Titulus .VI.
C .§. II.catū: di. lxxvi. vtinā.De ieiuniis conſuetudinarijs dicit Pe. de pa. in. iiij. di. xv. ꝙ ad ieiūiaconſuetudinaria ipſa conſuetudo obligat etiā ſiſcriptura non dicat: ar. di. xi. c. in his rebus. Siergo conſuetū eſt ī aliqua dioceſi ꝙ ieiunet̉ certo die: illi de dioceſi tenent̉ obẜuare ſicut ⁊ tenerent̉ ſi ep̄s indiceret. Un̄ de cō. di. v. dicit̉. Iciūiaī eccleſia conſtituta a ſacerdotibꝰ ſine neceſſitaterōabili n̄ ſoluant̉. Conſuetudo .n. robilis ⁊ p̄ſcripta obligat: di. xij. c. illa. Et hoc quo ad idigenasAlienigene vero ſi veniunt aīo cohitandi ex tūcligant̉ ieiunio conſuetudīario ſicut ⁊ ſcripto. Siaut tranſeāt ſolū ꝑ terram: n̄ ligantur ꝯſuetudinibus ⁊ ſtatutis ⁊ tn̄ tenent̉ non ſcandalizare: vnd̓occulte comedere pn̄t ẜm morem terre ſue n̄ publice̓: qꝛ ſi eſca ſcandalizaret fratrem meū ⁊cͣ. ardi. xij. illa. Tn̄ videtur ꝙ ꝯſuetudo laicorū nō liget clericos nec ſeculariū cl̓icoruꝫ religioſos: qꝛdiſtincti ſunt modi abſtinētie inter hos tres ſtatꝰ⁊ pl̓es abſtinentias hn̄t clerici qͣꝫ laici: ⁊ religioſiqͣꝫ clerici ſeculares. Un̄ nō oportet ꝙ ad ieiuniaillorū ligent̉ quorū ēt conſuetudinibꝰ a ſuis ieiunijs non abſoluūtur ẜm regulā iuris: Queꝫ nonhonoro non onero. Un̄ illoꝝ cuꝫ ꝗbus viuit mores ſeruare dꝫ. Quia tn̄ ꝗlibet tenetur alterū nōſcandalizare: iō vbi eſt conſuetudo ieiunare: vtputa in feſto ſancti Marci laicis ſequentibꝰ ⁊ clericis facientibus ꝓceſſionē: ſiue letaniam maiorē: religioſi ſicut nec ad ꝓceſſionem: ſic nec ad ieiiniū tenentur: ſꝫ publice ꝓpter ſcandalū nō debent bis comedere. Item vbi eſt ieiunium iure īdictum: cōſuetudo que p̄ualet excuſat: lꝫ general̓r dicatur ꝙ conſuetudo que ē contra ſanctoscanones non excuſet: quod veꝝ eſt qn̄ ꝑ alios canones in ſe vel in ſil̓i n̄ fulcitur: ſic aūt eſt de iſtaar. di. iiij. c. ſtatuimꝰ. vbi agitur de ieiunio qͣdrageſime. Excuſantur ergo a ieiunio ⁊ carniū eſu īdigene ꝓuincie vel dioceſes vbi n̄ ieiunat̉ ēt a vris morigeratis vt ī vigilijs Iacobi Bartholōe⁊ Ma thie. Nō aūt ſi ribaldi ⁊ mali lꝫ plures numero ꝗ nec ieiunia ẜuant: qꝛ non eſt conſuetudoſed corruptela. Itē excuſantur alienigene qͣꝫuisin terra eoꝝ ieiunet̉ ex quo veniūt aīo remanendi. Sꝫ ꝗ tranſitum faciunt ꝑ terram ſicut n̄ obligantur ad ieiunia illius terre: ſic non liberant̉ aieiinijs ⁊ abſtinētia terre ſue.¶ §. III.De lac̓ticiniis vtrumpoſſint cōedi tꝑe ieiunioꝝ. Nota ꝙ ſi ꝗs ī ieiuniis ab eccleſia inſtitutis exͣ quadrageſimā comedit lacticinia in locis vbi ꝯſuetū eſt non cōederepctm̄ ē: alias ſi ꝯſuetum eſt taliā comedi cōiter vl̓ꝓ maiori ꝑte pn̄t comedi: di. lxxvi. c. vtinā. ⁊ tho2ª. 2ᵉ. q. cxlvij. Inno. ſimpl̓r dicit ꝙ lacticinia cōmedere ieiunijs eccleſie exͣ quadrageſimā ē peccatum: ſꝫ non ſoluit ieiunium: pͥmū cōius tenet̉.
