Titulus. V.
pn̄tibꝰ vadunt ad ꝑpetuū luctū īferni: vbi morsſine niorte: defectꝰ .ſ. oīs boni ſine defectu finis īfinitus: vt dicit Gre. ī li. mora. O vere īmenſa cecitas ⁊ fatuitas amare mundū iſtū plenuꝫ tantismiſerijs: vbi ⁊ ſi qd̓ boni eſt: mixtu eſt cum multis anxietatibꝰ ⁊ exiū ꝑuenire ad maiores ⁊ ꝑpetuas calamitates. Nolite ergo diligere munduꝫ¶. §. IIII.. qꝛ abhoīabiles facti ⁊c̄.ī tertia parte principali notabatur nullitas ꝓbitatis ī mundo: qꝛ dicitur. Non eſt ꝗ faciat bonū: ſed ex amatoribusmundi: qꝛ volunt frui non eſt vſqꝫ ad vnuꝫ .i. necvnus tm̄ ex eis ⁊ loquit de oꝑe vere bono .ſ. meritorio ⁊ grato deo. ¶ Quanuis .n. tales qui ſūtin mortali faciunt multa de genere bonorum: vtelemoſynas: ieiunia: orationes: ⁊ hiꝰ. nullum tn̄eorum eſt opus meritoriū: nec vere bonū: ⁊ rō ēẜm. h. Tho. in pͥma 2ᵉ: qꝛ nll̓m opus hoīs pōt eēmeritoriū ⁊ deo acceptum qd̓ ſit ſine gratiā. Sꝫamatores mūdi ſunt ſine gratia ⁊ īimici vt dictūeſt. sͣ. Et iō ex eis non ē ꝗ faciat bonū. Contrarianon pn̄t ſil̓ ineſſe. Cum aūt ex amore mundi procedant īnumera mala: iō amatores mundi n̄ pn̄tfacere bona: nō ē qui faciat bonū ex eis. ¶ Quāta peccata oriant̉ ex amore mundi on̄dit Augu.in. xxij. de ciui. dei. c. xxij. dicēs. Quid amor iſtotot rerū vanarū atqꝫ noxiarum: ⁊ ex hoc mordaces cure: ꝑturbatiōes: merores: formidines: īſana: gaudia: diſcordie: lites: bella: īfidie: inimicitiefallaciā ⁊ audaciā: adulatio: fraus: furtū: rapinaꝑfidia: ſuꝑbia: ambitio: inuidentia: homicidia: paricidia: crudelitas: ſeuitiā: nequitia: luxuria: petulantia: īpudentia: impudicitia: fornicatiōes adulteria: inceſta: ⁊ contra naturaꝫ vtriuſqꝫ ſexustot ſtupra atꝫ īmundicie quas turpe eſt dicere: ſacrilegia: hereſes: blaſphemie: ꝑiuria: opp̄ſſionesinnocentium: calunie: circūuentiones: p̄uaricationes: falſa teſtimonia: iniqua iudicia: violentie:latrocinia: ⁊ ꝗcquid taliū maloꝝ in mentē nō venit: ⁊ tn̄ de vita iſta hoīum non recedit: hec vtiqꝫhoīum ſunt malorum ab illa tn̄ erroris ⁊ ꝑuerſiamoris radice venientia: cum qua oīs filiꝰ Adānaſcitur: hec ille. Et ſic pꝫ ꝙ non ē ꝗ faciat bonūex amatoribus mūdi: qꝛ vnū ſolū ex tot peccatꝭeſt ſufficiens ad tollendū gratiam: ⁊ ꝑ ꝯn̄s oē bonū meritorium. Sꝫ ⁊ ſi ꝗd faciūt amatores mūdi de genere bonorū ⁊ illud multū tepide ⁊ tarde ⁊ indebite factum: qꝛ vel ꝓpter mundū faciūt⁊ ſic congregauerūt mercedes ⁊ miſerunt eas inſacculū ꝑtuſum: vt dicit̉ Aggei .i. qꝛ ꝓpter malūfine ⁊ vanū non in̄ fructū ſuſcipiunt: vel ſi faciūtꝓpter deū: non tn̄ cū illa diligētia ⁊ ſolertia ſicutea que faciunt ꝓpter mundū. Un̄ Gre. di. xlvij.dicit. Omēs huius ſeculi dilectores ī terrenis rebus fortes ſunt: ī celeſtibꝰ ſunt debiles. Nam ꝓtꝑali gloria deſudare vſqꝫ ad mortē appetunt: ⁊ꝓ ſpe ꝑpetua nec parū ꝗdem ī labore ſubſiſtunt.
