Titulus. VI.
filanti in feſto ſancti Petri martyris ꝓ eo ꝙ deridebat eius ſāctitatem: irriſit ille magiſter dicensfictōem eē fratrum ꝓpter qd̓ febre correptus ēgraui: ſꝫ facto voto ꝙ ab hiꝰ abſtineret ⁊ in deuotōem haberet ſctm̄ ſanatus ē. Et de multis alijslegitur ꝗ deridentes miracula ſctōꝝ dīne vltōisiudiciū exꝑti ſunt ī ſe. ¶ Scd̓a irriſio que eſt magnū pctm̄ eſt ꝓpinquoꝝ ⁊ p̄cipue ꝑentū: cum maxime filij debeant eos honorare: qꝛ ab eis receꝑunt eē poſt deum: vn̄ dicit̉ ꝓuer. xxx. Oculumꝗ ſubſannat patre ⁊ ꝗ deſpicit ꝑtū matris ſue eſfodiāt eū corui de torrente: ⁊ cōmedāt eū filij aꝗle. Corui de torrente ignis infernalis ſunt demones qui ocl̓m lumīs naturalis ⁊ gratie auferuntirridenti patrē cum ſit graue mortale. Aꝗla eſt ſignū imꝑij: vn̄ imꝑatore ſignificat. Filij aquilaꝝſunt ptātes inferiores terrene ab ea deriuate: etiſte comedunt irriſores parentuꝫ multis grauamībus eos affligētes. Cam filius Noe: qꝛ patrēirriſit cum vidiſſet eū ebriū iacere ⁊ ī pudendisnudatū: hoc ēt fratribꝰ nuncians maledictiōemẜuitutꝭ īcurrit ī filio ⁊ ſua poſteritate. Gen̄. ix. Etvt dicit̉. ij. q. vij. ſn̄ia. Cam filij Nōe dānātur .ſ. ꝑmaledictōem dei īcurrentes ꝗ pudenda ſuoruꝫſuꝑiorū ꝗ patres ſpūales ſunt .i. eoꝝ mala operan̄ occultant ſꝫ irridendo ⁊ diffamando alijs māifeſtant: qd̓ frequenter faciunt laici ⁊ alij ſubditi.¶ Tertia deriſio grauis eſt iuſtorū de qua dicit̉Iob. xij. Deridet̉ iuſti ſimplicitas ⁊ lāpas contēpta apud cogitatōes diuitum: vide ibi expoſitōeꝫGre. in mora. li. viij. Sꝫ tales irridentes reꝑiētesſe in īferno ī alia vita dicunt vt hēt̉ Sap̄. v. Hi ſt̄.ſ. iuſti quos hūimus in deriſū ⁊ in filitudinem īproꝑij .ſ. ī mūdo exn̄tes. Nos inſēſati vitā illorūeſtimabamus inſaniē ⁊ finē illoruꝫ ſine honore.Ecce quō cōputati ſunt īter filios dei. Cum Peliſeꝰ vir iuſtus ⁊ ꝓph̓a aſcenderet in bethel quendam locū vel villā vel caſtrū: qꝛ caluꝰ erat ꝗdampiteri ceꝑunt eū irridere dicentes. Aſcēde calueaſcēde calue: ꝗbus cū maledixiſſet ꝓpter deriſionem non odio vel liuore vindicte motꝰ ſꝫ zeldīne iuſticie quā vidit exigere hoc vt punirēti⁊ alij exēplo eoꝝ ſibi cauerent ab irrifione iuſtorū quo facto duo vrſi exeūtes de ſilua. xlij. ex ill̓pueris necauerunt: vt hētur. iiij. Re. ij. Et hec d̓riſio valde nociua ē p̄cipue incipiētibꝰ iuſticiam.i. bn̄facere ⁊ a vicijs abſtinere. Nā multi a bōisretrahunt̉ vt vitēt tales irriſiones: ne vocitēturſctī ⁊ hypocrite vel aliꝗd hiꝰ. Un̄ Greg. ī morali.Qui ī aliorū actibus oriri ꝯſpiciūt bona: mox eamanū exprobratōis euellunt. Iſtā apellat Ber.maliciā herodianā: qui Herodes vt chriſtū extingueret multos pueros recenter natos occiditSic irriſores peſſimi vt chriſti honorē ꝗ ex bonis oꝑbꝰ reſultat: ⁊ famā extīguāt: multos nouiter ꝯuerſos vita gratie ſuis irriſionibꝰ pͥuant: immo crudeliores Herode īueniunt̉: qꝛ herodestam natos: iſte nec dū natos ſed ꝯtēptos aliqua
