Capitulum.II.
Apenā de vicio defignat: ibi ⁊ eleuauit. ¶ §. II.Quantum ad primumTāgit hyſtoria qn̄ reuerſis exploratoribꝰ d̓ terraꝑmiſſionis audienteꝫ terrā illā eis a deo ꝓmiſſēitatibꝰ fortiſſimis munitā: gigāteos hoīes ibiitare: ceꝑunt diffidendo de ꝓmiſſis dei mumurare dicentes. Faciamus nobis duces vt reuertamū r in egyptū. Et hoc egerunt in tabernaculis ſuis .i. cū eſſent ocioſi. Non .n. laborantibꝰſed ocioſis hoc contingit: dicit ibi glo. Ubi ſciendū ꝙ cum murmuratio īportet querelā triplexitur querela ꝯtra dn̄m in ſcriptura.rima eſt per p̄ſumptōem. ſuxjo ſctoScd̓a eſt per admiratōem.tia eſt per turbationem.e pͥma dicitur Math. xx. in ꝑabola vinee ꝙilli qui venerunt hora pͥma ad laborandū in vinea cū non accepiſſent a ꝓcuratore niſi vnū deim ſicut ⁊ ꝗ venerunt vndecima hora: muruerunt aduerſum patrē familias dicentesuiſſimi fecerunt vna hora ⁊ pares illos nociſti ⁊cͣ. Ubi dicit Gre. in home. ꝙ veniētesora ſignificant patres pͥmos veteris teſtī: ⁊venientes vndecima ſignificāt ſctōs noui teſtī ꝗiunt denariū .i. idē p̄mium ſicut ⁊ ſctī antiꝗprius qꝛ īmediate cū moriunt̉. Illi aūt didilati. ſunt. Et illa murmuratio n̄ eſt ꝓprie aliqͣquerela ꝯtra deū cū ꝗetiſſimi ſint. Sꝫ per ſuppodicit̉ .i. dato ꝑ īpoſſibile ꝙ ꝯqueri vellentꝑte ꝙ n̄ fit eis iniuria vel dīnutio d̓bite mercedis: ſꝫ iuſte vnicuiqꝫ tribuitur. Nico.tn̄ de lyra ſuꝑ illū tex. al̓r dicit .ſ. ꝙ gentiles ꝯuervenientes vndecima hora: ꝗ recetiā que eſt qd̓dā principiū gloriem ⁊ iudei in principio ꝯuerſi vt apl̓i cuꝫ alijsipulis vel ēt ſctī veteris teſtī. Non .n. eſt alid̓ria qͣꝫ gratia conſumata. Un̄ Ro. vi. Gratiadei vita eterna .ſ. eſt. Uidentes ergo iudei ꝙ gentiēs conuerſi ad fidē recipiebāt gratiā ſp̄s ſāctiſigno viſibili .ſ. ī ſpe ignis: ſic̄ ⁊ apl̓i. Un̄ ⁊ Act. x.cit̉ ꝙ loquente Petro .ſ. Cornelio centurionilie ſue cecidit ſp̄s ſāctꝰ ſuꝑ oēs ꝗ audiebātn̄ intelligētes myſteriū quaſi murmura.reputantes gentiles indignos tanta gratia.icitur ibi ꝙ obſtupuerunt ꝗ venerāt ex circunciſione dicentes: qꝛ ⁊ gratiā ſps ſctī in nationibus .ſ. gentiliū diffuſa eſt. Sꝫ ⁊ reuertente Petro ad iudeos ceperūt conqueri de eo ꝙ ad cornelium gentilē diuertiſſet: ꝗbus ſatiſfecit declarans quō ſibi on̄ſum eſt per viſioneꝫ .ſ. linthei deelo ſubmiſſi pleni aīalibꝰ īmundis: ⁊ ei dictū ꝙmactaret de illis ⁊ manducaret ⁊cͣ. qꝛ ⁊ gentes etcande erant a deo ad gratiā ſuſcipiendā. Necꝗs de deo iuſte conqueri quare det gratiamvni magis qͣꝫ alteri: ⁊ quare magis vocauerit gēſidem qͣꝫ iudeos: qꝛ in eo non hꝫ locuꝫ acꝑſonarū cum nulli ſit debitor. ¶ Secūda
