Titulus. VII.

dalū in agilitate tua. Et eccl̓. xxxij. c. Ne tradaste vie laborioſe: ne ponas aīe tue ſcandalum. Etchriſtus ait Io. xvi. Hec locutus ſum vobis vt n̄ſcandalizemi. Scandalū occaſionatiuū eſt quodē ꝑ accn̄s ⁊ p̄ter intentionem: vt cuꝫ ꝗs ſuo dictovel facto inordinato n̄ intendit dare alteri occaſonem ruine ſed ſolum ſue ſatiſfacere voluntatiſic ſcandalum non eſt ſemꝑ ſpeciale pctm̄: qꝛ qd̓eſt per accidens nō cōſtituit ſpeciē ẜm. b. Tho. 2º2ᵉ. q. xliij. arti. iij. Et tale ſcandaluꝫ poteſt eē ⁊ veniale ⁊ mortale. veniale .ſ. cū ꝗs cōmittit actū peccati venialis vel actū qui ẜm ſe nō eſt peccatū ſedhꝫ aliquā ſpeciem mali cū aliqua leui indiſcretōne vnde aliquis ſcādalizatur ſeu trahi pōt ad aliquod peccatuꝫ. Mortale aūt cū cōmittit actumpeccati mortalis alijs māifeſtū: ſiue etiā quia cōtemit ſalutem proximi: ⁊ vt pro ea conſeruādanon pretermittat aliquid facere quod ſibi libuerit quātūcūqꝫ quis ſcādalizet̉: ⁊ tūc etiā cōmittendo quod eſſet de ſe veniale: vel haberet ſpēmmali eſtimādo ꝙ aliꝗs ex tali actu eius ruet ī aliquod mortale ⁊ ſine ſui periculo vel detrimentopoſſet illd̓ dimittere ⁊ non faceret: quia nō curatde ſalutē proximi dūmodo ſue volūtati ſatiſfaciat: eēt ei mortale: quia cōtra charitateꝫ qua ꝗstenet̉ ꝓuidere ſaluti proximi: ſic̄ mulier ꝑpendēsvel eſtimans ex ſignis aliquē trahi ad cōcupīamſui exͣ matrimoniū offerat ſe īdifferēter aſpectuiillius: non ītendens ex hoc illū inducere ad concupiſcentiā ſuā ſed nec ēt de hoc curans ſed volens ſatiſfacere voluntati ſue ſeu leuitati ī diſcurrendo ꝑ loca vel morando ad hoſtiū domus velfeneſtras ex quadā curioſitate vel vāitate vt laudetur de pulchritudīe mortale eēt. Secūs ſi honon eſtimaret vel non bn̄ poſſet illa dimittere:qꝛ oꝫ ire ad eccl̓iam vel aliā loca: ⁊ aliqn̄ cū vicinis morari ī via ne reddat ſe alijs oneroſā: ⁊ d̓ eodiſplicentiā hēat. Sil̓r cū quis hꝫ nimiā familiaritatē cū aliqͣt a ꝑſona ſuſpecta ⁊ ſentit hoīes ſcādalizari nepharia de eis iudicando ⁊ loquendo:nec vult dimittere n̄ curans ꝙ alij ſcandalizēturqͣꝫuis n̄ intendat aliqd̓ nephariū nec illos ſcādalizare: cū non ſubſit cā neceſſaria illius fiāliaritatis peccat mortal̓r dando occaſionē talis ruine.Et de hoc intell̓r illud Mathei. xviij. Ue illi perquē ſcādalum venit. Ue aūt īportat dānationemeternā. Et ſignant̉ dicit venit. q. d. ēt ſi hoc n̄ ītenderet .ſ. ſcandalizare: tn̄ opus eius tale ē ꝙ in̄ veītſcandalū. O qͣꝫ hoc miſerabile peccatū in mundoabundat: ⁊ nullam vident̉ ſibi hoīes facere ꝯſcientiā. Ornatꝰ mulierū tam vanꝰ: tripudiatus: etcantus ꝗd eſt niſi magnū ſcādalum ⁊ laqrum. Ecce mulier inquit Salomon puhabitu ornata meretricio ad capiendas aīas. qd. ad hoc operat̉ ille ornatꝰ ad ſcandalizādum.capiendū aīas peccato luxurie. Uerba ⁊ geſtꝰ laſciuijs plena que dicunt quotidie iuuenes inuicem ex loquacitate vel ſolacio ꝗd ſūt niſi magnū

