Titulus. VI.

Ula eſt pnumex ſepteꝫ capitalibus vicijs. Degquo vicio inꝗt Ambrꝭ. Gula aparadiſo regnātem expulit: dixxxv. ſexto die. Pōt aūt ſic dfiniri. Gula ē inordinatꝰ appetitꝰ cibi ⁊ potꝰ. Ditur autē gula appetitus inordinatus ẜm. b. Tho.2ª. 2ᵉ. q. cxlviij. ar. i. in eo ꝙ recedit ab ordine rōnis in quo ꝯſiſtit bonū v̓tutis moral̓. Et qꝛ ex hͦaliquid dicit̉ pctm̄ eē qd̓ virtuti contrariatur: iōgula eſt pctm̄. Sꝫ ſciendum ẜm Tho vbi. sͣ. ꝙ duplex eſt appetitꝰ. Unꝰ quidē naturalis que pertinet ad vires potentie vegetabilis in ꝗbus n̄ pōteē virtus ⁊ vicium: eo ꝙ nō pn̄t ſubijci rōni. Un̄⁊ vis appetitiua diuiditur ī nutritiuā digeſtiuaꝫ⁊ expulſiuaꝫ: que ꝑtinent ad vegetatiuam vt ꝑtes eius. Et ad talem appetitum .ſ. naturaleꝫ hꝰvegetatiue ꝑtinet eſuries ⁊ ſitis vbi non ē peccatum. Un̄ Gre. Sepe ſin̄ culpa agitur qd̓ venit exculpa: vn̄ ⁊ ſine culpa cum eſurimꝰ comedimusqd̓ tn̄ ex culpa pͥmi ꝑentis eſt factuꝫ vt eſuriamꝰdi. v. c. ad eius. Alius eſt appetitꝰ ſenſitiuus ī cuius ꝯcupīa vicium gule conſiſtit. Un̄ ⁊ pͥmus motus gule īportat inordinatōem ī appetitu ſenſitiuo que n̄ eſt ſine pctō: qd̓ videt̉ eē cuꝫ quis appetit cibū vel potū non ꝓpter ſuſtentatōeꝫ: ſꝫ ꝑꝑ delectatōem: vn̄ excedens ī qͣꝫtitate cibi vel potꝰ nōꝓpter ꝯcupīam cibi ⁊ potus ſꝫ ꝑ erroreꝫ eſtimāseo īdigere non ꝑtinet ad gulā. Et de hoc vicioitur ps. ꝯtra quoſdā pͣs. lxxvij. Adhuc eſce eorrant in ore ipſorū: ⁊ ira dei aſcendit ſuper eos.Ubi tria notantur.Prima mat̓ia ex qͣ gula ꝑpetrat̉ ibi: adhuc eſce.Scd̓o culpa in qua aīa maculatur: ibi erant ī oreipſorum.Tertia pena a qua ꝑſona cruciatur: ibi ⁊ ira deiaſcendit ſuꝑ eos.Materia huius vitii ēeſca ⁊ potus. Et de eſca qd̓ eſt pͥncipale dicit. Adhuc eſce eorū: ⁊ loquit̉ de cōturnicibꝰ quas d̓ditdn̄s illi ppl̓o iudeorum in deſerto conſtituto appetenti alios cibos qͣꝫ manna qd̓ dabat dn̄s eisquotidie de celo. Ubi ſciendū ꝙ eſca in ſe q̄cūqꝫnon ē mala ſꝫ bona: qꝛ creatura dei. i. Timo: iiij.Oīs creatura bona: ⁊ nihil reijciendū qd̓ cū gratiaꝝ actione ꝑcipitur. Et ſaluator Math. xv. Nōqd̓ intrat in os coinꝗnat hoīem .i. cibus ⁊ potusẜm ſuā ſubſtantiā ⁊ naturā non maculat hoīemſp̄ual̓r. In quo redargutus eſt error quorundāiudeoꝝ eſtimantium quoſdā cibos: vt ꝗ ſunt lege veteri ꝓhibiti ex ſui natura malos ⁊ maculare aīam eoꝝ eſum. Sꝫ. b. Tho. in. iij. ꝯtra gentiles.c. cxlvij. hoc reprobat triplici ratione .ſ. aliquemcibum ẜm ſe malū: pͥmo ſic. Qd̓ fit ẜm rōnem nōē pctm̄: ſit aūt vnūqd̓qꝫ ẜm rōneꝫ qn̄ ordinaturẜm ꝙ ꝯgruit debito fini. Finis aūt debitus ſūp-

