Capituluꝫ. IX.

Prima ergo filia luxurie diciturˡ cecitas mentis: que in hoc ꝯͣſiſtit cū ꝗsita mente deditus eſt ⁊ occupatus circa mūdanap̄cipue circa carnalia oꝑa ꝙ neſcit̉ cogitare d̓ deoeligendo eum vt vltimū finem ſuoꝝ opeꝝ: nec dealijs ſpūalibus rebus cogitat vt dꝫ ꝓpter īmerſionem ī carnalibus. Tali vitio tentus dicere valetilld̓. pͦs. xxxvij. Lumē oculoꝝ meoꝝ ⁊ ipſum noneſt mecū. Et ſicut cecus corporaliter non pōt illuminari opere nature: qꝛ de p̓uatiōe ad habitū nōeſt regreſſus: ita ⁊ fortius nec ſpūalit̓: vn̄ pͣs. cxlvDn̄s illuminat cecos Ei ꝓ declaratiōe materie ſciendū ꝙ triplex eſt cecitas mētalis ſeu ſpūalis.Prima cecitas in ſuꝑnalia nō intuendo.Secūda cecitas in neceſſaria neſciendo.¶ Tertia cecitas in ſalutaria nō eligendo.De pͥma Sophonie pͥmo. Ambulabūt vt ceci: ꝗadn̄o peccauerunt. Greg. Cecus eſt ꝗ lumē ſuꝑnentēplationis ignorat. Sed ꝓ maiori hoꝝ declaione dicit. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. xv. ꝙ cecitas mētis eſtuatio eius qd̓ eſt pͥncipium intellectualis viſionis. hoc aūt pͥncipium eſt triplex. Unuꝫ ē lumērōnis naturalis de quo pͣs. iiij. Multi dicunt qꝫon̄dit nobis bona que debemus facere. cui qōnrn̄dens ait. Signatum eſt ſuꝑ nos .i. impreſſum īDicit̉ aūt rō vultꝰ dei: qꝛ ſicut ꝑ vultū vnus hō ēſimilis alteri: ita ꝑ rōnem ſumus ſimiles deo: ⁊ ſiut ꝑ vultum cognoſcimus hoīem: ita ꝑ ratiōemgnoſcimus ꝗd agere debeamus. Et cū ſit hͦ naͣture nunqͣꝫ pōt tolli ab aīa: ſꝫ impedit̉ ab actu eiꝰaliqn̄ ꝓpter defectum in viribus inferioribus .ſ.in imaginatione ⁊ fantaſia: vt patet in amētibus:⁊ etiam aliqn̄ ꝑ opus incātatōis vt de p̄ſtigijs magoꝝ ꝗ faciunt apparere vnum ꝓ alio: ſicut fec̄ magus ⁊ hiꝰ. ¶ Scd̓m eſt lumen habituale ſuꝑadditum lumini naturalis rōnis .ſ. lumē gratie d̓ quopōt intelligi illud pͣs xxxv. In lumine tuo ſcꝫ gr̄evidebimus lumē .ſ. gl̓ie. Et hoc interdū pͥuat aīa⁊ eſt pena peccati: ſed cōe om̄i pctō moͣtali: d̓ quodicit̉ Sap̄. ij. Malicia .n. illoruꝫ excecauit eos. Inhiꝰ figuram legit̉ ꝙ Sedechias rex irl̓m cuꝫ fuicaptus a Nabuchodonoſor .ſ. fugīēs ab irl̓m excecatus fuit a Nabuchodonoſor corā eo filijs occiſis ⁊ captiuus ductꝰ in Babyloniam. iiij. Regꝭ.vltꝭ. Sic ꝗ capit̉ a diabolo rege Babylonie. i. cōfuſionis ꝑ pctm̄ execat̉ ⁊ pͥuatur lumine gr̄e: mōtificatis filijs bonoꝝ operuꝫ demū ducit̉ captiuꝰin infernū. Talis gͦ dicere valet lumē oculoꝝ meorum non eſt mecū. ¶ Tertiū pͥncipiū viſionis ītellectualis ē aliqd̓ pͥmū ītelligibile: vt dic̄ Aug. ꝑqd̓ ītelligit alia cui mēs hoīs pōt ītēde̓ ⁊ n̄ ītēde̓Ꝙ aūt nō ītendat ꝓcedit ex hoc ꝙ hꝫ ſpontaneevolūtatem ſe auertentē a ꝯſideratiōe illius pͥnciInqͣꝫ ex hoc ꝙ occupat ſe circa ea que magisgit: et vtroqꝫ mō cecitas iſta eſt ſpāle pctm̄. ij.

