Titulus.VII.

¶ Capl̓m ſcd̓m de Indignatione: ⁊ ibi de varijsmurmuratōibꝰ que fiunt ꝯͣ deū ⁊ ꝯtra prelatū.E filiabus ire precipue de īdignatiōe ⁊ murmurationeque ex īdignatione videtur procedere: ⁊ de hac p̄s. xxxvi. Deſine ab ira ⁊ derelīqueindignationem: noli emulari ne malignerꝭ. Ubiadmonemur reſecare turbatōem in mala pluratendentem: ibi Deſine ab ira. Elimīare indignationem ex ea ꝓcedentē: ibi derelinque indignationem. Exulare murmuratōem ex ipſa ꝓuenientem: ibi noli emulari vt maligneris. Quatū adpͥmum dicit apl̓s. Non vos defēdētes cariſſimiſed date locum ire: ne .ſ. illa uos occupet: vt dicitAmb. xi. q. iij. ira. ⁊ rō eſt: qꝛ multa mala p̄cedūtex ea ⁊ p̄cipue ſex que ſunt filie eius ẜm Grego. īi. moral̓ .ſ.Tumor mentisIndignatio.Contumelia.Clamor.Blaſphemia.¶ Pōt .n. ira tripl̓r ꝯſiderari ẜꝫ Tho. 2ª 2ᵉ. q. clviijar. vij. Uno mō ẜm ꝙ eſt in corde ⁊ ſic ex ea naſcunt̉ duo .ſ. indignatio ⁊ tumor mentis. Alio mōẜm ꝙ eſt in ore. Et ſic triplex ſequit̉ ex ea inordinatio: qꝛ vel vox incōfuſe clamando: ⁊ ad hoc ꝑtinet clamor: vel īproꝑando ⁊ conuiciādo: ⁊ ſiccontumelia: vel blaſphemando ⁊ ſic ē blaſphēiavel maledictio. ¶ Tertio mō ẜm ꝙ ira ē ī fctō: etſic eſt rixa ꝑ quā ītelligunt̉ oīa nocumenta q̄ fctōꝑſonis hoīum īiuſte irrogant̉: vt homicidiū vulneratio: incarceratio ⁊ hiꝰ. Deſine ergo ab ira qꝛire ⁊ inſanie nihil ē mediū inꝗt Chryſo. ¶ Quantū ad ſcd̓m dicit. b. Aho. vbi sͣ. ꝙ īdignatio eſt cūꝗs turbat̉ ꝯtra aliquē reputans īdignū vt ſibi h̓fecerit: ſꝫ derelinque īdignatōem ait pͣs. ẜm aliaꝫtranſlatōem quā ponit Aug. ſuꝑ p̄s. loco cuiusnos hēmus furorē. Ad qd̓ et hortat̉ apl̓s dicēsad Ephe. iiij. Oīs īdignatio ⁊ ira tollat a vobis.Solet aūt ꝗs īdignari cū videt aliū exaltari quereputat minꝰ dignum: ⁊ ſe pati vel n̄ ita app̄ciariEt ſic frater ꝓdigi cū audiuit patrē ſuū cū tantogaudio ⁊ feſto ꝓdigū recepiſſe in domū īdignateſt ⁊ nolebat intrare. Lu. xv. Sic audiētes decēapl̓i de duobꝰ fratribus .ſ. Ioanne ⁊ Iacobo ꝙpetiſſent p̄ ceteris ī regno locari vnꝰ ad dexterāaliꝰ ad ſiniſtrā indignati ſunt. Math. xx. Sꝫ nondꝫ ꝗs indignari ex hoc. Un̄ Ambro. zariſſimi n̄indignemī ſi mali florent in mundo ⁊ vos malapatimī. Non .n. eſt chriſtiane dignitatis in tꝑalibꝰexaltari ſed potius depͥmi. Illi nihil hn̄t in celo ⁊vos ī mundo. Et iō quicꝗd vobis mali contīgatpotiꝰ gaudere debetꝭ. Et Chry. Quid ergo turbamī. Nemo videns malignos ꝓſꝑitatem hr̄e tur

