Capitulū. XI.

iuſtoꝝ. pͣs. i. Triplex eſt actus prudētie que neceſſaria eſt cuilibet. Primus eſt p̄cipiēte dn̄o. Eſtoteprudētes ſicut ſerpentes. Math̓. x .ſ. ꝯſiliari circaagenda ꝑ inꝗſitionem modorum ꝗbus fieri pōt.¶ Secūdus eſt iudicare de ꝯſiliatis .i. de his quepreponūtur varia in ꝯcilio eligere qd̓ magis conuenit. ¶ Tertius ē imꝑare ſibi ſeu iudicata exeg.i. qd̓ quis eligit e multis agenduꝫ illud facere efficaciter. Impij ⁊ peccatores .i. praui quo ad deū:⁊ hi impij praui quo ad ꝓximū. Et hi peccatoresſicut carent vera prudentia que .ſ. eſt ẜm deū: ita⁊ actibus eius .ſ. ꝯſilio iudicio ⁊ imperio. Primoꝑ vicium p̄cipitationis. Secūdo per inconſideretionem. Tertio per incōſtantiam. Et hoc noͣt p̄s. īprefatis v̓bis a pͥncipaliori inchoando. Uicium īconſtantie ⁊ inexecutionis: ibi tanqͣꝫ pul. Uiciumonſiderationis: ibi ideo non reſurgunt. Uiciūcipitationis: ibi neqꝫ peccatores. Sicut princizactus prudentie eſt imperare ſibi ī eo quodcauit fiendum .i. executioni mandare. Ibi .n.conſiſtit difficultas. Multi .n. bene ꝯſiliātur et bn̄iudicant de agendis: ⁊ tn̄ non exequunt̉. Sic perxime ꝯtra prudentiam eſt vicium incōſtantie:de malis loquēdo ab hoc incipit dicēs. Imn̄qꝫ puluis an̄ faciem venti: ꝑ qd̓ notatur inantia. Quid enim leuius puluere. Sic̄ ergoventus frequenter leuat puluerem de vno locoad aliū: ita peccator vt puluis ſiccus humore gr̄ede vno opere ad aliud per incōſtantiā vēptationis a facie terre .i. a ſtabilitate propoſiti qd̓ ſibi eligendo firmauerat. Terra .n. firma ēEccle. i. Terra aūt in eternum ſtat: vel proijcitura ꝯſpectu eccleſie ſignate per terraꝫ ⁊ hoc quo admeritum: ⁊ ſi non quo ad numerū. ¶ Quantumad 2ᵐ .ſ. vicium inconſiderationis dicit. Ideo nōreſurgunt: qꝛ enim vt puluis impij ſunt: ⁊ proieoti vento temptationis a facie terre .i. eccl̓ie militātis vel terre viuentium nil de ea curantes: ideo n̄reſurgunt ab imis vicioꝝ ad ſuperna v̓tutū. Nōreſurgunt in iudicio .i. ad iudicandum ſeipſos ꝑcōpunctionem de quo apl̓s ait. i. ad Corin. xi. Sꝫnoſmetipſos iudicaremus non vtiqꝫ a dn̄o iudicaremur: propter qd̓ non reſurgunt etiaꝫ in iudcio qui eſt actus prudentie: qꝛ non ꝯͣſiderant quedebent cōſiderare: ſed inconſiderate agunt ꝯͣ illd̓prouer. xiiij. Labia ſapientis .i. prudētis ꝯſiderātplacita .ſ. deo: labia videlicet cordis os īpioꝝ peruerſa. ¶ Quātum ad tertiū .ſ. vicium p̄cipitatōisinꝗt. Neqꝫ peccatores ī ꝯſilio iuſtorū .ſ. reſurgūt.lum iuſtorū eſt ꝯſilium mētis ſeu examinaendorum ſine quo nil agunt ẜm illud prolier. Aſtutus .i. prudens oīa agit cum ꝯſilio .ſ. mētis ſue. Sed hoc ꝯſilium non ſibi faciunt peccatores: ſed vt dicitur prouer. i. Pedes eorū .i. affeciꝰad malum currūt ⁊ feſtinant vt effundant ſangunem. Sed de p̄cipitatione dictuꝫ eſt ī. c. p̄cedenti.Sed de inconſtantia dicetur in ſequenti. Nunc