ſigna pn̄ie vel contēptus mundi on̄dentes: ſubito diuerſis v̓bis deriſorijs retrahunt a bono: exſic multas aīas ꝑdunt: de ꝗbus reddituri ſūtnem deo. Nec tn̄ dꝫ quis ꝓpter irriſionē euitdā aliorū dimittere bona. Nā vt dicit chriſtꝰ.ix. Qui me erubuerit ⁊ meos ẜmones .ſ. omitido me ſeꝗ: bona oꝑa facere: p̄dicare ⁊ hꝰ: timorene irrideat̉ ⁊ filiꝰ hoīs erubeſcet eum cū veneritī maieſtate .i. ꝯfundere faciet ꝯſuſiōe eterna. Inhuiꝰ figurā legit̉. ij. eſdre. viij. ꝙ cū Thobias irrideret iudeos reedificantes paulatī Hieroſolymā diruptā a Nabuchodonoſor dicens. Si aſcederīt vulpes trāſiliēt murū eorum lapideū: n̄ demiẜunt ꝓpterea illi ꝗn ſequerent̉ edificiū: ſꝫ orauit Neemias dicens. Audi deꝰ iſrl̓: qꝛ facti ſumdeſpectio. Cōuerte obprobriū noſtruꝫ ſuꝑ caputeorū: n̄ deleat̉ iniꝗtas eorū a facie tua: qꝛ irriẜūtedificantes: vn̄ ⁊ opꝰ ꝯſumauerūt in ꝯfuſionē irridentiū. Et gl̓am ſuā reedificant Irl̓m diruxqꝛ aīam virtutibꝰ exterminatā a diabolo boroꝑbus renouant ꝑ pn̄iam. Qd̓ frequēter aliodeſpiciunt dicentes ꝙ n̄ ꝑſeuerabunt ſꝫ quelꝫ leuis tēptatio vel tribulatio deijciet eos. Sꝫ n̄ ꝓpter hoc debent omittere ſꝫ orōibꝰ iuuare ſe: ⁊ ſicꝑuēit̉ ad ꝑfectū. De. b. Franciſco legit̉ quē ī pͥncpio ſue ꝯuerſionis pueri inſequebant cum lapdibꝰ ⁊ luto vt fatuū reputantes ⁊ irridentes nectn̄ ille incepta bona dimiſit. Sic. b. Dn̄icꝰ cum p̄dicaret heretici ⁊ alij praui irridebant: lutū in eꝓijcientes ⁊ paleas a tergo ꝓ deriſu alliganteque oīa vir ſanctꝰ fidei magnanimitate ꝯtēnebaꝯtinuans p̄dicatōem: recolēs illud Math. v. Beati eritis cū vos oderint hoīes ⁊ exprobrauerū.ſ. deridendo ⁊ eiecerint nomen veſtrū tanqͣꝫ mlum ꝓpter filiū hoīs. Un̄ notanter dicit̉. Sprre mundū: ſꝑnere nullum: ſꝑnere ſe: ſꝑni ꝑ hec.§. IIII.datur gloria celi.Quantum ad tertium.ſ. illuſionis varietas notat̉ in eo qd̓ dicit̉: deriſerunt .i. riſū hūerunt. Locuti ſūt labijs dicentes.Uach ꝗ deſtruis tēplum dei ⁊cͣ. mouerūt capitſua quaſi reuerentiā exhibētes: ſꝫ real̓r deſpicites. Et ſic varijs modis ſit deriſio ſꝫ vno fine.in ꝯtēptum ⁊ vilipēdiū irriſi. Sed vt dicit̉ ꝓuerbi. xix. ꝑata ſūt deriſoribus iudicia. Deriſores ijſe deridet .ſ. eternal̓r puniēdo. Hoc eſt irridereAd qd̓ facit qd̓ dicit̉ Iſa. xxxiij. Ue ꝗ ſꝑnis nō⁊ ipſe ſꝑneris: dū deſieris ꝯtenere ꝯteneris? Dbet ergo ꝗlꝫ cauere a deriſione hoīum ⁊ diaboꝗ nobis illudere querit deludere ipſū ſuꝑandoſic ars deludit̉ arte: ait Cato. Diabolus .n. ſic ildit nobis duꝫ ꝑ aliqͣ q̄ ſuggerit nobis vt nobbona ⁊ vtilia trahit ſecū ad interitū aſſentientesſic̄ aliꝗs ꝗ īducerꝫ aliquē ad intētū ſuū ſub dolonocumētū ei īferēdo deriderꝫ eū: ſic diabol̓ꝰ. Sꝫiō chriſtꝰ ſuſtinuit oēs irriſiōes iſtas vt nos erueret de manibus eiꝰ ⁊ doceret nos ſuo exempto