Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. V.

pn̄tibꝰ vadunt ad ꝑpetuū luctū īferni: vbi morsſine niorte: defectꝰ .ſ. oīs boni ſine defectu finis īfinitus: vt dicit Gre. ī li. mora. O vere īmenſa cecitas fatuitas amare mundū iſtū plenuꝫ tantismiſerijs: vbi ſi qd̓ boni eſt: mixtu eſt cum multis anxietatibꝰ exiū ꝑuenire ad maiores ꝑpetuas calamitates. Nolite ergo diligere munduꝫ. §. IIII.. qꝛ abhoīabiles facti ⁊c̄.ī tertia parte principali notabatur nullitas ꝓbitatis ī mundo: qꝛ dicitur. Non eſt faciat bonū: ſed ex amatoribusmundi: qꝛ volunt frui non eſt vſqꝫ ad vnuꝫ .i. necvnus tm̄ ex eis loquit de oꝑe vere bono .ſ. meritorio grato deo. Quanuis .n. tales qui ſūtin mortali faciunt multa de genere bonorum: vtelemoſynas: ieiunia: orationes: hiꝰ. nullum tn̄eorum eſt opus meritoriū: nec vere bonū: ēẜm. h. Tho. in pͥma 2ᵉ: qꝛ nll̓m opus hoīs pōtmeritoriū deo acceptum qd̓ ſit ſine gratiā. Sꝫamatores mūdi ſunt ſine gratia īimici vt dictūeſt.. Et ex eis non ē faciat bonū. Contrarianon pn̄t ſil̓ ineſſe. Cum aūt ex amore mundi procedant īnumera mala: amatores mundi pn̄tfacere bona: ē qui faciat bonū ex eis. Quāta peccata oriant̉ ex amore mundi on̄dit Augu.in. xxij. de ciui. dei. c. xxij. dicēs. Quid amor iſtotot rerū vanarū atqꝫ noxiarum: ex hoc mordaces cure: ꝑturbatiōes: merores: formidines: īſana: gaudia: diſcordie: lites: bella: īfidie: inimicitiefallaciā audaciā: adulatio: fraus: furtū: rapinaꝑfidia: ſuꝑbia: ambitio: inuidentia: homicidia: paricidia: crudelitas: ſeuitiā: nequitia: luxuria: petulantia: īpudentia: impudicitia: fornicatiōes adulteria: inceſta: contra naturaꝫ vtriuſqꝫ ſexustot ſtupra atꝫ īmundicie quas turpe eſt dicere: ſacrilegia: hereſes: blaſphemie: ꝑiuria: opp̄ſſionesinnocentium: calunie: circūuentiones: p̄uaricationes: falſa teſtimonia: iniqua iudicia: violentie:latrocinia: ꝗcquid taliū maloꝝ in mentē venit: tn̄ de vita iſta hoīum non recedit: hec vtiqꝫhoīum ſunt malorum ab illa tn̄ erroris ꝑuerſiamoris radice venientia: cum qua oīs filiꝰ Adānaſcitur: hec ille. Et ſic pꝫ non ē faciat bonūex amatoribus mūdi: qꝛ vnū ſolū ex tot peccatꝭeſt ſufficiens ad tollendū gratiam: ꝯn̄s bo meritorium. Sꝫ ſi ꝗd faciūt amatoresdi de genere bonorū illud multū tepide tarde indebite factum: qꝛ vel ꝓpter mundū faciūt ſic congregauerūt mercedes miſerunt eas inſacculū ꝑtuſum: vt dicit̉ Aggei .i. qꝛ ꝓpter malūfine vanū non in̄ fructū ſuſcipiunt: vel ſi faciūtꝓpter deū: non tn̄ illa diligētia ſolertia ſicutea que faciunt ꝓpter mundū. Un̄ Gre. di. xlvij.dicit. Omēs huius ſeculi dilectores ī terrenis rebus fortes ſunt: ī celeſtibꝰ ſunt debiles. Namtꝑali gloria deſudare vſqꝫ ad mortē appetunt: ſpe ꝑpetua nec parū ꝗdem ī labore ſubſiſtunt.