Qui inconſideratus eſt ad loquēdum ſentiet mala. Incōſideratio vicioſa triplex eſt: ⁊ per eā nō reſurgunt īpij in iudicio actus prudentie.Prima eſt proprie defectionis.Secunda eſt diuine operationis.Tertia eſt aliene ꝯuerſationis.iſtus.De prima dicit chri Lucevi. Quid vides feſtucam in oculo fratris tui: et ipſe trabem in tuo non conſideras .i. notabilem defectum tuum. Eſt auteꝫ triplex defectio in ſe q̄ nōꝯſideratur ab impijs peccatoribus: ⁊ ideo non reſurgunt in iudicio recto ẜm prudentiam vt iudicent de rebus prout ſunt ⁊ prout debent: ſed ſcd̓ꝫaffectum inordinatum.Defectus ſue conditionis.Defectus ſue offenſionis.Defectus ſue profectionis.Non enim homo ꝯſiderat ſue defectum conditionis .ſ. qͣꝫ vilis ſit ⁊ ideo non recte iudicat de ſe eſtimans aliquid eſſe cū nihil ſit .ſ. ex ſe ẜm apoſtolūPrimū ergo vt ait Ber. in li. de ꝯſideratiōe. A teincipit ꝯſideratio tua: non ſolum incipiat: ſed ī tefiniatur quocūqꝫ euagetur a te reuocaueris eamcum ſalutis fructu. A facie enim ꝯſideratōis tueꝯͣditiōis occurret tibi hō miſer ⁊ miſerabilis: pauper: cecus et nudus. Homo inquit. Iob. xiij. natꝰde muliere breui viuens tꝑe repletur multis miſerijs qui quaſi flos egreditur ⁊ conteritur ⁊ fugit velut vmbra: ⁊ nūqꝫ in eodeꝫ ſtatu permanet.Homo īquit dolēs ꝙ ſit homo ab humo deriuatus: ⁊ in ipſam reuerſurus: erubeſcens ꝙ ſit nudus: qꝛ natus. Et nudus egreſſus ſum de vteromatris mee. Iob. .i. plorans ⁊ quaſi murmuransquia natus ſit ad laborem non ad honorem. Hōenim naſcitur ad laborem ⁊ auis ad volatū. Iobxiiij. Natus de muliere: ⁊ ob hoc cum reatu. pͣsͣ. l.In peccatis peperit me mater mea: ſecūdum aliālitteram: repletur multis miſerijs: ⁊ iō cum fletuEccle. ij. Cūcti dies eius laboribus ⁊ erūnijs plenit ſunt: nec ꝑ noctem quidem quieſcit: vere multis miſerijs: qꝛ corporis ⁊ aīe ſimul. Quid eniꝫ calamitate v̓acat naſcenti in pctō et fragili corpore⁊ mente ſterili. Nullum aīal natuꝫ fragilius corpore. Aīa v̓o ſcīa ⁊ virtutibus vacua. Naſcit̉ eniꝫaīa nr̄a vt tabula raſa in qua nihil eſt pictū ſecundum ph̓m. Breui viuens tꝑe: ⁊ ideo cum metumortis ſemꝑ. Iaco. iiij. Que enim eſt vita nr̄a:por ad modicū parens: ⁊ deinceps exterminabit̉Et iſtd̓ breue tp̄s ſemꝑ incertum: qꝛ neſcitis dieꝫneqꝫ horam qua dn̄s venturus ſit. Math̓. xxiiij.Qui quaſi flos egreditur ⁊ ꝯterit̉. Hꝫ .n. aliquidapparentie et vigoris in iuuentute ſua: ſed cito ꝑſenectutem decidit et marceſcit. Iſa. xl. Oīs carofenum: ⁊ oīs gl̓ia eius quaſi flos feni. Exſiccatuꝫeſt fenū ⁊ cecidit flos eius. Nūqꝫ in eodem ſtatupermanet: ſed mutat̉ de etate in etatem: de ſanitate in infirmitatē de ſciente in obliuioſū: de diuite