Titulus. V.

bus mundi. i. Corin. i. Placuit deo per ſtulticiamp̄dicationis ſaluos facere credentes. Hec ſanctaſtulticia hominem ſibi ipſi ſtultum reputare facit:ꝓuer. xxix. Dixit vir cui locutꝰ ē dn̄s. Stultiſſimꝰſum viroꝝ: ſapīa non eſt mecū. ⁊ Sene. Si qn̄qꝫfatue delectari volo non eſt mihi longe queren4 §. II.dū me rideo epl̓a. xxxvi.que eſtSecunda ſtulticia pecia⁊ criminoſa filia luxurie contrariatur ſapientievere que .ſ. accidit ꝓ cā altiſſima ⁊ fine vltimo ipſum deuꝫ: ẜm ꝙ phus dicit in i. methaphy. ꝙ adſapientem ꝑtinet conſiderare altiſſimam cām .ſ.deū ꝑ quā de omnibus iudicat ⁊ ad quaꝫ ordīatoīa ⁊ ꝑ regulas diuinas diuine .ſ. legis vel interne inſpirationis de ſe ⁊ alijs interius exteriuſqꝫdiſponit. Et hec eſt ſapīa que deſurſum ē Iaco.iij. Huic ergo ſapīe ꝯtrariatur ſtulticia viciū ſpale que conſiſtit ī hoc vt dictū eſt in. i. §. ꝙ hō ꝓpt̓nimiam immerſionem ad terrena ad quod p̄cipue inducit luxuria non ē aptus ad iudicāda ſpiritualia ⁊ diuīa: ⁊ p̄cipue guſtu ſpuali. Hec ergoque ſapīa mundi dicitur accipit ꝓ altiſſima ca ⁊vltimo fine vel aliquem finem malū: ſicut hō dicitur ſapiens ad male agendū: ſicut abuſiue dicitur bonus latro ꝗ per aptas vias ſcit ꝑuenire acip̄m finem ꝯſequendum .ſ. furandi: vel accipit ꝓvltimo fine aliqd̓ bonum terrenū: vt diuitias vſd̓ bonum corporeū: vt delectatiōes carnis.Primū appellat Iaco. ſapīam diabolicā .ſ. queordinatur ad male faciendum. ¶ Scd̓am terre.nā que ordinat̉ ad diuitias. ¶ Tertiā aīaleꝫ queordinatur ad delectatōes corporis terrena aīa⁊ diabolica .ſ. eſt iſta ſapiētia. Iaco. iij. Sꝫ v̓e ſtulticia ē. Un̄ ⁊ diuiti qui ꝯſtituerat fineꝫ ſuū in terrenis dictum fuit a deo vl̓ angelo. Stulte hac nocte aīam tuā repetent a te .ſ. demones. que aūt paraſti cuius erunt? Lu. xij. Et de luxurioſo dicit ꝑuer. vij. Ignorat ꝙ ad vincula trahitur ſtultꝰ. Etde aſtutis ad male faciendum dicit̉ Iere. iiij. Flij inſipientes ſunt ⁊ vecordes: ſapientes ſunt vtfaciant mala: bn̄ aūt facere neſcierunt. Hec autēſtulticia hoīem decipit: qꝛ exiſtimat in creaturisreꝗem inuenire: ſꝫ non quietē inuenit ſꝫ anguſtias ꝓuer. v. In multitudine ſtulticie ſue decipiet̉In peccato detinere facit: qꝛ non videt ꝑicl̓m ſuum: ſicut freneticus gaudet̉ in freneſi ac ſi ſanꝰeēt: vn̄ dicitur ꝓuer. xiiij. Sapiens timet ⁊ declinat a malo: ſtultus aūt tranſilit ⁊ confidit. Correctionem ſeu flagella ſentire non ſinit: ꝓuer. xvij.Plus ꝓficit apud prudenteꝫ vna correctio qͣꝫ cētum plage apud ſtultū. Uirtutē eneruat. Eccleſi.vi. Non te extollas in cogitatione aīe tue velutHurus ne forte elidatur virtus tua per iuſticiam. Que noxia ſunt affectat ꝓuer. i. Uſqꝫ quo ꝑuuli diligitis infantiam ⁊ ſtulti ea que noxia ſūtcupient. Noxia .n. ſunt aīe ⁊ corpori iſta terrena.Nā nimietas ciborū ⁊ venereorum cui dediti ſt̄

