Iitulus. VI.
liſſimos cibos ⁊ potꝰ ſicut circa delicatos ⁊ p̄cioſos. Un̄ dicitur Ezech̓. xvi. Hec fuit iniquitasſororis tue ſodomē: ſaturitas paīs ⁊ aq̄. De quātitate aūt cibi ⁊ potꝰ nō pōt dari vna certa regula omnibꝰ ẜm eandē mēſurā: ſed plus ⁊ minusexigit̉ ẜm varietatē cōplexionū ⁊ fatigationum.Unus etiam ⁊ idē plꝰ indiget vno tꝑe qͣꝫ alio ẜmdiſpoſitōnem ſui corꝑis. Un̄ ph̓us in li. ethicorū narrat de quodam fortiſſimoʳ virodicto. Milone ꝗ comedebat ſolus aliquando vnū boueꝫnec erat grauatus ſtomachus eius. Et alius qꝛdebilis etiam de paucis buccellis panis grauabatur ꝓpterea inquit chriſtus Math. xi. UenitIoh̓. baptiſta nō manducans neqꝫ bibens .ſ. cōmunia cibaria ⁊ dicunt demonium habet: venitfilius hominis manducans ⁊ bibens .ſ. cōi mō⁊ dicuni. Ecce homo vorax ⁊ potator vini: ⁊ iuſtīficata eſt ſapientia ab omnibus filijs ſuis. Ethoc vltimū verbū tractās Aug. ait. Oſtendit filios ſapīe intelligere nec in abſtinendo nec ī māducando eſſe iuſticiam: ſed equanimitate tolerādi inopiam ⁊ temperandi abundantiam ⁊ nō ſecorrumpendi di. xli. Quod dicit ⁊ appellat filiosſapientieⁱ diſcipulos chriſti: a quibꝰ dicit ſe ſapīaꝫiuſtificatam .i. iuſtā ⁊ ſcām in comedendo moderate. Tantum ergo poteſt ⁊ debet quis comedere ⁊ bibere quantum credit ſe indigere ad fuſtētationeꝫ ⁊ executionem eorum que ſibi incūbūtagenda: ita vt non vſqꝫ ad nauſeam ſumat: ſꝫ cūaliquali adhuc appetitu finem faciat. Cū aūt exdelectatione cibi: vel potus plus ſumit qͣꝫ ſibidictat conſcīa opportunū tūc peccat. Et de crapula carniſpriuij ex his que hn̄tur di. iiij. deīqꝫcū glo. vr̄ ibi eſſe mortale. dicit .n. ibi Gre. Cumomnes laici ſeculares illa die plus ſolito ⁊ ceteris diebus accuratius cibos carniū appetant: ⁊niſi noua quadam auiditate vſqꝫ ad mediaꝫ noctem ſe ingurgitent: non aliter ſe hiꝰ ſancti temporis obſeruatōem ſuſciꝑe putēt .ſ. quad rageſme qd̓ vtiqꝫ nō rōi ſed voluptati īmo cuidā mentis cecitati aſcribendū ē. Un̄ nec a tali ꝯſuetudīeauerti pn̄t: ⁊ iō cū veīa ſuo ingenio relīquēdi ſūtne forte peiores exiſtant ſia tali cōſuetudine prohibeāt̉. Hec glo. ibi dicit cū venia .ſ. tꝑalis punitōis nō gehennal̓. Neqꝫ tn̄ oēs excedentes illotꝑe in quāto vl̓ quali cōdēnādi ſūt de mortaliſed ꝗ faciūt nimiū exceſſum auertentes ſe a deo.b. etiam Aug. dicit eſſe reprehendendas comelſationes ⁊ ebrietates que fiunt in diebus ſolennihꝰ: vt diſ. xliiij. Comeſſationes. ¶. §. VI.Secunda ſpecies eſtcomedere cibos nimis delicatos propter delectatōem: vt capones: faſanos: ꝑnices: carnes vtulinas: lampredas: ſturiones ⁊ huiuſmōi. vin.ſolennia: vt maluaticū: vernatiuꝫ: grecū: trebianū: ⁊ huiuſmōi. Huic deditus erat diues ille:qui epulabatur quotidie ſplendide quo chriſtꝰ
