Capituluꝫ.VIII.

labia meretricis. Ꝙ Iuda filiū hominis tradis .i.ſimilis es ei. Non intellexit qui irā dei contra ſe ꝓuocat. In cuius figurā Nadab ⁊ Abiū ſacerdoteſq̄ obtulerunt igne alienū nō domini mortui ſuntIgnis dn̄i eſt amor charitatis. Ignis alienꝰ ē ignitcōcupiſcētie ⁊ carnalitatis: cū quo ī cōſpectu dn̄aſcēdētes ī eccl̓ta a dn̄o puniūt̉. Permaxīe aūt ſcādalizāt populos plus qͣꝫ per alia vitia: vnde reueretiā ⁊ deuotionē vix poſſūt habere nedū ad eos: ſꝫad ſacramēta eoꝝ. Et ꝓpt̓ huiuſmōi ſacrilegia eoꝝꝯparāt̉ iumentis ſimiles eis effecti. O quanta ⁊ qͣinfelix mutatio ex deo effici iumentum inſipiēs.Sicut .n. iumenta onerantur cōtinuis oneribusverberantur frequentibꝰ ꝟberibus: ꝯtēnuntur acunctis hoībus ꝓpter mala vitam eoꝝ ⁊ ſacrilegāquotidie impoſitiōes exigunt̉ ab eis gabelle ⁊ tributa a laicis ꝯtra oīa iura vbi pͥus ꝓpter bonamvitam fuerant facti exempti ab oībus his puniūīvt iumenta. Nā vt hetur. lxxxij. diſ. p̄ſbyter ſacerdos ꝓfornicatione dꝫ pnīam agere. x. ānis et duobus pͥmis in pane ⁊ aqua: alijs qnqꝫ ſequentibuster in hebdomada in pane ⁊ aqua: et ī reſiduis ētaliquā pnīam facere ẜm formā ibi traditam: ⁊ intelligitur de fornicatione publica ẜꝫ Poſti. hodieiꝰ pnīa ē arbitraria. Nota ēt ꝙ ſacerdos quinouit carnaliter filiam ſpūalem .i. quā bapticauit vel criſmauit ſi eſt ep̄s: vel audiuit eius confeſſionem ſacerdos dꝫ pnīam agere. xiij. ānis ep̄sxv. mulier religioni tradenda. xxxi. q. i. Si ꝗs ſacerdos. ⁊. c. Non dꝫ. ⁊ .xxvij. q. i. De filia. ⁊ intelligitur cū pctm̄ eſt notorium de iure vel de facto: hodie tn̄ arbitraria. Et hoc ꝑpenditur qͣꝫtum horrebant ſancti patres hoc ſacrilegiū ⁊ in tm̄ eccl̓ia ſacerdotes concubinarios vt iumenta inſipientiadeſpicit vt ꝓhibeat eos a celebratione miſſe ⁊ diuinoꝝ officioꝝ ⁊ fidelibus p̄cipiat ne audiant miſſas vel officia eoꝝ vel ꝑcipiant ſacramenta ab eisqn̄ ſunt notorij fornicatores: vt diſ. xxxij. c. preterhec. cū. §. ſe. Et ſi moniti non deſiſtant debent beneficijs ſpoliari: quod ꝓpterea ſtatuit eccl̓ia nō ꝗneoꝝ ſacramenta ſint vera ſacramenta in ſe ſic̄ confecta a bonis: ſꝫ vt videntes ſe vitari ſaltem verecundia reſipiſcant. De hac tn̄ materia quomodotales debeāt euitari hēs diffuſe in 3ª ꝑte. .§. III.Tertius honor qui reperitur in hoīe eſt: qꝛ dicit̉ miniſter dei ſeu ſeruus.hoc aūt eſt officiuꝫ angeloꝝ: ẜm illud pͣs. ciij. Qufacis āgelos tuos ſp̄s ⁊ miniſtros tuos ⁊ Hebr. i.Nōne oēs admīſtratorij ſpūs ſunt .ſ. āgeli. Et ꝙtota vita clerici vel religioſi etiam conuerſi ē deputata ad ſeruicium dei: ideo p̄cipue ꝑ excellentam dicūtur miniſtri ⁊ ſerui dei. Hiero. Altari deſeruiens altaris oblatione ſuſtentor. xij. q. i. Clericus. Seruire aūt deo regnare eſt ẜm Greg. ⁊ inſignum regie dignitatis portant coronaꝫ capilloꝫin capite. Certe magnꝰ honor iſte ſeruire die noctuqꝫ tanto dn̄o. Sed ſi dn̄i tꝑales ꝗ īmundi ſunt