Sꝫ ꝓ maiori declaratione hoꝝ Pe. de palu. ī. iiijdi. xv. ſic dicit. Comeſtio lacticiniorū ī quadragſima īterdicta eſt: vt di. iiij. deniqꝫ. n̄ aūt in alijs ieiunijs niſi ꝯſuetudo hoc hēat quā vbiqꝫ ẜuādaꝫin ieiunijs dicunt Aug. Amb. ⁊ Hiero. di. xij. illa⁊. lxxvi. c. vtinā. Un̄ cui īiunctū ē ieiunare ſimpliciter non hꝫ niſi a carnibꝰ abſtinere ita ꝙ ieiunare ēt cū lacticinijs pōt. Britones vero comedentes butirum in quadrageſima vident̉ excuſari:qꝛ in ill̓ in ꝗbus eccl̓a diſpenſare pōt ſciendo etdiſſil̓ando diſpenſat: ſi tn̄ ita diſſil̓at ꝙ nec puexcōicatione: nec ꝓhibet verbo: qꝛ multa ꝑ patitiam tolerantur que ſi deducta eēt ī iudicio:tolerarentur. Sꝫ ſi eccleſia que tenet̉ ad correonē fraternā: non puniret nec corrigeret de ſctōꝑticiparet ī crīe. Nam ⁊ ſi ſimplicē fornicatiōemnon puniat p̄dicat tn̄ eam illicitam. Un̄ cuꝫ eccleſia ſileat: nec eis ꝓhibeat: nec p̄dicet eos: male facere: al̓s ⁊ ſi aliud pͥuilegium non hēant excuſantur: hec ille. Item ſi ſextis ferijs ſine cā infirmitatis comedit carnes mortale eſt de con. di. iij. c. d̓eſu carniū. Itē ī ſabbatis comedere carnes ī lovbi ē conſuetum vniuerſal̓r non comedi morile eſt: de con. di. v. qꝛ dies. Secus ſi conſuetudopatrie hꝫ ꝙ comedantur: vt in francia cathalōia⁊ alijs ꝑtibus: qꝛ tunc ſtabitur conſuetudini: di.xij. illa aūt. Excipitur tn̄ ab iſta regula dies natiuitatis dn̄i qn̄ eſt in ſexta feria: qꝛ tunc licite cōeduntur carnes ēt ab oībus: niſi ex voto ſuo vl̓ regulari obſeruantia teneretur ad non comedendum exͣ de obſer. ie. c. conſilium. Et multo magvidet̉ idē dicendum quando natalis eſt ī tali die¶ §. IIII.In qua etate tenetur?innare ſiue ad ieiunia. Nota ẜm Tho. 2ª. 2ᵉ. qcxlvij ꝙ non tenet̉ ꝗs ex neceſſitate p̄cepti ad ieiunium eccleſie vſꝫ ad finē tertij ſeptenij .i. xxi. arni: qꝛ vſqꝫ ad illud tp̄s ē in ſtatu augmenti. Rōeibi pōt videre: dicit .n. ſic in pueris ē euidens cā n̄ieiunandi: tuꝫ ꝓpter debilitatem nature ex quaꝑuenit ꝙ indigent cibo ⁊ non multo inſil̓ ſūptotum ēt qꝛ indigent multo nutrimento ꝓpter neceſſitatem augmenti qd̓ ſit de reſiduo alimenti:⁊ iō qͣꝫdiu ſunt in ſtatu augmenti: qd̓ ē in pluribꝰvſqꝫ in finē tertij ſeptenij: non tenent̉ ad eccleſiaſtica ieiunia obẜuanda. Conueniens tn̄ ē vt etiaꝫin hoc tꝑe ſe ad ieiunandum exerceāt plus ⁊ minus ẜm modū ſue etatis. Qn̄qꝫ tn̄ tribulatōe eminente in ſignū pn̄ie artioris ēt pueris ieiunia īdicuntur: ſicut legitur de Niniuitis Ione. c. iij. SꝫPe. de palu. in. iiij. dicit ꝙ circa tertium ſeptennium adoleſcentiū: qꝛ ꝗdam ſūt alijs fortiores relīꝗtur arbitrio confeſſoris ⁊ conſilio medicine .ſ. ieuinare vel non. Eſt tn̄ ꝯueniens ꝙ infra iſtud tēpus ſe exerceāt ad ieiunanduꝫ plus ⁊ minus ẜmpoſſibilitatem ⁊ etatem. Nouicij quoqꝫ ⁊ iuniores in religionibꝰ iuxta diſcretōem p̄latorū ſuoꝝ