Capitulum. IIII.

De his itaqꝫ filiabusgule pōt expōi illud p̄s. v. Sepulchrū patens eſtguttur eorū .ſ. guloſorum: līguis ſuis doloſe aghant iudica illos deus: vbi tria pn̄t notari.Primo ꝙ eſt in ſui ꝓgenie totius hoīs infectiua.bi ſepulchrum patens ē ⁊c̄.Scd̓o ꝙ ī ſui ꝯgerie deceptionis ē ꝯtentiua: ibi:inguis ſuis ⁊cͣ.ertio ꝙ eſt in ſui fine punitionis ſuſceptiua: ibidīca ⁊c̄.Quantum ad pͥmum dicit ſepulchrū patens ēittur eorū. Sepulchrū recipit cadauera q̄ pueſcunt: vn̄ cū aꝑiunt̉ qn̄ recenter ſunt ibi poſitacalat fetor inficiens ſeu corrupens oēm aeremrcunſtantem ⁊ hoīes aſtantes. Sic gule viciuꝫſepulchrū aꝑtum inficit totum hoīem ꝑ filiasuie generātur ex ea. ¶ Scd̓o vltra filias que geerant̉ ex ea .ſ. gula: quedam ēt alia vicia addunir: vt detractio: deriſio: proditio: adulatio ⁊ hiꝰ.In ſubdit linguis ſuis doloſe agebant. Nam iniuijs incipiūt hoīes dediti gule loꝗ de aliquo⁊ poſtea v̓tunt ſe ad male loquendum de eocce dolus. Un̄ Aug. tenebat econtra menſamuā ſcriptos hos ꝟſus. Quiſquis amat dictꝭ abntum rodere vitaꝫ: Hanc menſam indignamuerit eſſe ſibi. Poſt conuiuia etiaꝫ tractanturtiones: vt pꝫ in conuiuio Abſalon vbi īterfeeſt Amon ꝓditorie in ꝯuiuio Adonie. Ibi fiadulationes vbi eſt dolus. ¶ Quantum adū: qꝛ iſta mala ſunt: ⁊ nll̓m malū: impunituꝫbdit. Iudica illos deus .i. iudicabis punienUn̄ Iaco. v. Epulati eſtis ſuꝑ terrā ⁊ ī luxurinutriſtis corda vr̄a ecce ignis deuorabit carveſtras. ¶ Ad pͥmū reuertendo. Nota ꝙ.no ꝑ hebetudinem inficit̉ intellectꝰ.oꝑ ineptam leticiam diſſoluit̉ affectus.ꝯꝑ multiloꝗum deſtruitur affatus.irto per ſcurrilitatē incōponitur geſtus.unto per immundiciam corrumpitur cor¶ F. iſ.rima filia gule hebeponitur. Pro cuiꝰ declaratōe dicit. b. Tho.2ᵉ. q. xv. ꝙ hebes oppōit̉ acuto. Acutum aūtcitur aliꝗd ex eo ꝙ eſt penetratiuuꝫ: ⁊ econtraebes dicitur quaſi obtuſus penetrare non vans. Sicut ergo ī corporalibus dicitur aliquisnſus acuti qui pōt p̄cipere ex remotis aliqd̓ ſēbile: vt videndo audiēdo: ⁊ hiꝰ. Et ecōtra dr̄ ſenſus hebetati ꝗ non pōt percipere niſi ex ꝓpīquonagna ſenſibilia ⁊ non ꝑua. Ita dicitur acuti ſēſus circa intelligentiam ꝗ ſtatiꝫ ad app̄henſioneppetatis rei vel effectus naturā rei cōp̄hendit inptum videlꝫ vſqꝫ ad mīmas conditiones rei cōiderandas pertingit. Ille econtra dicitur hebescirca intelligentiam ꝗ ad cognoſcendam v̓itateꝫrei pertingere non pōt niſi per multa media ei ex

