Capitulū. IIII.

huius materie ſumatur regula iurꝭ qua diciturvtilius ſcandalum naſci permittitur qͣꝫ veritasdimittatur exͣ de regu. iu. vtilius. vbi glo. ibi ⁊. b.Tho. in quarto notant triplicem veritatem .ſ. vitepoctrine: ⁊ iuſticie. Et dicit Hiero. ꝙ dimittendūeſt propter ſcandaluꝫ .ſ. vitandū omne qd̓ pretermitti poteſt ſalua triplici veritate .ſ. vite doctrine:⁊ iuſticie. Quinimmo ⁊ veritas iuſticie ⁊ doctrineuandoqꝫ ꝓpter ſcandalū dimittēda eſt ẜm Tho.Cai. ⁊ Ul. vn̄ dantur verſus. Eſt veritas vite: doine: iuſticieqꝫ. Primum ſemper habe duo aliater ſcandala linque .ſ. aliquando. Quod inteligendum eſt non quideꝫ vt doceatur aliqua faitas ꝓpter ſcandalum vitādum: ſed vt taceaturveritas non neceſſaria. Et ſimiliter nulli fiendaſ iniuſticia .ſ. vt damnetur innocens ꝓpter vitālum ſcandalum aliorum. Sed dormire poteſt ſes vt non puniantur qui meruerunt. De botur ſpiritualibus que reperiuntur in verie vite iuſticie ⁊ doctrine: cum queritur vtrumtdimittenda ꝓpter ſcandalum vitanduꝫ. Redet. b. Tho. 2º. 2ᵉ. q. xliij. ar. vij. ꝙ queſtio iſtanhabet locum in ſcandalo actiuo: quia nihilenduꝫ eſt cū ſcandalo actiuo quod eſt factumdictum minus rectum: ſed hꝫ locuꝫ ī ſcandaiſſiuo. Pro cuius declaratione notandū ꝙ īualibus bonis quedam ſunt de neceſſitates: que pretermitti non poſſunt abſqꝫ peccayrtali. Manifeſtum eſt autem ꝙ nullus deccare mortaliter: vt alterius peccatum imtratio eſt: quia magis tenetur quilibeſuā ſalutem ſpualē diligere qͣꝫ cuiuſcūqꝫ altericum non ſolum ipſe actus dilectionis ſed etiamipſe ordo diligendi ſit in precepto: qui eſt vt pͥus⁊ magis ſe qͣꝫ alium diligat ẜꝫ Tho. Fatue ergo faciunt ꝗ ꝓpter tollendū ſcandalum alioꝝ qͣꝫtucūqꝫ graue peierant vel aliquod criminale faciunt:qd̓ tn̄ frequēter accidit: ꝗnimmo nec veniale cōmittendū eſt ꝓpter alioꝝ ſcandalum vitandum:uis hoc aliꝗ dixerint: qd̓. b. Tho. vbi ſupra reobat. Et rō eſt ẜm ip̄m: qꝛ hoc implicat contraria. Nam ſi faciendū eſt. iam non ē malū nec pecatum. Null̓s .n. peccat faciēdo quod dꝫ. Si aūtpctm̄ ē: eligibile non eſt: ergo fīeri non dꝫ. Ad qd̓facit qd̓ ait Aug. xxij. q. ij. faciat. Cum ſaluti hoīsniſi peccando ꝯſulere non poſſit: iam ſe exiſtimenon habere qd̓ faciat. Et qͣꝫuis ꝑ veniale non tollatur homini gratia per quam ē ei ſalus: tum inqͣꝫtum veniale diſponit ad mortale: ⁊ ſic vergit indetrimento ſalutis. Un̄ ꝯtra veritatem vite pōtbn̄ quis aliquando facere ꝗd quod ex genere ēſet veniale vt v̓bum ocioſum: ⁊ tn̄ dicendo ad tolſendum ſcandalum vel ad ſubleuandū tediū tūcnon erit peccatum: nec ꝓprie ocioſum niſi materialiter. Quedā alia bona ſp̄ualia ſunt que n̄ ſūtde neceſſitate ſalutis: vt dare elemoſynas: ieiunare ingredi religionem: ⁊ hiꝰ. Et in his diſtinguerdum de ſcādalo: qꝛ aūt ſcandalū qd̓ ex eo oritur