Pro terrenis lucris quaſtꝫ iniurias patiūtur etolerant: celeſti mercede vel tenuiſſimi ꝟbicontumelias ferre recuſant. Terreno iudici totadie ēt aſſiſtere fortes ſunt. In or̄one v̓o corā dn̄ovel vnius hore momento laſſant̉. Sepe nudita: deiectionē famēqꝫ acquirendis diuitijs atꝫhonoribꝰ tolerant: parū reꝝ ſe abſtinētiā cruciant ad quas adipiſcendas feſtinant: hec ibi.Quis ex mundanis ſuſtinet illos labores deoquos ſuſtinet rebꝰ mūdi: certe ē vſqꝫ ad vnūvt pꝫ ī ruſticis: mercatoribꝰ: artificibꝰ: ſtipēdiariis. nautis alijs. Et qd̓ peiꝰ eſt ex īſenſibilitaueniens ſub ſentibꝰ delicias putabant. Ixx. ſub ſpinis tot laborū mundo videt̉ pecribus feliciter manere ī delicijs. O ſi poſſemait Aug. nos ipſos excitare nobiſcuꝫ amatormūdi excitare: vt eēt tm̄ amatores dei qͣꝫtuꝫ ſt̄ſeculi ꝑituri: demū et tanta ē miſeria huius virevt non ſit faciat bonū ſꝑ qͣꝫtuncunqꝫ ſāctusnon ē vſꝫ ad vnū .ſ. xp̄m ipſo excepto mr̄e ſuaNon ē faciat bonū ſuꝑ terrā peccꝫ: vt dicit̉.xxx. Re. viij. Eccl̓aſtes. vij. ꝗnīmo ſepties ī diecadit iuſtꝰ: qꝛ ſeptē mōīs ignorātiā: negliaꝫ incontinentiā ſenſuū: īpatiētiā: īſipiediuinoꝝ: ingratitudinē: afficientiaꝫ .i. affectūīordinatum. Nolite ergo diligere mundū. Namin figurā anathematizauit dn̄s theſauros Ierico: vt nll̓s de eis acciperet ꝗcqͣꝫ. Ierico interp̄tatluna: ſignificat mundū valde mutabilem cures non debent accipi a fidelibꝰ vt eis īhereātquilibet dꝫ eas igni diuini amoris exponere: vtẜm ip̄m ea diligat poſſideat alias contrariū faciens ſicut Achor lapidabatur eterna dānatiōeper ſaluatorem qui eſt bn̄dictus in ſecula ſeculorum. Amen. Capitulū decimūquitū de Stultitia.Tultitia que ē concōtraria dono ſapiētie: ẜꝫ. Tho.. 2ᵉq. xlvi. arti. iij. ē filia luxurie: ad ipſam pertinet homo habeat faſtidium de deode donis eius. Und̓ illa duo vicia que numeraGrego. xxxi. morali. inter filias luxurie .ſ. odiuꝫdei: deſperatōem futuri ſeculi pertinēt ad ſtulticiam quaſi due partes eiꝰ. Pro huius materiedeclaratione dicit idem. Tho. vbi ſupra nomēſtulticie a ſtupore videtur ſumptum eſſe. Unde.Iſidorus dicit in li. etymologiarū ſtultus eſtqui propter ſtuporem non mouetur. Et differtſtulticia a fatuitate: quia ſtulticia importat hebetudinē cordis obtuſionē ſenſuū. Fatuitas āt inportat totaliter ſpūalis pͥuatōeꝫ ſenſus ideoueniēter ſtulticia opponitur ſapientie. Sapiensenim ẜm Iſidoꝝ dictus ē a ſapore: qꝛ ſicut guſt̓ꝰē aptus ad diſcretioneꝫ ſaporis ciboꝝ: ſic ſapiensad cognoſcendum qualitatem rerum cauſaruꝫ