dicit ꝙ mortuus eſt ⁊ ſepultus in inferno. Lucxxvi. In hāc ēt ſpēꝫ gule videntur lapſi hi de obus ait p̄s. Māducauerūt ⁊ ſaturati ſūt nimis.nō .n. erant contenti cibo cōi et vtili ⁊ ſuaui māne de celo: ſed appetierūt carnes ⁊ ſolennes: vn̄⁊ cōturnices dn̄s dedit. Nūeri. xi. Si ꝗs tn̄ vtatur cibarijs delicatis ꝓpter infirmitate vel delitatē hoc exigētē: aut generis nobilitatē: vt ꝑcipes: aut ꝓter tꝑis cōgruitatē: vt in nuptijs ⁊ incōuiuijs diſcretis: pōt eſſe hoc abſqꝫ pctō. Unde Augu. Fieri .n. pōt vt ſine aliquo vitio cupiditatis vel voracitatis precioſiſſimo cibo ſapiensvtatur. Inſuariens auteꝫ fetidiſſima gule flāmaī viliſſimū inardeſcat. Et ſaniꝰ maluerit ꝗs more dn̄i piſce veſci qͣꝫ lēticula more Eſau nepotiAbrahe aut ordeo more iumētoꝝ: di. xli. QuiſoſEt ī ea. di. idē dicit. c. Nō cogātur diuites cibispauperū veſci: vtātur cōſuetudine infirmitatſue: ſed doleant ſe aliter abſtinere non po.n. cōſuetudineꝫ ſuā mutāt egrotāt. Utarperfluis ⁊ dēt pauperibus neceſſaria. Utantiprecioſis et dēt pauperibꝰ vilia. Hec ille. Undelaudabile eſt a pueritia etiam filios nobiliſſimiaſſueſcere cibis groſſioribus qd̓ fecit mater. b.Ber. erga filios ſuos nobiles ⁊ diuites. Sed etLycurgꝰ ethnicꝰ: ſed rectiſſimꝰ ordinauit in legibꝰ ſuis adoleſcentulos ruri nutriendos cibis vilibus. Sūme aūt reprehēſibile ē iuuenculos actabernas accedere pignolatas cōfectōes et aliaguloſa comede̓: maluatica ⁊ greca bibe̓ īcū alijs iuuēibꝰ reꝑire. Cū iſtꝭ .n. lābacitatcūtur ad oēm turpitudinē ſodomiticā ⁊ hiꝰ. Nimis īardeſcit. ī eis ꝯcupīa carnal̓ ſāguīe ī eis ſeruēte abſqꝫ hͦ ꝙ ligna tāta ad augmētādā flāmapponāt. Cōuiuia āt face̓ vbi cōiter lauta p̄ꝑcū ex amicitiā vl̓ alia cā hōeſta fiūt de ſehēſibilia. Nā ⁊ iob ꝑmittebat filijs ſuis.face̓ īuicē. Iob pͥº. Et ioſeph p̄ꝑauit fratribꝰ ſuisꝯuiuiū: ⁊ Abraā āgel̓ hoſpitibꝰ ſuis. Gen̄. xviij.⁊ p̄cipue cū ī ꝯuiuijs adſūt. v. circūſtātie qͣs poGreg. dicēs. Sciēdū ꝙ ꝯuinia tūc ex charitaveracit̓ ꝓdeūt: cū ī eis abſentiū nullº vita mordetur. Nullꝰ ex irriſione rep̄hēdit̉. Nec īanes ſeculariū negociorū fabule: ſꝫ verba ſacre lectōislegūt̉ et audiūt̉. Cū n̄ pluſqͣꝫ ncc̄e ē corꝑi deẜuit̉di. xliiij. Cōuiuia. Et qꝛ raro ē ꝗn ī ꝯuiuijs ml̓ta vana ⁊ irriſoria īmiſceāt̉: ⁊ vltra d̓bitū comedat̉ ⁊ delectet̉: iō refert Aug. documētū ſibi aAmb traditū vt vitaret ꝯuinia ꝗbus terminus§. VII.temꝑantie exceditur.Tertia ſpecies gule eſtponere nimis de tꝑe ⁊ cura ad p̄parandū cibosvt magis delectent puta vt ſint variati: aſſati:xi cum aromatibꝰ cū ſaporibus et hiꝰ: quo vitiolaborauerūt filij Peli ſacerdotis. Nā cū ppl̓usaccederet ad offerenda ſacrificia aīaliū ad altare ẜm mādatū legis veniebat puer ꝗ .ſ. erat mi-