Titulus. V.
in pauperē: de bono in malum. pͣs. cxiiij. Pericula inferni inuenerunt me. Quia igitur homo nonconſiderat hanc ſuam viliſſimam conditionem:ideo non reſurgit in iudicio vero vt reputet ex ſenil habere niſi miferiam ⁊ caſuꝫ: ſed de ſe p̄ſumit⁊ ſuperbit. Sed vt dicit Grego. in moral̓. Conſideret homo elatus quid mereatur in terra: ſi angelus in celo ꝓſternitur: ſi illi parcere noluit quēin celis in tāta gloria ſublimauit ſcilicet Luciferoſuperbiuit: de peni. diſt. ij. ca. vltꝭ ¶ Secundo nonconſiderat peccator defectum ſue offenſionis; qͣꝫtus ſit quantuncunqꝫ nociuus: cum auferat ſibi ſummū bonum inducat ad eternū ſuppliciuꝫ:auferat ſibi omne meritum. Et iō qꝛ homo nō cōſiderat nō reſurgit in iudicio v̓o cum inſtigat̉ admalum: ſed quaſi nihil mali ſibi inde eueniat: ſedmagnū bonum illud iudicat ſeu determinat faciendum. Sed vt dicit dn̄s. Ezech. xviij. Si auerteterit ſe iuſtus a iuſticia ſua: oēs iuſticie eius nō recordabunt̉ .ſ. ad ad p̄mium: ipſe in iniquitate ſuamoriet̉ .ſ. morte eterna: ſuꝑ ꝗbus v̓bis dic̄ Greg.Hoc nobis maxime ꝯſiderandum eſt: qꝛ cuꝫ mala ꝯmittimus ſine cā. i. vtilitate bona trāſacta admentem reuocamꝰ: qꝛ in ꝑpetratione malorū nulla dꝫ eſſe fiducia p̄teritoꝝ bonorū: de pen. diſ. iiij.Hoc nobis quod eſt ꝯͣ multos ꝗ credūt ꝑ oꝑa bona facta ſalutem ꝯſequi: etiā ſi malū faciāt. Sauquodam tꝑe optimus fuit ⁊ multa bona fec̄ ꝓpi̓deū ⁊ ſalutē ppl̓i: tn̄ qꝛ auertit ſe a iuſticia inobediens diuino mādato: reprobatus ⁊ dānatus eſtvt patet in. i. Regꝭ. xv. Item qꝛ nō ſufficienter cōſiderat pctōr circūſtantias aggrauantes offenſiones ſuas: iō non reſurgit ad vitam gr̄e in iudiciopnīali: qꝛ nō digne penitet: vn̄ dicit Aug. in li. d̓ penitentia. Cōſideret peccator qualitatem crimīs īloco: in tꝑe: in ꝑſeuerātiā: ī varietate ꝑſone: ⁊ qͣli hͦfecerit tēptatione ⁊ in ipſius vicij multiplici executione. Conſideret qͣꝫtū ꝑſeuerauit: ⁊ defleat ⁊c̄.de pe. di. v. c. ij. De hiꝰ aūt circūſtantijs que ſint deneceſſitate ꝯfitende habes ī tertia ꝑte. ¶ Tertō n̄ꝯſiderat malus defectum ſue male ꝓfectōis. Nōenim ſolū exigit deus a nobis vt euitemꝰ malū: ſꝫvt faciamus bonum: ⁊ ꝓficiamꝰ in bono ẜm illuoapl̓i ad Phil̓. Que retro ſunt obliuiſcens .ſ. malaad ea non reuertens in anteriora me extendēs .ſ.proficiendo magis ac magis ad brauium ſequorſuꝑne vocationis. Nā in viā dei non ꝓficere ē deficere. Quia igit̉ peccator ⁊ negligens non ꝯſiderat defectū ſui ꝓfectus: iō non reſurgit in iudiciodebito in agendo .ſ. meliora: ſed ꝯſueta ſua mixtabonitate vel antiquā tepiditate. In cōſiderandoigitur qualis ſis et qualis fueris inꝗt Ber. ī li. ij.de ꝯſideratione ꝯparanda ſunt poſteriora pͥoribus: ꝓfeceris ne in v̓tute ſapīa ⁊ intellectu: ī ſuauitate moꝝ an ab his forte qd̓ abſit defecerꝭ. Patientior ſis an impatiētior ſolito: tracūdior leuiorue: inſolentior aūt humilior: affabilior aūt auſte-