querela eſt per piam admiratōem. Uidentes .n.ſancti malos exaltari ⁊ bonos deprimi ⁊ conculcari: aliqn̄ conquerunt̉ de deo non iraſcendo ſꝫadmirando de iudicijs dei. Et iſto mō Iere. xij. c.quaſi murmurans ꝯtra deum inꝗt. Iuitus ꝗdēes dn̄e ſi diſputem tecum veruntn v̓a loquar adte. q. d. Scio ⁊ ſic fateor te dn̄m in oībus oꝑibustuis iuſtū: tn̄ miror de hoc qd̓ ego dicam qd̓ vtiqꝫ verū eſt vt cernitur. Quare viā īpiorum ꝓſperatur viā .i. ſtatus ẜm mundū: impiorū eoꝝ .ſ. ꝗ inpietate fidei ⁊ chriſtiane religionis deficiunt noncredentes aliā vitam eē niſi pn̄tem. Bn̄ eſt his qͦp̄uaricant̉ .i. egrediuntur de via mandatorū tuorum ſequentes viā demonū .i. viciorū: ⁊ iniqueagunt .i. contra eꝗtatem ⁊ iuſticiā nocentes ꝓximis. Plantaſti eos ⁊ radicem miẜunt .i. te oꝑante vel ꝑmittēte videntur firmati ī diuitijs ⁊ honoribus ⁊ potentia terrena ⁊ ita radicati ⁊ fundatiꝙ n̄ poſſint ꝑdere talē ſtatum proſpitatis. Propees tu .ſ. ori eoꝝ .ſ. tu deus. Nā ſi ꝗd petunt ⁊ deſiderant de rebꝰ mundi: qꝛ alia non querūt: ip̄i obtinent ac ſi eos exaudias. Et longe a renibꝰ eorūRenes ī ſcriptura ſignificant delectatōes corporales: qꝛ ex renibꝰ exciditur ſemen vn̄ ſeꝗt̉ delectatio carnis maxima. Et vult dicere. Si qͣs appetunt delectatōes prauas tu es longe ab hiꝰ .i. n̄īpedis ſꝫ permittis eos aſſeꝗ qd̓ cupiunt in hiꝰ.Dein̄ loꝗtur de ſe qui iuſtus erat. Et tu dn̄e noſtime .i. cognouiſti me i. ſcīa electōis ⁊ approbationis: ⁊ vidiſti me oculis tue gratie ꝗ ſunt dona ſpiritus ſancti me īſpexiſti. Et probaſti cor meum .i.multis tribulationibꝰ: perſecutōibꝰ: tentatōibusexaminaſti tecū .i. in oībus īueniſti me tecuꝫ eſſein non recedendo a te neqꝫ a gratia tua. Acce q̄rela de exaltatione īpij ⁊ tribulatione iuſti. Sed immediate recurrens ad rōnem illuſtratā a ſpū ſācto ſubdit. Cōgrega eos quaſi grege ad victimā.q. d. Certe video iuſticiā tuā deus in hoc. Namqꝛ hiꝰ reprobos deputas ad dānationem eternāpropter eorū malā vitā: tu deꝰ facis ſicut macellarius facit ꝗ vitulos ⁊ porcos quos vult victīare .i. occidere: dat eis pluries blada ⁊ bona potagia ꝗbꝰ pingue fiant vt ipſa aīalia pinguiora ſintin morte: ⁊ ſic congrega .i. congregabis: vitulosaūt quos non vult occidere ſed viuere ponit adaratrū ⁊ alios labores. Sic tu deus das iſtis reꝓbis abundantiaꝫ tꝑalium vt plenius remunerentur in pn̄ti ſi qua bona faciunt: ⁊ abūdantioripena ī inferno poſtea crucient̉ ex malo vſu tātoꝝbonoꝝ. Electos aūt tuos affligis ⁊ laboribꝰ exponis quos ad vitam reẜuas eternaꝫ. Et ſequit̉ demalis qui ꝓſꝑantur. Et ſanctifica eos ī die occiſionis .i. ad cōplementū tꝑalis ꝓſꝑitatis eorum indie occiſionis .i. mortis ſue: ſanctifica .i. ꝑmittasvt hēant honorē ⁊ ſepulturā magnificā ac ſi eētſancti: quod tamen ē eis ad maius iudicium: vn̄ſanctifica .i. ſanctificabis. Hanc etiā piam querelā ponit pͣs. lxviij. dicens. Ecce ipſi peccatores ꝗ