Capitulum .I.
ſter ſacerdotis ⁊ dicebat offerēti da mihi carnes.i. ptem aīalis occiſi vt coquā ſacerdoti. Nō eīaccipiam coctaꝫ ſed crudā: quod faciebat vt accuratius poſſet ſuo ſacerdoti preparare. Et ofens rn̄debat. Incendatur prius ẜm moremep̄s: ⁊ poſtea accipiēs. Et ille .ſ. miniſter. neqͣqͣꝫSi non dabis accipiaꝫ eam vi. In ollis quoqꝫvbi coquebantur carnes mittebat tridentem: etebat crudeꝫ de lebete vt hētur. i. Re. ij. vbiditur ꝙ grande erat peccatum eoꝝ: vn̄ in puionem in bello contra Philiſteos occiſi ſuntEt precipue in hoc ſolent delinquere diuites etetiam prelati eccleſie: vnde Alanus de planctunature ait. Hodie gule vitiuꝫ ꝓfundius ſe porrigīt in dn̄os ⁊ prelatos: qui ſalmones lucios ceteroſqꝫ piſces equipollenti generoſitate inſignesrijs decoctionū cruciāt martyrijs. balneātescri piperis fonte baptizant: vt multifororis gratiam conſequantur. Alius mioꝝ contūdit: colat alius ⁊ conficit: ſubſtantiam vertit in accidēs: naturam mutat in artemvt ſaturitas trāſiat in eſuriē: hec ille. Sꝫ magnāſibi debent facere tales de tanto tꝑe qd̓⁊ faciūt mīſtros amittere pro hiꝰ preꝑaexpēſis ſuperfiuis quibus deberēt pauperibus ſubuenire. Et forte etiam illi. de quibꝰ dicitur. Manducauerunt ⁊ ſaturati ſunt ⁊c̄. in hocvitio inciderunt. Nam ceperunt illas aues ī coſiccauerunt vt poſtea poſſent ſibi accuveparare in eſum. Sciendum etiam ꝙſumere cibos īmūde ⁊ ſine congruēti p̄ꝑationebi comede ꝓuideri pōt: vitioſum ē ꝑtinens aditium negligentie vel inſenſibilitatis. Un̄ Hie.caffectate ſordes: nec acꝗſite delicie laudeꝫſunt quod inducit Gratianus. xli. diſt. c. clecus. §. i. de cibis ſicut de veſtibus. Ꝙ autemliqͦs ſctōs cibis cineres legimꝰ prelibaſſe: vecuiſſe: vt beatus Germanus ep̄us anthiſi⁊ ſanctus Franciſcus dicit. Ul. hoc fuabile ⁊ virtuoſum ex oꝑe oꝑante: nō exꝑato .i. ex intentōe oꝑantiū: vt .ſ. ſubtrahētes ſe ab omni delectatōne .ſ. corporali redderetur magis capaces ⁊ aꝑti de lectatōnibus ſpūalibus ⁊ affectu ad diuina a deo ad hoc inſpirati: ſꝫillud opꝰ ī ſe nō erat laudabile: vn̄ nec imitabileniſi ꝗs ſimiliter a deo īſpiratꝰ eſſet. ¶ §. VIII.Quarta ſpecies gule ēnimis ardenter ſ eu nimia auiditate cibū vel potum ſumere ad quod ꝑtinere videtur comederenimis rapaciter ⁊ feſtinanter. Et licet quidā haa naturali conditōne vel aſſuefactōe tn̄ eicet: quia non ita bene poteſt cibꝰ digenteger deglutitus: ⁊ minꝰ bn̄ edificat.cedit ex inordīato appetitu delectatōisgule peccatū eſt. Hoc vitio ſuꝑatus ꝓpter vnāeſcam .ſ. lentis edulium vendidit primogenitaſna vt dicit apl̓us ad Hebre. xiij. Nam vt narra