rior: exequibilior aut difficilior: puſillaminior anmagnanimior: ſeruis magis aut puſculum diſſolutus: timoratior aut forte fidentior qͣꝫ oportet late patet hic cāpus in hoc genere ꝯſiderādi. Opotet innoteſcat tibi celus tuus clemētia tua diſcritioqꝫ moderatrix eaꝝ virtutum: qualis valet ī donandis iniurijs ſis: qualis in vlciſcēdis: qͣꝫ ī vtroqꝫ ꝓuidus modi loci: tꝑis obſeruator: hec ille. Aotollendum aūt huiuſmōi defectum .ſ. ꝓfectꝰ multum valet ꝯſideratio mortis: vn̄ Iob. xvij. dicit̉.Spiritus meus attenuabit̉ .ſ. magis ac magis ꝓficiendo ⁊ dimittendo groſſiciem ſenſualitatis etꝯſcīe: ⁊ hoc ideo qꝛ dies mei abreuiabunt̉ .ſ. hocꝯſiderando: ⁊ ſolum mihi ſuꝑeſt ſepulchruꝫ tempus non habens amplius ad ꝓficiendum. Suꝑꝗbus verbis Iob dicit Greg. xiij. moral̓. Qui cōſiderat qualis erit in morte: ſemper ſit timidusin operatione: nihil quod tranſeat appetit cunctꝭpreſentis vite deſiderijs cōtradicit: ⁊ pene ſe mortuum conſiderat: quia ſe moriturū minime ignoC§. II.Secunda inconſideratio eſt dinine operationis: de qua Iſa. v. Oꝑa manuum eius .ſ. dei non conſideratis: ꝓpterea captiuus ductus eſt ppl̓s meus .ſ. a diabolo per pctnEt eſt triplex dei oꝑatio: que qꝛ non ꝯſideratur apeccatoribꝰ ideo non reſurgunt in iudicio recto:ſed male iudicant.Prima oꝑatio: qͣ cūcta regit.Secūdo oꝑatio qua aliquos deſerit.Tertia oꝑatio dei qͣ vniuerſa cognoſcit.¶ De pͥma dicit chriſtus. Io. v. Pater meus oꝑaturvſqꝫ modo: ⁊ ego operor .ſ. ſimul cum eo: ⁊ loquit̉de oꝑe regiminis ⁊ gubernatiōis mūdi: quāꝑ ꝯtinue operatur deus: dans vnicuiqꝫ creatiqd̓ ſibi ꝯgruit: ⁊ nulli deficit. Un̄ dicit̉ Math̓. vi.Conſiderate lilia agri quō creſcunt que nō laborant neqꝫ nēt: ⁊ deus veſtit illa talibus coloribusqui ꝯgruunt eis ⁊ alius euangeliſta ait. Lucꝭ. xij.Conſiderate coruos: non ſerunt neqꝫ ꝯgregāt inhorrea: ⁊ dn̄s paſcit eos. Dicūt enim naturales ꝗcorui naſcuntur cū plumis albis ꝓpter qd̓ eoparentes eſtimātes illos pullos nō ſuos propdiſſimilitudinem coloris deſerunt eos ⁊ non nutriunt vt alie aues ⁊ aīalia pullos ſeu filios ſuos:ſed deus non deſerit eos. Ipſe enī vt dic̄ pͣs. cxldat iumentis eſcā ipſoꝝ ⁊ pullis coruoꝝ inuocbus eū: mō ſuo vocem formātibus ad inſinuādūappetitū cibi. Peccatores aūt qꝛ nō ꝯſiderāt hacdei ꝓuidentiam ⁊ gubernationem: nō reſurguntin iudicio recto: ſed aſtute ⁊ ꝑ fallacias: ⁊ ꝑ nimiſolicitudinem ſibi ꝓcurant tꝑalia quaſi ꝑ ſe perduſtriam ſuā ſibi poſſint ꝓuidere non ex dei gubnatiōe ⁊ ꝓuidentia. Pauit dn̄s ppl̓m ſuū in deſeto quaſi innumerabilem: quadringenta milia ſo-