peccatis: querūt ⁊ volunt hr̄e ſeruos qui corameis miniſtrent mūdos ⁊ īmaculatos ſicut legit̉ deNabuchodonoſor qui ſecit eligere ex hebreis iuuenculos nobiles ſine macula ad ſeruiendum et⁊ hi fuerūt Daniel Ananias Azarias et MiſaelDaniel̓. pͥº. c. Multo magis chriſtus deus qui eſtſons mundicie ⁊ puritatis vult hr̄e miniſtros puros ⁊ īmaculatos. psͣ. c. Ambulans in via īmaculata hoc mihi miniſtrabit inꝗt dn̄s .ſ. idonee. Und̓⁊ dicitur Cantꝭ. ij. paſcitur inter lilia .ſ. in mentibꝰcaſte viuentium. Recte aūt tales caſte viuētes dicuntur miniſtri dei: ſicut ⁊ angeli qꝛ in carne preter carnem viuere angelicum eſt non humanumait Hiero. Talis ergo clericus vel religioſus committēs ſacrilegiū ꝑ opus luxurie vituperat miniſterium ſuū. Hic non intellexit: qꝛ violat templuꝫdei. Si quis cōmitteret aliquod opus carnale ineccl̓ia cuiuſcūqꝫ conditionis ſit: vtiqꝫ magnum ſacrilegiuꝫ ꝑpetraret: ita ꝙ eccleſia ipſa que erat cōſecrata indigeret reconciliatiōe ad hoc vt poſſintibi diuina celebrari: vt habet̉ de conſe. diſ. i. Eccleſijs. qd̓ intelligit Hoſti. cum eſt manifeſtum: videde hoc in tertia ꝑte ti. Sed nobilius templū de⁊ ſacratius ē anima rationalis que ſe domino deuouit per caſtitatem: etiam ſi non ſit virgo. Si ꝗsinquit apl̓s templum dei violauerit diſperdet illum deus. i. Corin. vi. vnde. xxvij. q. i. Scienduꝫeſt omnibus ꝙ deo ſacratarum feminaꝝ corporaper votum ꝓpͥe ſponſionis conſecrata eſſe tēplaſcripturarum teſtimonijs cōprobantur. Et ideoviolatores eaꝝ ſacrilegi ⁊ iuxta ſnīam apl̓i filij ꝑditionis noſcunt̉. Hinc ⁊ Grego. Si inter hoīesbone fidei contractus nulla ſolent rōne diſſolui:quanto magis pollicitatio iſta quā cum deo quispepigit .ſ. de ſeruando caſtitatem: ⁊ ſine vindicta n̄poterit relaxari. xxvij. q. i. Uiduas. Et proptereane deueniatur ad iſtud ſacrilegium: ordinauit eccleſia ꝙ clerici non habitent cuꝫ mulieribus: necmulieres in domo clericorum niſi ſtricto graduconſanguinitatis: de quo nulla poſſit oriri ſuſpicio: vt. lxxxi. diſ. c. Cum omnibus. et diſt. ea. c. Inomnibus. dicitur ſolus ſcꝫ clericus ad ſolam nulla religionis ratio permittit accedere. Melius eſtenim duo qͣꝫ vnus. Simul enim fidelius ⁊ tutiusres agitur. De r̄ligioſis etiā dicitur ꝙ cautela heccirca monachos ſeruet̉: vt remoti a familiaritateeaꝝ ideſt monachi nec vſqꝫ ad veſtibulum hēantaccedendi familiare ꝓmiſſum. Sed neqꝫ abbatēneqꝫ eū quē p̄fecerit extra eam que p̄eſt loꝗ virginibus chriſti aliquid qd̓ ad inſtitutionem earumpertinet licebit: nec cuꝫ ea ſola que p̄eſt frequent̓loꝗ eos oportet: ſed ſub teſtimonio duaꝝ vl̓ triuꝫeaꝝ: ita vt rata ſit acceſſio: ⁊ breuis omnino locutio: hec. xviij. q. ij. In decima. Et ī omnibus penedioceſibꝰ eſt ſententia excōicationis lata ꝯtra īgrediētes monaſteria monialiū ſine cā neceſſitatꝭ: cōtra laicos clericos ⁊ religioſos: quaꝫ īcurrūt ēt ipſe moniales ſi exͣ caſuꝫ conceſſum ꝑmittāt ītrare.