Capitulū. II.
ſi ex īpotētia vel obliuione. Sꝫ ſi ex deuotōne ꝓponit non tn̄ vouet ieiunare aliqua die vt ſextisferijs: ſabbatꝭ: vel diebus marialibꝰ .i. illis ferijsquibus illo anno feſtuꝫ ānunciate occurit dimittendo n̄ peccat ſaltem mortaliter etiā ex mera negligētia: non tn̄ ꝓpter illa debet dimittere ieiuniaeccleſie ſꝫ potiꝰ ea ſeruare ſi vtrūqꝫ facere nequiciunia ſuperſtitioſa dimittere dꝫ: vt cōede̓ vnae vnuꝫ bolum alia die duos ⁊ hiꝰ. In lege vet̓rnceptuꝫ cerimoniale erat iudeis ieiunare certisdiebꝰ: ẜm illud Zach̓. viij. Ieiunium quarti ſcilicet mēſis Iunij. Ieuinium ꝗnti. Ieiunium ſeptimi. Ieiunium decimi erunt vobis ī ſolēnitatesCauſaꝫ autem quare ieiunabant certis diebꝰ illorum mēſium ponit Hiero. di. lxxvj. c. IeiuniumSed quia nūc cerimonialia ex toto ceſſāt nulloa ſeruāda ſūt. Et ſi quis ſeruaret qꝛ ī legelata: iudaizaret ⁊ mortalit̓ peccaret. Ex iunali obligat ieiunium triplicit̓ ex ordiegulari: ex ſtatuto eccleſie vniuerſali: exidine generali. In oī .n. religione ſunt aliqͣa determiate īſtituta ꝑ regulam vel cōſtituſes que p̄termittendo ex negligētia mera peccatū eſt non tn̄ mortale niſi ꝑ contēptū omitterenvel ſi ꝑ regulam ī p̄cepto eēnt: ſicut dicitur d̓oribus ꝙ ex p̄cepto hn̄t regule ſue ieiunarextis ferijs: ⁊ a feſto oīum ſanctoruꝫ vſꝫ aditatem. Ex ſtatuto eccl̓e vniuerſali ieiuniainqꝫ omitteret ex negligentia vel gula n̄ infue vel obliuione cū credit ſe bn̄ poſſe ieiunartale eſt: ⁊ ꝓ qualꝫ die omiſſa vnū. Secusſibi videt̉ ſe non poſſe ieiunare abſqꝫ leſione ꝑne: cuꝫ hēat cām aliquā dubitandi non tn̄ ſuficientem: ſꝫ poſſet ieiunare: ⁊ ſic ītellige dictum.b. Lho. 2ª. 2ᵉ. q. cxlvij. ar. iij. ⁊ in. iiij. di. xv. Pe. d̓.in. iiij. circa hoc ſic dicit. Ieiunium .ſ. eccleſieiure poſitiuo: vn̄ eius tranſgreſſio ſinecā eſt mortale. Qn̄ vero fractio eius eſt cum cā lꝫſufficienti: tunc eſt veniale: vt in his ꝗ legūttutam in cōpletorio. Qn̄ v̓o eſt ſufficiens ſimliciter tunc nulla culpa eſt: vt in neceſſitate: excobſer. ieiu. c. i. Qui aūt non aduertentes de ieiunio cōmedunt ī mane ſi quideꝫ tenebant̉ ſciretendo omiſſam: ⁊ ſi non liceret ſibi ea die plus cōenimis grauaretur: nec cū toto hoc eēt veiuntū ꝓpter nimiā hore anticipatōem: ſecſi non tenebat̉ ſcire non reputat̉ fractio ieiūij: vn̄ac ſi eēt ieiunus pōt illa die ieiunare .ſ. comedendo hora debita ꝓprandio: qꝛ ieiuniū hoī indictūnon ſoluitur niſi ꝑ actum humanū qui requirititentōem ⁊ deliberatōem v̓aꝫ vel p̄ſūptā: hec ille.Quedā āt ieiūia ſunt ex ꝯſuetudīeˡ ⁊ ſi ex ꝯſuetudīe gn̓ali vt vigilia Io. baptiſte: oēs fideles aſtriIt: ſi ex conſuetudine ꝑticulari alicuiꝰ patrie: illos aſti īgit ac ſi eēt ex ſtatuto eccl̓e ſcripto: vt dixi. i his. ⁊. c. catholica. Que āt ſint ieiūia ex ſtatu
