Capitulū.III.

Aduenientibus fratribus aliquibus ⁊ neſcientiis caſum ip̄m nec loqui valentē ad infirmariāportauerunt: vbi loquelā ⁊ vires aliquantulūrecupans per aliquos dies manſit infirmus cūtanto fetore vt vix poſſet ei aliquis ſeruire. In qͣinfirmitate pctm̄ ſuum recognoſcēs ⁊ ꝯfitens fecit ſe portari ad eccleſiā ante illā imaginem crucifixi: ibiqꝫ humiliatꝰ dicere cepit. O dn̄e deꝰ meus qͣꝫ iuſte qͣꝫ pie me ſuꝑbiſſimum murmuratorem caſtigaſti: gr̄as tibi ago dn̄e dęus meus: nec.n. aliud mereor ꝓpter impatientiam ⁊ ſuꝑbiammeaꝫ. Et ſubito audiuit vocē ſibi dicente. Oportet humiliari qui vult conſolari. Un̄ ſic humiliatus poſtea ſenſit conſolationes ſpuales.¶ Capitulum tertium de clamore.Lamor poitur inter filias ire ẜm Gre. ⁊ Tho. qui ī hocconſiſtit ex ira voces clamoſas ſꝫ corjuſas ꝓferre. Miſceturqꝫ cōiter cum contumelia vel ꝯtentione. De clamore auteꝫ inꝗt p̄s. xxxi.Inueterauerunt oſſa mea dū clamarem tota dieſſa aīe ſunt vires aīe naturales vt intellectusoluntas ⁊ hiꝰ: in quibus conſiſtit robur aīe qubus operatur: ſicut in oſſibus materialibus conur corporis. Iſte aūt vires inueteraſcūttantur ad bene operandum: per clamoinvicioſum. Sed ſciendum ꝙ eſt triplex clavidelicet.or intenſe affectionis.amor horrende vel indefenſe offenſionis.mor confuſe ꝑturbationis.imus impetrat exauditionem:Scd̓s ꝓuocat celeſtem punitionem.Tertius excitat ad ſcādalizationem.Primus clamor ē cuꝫquis magno affectu deſiderat vel petit aliquid adeo ẜꝫ illud p̄s. cxviij. Clamaui ī toto corde meexaudi me dn̄e. Dicit Greg. ꝙ multum clamat q̄multū amat. Unde ⁊ Moyſes cum. ſuper marebrum cū filijs iſrael manaret ⁊ Pharao eosqueretur ad reducendū ī egyptum orāti Moyſi ſilenter: dixit dn̄s. Quid clamas ad me Exoxiiij. Clamor eius erat intenſum deſideriuꝫ quoorabat. Iſte aūt clamor ītrat ī aures dei ita ꝙ meretur exauditionem. Sic dominus repromittitdicens in p̄s. xc. Clamabit ad me ⁊ ego exaudiāeum. Unde ⁊ de populo iſrael cum ꝓpter peccata ſua diuerſis tribulationibus ⁊ captiuitatibusvrgeretur: dicit̉ in p̄s. Clamauerunt ad dn̄m cūtribularentur: ⁊ de neceſſitatibus ſuis liberauiteos: vt patet in lib. Iudi. per totum. Sic canāeaclamans poſt Ieſum fuit exaudita ⁊ ſanata filiaelus. Math. xv. Sic cecus magis ac magis clamans. Miſerere mei fili Dauid: fuit illuminatꝰ

Luce. xviij. Sꝫ ⁊ p̄dicator iſto mō debet clamarein populo .ſ. ex intimo affectu ⁊ ſic auditur. virtuoſe ⁊ fructuoſe. Sic chriſtus clamabat in tēplo n̄ſolum voce ſed intenſo deſiderio. Si quis ſituveniat ad me ⁊ bibat. Ioan. vij. Sic ⁊ Iohannesbaptiſta dicitur vox clamantis in deſerto. Mathe. iij. De hoc autem clamore non intelligitur v̓bum psͣ. qꝛ in ipſo non inueteraſcunt ſed iuueneſcunt oſſa anime.C §. II.Secundus clamor eſthorrenda aliqua commiſſa iniquitas. Iſa. lviij.Nolite ieiunare ſicut vſqꝫ in hanc dieꝫ vt audiatur in excelſo clamor veſter ſcilicet veſtroruꝫ ſcelerum: quia talia ieiunia cum his n̄ placent. Triaauteꝫ vicia precipue ſunt que pre ſui horrore clamant ad deum vindictam ⁊ celerem punitioneꝫſcilicet.Homicidium.Sodoma.Oppreſſio pauperum.¶ De pͥmo dicit dn̄s ad Caīm poſtqͣꝫ Abel fratrēſuum occidit. Uox ſanguinis fratris tui clamatad me de terra. Gene. iiij. Et quid niſi vt tantumſcelus debeam punire celeriter. Unde ſubito factus eſt vagus ⁊ profugus ⁊ tremulus in mēbrꝭ¶ De ſecundo dixit dn̄s Abrahe. Clamor ſodorum ⁊ gomorreoruꝫ aſcendit ad me de terra. Etquid clamabat illorum nefas niſi ſubitam vindictam: que quācitius ſecuta eſt ſubuerſis illisquinqꝫ ciuitatibus igne ⁊ ſulphure. ¶ De tertiodicitur Exo. iij. Clamorem eorū audiui propterduriciam ⁊cͣ. ⁊ loquitur de oppreſſione facta hebreis a Pharaone ⁊ populo ſuo que cito punitaeſt per multa flagella: demum in mari rubro ſubmerſo Pharaone cū exercitu ſuo. Exod̓. xiiij. EtIaco. v. Ecce merces operariorum veſteoꝝ quefraudata eſt a vobis clamat: ⁊ clamor eius in aures dn̄i introiuit ⁊cͣ. Dicitur etiā clamare peccatūdum trahit ad aliud ⁊ clamat vindictam cū nonpenitet: ſed addit quis malum malo ẜꝫ illud Iſa.xxxiiij. Et clamabunt piloſi alter ad alteruꝫ. Qd̓exponens Gre. ait. Piloſus ad piloſū clamat dūꝑpetrata iniꝗtas ꝑpetrandā vocat. De hoc clamore intelligit dictū pͣsͣ. qꝛ dū quis clamat tota die.i. dū addit pctm̄ pctō ſic inueteraſcūt: ⁊ magis acmagis debilitant potētie aīe ad bene operanduꝫEt qd̓ inueteraſcit ꝓpe interitū eſt dicit apl̓us ⁊ſic clamat vindictā.C§. III.Tertius clamor eſt procedēs ex turbatōe. Et hic eſt filiū ire d̓ quo apoſtolus ad Ephe. iiij. Oīs clamor ira ⁊ indignatitollatur a vobis. Et licet de ſe illud non ſit morile: pōt tn̄ ec̄: vel rōne cāe ip̄m ꝓducentis vt ſi ꝓcedat ex odio vel ira mortali: vel rōne materie ī eocōtinentis: vt ſi clamando contumeliam inferatvel contentionē contra veritatē rei īportantis: vl̓