bet̉. Non ē hic retributio virtutis ⁊ vicij. ſꝫ veluti ꝗdā guſtus de pe. di. iij. ⁊ ex hac indignatōe frequenter ſequunt murmuratōes ⁊ aliā mala.¶ Quantū ad tertiū dicit. Noli emulari .i. cōtriſtari vel īdignari ex dep̄ſſione tui ⁊ exaltatōe molorū ita vt maligneris .i. maligne aliꝗd agas vemurmurādo vel blaſphemādo vel a bono ceſſādo ⁊ hiª. Et rōem aſſignat ſubdens: qm̄ ꝗ malignant̉ murmurādo vel aliud malū agendo extminabunt̉ .i. exͣ terminos ſctōrū vel viuentnent̉. Sic inꝗt illa ſctā Iudith. Qui aūt īpromurmurationis ꝓtulerunt ꝯtra dn̄m: extermīati ſunt ab exterminatore. Hinc Aug. ſuꝑ pſal. ſuper hūc verſum. Credidiſti ī chriſtū: quare credidiſti: ꝗd tibi ꝓmiſit? Si felicitatem huiꝰ ſeculi ꝑmiſit tibi chriſtꝰ murmura aduerſus illuꝫdes infidelē felicē. Quid tibi ꝓmiſit felicitaſi ī reſurrectōe mortuoꝝ. Quid aūt in hac viſe inqͣꝫ ꝓmiſit. An dedignaris ẜue ⁊ diſcipule qd̓dn̄s ⁊ magr̄. Nonne ab ipſo audis. Non ē ẜuusmaior dn̄o ſuo: non ē diſcipl̓s ſuper magrijꝓ te dolores: flagella: cruce: mortē: obprobportauit. Et ꝗd hoꝝ iuſto debebat̉ qd̓ tibi pctōrin̄ debet̉: Ergo tene directū ocl̓m tuum .ſ. fidei neturbet̉ p̄ ira. Deſine ab ira ⁊ derelinque furoreNoli emulari vt maligneris. Exempluꝫ in vitiepatrū legit̉ de quodā ſctō viro ꝗ ẜuiebat deo inheremo: cui ꝗdā deẜuiebat diſcipulus portās eneceſſaria ad viuendum. Quadā aūt die cū iuiſſet ad ciuitatem inuenit oēs apothecas clauſas.Interrogauit de cā cum feſtū non eēt. Dictum eſei ꝙ ꝗdaꝫ magnus diues obierat ad cuius funꝰtotus clerus ⁊ ppl̓s ꝯueniebat ad honorandiAcceſſit ad eccleſiā vbi ſepeliebat̉ vbi erātluminaria innumera: ⁊ cāpane oēs pulſab⁊ oēs ꝯfluxerant. His viſis reuerſus ad heremū⁊ portans heremite neceſſaria īuenit ī viaheremite: ⁊ paulo poſt brachium cū manupendit illū deuoratū a feris. Suꝑ quo multuindignatꝰ: ꝓiecit ſe in terrā dicēs non in̄ ſurgeniſi deus manifeſtaret ſibi hoc myſteriū: qudiues iniquꝰ mortuus erat cū tanto honorle dei ẜuus cū tanta miſeria. Et rn̄dit ei angelusꝙ iō tantus honor fuerat diuiti factus vt reneraretur ad plenū de oꝑibus ſuis bonis: r̄inferno erat. Peremita aūt vt purgaretibus aliꝗbus peccatis ſuis ſic erat mortpadiſo erat.De murmuratione..ẜm Robertū olchot ē querela cū impatiētia. Ede hac inꝗt p̄s. cv. ꝯͣ ppl̓m illū antiquū ſignificartē ẜm Aug. in geſtis ſuis ppl̓m chriſtianū.murauerunt ī tabernaculis ſuis ⁊ n̄ exauvocē dn̄i. Et eleuauit manū ſuam ſuꝑ eos ad puniendū. Ubi tria demonſtrat p̄s.Et querelā de eo inſinuat: ibi Murmurauerūt.Et ꝑmanētiā ī malis demōſtrat: ibi n̄ exaudierūt