TitulusVII.

.ſ. dicunt ſi eſt ſcia in excelſo. q. d. deꝰ non cognoſcit iſta facta mundi nec curat de eis. Et abudantes in ſeculo .i. in ſecularitate ī vicijs mundi: ſuꝑbia auariciā ⁊ luxuria: obtinuerūt diuitias ī pecunijs: veſtibꝰ: lapidibꝰ p̄cioſis: palacijs: agrꝭ: ⁊ famulis. Et dixi iſta cernens ẜꝫ ſenſualitatē ⁊ pͥmūmotuꝫ tētatōis ego Dauid. Ergo ſine cā iuſtificaui cor meum .i. ſine vtilitate exercui me in obſeruatione mandatorū dei ⁊ operibus v̓tuoſis ⁊ iuſtis: vn̄ cor efficit̉ iuſtum ⁊ ſanctu: ⁊ laui inter innocentes manus meas .i. actꝰ mei innocentes fuerunt: ⁊ ſi ī aliquo offendi aqua pn̄ie ⁊ laui ⁊ pugaui: ⁊ tn̄ fui flagellatus tota die ⁊ caſtigatio meain matutinis .i. cū reperi me in die gratie fui flagellatus diuerſis tribulatōibus: ⁊ tn̄ ſi aliquando īcurri in nocte culpe fui a deo caſtigatus ⁊ diuerſis aduerſitatibus: ſꝫ a deo illumīatus ſubito dixi ẜm rōem. Si dicebā narrabo ſic .i. talē eēretributōem malorum qualis cernit̉ in vita pn̄ti⁊ non alia. Ecce natōem filioꝝ tuoꝝ reprobaui: filiorū .ſ. ꝑ adoptionē ⁊ gratiā ⁊ ſpeciale amorem.Nā vt dicit̉ Iudith. viiij. Omnes ab īitio ꝗ deoplacuerunt ꝑ multas tribulatōes tranſierunt fideles. et puer. iij. Flagellat deus oēm filiū queꝫrecipit. Sꝫ ſi nō eſt aliā retributio qͣꝫ iſta preſenscum mali bona hēant ⁊ boni mala: rō aūt iuſticiedictat vt mala malus hēat: ⁊ bona bonꝰ: ergo boni qui tot mala patiuntur reprobi hēbunt̉ ⁊ mali electi ⁊ dilecti dei. Eſtimabā vt cognoſcereꝫ ẜmhoc iudicium ſuꝑficiale: qd̓ frequenter ſit ẜm ſſitiuam. Sed hic labor eſt ante me .ſ. ad cognoſcēdum quare deus det bonis aduerſa ⁊ malis proſpera. Donec intrē in ſanctuariū dei. .i. in ſecretuꝫſuoꝝ iudiciorū ꝑ viſionem vel reuelatōem. Et intelligā in nouiſſimis eoꝝ in fine ꝗd eis reddatuNā vt dicit Gre. in. iiij. moral̓. Occulta ſunt iudicia dei vtiqꝫ: cū malus bona habet ⁊ bonus mala: ſꝫ lōge occultiora cū malus mala ⁊ bonus bona hēat. Nā incertum ſi malus hēat mala ad intium ſue dānationis: vel ad emendatōem: ⁊ bonus ſi bona hēat ad maiorem ſui ꝓuocatōem addiligendū deum ex bn̄ ficijs multiplicatis: an illarecipiat ad remuneratiōem bonorum que facit.Et iō ſancti magis timent ⁊ dubitant in ꝓſperisqͣꝫ in aduerſis: hoc aūt intelliget̉ ī nouiſſimis: qn̄videbuntur ſtatus hoīum in alia vita. Ueruntid̓ieciſti eos .ſ. reprobos dū alleuiaretur .i. ſuꝑbvterentur hiꝰ bonis tꝑalibus .i. de ſtatu felicitattꝑalis ad ſtatū miẜie demerſiſſe: quō facti ſunt īdeſolatōeꝫ ſubito defecerunt ⁊c̄. Non ē ergo reſpiciendū ad pn̄tē felicitatem ſꝫ futurā: nec ꝯquerendū ꝙ mali bona hēant: ſed ꝯſideranduꝫ quōvtantur: qꝛ ſi male tanto maius iudiciū ei p̄paratur. Aliqn̄ et murmuratio que ē ſine peccato accipitur ꝓ quadam querela ſeu triſticia ꝓcedēteex defectu boni ſpualis que in ſe videt vel ī alijs⁊ ſic ſumitur ī p̄s. vbi loquens ꝓpheta. de cōuerſione iudeoꝝ ad veſꝑum .i. in fine mundi ait. Ip̄i

