciendum ẜm. b. Tho. vbi ſupra ꝙ cuꝫ penarū inflictio non ſit ꝓpter ſe expectanda: ſed infligunt̉ pone vt quedam medicine ad cohibenduꝫ peccataIdeo in tantum habent rationem iuſticie in quātum peccata per eas cohibentur. ⁊ ſi non ipſiꝰ delinquentis: quin ſi ex punitione maxime ſcandalizaretur non pretermittenda eēt punitio ſed tamen aliorum qui ex punitione peccantis ſibi cauent a malis ne ſimilia patiantur. Sed ſi ex inflīctione penarum ſeu punitione alicuius vel pluriuꝫ delinquentiū plura ⁊ maiora mala poſſent ſequi vel ꝓbabl̓r dubitaretur de hiꝰ: tunc inflictioprnarum non continebit̉ ſub iuſticia: ⁊ tunc punire non ꝑtinet ad veritatē iuſticie: ⁊ per ꝯſequensnon punire non ē contra iuſticiam. Et hoc precipue accidit: quando multitudo eſt in ſcelere velaliquis qui habet magnam ſequelam adherentium. Unde Aug. dicit in huiuſmodi cauſis vbigraues diſſenſionum ſciſſuras non huius vel -lius hominis periculum ſed populorum ſtragesiacet: detrahendum eſt aliquid ſeueritati vt maloribus malis ſanandis charitas ſincera ſubueniat di. l. vt conſtitueretur. ⁊ di. xliiij. c. cōmeſſationes. ⁊. xxiij. q. iiij. c. non poteſt. Correctio autemfraterna qꝛ ordinatur ad correctōem ⁊ emendationē eius ꝗ corrigitur: iō cuꝫ de tali correctionev̓iſil̓r creditur ꝙ ſcandalizetur: nō tenetur ad enec eam facere debet: ſecus ſi non ſcandalizatuipſe correctus: ſed alij ex eius emendatōne: quiatunc non dimittenda. ¶ Quantum ad veritatemvite pertinet vt non ſolum quis abſtineat a malſed ēt ab his que habent ſpeꝫ mali. Et ꝓpter hocdicit apoſtolus. Si eſca ſcandalizat fratrem meūnon manducabo carnes in eternum. i. Corī. viij.Loquitur enim de carne idolis imolata: quā comedere p̄cipue coram ſimplicibus hēbat ſpecieꝫmali: qꝛ poterant credere ꝙ hoc faceret in venerationem idoli. Et ſic ſcandalizabantur in illo qͣꝫ

uis non eēt malū non comedendo in venerationem idoli. Et idem dicendum eſt de quocunqꝫ cbo .ſ. ꝙ cum ꝗs ſcandalizat̉ ſuꝑ eſu illius ab aliovt qꝛ eſt contra morem patrie: vel contra cōemhibitionem qͣꝫuis in ſe illum cibum poſſet liciteedere: debet abſtinere ne alios ſcandalizet vel rtionem aſſignare: puta ſi ex infirmitate hoc facit. Cibum aūt neceſſarium ſibi ad vitā ſiue carnium ſiue aliarū rerum: non debet ꝓpter ſcandalum aliorū hoc dimitere ſimpl̓r: qꝛ hoc pertinead neceſſitatem ſalutꝭ ẜm Tho. vbi ſupra ar. viij.ſed ſedare ſi apte poteſt. Infamiam etiam iniuſteexortam homines quaſi credentes hoc ſcandalzant̉ dꝫ ꝓ poſſe purgare illis modis quibus licite pōt vel on̄dendo innocentiam ſuam ⁊ falſitatēobloquentiū vel approbatōes faciendo inducere vt ꝯuincant̉ de mendacio vel ꝑ alios mōs uſtos. Et hoc notat Aug. xi. q. iij. c. non ſunt audiēdi. vbi in fine dicit. Nobis neceſſaria ē vita nr̄a.ſ. hona. Alijs aūt fama noſtra.¶ §. VI.De ſecundo ſcilicet detemporalibꝰ bonis vtrū ſint dimittēda ꝓpter ſcadalum eorum a quibus repetuntur. Rn̄det beTho. 2ª. 2ᵉ. q. xliij. ar. viij. Diſtinguendum eſt dehiꝰ bonis: qꝛ aut noſtra ſunt: aut ſunt ad conſeruandum ꝓ alijs nobis commiſſa ſicut bona eccleſie committuntur prelatis: ⁊ bona cōmunia ꝙbuſcunqꝫ reipublice rectoribus. Et talium cōſeruatio ſicut ⁊ depoſitorum imminet his quibꝰ cōmiſſa ſunt ex neceſſitate. Et ideo non ſunt ꝓſcandalum dimittenda: quin ſcilicet reputavel promittenda auferri: ſicut nec alia que ſūt deneceſſitate ſalutis. Et ſic. b. Tho cantuarien̄. archiepiſcopus non dimiſit quin repeteret res eccleſie: qͣꝫuis inde ſequeretur ſcandaluꝫ regis Anglie. Si vero bona temporalia noſtra ſunt ⁊ ipſorum domini ſumus: dimittere ea diſtribuendo fipenes nos ſunt. vel non repetendo ſi apud aliosſunt ꝓpter ſcandalum quandoqꝫ debemus quadoqꝫ non debemus. Si enim ſcandaluꝫ ex hocoriatur propter ignorantiam vt quia putatſua qui detinet vel propter infirmitatē aliorquod ſupra dictum eſt eſſe ſcandalum puſillorum tunc vel dimittenda ſunt totaliter vel aliteſedandum ſcandalum puſillorum per aliquanalmonitionem. Unde Aug. in in ſermone domni in monte. Dandum eſt quod nec tibi nec alteri noceat quaꝫ ab homine credi poteſt. Et cuꝫ nigineris quod petit iudicanda eſt ei iuſticia. Emelius ei aliquid dabis cuꝫ petentem iniuſte corexeris. Aliquando vero ſcandalum quod naſotur ex repetitione ſuorum bonorum proceditmalicia quod eſt ſcandalum phariſeoruꝫ. Et ppter eos qui ſic ſcandala concitant nō ſunt tēpralia dimittenda quia: hoc nocerꝫ bono commni: daretur enim per hoc malis occaſio rapiendaliena: ⁊ noceret etiam ipſis rapientibus qui ret