qui diuina non guſtant mortē accelerant: īfirmitates inducunt ⁊ honores: ⁊ diuitie que querūt̉multis anguſtijs afficiunt. Male cunctis rebusvtuntur: vn̄ Sen̄. in epl̓a. x. Stulto nulla re opeſt. Nulla .n. re vti ſcit: ſꝫ omnibus eget. Oīs fluticia laborat faſtidio ſui. Ignominiam generatꝓuer. iij. Stultorū exaltatio ignominia. Serī epiſtola. Humilis res eſt ſtulticia: abiecta: ſoda: ſeruilis: multis affectibus ⁊ ſeuiſſimis ſubiecta ⁊cͣ.F.§. III.Tertia ſtulticia eſt generale vicium. Sicut .n. ſapīa in ſcriptura ſacōiter ꝓ virtute ponit̉ ac ēt ab ethnicis morbus ẜm qd̓ dicit. Sen̄. ꝙ ſapiens non ꝯturbabit̉quicꝗd acciderit ei. Sic econtra ſtulticia viciumē ⁊ ſignificat qd̓cunqꝫ .ſ. mortale ꝑ quod ꝗs poſtpoſito ſūmo bono inheret creature vt vltimo fini ⁊ ſummo bono. Quis .n. non ſtultū diceret eūꝗ vnū obolū p̄poneret omni theſauro mūdi. Lalis eſt ꝗcunqꝫ peccator. Preponit .n. pecuniā delectatiōem venereā: potentiam: ⁊ hiꝰ: que vana ſūt⁊ tranſitoria: deo et mandatis eius ⁊ felicitati ſupne. Uenerunt inꝗt ſapiens mihi oīa bona pariter cum illa .ſ. ſapīa que deus ē ſeu v̓tus īfuſa. Fde hiꝰ dicit̉ Eccl̓. i. Stultoꝝ infinitus eſt num¶ Quāuis aūt qd̓libet pctm̄ poſſet dici ſtultiop̄cipue tn̄ ſcriptura noīnat aliquos pctōres ſtultos. Et pͥma ſtulticia ē ī non ꝯſiderādo dei circūſpectōem: pſal. xciij. Stulti aliqn̄ ſapite. Qui plātauit aurem: non audiet .ſ. v̓ba veſtra aūt qui ſinxit ocl̓m non cōſiderat .ſ. corda veſtra ⁊ oꝑa. Quicorripit gentes non arguet vos .ſ. de iniꝗtatibuveſtris. ¶ Scd̓a eſt in p̄ferendo ſuā cogitationeꝫalijs: ꝓuer. xix. Sapientior ſibi videtur ſtulitem viris loquentibus ſn̄ias. Et vt dicit GrStultus eſt enim qui ī eo ſe primum eſtimat vtbona que viderit .ſ. in alijs diſcere ꝯtēnat. di. xxij. de conſtantinopolitana. ¶ Tertia in hn̄do decertis temerariam opinionem ſeu hoīum ſuſpitionem. Eccl̓. x. Stultus in viā ambulans cū ipſe ſit inſipiens .i. malus omnes exiſtimat inſipiētes .i. malos. ¶ Quarta in hn̄do vanam gloriationem. Eccl̓. xiij. Attende ne ſeductus in ſtulticia .ſ. inanis gloriationis humilieris. Cato. Nete collaudes nec te culpaueris ipſe. Hoc faciumſtulti quos gloria vexat inanis. Und̓ Dauid quiex inani gloriā fecit numerare ppl̓m vt gloriaretur in multitudīe: humiliatus fuit per ſubtractionem ſeu diminutōem. lxx. milium de ppl̓o ſuoper peſtem: qd̓ recognoſcens dicebat ad dn̄m: p̄cor vt tranſferas iniquitatem ſerui tui: qꝛ ſtultēeginimis. ij. Re. xxiiij. ¶ Quinta eſt illicita vevana deuotatōe. Eccl̓aſtes. v. Diſplicꝫ deo īfidel⁊ ſtulta ꝓmiſſio: qualis fuit votum Iepte qui deuouit deo offerre: qd̓ ſibi pͥmo occurreret de domo reuertēti cū victoria a p̄lio. Un̄ ⁊ filiaꝫ occurrentē ī ſacrificiū obtulit. Iudi. xi. vbi dic̄ Hiero.