diſpergentur per diuerſas partes mundi ad māducandum .i. ad incorporandum alios in eccl̓ioSi vero n̄ fuerint ſaturati .i. ſi nō cōuertantbus p̄dicabāt vt optāt murmurabūt i. contrbunt̉ cōtra illos ⁊ cōquerēt̉ de duritia eoꝝ. Tertia querela eſt cū turbatione: ⁊ iſta ꝓprie eſt mimuratō ⁊ peccatū. De qua dicit̉. Eccle. x. Uir pdens ⁊ diſciplinatus nō murmurabit correptusHanc docet cauere apl̓us dicēs. Phil. ij. Omniaagite ſine murmuratōnibus. Sed ⁊ iſta murmuratio mala triplex eſt.Aliquando contra ſocium.Aliquando contra prelatum.Aliquando contra deum.Murmurat qn̄qꝫ aliquis .i. cōquerit̉ cōtra ſociūſeu ꝓximū quia nō ſeruit ſibi ꝓut vellet: vnde dicit̉ Eccle. xxix. de eo qui accepit mutuū a ꝓxim⁊ cū repetit̉ ab eo murmurat ſic inꝗt. Multi qͣſad inuentionē eſtimauerūt fenus .i. quaſi innenerunt nō reddēdū vnqͣꝫ eſtimauerūt mutuum eisfactū: ⁊ ſequit̉ ī auctoritate ⁊ p̄ſtiterunt moleſtiāhis qui ſe adiuuerūt donec accipiaut oſculāmanus dantis: ⁊ in tēpore reſtitutionis poſtibit tēpus: ⁊ loquet̉ verba tedij ⁊ murmuratōnis⁊ tēpꝰ cābit̉. Si aūt poterit reddere aduerſabit̉Aliquādo etiam murmurat ꝗs cuꝫ videt̉ nimisgrauari ī obſeꝗis vel oꝑbus: vt cū pauperes vreligioſi petunt elemoſynas. ⁊ hi a quibꝰ petunt̉murmurant dicentes. Iſti indiſcreti ſunt ⁊ nō faciunt niſi petere: ⁊ ſi dant murmurando dāt. Sꝫdicit̉. i. Pe. iiij. Hoſpitales .ſ. ad ſubueniendū ſimurmuratione. Sic Martha murmurabat cōtra Magdalenā: qꝛ mon iuuabat eam admīſtrādu. Et Iudas de effuſione vnguenti dicens. Uꝗd ꝑditio hec ⁊cͣ. Aliqn̄ īmo ⁊ ſepe murmuratſit ꝯtra p̄ſidentes .ſ. eo ꝙ non prouideāt ſubdivt vellent: vel n̄ equal̓r oībus. Sic murmurauitppl̓s ille hebreorum contra Moyſen ducem ſuum in deſerto Syn ꝯquerendo de defectu cibi:vt habet̉ Exo. xvi. Et in Raphidin conquerēdode defectu aque Exo. xv. Et contra Aarō ſacerdotem ſuū ſummū ꝙ vſurpaſſet ſibi ſacerdotiū⁊ ꝙ fuiſſet cā ipſe ⁊ Moyſes mortis. cclx. ſacerdotes ꝗ cōbuſti fuerāt ab igne īmiſſo a dn̄o ꝓpt̓ſuꝑbiā ⁊ murmuratōem eoꝝ contra Moyſen etAaron volētes vti ſacerdotio vt Aron: vt hēturNume. xvi. ⁊ x. vij. In quibus murmuratōnibꝰmanſuete ſe hūerunt ꝯtra murmurantes de eis⁊ recurſum hūerunt ad deum cuꝫ orationibus.Et in eccleſia primitiua ſurrexit murmur grerum .ſ. ꝯuerſoꝝ ad fidē ꝯtra hebreos: eo ꝙ vioeoꝝ deſpiciebant̉ ī mīſterio quotidiano: vt dicAct. vi. Et vel qꝛ nimis grauabantur in operibꝰmanuum: vel quia non ita requirebantur vt hebree: quod reputabant ſibi ad contēptum: vn̄ cquerebant̉. Sed apl̓is ordinantibus. vij. diacones ꝗ ſuꝑ hoc hrēt curā ſedatū ē murmur. Iſtiviciū multū cōturbat ꝯgregationes religioſorū