ꝓcedit ex malicia cum .ſ. aliqui volunt impedirehiꝰ ſpiritualia bona ſcandala concitando. Et hocdicitur ſcandalum phariſeorum qui de doctrīachriſti ſcandalizabant̉: ⁊ hoc eēt contēnendum: ſicut chriſtus docuit. Math. xv. dicēs. Suiite eos.ſ. ſcandalizari: nec dimittatis bona oꝑa ꝓpter tale ſcandalum ex malicia ꝓcedens. Aut ſcandalūꝓcedit ex infirmitate vel ignorantia: ⁊ dicit̉ ſcandalum puſilloꝝ. Et ꝓpter hoc ſcandaluꝫ ſpualiaopera ſunt occultāda vel interdū deferenda: vbiꝑicl̓m non īminet quouſqꝫ reddita rōne ſcandalum ceſſet. Si aūt poſt redditā rōem hoc ſcandalum duret iaꝫ videtur ex malicia eē. Et ſic ꝓpterip̄m non ſunt hiꝰ opera ſpualia dimittenda: notdum etiam ẜm. b. Tho. vbi ſupra ꝙ in v̓itate vit⁊ doctrine ⁊ iuſticie: n̄ ſolū cōp̄hendit̉ id qd̓ eſt d̓neceſſitate ſalutis: ſed etiam illud ꝑ qd̓ ꝑfectiusꝑuenitur ad ſalutem ẜm illud. i. Co. xiij. Emulamini chariſmata meliora. Un̄ ꝯſilia nō ſunt ſimpliciter p̄termittenda: nec ēt opera miſericordieꝓpter ſcandalum: ⁊ ſi ſint īterduꝫ occultanda veldifferenda ꝓpter ſcandalū puſillorum vt dictū ē.Si ergo ꝓpter ingreſſum religionis alicuiꝰ ꝑentes vel alij ſcandalizantur vſqꝫ ad mortem aīe vl̓corporis non dꝫ aliquis ꝓpter hoc dimittere ingredi religionem ⁊ omnia mala que inde ſequerentur non īputantur ei qui ingreditur ſed illi ꝙfaciunt ſeipſos ſine cā ſcādalizantes. Si tn̄ ex aliquā dilatione iſta ſcādala auferri v̓iſimiliter eſtimarent̉ ⁊ illi ꝑiculum non īmineret non valendipoſtea religionē ingredi differre deberent. Sciēdum ēt ꝙ obſeruatio ꝯſiliorum ⁊ impletio oꝑuꝫmiſericordie ſunt qn̄qꝫ de neceſſitate ſalutis qd̓pꝫ in his ꝗ iam nouerunt ꝯſilia: ⁊ in his in quibꝰex debito īminet defectibus aliorum ſubuenirevel in tꝑalibus: puta paſcendo eſurientē: vel ī ſpiritualibus docendo ignorantes: ſiue fiat debitūꝓpter iniunctū officiū vt pꝫ in p̄latis: ſiue ꝓpterneceſſitatē indigentis: ⁊ tunc eadē rō eſt de hiꝰ ſicut de his que ſunt de neceſſitate ſalutis. ¶ Quārum igit̉ ad v̓itatem doctrine cum dicit̉ ꝓpter ſcādalum eē dimittenda: hoc eſt ſic intelligendū ẜm.b. Tho. vbi ſupra vt non quidem doceat falſumaliquod ꝓpter vitandum ſcandalum: qꝛ hoc eſtde neceſſitate ſal utis .ſ. non docere falſitateꝫ ſedveritatem: ⁊ etiam non tacere veritatem cum eſtneceſſe ꝓ ſalute aliorum. Unde Chryſo. dicit ꝙnon ſolum ꝓditor ē veritatis qui tranſgrediensveritatem palam ꝓ veritate mendacium loquit̉ſed etiā qui non libere veritatem pronūciat quālibere ꝓnunciare oportet: aut non defendit veritatem quam defendere conuenit: proditor ē vitatis. xi. q. iij. nolite. Sed ipſe actus docendi pōtp̄termitti ẜm congruentiam temporum ⁊ perſōarum ab eo cui incumbit officiū docendi: vel ſimpliciter quādo ex doctrina ſeu predicatione nonſequitur aliquis fructus ⁊ ſcandalum aliorum:vel ẜm quid ſcilicet quo ad aliquam materiam:k &