Pro terrenis lucris quaſtꝫ iniurias patiūtur etolerant: ⁊ ꝓ celeſti mercede vel tenuiſſimi ꝟbicontumelias ferre recuſant. Terreno iudici totadie ēt aſſiſtere fortes ſunt. In or̄one v̓o corā dn̄ovel vnius hore momento laſſant̉. Sepe nuditatē: deiectionē famēqꝫ ꝓ acquirendis diuitijs atꝫhonoribꝰ tolerant: ⁊ parū reꝝ ſe ꝑ abſtinētiā cruciant ad quas adipiſcendas feſtinant: hec ibi.Quis ex mundanis ſuſtinet illos labores ꝓ deoquos ſuſtinet ꝓ rebꝰ mūdi: certe n̄ ē vſqꝫ ad vnūvt pꝫ ī ruſticis: mercatoribꝰ: artificibꝰ: ſtipēdiariis. nautis ⁊ alijs. Et qd̓ peiꝰ eſt ex īſenſibilitaueniens eē ſub ſentibꝰ delicias putabant. Ixx. ſub ſpinis tot laborū ꝓ mundo videt̉ pecribus feliciter manere ⁊ ī delicijs. O ſi poſſemait Aug. nos ipſos excitare ⁊ nobiſcuꝫ amatormūdi excitare: vt eēt tm̄ amatores dei qͣꝫtuꝫ ſt̄ſeculi ꝑituri: demū et tanta ē miſeria huius virevt non ſit ꝗ faciat bonū ſꝑ eē qͣꝫtuncunqꝫ ſāctusnon ē vſꝫ ad vnū .ſ. xp̄m ipſo excepto cū mr̄e ſuaNon ē ꝗ faciat bonū ſuꝑ terrā ⁊ n̄ peccꝫ: vt dicit̉.xxx. Re. viij. ⁊ Eccl̓aſtes. vij. ꝗnīmo ſepties ī diecadit iuſtꝰ: qꝛ ſeptē mōīs ꝑ ignorātiā: ꝑ negliaꝫ ꝑ incontinentiā ſenſuū: ꝑ īpatiētiā: ꝑ īſipiediuinoꝝ: ꝑ ingratitudinē: ꝑ afficientiaꝫ .i. affectūīordinatum. Nolite ergo diligere mundū. Namin figurā anathematizauit dn̄s theſauros Ierico: vt nll̓s de eis acciperet ꝗcqͣꝫ. Ierico interp̄tatluna: ⁊ ſignificat mundū valde mutabilem cures non debent accipi a fidelibꝰ vt eis īhereātquilibet dꝫ eas igni diuini amoris exponere: vtẜm ip̄m ea diligat ⁊ poſſideat alias contrariū faciens ſicut Achor lapidabatur eterna dānatiōeper ſaluatorem qui eſt bn̄dictus in ſecula ſeculorum. Amen.¶ Capitulū decimūquitū de Stultitia.Tultitia que ē concōtraria dono ſapiētie: ẜꝫ. Tho. 2ª. 2ᵉq. xlvi. arti. iij. ē filia luxurie: ⁊ ad ipſam pertinet ꝙ homo habeat faſtidium de deo ⁊de donis eius. Und̓ illa duo vicia que numeraGrego. xxxi. morali. inter filias luxurie .ſ. odiuꝫdei: ⁊ deſperatōem futuri ſeculi pertinēt ad ſtulticiam quaſi due partes eiꝰ. Pro huius materiedeclaratione dicit idem. Tho. vbi ſupra ꝙ nomēſtulticie a ſtupore videtur ſumptum eſſe. Unde.Iſidorus dicit in li. etymologiarū ꝙ ſtultus eſtqui propter ſtuporem non mouetur. Et differtſtulticia a fatuitate: quia ſtulticia importat hebetudinē cordis ⁊ obtuſionē ſenſuū. Fatuitas āt inportat totaliter ſpūalis pͥuatōeꝫ ſenſus ⁊ ideo cōueniēter ſtulticia opponitur ſapientie. Sapiensenim ẜm Iſidoꝝ dictus ē a ſapore: qꝛ ſicut guſt̓ꝰē aptus ad diſcretioneꝫ ſaporis ciboꝝ: ſic ſapiensad cognoſcendum qualitatem rerum ⁊ cauſaruꝫ