to eccleſie vel ꝯſuetudīe declarat̉ ī ſe. §. L. §. I.Nota qui ſunt dies ieiunandi ex p̄cepto eccleſie. ¶ Primo ꝗdem tota qͣdrageſima exceptis dn̄icis diebus: vt de con. di.v. c. quadrageſima. ⁊ de con. di. iij. c. nō liceat. Itēvigilia natiuitatis dn̄i: exͣ. e. c. penul. Iteꝫ vigiliapentecoſtes: vt notatur. lxxvi. di. neceſſario. Iteꝫvigilia aſſumptōis. b. Marie: exͣ. e. c. i. Item natiuitatis ſue dicitur a quibuſdā inſtitutum ī extrauaganti. Ego aūt vidi quandā extrauagātē Bonifacij: vbi inſtituit feſtū viſitatōis. b. Marie ⁊ cōſulit vigiliaꝫ ieiunare ſicut ieiunatur vigilia aſſumptionis ⁊ natiuitatis. b. Marie. Cuꝫ ergo devtroqꝫ ſimul fiat mentio. ⁊ clarū ſit d̓ vigilia aſſūptionis quod eſt in precepto: videtur ideꝫ dicendum eē de vigilia natiuitatis. Noli tn̄ p̄cipitareſententiam ⁊ precipue cum Pe. de paulū. dicat n̄eſſe in precepto. Nec mirum quia nōdum emanauerat dicta extrauagans. Sed quia illa nō videtur eſſe promulgata in populo forte non aſtrīſtolorum Bartolomei ⁊ iacobi ⁊ Mathie dicit.Pe. de palū. ꝙ vbi cōſuetudo hꝫ ꝙ ieiunetur ibiligat: alias non: ſed tutius dicitur ꝙ ſint in precepto ſicut et aliorum apoſtolorum: ⁊ hoc cōmuniter tenetur: ⁊ eſt magis ſecundum iura Item invigilia Ioannis baptiſte ex eccleſie conſuetudine vniuerſali. Item vigilia laurentij ex generaliconſuetudine ſecundum Innocen. Iteꝫ ieiuniaquatuor temporum que ſunt quater in anno: etquando ſunt declaratur in iſto verſu. Uult cruxlucia cinis: ⁊ cariſmata diua. Ut ieiunetur quarta ſequens feria. Et ē ſēſus ꝙ prīa quarta feriapꝰ feſtū crucꝭ d̓ mēſe ſeptebris. Et iteꝝ prīa quarta feria poſt feſtum ſancte Lucie. Et iterum pͥmaquarta feria poſt pͥmam dn̄icam quadrageſime.Et iterum pͥma quarta feria poſt feſtum ſpiritusſancti. Debet etiam ieiunare duobus diebꝰ alijsſequētib .ſ. ſexta feria ⁊ ſabbato. di. lxxvj. c. Statuimus. Et in ipſa diſt. aſſignatur rō de ieiunijsquatuor temporum ⁊ de ieiunijs hebreoruꝫ: ſedplenius a. b. Tho. ſecunda ſecūde. q. lxxvij. Ieiunium autem aduentus rogationum ſexte fere ꝑtotum annum ſunt de conſilio non in precepto.De aduentu dubitatur vtrum ſit in precepto clericis ⁊ religioſis. Et a quibuſdam hoc creditur:ab alijs tenetur contrariuꝫ ⁊ hoc cōmunius .ſ. ꝙnon ſit in precepto. extra de obſerua. ieiu. Conſilium. niſi aliqui religioſi vt minores qui habēt exprecepto regule ſue ieiunium a feſto omnium ſāctoruꝫ vſqꝫ ad natale: ⁊ omnes ſextas ferias pertotum annum. Ite die dominico ieiunare n̄ conuenit ⁊ ſi quis hoc faceret quaſi agens contra cōſuetudinē populi chriſtiani: vel etiam ex aliquaſuperſtitione peccaret ⁊ hoc modo prohibet̉ diſt.xxx. Si quis preſbyter. alias non videtur eē pec