ſeādalum ſibi ⁊ alijs audiētibꝰ. Corrūpunt .n. bonos mores colloꝗa mala ait apl̓s. i. Corī. xv. Cōtumelie: detractiones: deriſiones: ſuſurrationesꝯtentiones: ⁊ ꝑturbationes: generant vtiqꝫ mgnū ſcandalū alijs eccl̓. xxiij. Suꝑbus ⁊ malecus ſcādalizabit .ſ. alios blaſphemie: ꝑturia: maledictiones: fraudes: non audire diuina: ⁊ n̄ ſūere ſacramēta ⁊ alia mala oꝑa que vident filij inparentibꝰ ſuis ꝗd ſunt niſi magna ſcandala eisvt ſimilia diſcant operari: mala vita manifeſta rectorum ⁊ p̄latoꝝ: eccleſie: ambitio: auaricia: ſimonia: pompa veſtiū: exquiſite epule: ſpeciēs varieluxurie: nonne magnū ſcādalū totiꝰ populiſtiani. Un̄ dn̄s Malach. ij. Scandalizaſtismos in lege .ſ. propter exēpla male vite veſtre. Ethiero. de eis. Hi v̓tuntur in laqueū tortuoſuꝫ ponentes ſcandalū in omni loco. xxiiij. q. iij. tranſferunt. Sed vt dicit Gre. Scire debet prelati ſiqͣꝫ delinquunt: qꝛ tot mortibus digni ſunt quexēpla ꝑditionis ad ceteros tranſmittunt. ij. q. i.Notuꝫ. Debet ergo quilibet cauere ne verbo vl̓facto aliquem ſcandalizet iuxta illud apl̓i. ij. corin. vi. Nemī dantes vllā offenſionem vt non vtuperetur miniſterium noſtrum. Perfecti in charitate vtiqꝫ ſunt liberi etiam ad hoc genere ſcādli. Naꝫ ⁊ ſi cōmittunt aliqn̄ aliqua peccata: tarnon ſunt talia ⁊ tam magna ꝙ aliꝗs rōnabilitpoſſit ſibi ſumere occaſionē ruine ſpiritualis ẜTho. vbi ſupra ar. vi. Et ſic de hiꝰ. Pax multa⁊ hoc dum ꝑſeuerant in ꝑfectione. Poſſunt eniꝫa gratiā diſcedere: ⁊ tunc facta eoꝝ mala que nota fiunt magꝭ ſcandalizant qͣꝫ aliorum. Et ex hocaggrauatur peccatū eorū magis qͣꝫ aliorum. Eſi arguat̉ in contrarium: qꝛ Petrus poſt aduertum ſpiritus ſancti fuit in ſtatu perfectoꝝ: ⁊ tamēgentiles conuerſos ſcandalizauit in obſeruatōelegalium. Unde dicit apoſtolus ad Gal̓. idiſſem ꝙ non recte ambularet ad veritagelij dixi Cephe. i. Petro coraꝫ omnibꝰ. Si tuiudeus ſis gentiliter ⁊ nō iudaice viuis quondo gentes cogis iudaizare: ergo ⁊cͣ? Reſpon.b. Tho. vbi ſupra articulo. vi. ꝙ Petrus peccauit quidem ⁊ reprehenſibilis fuit ẜm ſn̄iam Atgi. ⁊ ipſius Pauli quanuis Hiero. dicat contrarium in hoc ꝙ ſubtrahebat ſe a gētilibus vt vitaret ſcandalum iudeorum: quia hoc incaute aliqliter faciebat: ita ꝙ gentiles ad fideꝫ conuerſi ſcādalizabantur. Non tamen factum Petri ergraue peccatum ꝙ merito poſſent alij ſcandri ⁊ ſic patiebantur ſcandalum paſſiuum abſqꝫ hͦꝙ in Petro eēt ſcādalum actiuū: ſed ī diſpoſitioaūt īꝑfectio eorū eos ſcādalizabat. C.§. V.ueritur vtrum boaſint dimittenda ꝓpter ſcandalum aliorum vitādum ¶ Et primo de ſpiritualibus bonis. ¶ Sꝫcundo de temporalibus. ¶ Tertio de ſacramentalibus ⁊ vtrum mutanda. Ex pro fundamento