tur Gen̄. xxv. Cum reuerteretur Eſau de agrofeſſus ad domū inueniens ꝙ germnanꝰ eius Iacob coctū lentiū ferculū comedere petiuit ab eovt ſibi de illo ferculo ad eſum daret. Cui Iacobdixit. Uēde mihi primogenita tua qd̓ ⁊ fecit exnimia auiditate illiꝰ edulij paruipendens ea ꝓtam vili precio vendere. Un̄ ⁊ grauiter peccauitſimoniā ꝯmittens: qꝛ ius primogeniture tunc .ſ.in lege nature erat ſpūale. Nam primogenitꝰ tenebat locū ⁊ officiū ſacerdotis. Iacob āt emēdodicit̉ non peccaſſe: quia potius redemit qͣꝫ emitvexatōem ſuā: ⁊ in hac ſpē gule ita peccat̉ viliſſinuis cibis ſicut precioſis: īmo frequenter offēdunt hoīes nō facientes ſibi cōſcīam ꝓpter vilitatē cibi. Et cū maiore delectatōne gule comedūtur aliqn̄ herbe: fructus: cepe: alea: ⁊ huiuſmōiqͣꝫ carnes. Nō attendentes ꝙ vitiū gule ī pͥmisparentibus nō fuit circa capones ⁊ cōfectōes ſꝫin fructibus. Sed vt dicunt Hebrei ſecundumꝙ allegat Nico. de lira fuit fructus ſecus. Un̄Augu. In omnibus his rebus non vſum reruꝫſed libido in culpa eſt. Idem. viles cibi appetenter accepti impediūt ꝓuentū abſtinentie. Dauioaūt aquam concupitā effudit. xli. diſti. c. Delitie.Hiſtoria dauid hētur. ij. Reg. xxiij. vbi dr̄ ꝙ cūquadā die Dauid appeteret bibere de aqua ciſterne bethleē dicēs. o ꝗs mihi darꝫ de aqͣ ciſterne q̄ ē in bethleē: ſubito tres ſocij eius fortiſſimia ſeipſis iuerunt: ⁊ ꝑ mediū caſtrorū īimicorumphiliſtijm ꝗ tūc hēbāt ſtationē ī bethleē trāſeuntes hauſerūt aquā de ciſterna bethleē ⁊ ſibi apportauerūt: ſꝫ noluit bibe̓ dicēs: abſit vt periculū aīaꝝ hoꝝ ego bibā: ſꝫ libauit eā dn̄o. Infirmivel ſani ꝗ ſciūt vel exꝑti ſunt aliꝗd cibi vl̓ pōtnocere infirmitatibus eoꝝ: ⁊ tamē ſumūt ꝓpterauiditatē vtiqꝫ peccāt in hac ſpē gule: ⁊ hoc plꝰ⁊ minus ẜm exceſſum quē faciūt Narrat etiamGrego. ī tertio dialogoꝝ de quadā ſcīmoniali q̄quādā lactucā ī orto viſaꝫ colligēs cū nimia auiditate comedit ꝓpter quod a diabolo arrepta ē:ſꝫ ab Eꝗtio liberata eſt. Hoc ēt vitio peccauerūtiſti ꝗ māducauerūt: vn̄ dr̄. Deſideriū eoꝝ §. IX.Quinta ſpecies gule ēāticipare horā ſeu exire horā ſtatutā vl̓ ꝯſuetaꝫcomede̓ ſine cā vrgēte: nā ſi exigit infirmitas vl̓cā alia rōalis oīs hora ē idonea. Cū non ieiunat̉cōis modꝰ chriſtianoꝝ ē bina comeſtio .ſ. prādiū⁊ cena: ⁊ ꝑ hoc ſaniꝰ viuit̉. Qui .n. comedūt pluries in die vt aīalia bruta ſūt nec ſane viue̓ pn̄t cūponāt indigeſtū ſuꝑ indigeſtū: vn̄ mali huoresgenerant̉ ⁊ caput et fumoſitatibꝰ ē grauatū ⁊ male aptū ad ſpūalia. Et hͨ niſi magnꝰ labor excuſetvt laborātes ī agris viatores: pueri dū ſūt in augmēto. Qui aūt de mane ſurgētes de lecto ſubito volūt comede̓ ⁊ bibe̓: ⁊ p̄cipue in diebus feſtiuis anteqͣꝫ vadāt ad eccl̓iam nimis īdeuoti ſuntcōtra quos dicitur Eccleſiaſtes. x. Ue tibi terra