poſita. Et tunc ēt non pōt ꝑtingere ad oīa cōſideranda perfecte que ꝑtinent ad rōueꝫ rei. Sic̄ igitur hebetudo īportat quandam debilitatē mentcirca conſideratōem ſpūalium bonoruꝫ. In hocaūt differt a cecitate mentis que pōit̉ filia luxurie: vt ſupra pꝫ: qꝛ cecitas mentis importat nō debilem ſꝫ oīmodam pͥuationem cognitionis ipſorū ſp̄ualium bonoruꝫ. Et cū talis hebetudo ſeigroſſities intellectꝰ ꝓcederet ex naturali diſpoſitione: ſicut ſunt mente capti ⁊ alij rudes ⁊ multūmateriales: vel ex infirmitate ſuꝑueniente que alterat potentiam fātaſticā ⁊ memoriā: ⁊ ſic redduintelligentiā groſſam: pctm̄ non eēt. Sꝫ cum procedit talis hebetudo ex negligentia vel faſtidio ꝯſiderandi ſpualia ⁊ ſalutifera: tunc eſt pctm̄ mortale qn̄ ex hoc redditur ineptus ad cognoſcendūneceſſaria ad ſalutem: al̓s veniale. Difficile tamēeſt ad intelligenduꝫ ip̄m peccatū p̄ciſe per ſe. Exhoc tn̄ ꝙ aliquis ſit hebes circa ſpeculatiua theologie vel philoſophica ⁊ aſtrologica non curasde his nullum pctm̄ eſt: ſi non hꝫ officium quodnoticiam horū requirat: ⁊ rō eſt: qꝛ non ſunt neceſſaria ad ſalutem. Et qͣꝫuis hebetudo mentis īueniatur cōi mō qͣꝫtum ad eligibilia in omni peccato: qꝛ pctm̄ obſcurat mentem. Et ꝓuer. xiiij. dicitur. Errāt ꝗ oꝑantur malū: tn̄ ſp̄ali mō pōit̉ hebetudo filia gule inqͣꝫtum vꝫ ꝓpter ſumoſitatesciborū ⁊ potuum ꝑturbantes caput obſcuraturſeu ingroſſatur intelligentia. Hiero. Galienusexhortatione medicine ait. Athletas quorū vita⁊ ars ſagīa eſt: nec viuere poſſe diu nec ſanos eēaīaſqꝫ ita nimio ſanguine ⁊ a dapibus quaſi lutoinuolutas nihil tenue nihil celeſte: ſed ſꝑ de carnibus eructuare ⁊ de ventris ingluuīe cogitarede con. di. v. ne tales. ſicut econtra abſtinētia cōfert ad ſapīe ꝑceptiōeꝫ: ẜm illud Eccl̓iaſtes. ij. Cogitaui in corde meoa vino abſtrahere carnē meam vt aīum meū tranſferrē ad ſapīam. ¶ §. III.Secunda filia gule didicitur īepta letitia que inficit affectū ⁊ diſſoluitde qua dicitur Iob. xxj. Zenēt tympanū ⁊ lyrā etgaudēt ad ſonitū buccine ⁊ ī pūcto ad inferna deſcendunt. Quāuis auteꝫ ſcd̓m. Tho. 2ª 2ᵉ. q. io0xlviij. arti. vj. Leticiaⁱ cōſequat̉ omne peccatum⁊ maxime qd̓ ꝓcedit ex habitu in qͣꝫtum .ſ. malusletatur de actu pctī vel fine ſcd̓m illud ꝓv̓. xj. Letant̉ cū mala fecerint ⁊ exultāt ī rebus peſſimisTamen talis leticia non eſt filia gule que eſt ſpāle pctm̄ ſed īepta leticia que eſt vaga ⁊ īcompoſitaꝓcedens ex inordinata ſūptione cibi ⁊ potus vnd̓ vigor affectꝰ animi reſoluit̉ ⁊ īaniter hilareſcitUnde dicit̉. ij. Eſdre. iiij. ꝙ vinum oēm mentemꝯuertit in ſecuritatē ⁊ iucunditatem cū .ſ. nimiuꝫſumit̉. Et ex hac ꝓcedit ⁊ ad hāc ordinantur ſaltcantus tripudiū: ludus: hiſtrionatus actus: īſtrumentoꝝ diuerſoꝝ ſonitus q̄ frequenter fiūt ī finecōuiuoruꝫ. Unde. xxxij. Exo. dicitur ꝙ ſurrexit