Pe .i. cui iſta .ſ. ſpūalia intellecta preſto non ſuntcecus eſt. Et qꝛ vt dicit̉ ī. 4º. ethicoꝝ vnuſꝗſqꝫ eain ꝗbus delectat̉ operat̉: ex eo ꝙ delectatio facitapplicare intentōeꝫ ad opus ꝯͣria v̓o nequaqͣꝫ vldebiliter operat̉. Hinc eſt ꝙ cū delectatōes veneree ſint maxime inter delectationes corporales:tentio hoīs per vicium luxurie qd̓ eſt circa hiꝰ delectationes maxime applicat̉ ad corporalia: ⁊ perꝯſequens debilitat̉ oꝑatio mētis circa intelligibilia: ⁊ ſic ponit̉ cecitas mētis filia luxurie: que excludit cognitionem guſtatiuam .ſ. ſpūalium bonorum. pͣs. lvij. Suꝑcecidit ignis .ſ. luxurie: ⁊ n̄ viderunt ſolem .i. lumen ſpūaliū bonoꝝ nō habuerūtIn hiꝰ figurā legit̉ Thob. ij. ꝙ cū ex labore fatigatus ſedens dormiret ſtercora irūdinum cū caderent ſuꝑ oculos eius excecauerunt ip̄m. Sic euenit aliqn̄ ꝙ fatigatus homo ex occupatōibꝰ mundi dū dormitat circa ſpūalia ꝯſiderāda ⁊ cuſtodiāſui irundines .i. demones ꝗ in aere diſcurrūt ſtercora calida .i. ſuggeſtiones luxurie fetide īmittūtſuꝑ oculos mentis que excecant ⁊ pͥuant lumineſpūali. Talis gͦ dicere poteſt: lumē oculoꝝ meoꝝ n̄necum.I. §. II.Secūda ē cecitas ignorantie d̓ qua ſaluator. Muth̓. xv. Cecꝰ ſi ceco ducatum p̄ſtet ambo in foueam cadūt .i. ſi ignoransgubernet ignorantem ⁊ regat. Triplex eſt autemignorantia .ſ.Ignorantia operis ꝯtingibilis.De his pōt intelligi illuo pͦs. lxxxi. Neſcierunt qͦad pͥmam: neqꝫ intellexerūt qͦ ad ſecūdaꝫ: in tenebris ambulant qͦ ad tertiaꝫ. Ignorantia iuris humanalis eſt ignorantia legum ⁊ ordinationum qͥfacte ſunt ab hoībus eccl̓iaſticis vel ſecularibusſicut ſunt leges canonice facte a ꝯcilijs vel a ſummis pontificibus q̄ obligant oēs catholicos cumfiunt vniuerſaliter: vel facte a p̄latis inferioribꝰ q̄obligant tm̄ ſubditos eius. Et leges ciuiles facteab imperatoribꝰ: vel etiam a ꝓprijs ciuitatibꝰ vtſunt ſtatuta. Cū hiꝰ ligent cū iuſte ſunt in foro cōſciētie oportet ꝙ ſciant̉ aliter ſeruari nō poſſent⁊ p̄cipue que ꝑtinent ad mores cōes chriſtianoꝝ:vt ceſſare ab operibꝰ ſeruilibꝰ diebꝰ ſtatutis ab eccleſia: ieiunare certo tꝑe: audire miſſam diebꝰ feſtiuis. ſemel in anno ꝯfiteri ⁊ cōicare: ⁊ hiꝰ: de ꝗbꝰ.jͣ. dicet̉. Et ſil̓r vbi ꝗs moram trahit ꝯtinue debꝫſcire leges ſtatuta ⁊ laudabiles ꝯſuetudines eoꝝ:alias ignorādo quaſi cecus dici pōt: ⁊ non eē ſineculpa. Iſa. v. Propterea ductus eſt captiuꝰ ppl̓usmeꝰ: qꝛ non habuit ſcīam .ſ. agendoꝝ. Aug. Nonoīs ignorans īmunis eſt a culpa: illis gͦ ignoſci n̄poterit qui a qͦ diſcerent hn̄tes oꝑam nō dederūtdi. xxxvij. §. fi. Quedaꝫ aūt ordinatōes ⁊ materieque ꝯcernūt ꝑticulariter aliquos ſtatus hoīum:vt que ꝑtinent ad adminiſtratōem debitā ſacr̄oꝝ