tionis ciboꝝ ē ꝯſeruatio corporis ꝑ nutrimentū.Quicunqꝫ ergo cibꝰ hͦ facere pōt: ergo abſqꝫ pctōpōt ſumi. Nulliꝰ ergo cibi ſūptio ẜm ſe eſt pctm̄.¶ Scd̓o ſic. Uti rebꝰ ad qd̓ ſunt ordīate nō eſt ẜꝫſe malum: ſunt aūt plante ꝓpter aīalia: aīaliumv̓o quedam ꝓpter al̓ia: ⁊ oīa ꝓpter hoīem. Uti ergo plantis vel aīalium carnibus ad eſum vel adquecūqꝫ alia q̄ hoī ſunt vtilia non eſt ẜm ſe peccatum. ¶ Tertio ſic. Defectus peccati ab aīa deriuatur ad corpus ⁊ non econuerſo: peccatum enīdicimꝰ ẜm qd̓ deordinatur volūtas. Cibi autīmediate ad corpus pertinet: nō autem ad aīNon gͦ ciborum ſūptio ſcd̓m ſe pōt eē peccatniſi quatenꝰ repugnat rectitudini voluntatꝭ. Qꝛcibi ſumptio repugnet rectitudini voluntatis.tingit tripliciter. Uno modo ꝓpter repugnātiaad ꝓprium fineꝫ ciborū: ſicut cum aliquis ꝓpt̓ d̓lectationeꝫ que ē in cibis vtit̉ cibis. cōtrariatibꝰſaluti corporis: vel ſecūdum. ſpeciem vt infirmꝰfructꝰ herbas ⁊ huiuſmodi que nocent cōmūit̉illi: vel ſecundum qͣꝫtitatem vt cuꝫ nimis cōeditde aliquo: ita ꝙ grauat ſtomachum vel caput ethuiuſmodi. Secūdo mō ſcd̓ꝫ ꝙ repugnat cōditioni eius qui vititur cibis vel eorum cū quibꝰconuerſatur. Exemplum pͥmi patet vt cum quiscomedit accuratius qͣꝫ ſua ꝯditō vl̓ facultas egit: vt ſi ruſticꝰ vtatur cibis gentilium ſeu nobium. Exemplum ſecundi: vt cuꝫ quis vtitur alijscibis qͣꝫ ſe habeant mores eorum cū ꝗbus ꝯuerſatur. Tertio mō ẜꝫ ꝙ cibi ſunt aliqua lege ꝓhibiti ꝓpter aliquam cām ſpēalem: puta in veterlege aliqui cibi ꝓhibeantur comedi ꝓpter fcationem ſpūalem: puta porcus: miluꝰ: coraquila: ⁊ huiuſmodi: que ſignificant vitia: videcet luxuriaꝫ porcus: raptuꝫ ⁊ auariciaꝫ miluitarditatem ⁊ craſtinationeꝫ coruus: deliciaꝗla: que vitiā vult dominus ꝙ nō īcorpnobis. In lege eccleſie ꝓhibetur eſꝰ carniū ſextaferia ꝑ totuꝫ ānum in ieiunijs ⁊ lacticinia in quadrageſima. In aliquibus etiam religionibꝰ ꝓhibent regula vel ꝯſtitutiones aliꝗbus cibis vti vcarnibus: n̄ qꝛ malis ſed ad cōcupiſcētiā refrenadaꝫ: vt dicitur de conſe. di. v. Carneꝫ. ⁊ quia illacerimonialia legis veteris nunc ceſſant: ẜuaridebent: ideo illis vti poſſumus cibis tūc ꝓhibſed a ſignificatis cauere debemꝰ .i. a vitijs. Prohibitum etiam fuit gentilibus ad fideꝫ cōuerſisper apoſtolos veſci idolotitis ꝓpter ſpecieꝫ mavitādā ne .ſ. aliꝗ crederent hoc illos facere ī veneratōem idoli: qd̓ ad idolatriam pertineret: alide ſe pctm̄ non eēt. Item ꝓhibitum fuit ſangiſuffocato veſci: qꝛ iudei erant ex lege aſſueti abſtinere a talibꝰ que adhuc ẜuabant: ⁊ iō ne redderentur edioſi eis ⁊ graues in ꝯuerſatione vtēdocibis ꝗ illis erant abhoīatōi fuit ad tp̄s ꝓhibitiꝓ fraterna concordia. Ad errorem igitur ꝑquē manichei ſequebant̉ eſtimare eſcā aliqͣde ſe eē malā: vn̄ apl̓s. i. Zimo. iiij. In nouiſſimis